Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Άγιος Νεκτάριος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Άγιος Νεκτάριος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2026

✨ Άγιος Μηνάς και Άγιος Νεκτάριος (Οι "γείτονες Άγιοι...11 και 9 Νοέμβρη) |Και δες πως ο Άγιος Μηνάς συναρμολόγησε το κομματιασμένο σώμα ενός ανθρώπου, προσευχήθηκε γι’ αυτόν και τον ανέστησε...

 


 Ο Άγιος Νεκτάριος ευρισκόμενος σε ένα ερημοκκλήσι του Αγίου Μηνά στην Αίγινα, κοντά στον αρχαίο ναό της Αφαίας, είχε προφητεύσει στις Μοναχές: 


- Εδώ θα γίνει γυναικείο Μοναστήρι...


Οι Μοναχές που άκουσαν είπαν: 


- Ο Σεβασμιώτατος όλο Μοναστήρια φαντάζεται, είναι όμως αδύνατο σε αυτόν τον ερημικό, απομακρυσμένο τόπο να γίνει Μοναστήρι.

Ήταν μιά προφητεία του Αγίου Νεκταρίου, ο οποίος είχε ιδιαίτερο σεβασμό και εκτίμηση στον Άγιο Μηνά και ο οποίος Άγιος Μηνάς, του εμφανιζόταν στην Αίγινα και συνομιλούσαν... 

Η προφητεία, εκπληρώθηκε χρόνια μετά, από τον Όσιο Αμφιλόχιο Μακρή.


(11 Νοεμβρίου μνήμη Αγίου Μηνά)

πηγή


~ Για όσους δεν γνωρίζουν ποιος ήταν (και είναι...) ο Άγιος Μηνάς...

Ο άγιος Μηνάς ήταν επί της βασιλείας του Μαξιμιανού, και ως στρατιωτικός ανήκε στο τάγμα των Νουμέρων, που λέγονταν  Ρουταλικοί, υπό τον ηγεμόνα Αργυρίσκο, στο Κοτυάειο της Φρυγίας. 

Επειδή δεν άντεχε να βλέπει την πλάνη των ειδώλων να κυριαρχεί, ανέβηκε σε όρος, αγωνιζόμενος να καθαρίσει την καρδιά του με νηστείες και προσευχές. 

Αφού ενίσχυσε αρκετά τον εαυτό του και ανέφλεξε την ψυχή του από τον θείο πόθο του Χριστού, κατέβηκε από το όρος. 

Πήγε λοιπόν και στάθηκε εν μέσω των ειδωλολατρών και ομολόγησε με δύναμη την πίστη του στον Χριστό. 

Γι’  αυτόν τον λόγο και τον κτύπησαν, του έξυσαν πάρα πολύ τις σάρκες με τρίχινα υφάσματα και τον έβαλαν σε καυστήρα φωτιάς. 

Τέλος, αφού του καταπλήγωσαν όλο το σώμα με το διαρκές σύρσιμό του πάνω σε αγκάθια, τον θανάτωσαν με ξίφος». 


Εκείνο που έδινε στον άγιο Μηνά, όπως και σε όλους τους αγίους, τη δύναμη να υπερβαίνουν και την ίδια τη φύση, ήταν η υπέρ φύσιν αγάπη προς τον Χριστό. 

Ο έρωτάς τους προς Εκείνον τους έκανε να κυριαρχούν πάνω στην θεωρούμενη αξεπέραστη βία της φύσεως, διότι τους έστρεφε ολοκληρωτικά προς Αυτόν. 

«Ο γαρ θείος έρως σου κατακρατήσας της φύσεως, λήθην, Μηνά, ενεποίει». 

Το έχουμε τονίσει επανειλημμένως: χωρίς την χάρη του Θεού, απόρροια της αγάπης προς Εκείνον, δεν μπορεί κανείς να υπομείνει τα μαρτύρια. 

«Η γαρ θεία χάρις συμπαρούσα, Μηνά, σε ενίσχυσε». 

Κι είναι επόμενο η χάρη αυτή βρίσκοντας δίοδο για τον κόσμο την διαφανή ύπαρξη του αγίου, να τον κάνει να προσφέρει θαυματουργίες.


Κι ένα από τα «άπειρα» θαύματά του παραθέτουμε και στη συνέχεια: 

«Ένας πιστός προσήλθε κάποια φορά στον ναό του αγίου Μηνά να προσευχηθεί, οπότε πήγε σε ένα πανδοχείο να καταλύσει. 

Όταν όμως ο πανδοχέας αντιλήφθηκε ότι αυτός που προσήλθε έφερε χρυσό εγκόλπιο, σηκώθηκε στο μέσο της νύκτας και φόνευσε τον άνθρωπο. 

Τον κατέκοψε σε κομμάτια και τον έβαλε μέσα σε καλάθι, τον κρέμασε κάπου, και περίμενε να ξημερώσει. 

Βρισκόταν σε αγωνία πώς και πού να τον πάει, θέλοντας να τον κρύψει σε μέρος αφανές. 

Καθώς λοιπόν σκεφτόταν αυτά, ο άγιος του Χριστού μάρτυς φάνηκε έφιππος σαν στρατιώτης, και ρωτούσε για τον ξένο που κατέλυσε εκεί.

Ο φονιάς έκανε βεβαίως τον ανήξερο, οπότε ο άγιος κατέβηκε από το άλογο και εισήλθε στα ενδότερα. 

Κι αφού κατέβασε το καλάθι, λέγει: 

– τι είναι αυτό; 

Ο δε πανδοχέας, γεμάτος έκπληξη, έπεσε από το φόβο του μπροστά στα πόδια του αγίου σαν άψυχο πτώμα. 

Τότε συνέβη το εξής καταπληκτικό: 

Ο άγιος συναρμολόγησε το κομματιασμένο σώμα του ανθρώπου, προσευχήθηκε γι’  αυτόν και τον ανέστησε, λέγοντάς του: 

«Δος δόξαν τω Θεώ». 

Αυτός δε, σαν να σηκώθηκε από ύπνο, κι αφού κατάλαβε πόσα και τι είχε πάθει από τον πανδοχέα, δόξασε τον Θεό. 

Κι αφού ευχαρίστησε τον φαινόμενο σαν στρατιώτη, τον προσκυνούσε. 

Ο άγιος τον σήκωσε, πήρε από τον φονιά το κλεμμένο χρυσάφι, του το έδωσε και είπε: 

– Πήγαινε τώρα στον δρόμο σου. 

Στον δε φονιά, αφού τον έλεγξε αυστηρά και τον κατήχησε, κι αφού βλέποντας τη μετάνοιά του τού χάρισε την άφεση του εγκλήματός του, προσευχήθηκε γι’  αυτόν, οπότε ανέβηκε και πάλι στον επιφαινόμενο ίππο του και χάθηκε από τα μάτια του πανδοχέα».


            |

πηγή


Δευτέρα 9 Νοεμβρίου 2026

✔ Τα τελευταία του λόγια ... |Να προσπερνάς. Να προχωράς. Να συγχωρείς. Και να το ξεχνάς...



* άκουσε τον παππούλη Ανανία, 
που υπεραγαπούσε τον Άγιο
(μαζί θα΄ναι τώρα)
και θα καταλάβεις ...


✔ Εις μνήμην...Πάνε ήδη 9 χρόνια από τότε που "έφυγε" ο νυν Πενταπόλεως, (ο Κεντρώας Αφρικής), π.Ιγνάτιος Μαδενλίδης...Ξημερώνοντας του Αγίου Νεκταρίου (το 2017)!!!

Υπάρχει καλύτερη στιγμή να "φύγει" κάποιος από την μέρα που τιμάται ο Άγιός του;



Ήταν η ψυχή της Ορθόδοξης Ιεραποστολής στο Κονγκό!

(ΝΑΙ, εκεί που βρίσκονται εδώ και χρόνια και διακονούν οι "δικοί μας" άνθρωποι...)

Κανείς γιατρός δεν πίστευε πως μετά το ατύχημα που είχε στο Κονγκό, ενώ βοηθούσε στο χτίσιμο (μιας ακόμα...) εκκλησίας...


Ο ναός του Αγ. Ανδρέα στην Κανάγκα, που χωράει πάνω από 3.000 πιστούς...

Μετά την μαλάρια (μια ακόμα...), που κόλλησε φεύγοντας με συνοδεία για την Ελλάδα...
Μετά το εγκεφαλικό, που υπέστη...
Πως θα επιβίωνε κι αυτήν την φορά...
Ήταν "σκληρό καρύδι" όμως ο Σεβασμιώτατος...
Αποδεδειγμένα.
Πόσους ακόμα ξέρετε που επιβίωσαν από ένα τραγικό αεροπορικό δυστύχημα, κατά το οποίο βρέθηκε ως ο μοναδικός επιζών, δίπλα σε καμιά 200αριά ψυχές που χάθηκαν;
Και ακολούθησαν και 2-3 άλλα ακόμα αεροπορικά...(φιλική συμβουλή: μην ταξιδέψεις προς Κονγκό,αν δεν είναι απόλυτη ανάγκη).

Κι εκεί που παρά τις προβλέψεις των ειδικών, ανέκαμψε, με θαυμαστή μάλιστα συνειδητότητα κι ενώ ανέμεναν πια όλοι να γυρίσει στο σπίτι του και να πει στους "δικούς" του τα θαυμάσια Του Θεού...

Εκείνος, για μια ακόμα φορά, "τους την έσκασε"...
Την προηγουμένη τους ανήγγειλε, με μεγάλη χαρά, πως "φεύγει"...

Και ήρθε η ώρα, κατά τις 2 η ώρα, ξημερώνοντας 9 Νοέμβρη του 2017, του Αγίου Νεκταρίου, κατά την οποία, ο Άγιος  Πενταπόλεως να έρθει ο ίδιος πάρει στην συνοδεία του τον "νυν" Πενταπόλεως...
Υπάρχει καλύτερη αρχή από έναν τέτοιο "Θάνατο";

Σχετική ανάρτηση:

"Πρωτοχριστιανικές καταστάσεις"...από την Ορθόδοξη Ιεραποστολική κίνηση στην Κανάγκα, στο Κογκό!!! Αποκλειστικές φωτογραφίες...


~ Κι αν υπάρχει κάποιος ακόμα που δεν ξέρει πως σαγήνευε τις ψυχές όταν μιλούσε,
ας ακούσει αυτήν την απίθανη ομιλία του για τον Άγιο Φιλάρετο τον Ελεήμονα...

                     - από τις top ever για εμάς - 

        του Μακαριστού (αγίου) Επισκόπου Πενταπόλεως π.Ιγνατίου Μαδενλίδη

      Αιωνία σου η μνήμη, Άγιε Του Θεού!!!


☆ “Σεβασμιότατε, ήρθα να σας παρακαλέσω να συγχωρήσετε τη μητέρα μου. Μην την πάτε στα δικαστήρια. Ολος ο κόσμος είδε την αθωότητά σας! ” Τότε ο Αγιος άνοιξε διάπλατα τα μάτια του, γεμάτα πόνο και δάκρυα... |«Γνώρισα και τη μοναχή Ξένη Κούδα. Ηταν η 17χρονη τότε (το 1918) Μαρία Κούδα, που έγινε αφορμή να κατηγορηθεί άδικα ο Αγιος για ανηθικότητα από τη μητέρα της Ειρήνη...

 





Ο π. Εμμανουήλ Γιαννούλης, εφημέριος του Ι. Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου και Αγ. Διονυσίου, αφηγείται αυθεντικά περιστατικά από τον θαυματουργό βίο του προστάτη της Αίγινας 


Και προσθέτει:

«Γνώρισα και τη μοναχή Ξένη Κούδα. 

Ηταν η 17χρονη τότε (το 1918) Μαρία Κούδα, που έγινε αφορμή να κατηγορηθεί άδικα ο Αγιος για ανηθικότητα από τη μητέρα της Ειρήνη.


Ο Αγιος Ιεράρχης αντιμετώπισε τότε τον μεγάλο πειρασμό με ανεξικακία όταν κατέφθασε από τον Πειραιά ο ανακριτής στο μοναστήρι του!

Ο Αγιος, όσο ήταν εν ζωή, προστάτευε την κοπέλα και με τη σύμφωνη γνώμη της τότε Εκκλησιαστικής Αρχής την είχε δεχθεί στο μοναστήρι του, επειδή η μητέρα της ήθελε να την παντρέψει με το ζόρι με κάποιον Γιώργο από την Αίγινα, κι εκείνη δεν ήθελε.


Αργότερα έγινε μοναχή και κατέβηκε στην πόλη της Αίγινας, επειδή οι άλλες μοναχές της έλεγαν: “Φύγε, μας πέθανες τον Πατέρα μας!

” Η μοναχή Ξένη Κούδα εκκλησιαζόταν στον ναό όπου είμαι εφημέριος και στο σπίτι της πήγαινα τη Θεία Κοινωνία όταν βάρυνε. 

Τη θυμάμαι, το 1983, καθισμένη σε αναπηρικό καροτσάκι, με πόσο μεγάλη λαχτάρα και συντριβή αγκάλιαζε την Τιμία Κάρα του Αγίου!»


Από μια κοπέλα που έζησε επί 13 χρόνια ως ψυχοκόρη στο σπίτι της μοναχής διασώθηκε και το εξής περιστατικό, που της το διηγήθηκε η μοναχή Ξένη:

«Κάποια ημέρα ο 72χρονος τότε Ιεράρχης καθόταν προσευχόμενος κάτω από το πεύκο.

 Τον πλησίασε τότε συγκρατημένα η Μαρία Κούδα.

 “Τι θα ήθελες, παιδί μου;

 Τι σε βασανίζει; 

Πλησίασε, έλα” της είπε ο Αγιος.


              


  “Σεβασμιότατε, ήρθα να σας παρακαλέσω να συγχωρήσετε τη μητέρα μου. 

Μην την πάτε στα δικαστήρια. 

Ολος ο κόσμος είδε την αθωότητά σας!


” Τότε ο Αγιος άνοιξε διάπλατα τα μάτια του, γεμάτα πόνο και δάκρυα, και της είπε:

“Παιδί μου, τι φρικτά πράγματα είναι αυτά που διελογίσθης;

Μεγάλην ευεργεσίαν μου προσέφερεν η μητέρα σου, διότι εδόθη εις εμένα τον αμαρτωλόν η ευκαιρία να εξιλεωθώ, έστω και διά αυτό το ελάχιστον που μου εκαταλογίσθη…”


Στη συνέχεια έβαλε απαλά το ευλογημένο χέρι του στο κεφάλι της, τη σταύρωσε τρεις φορές και αναστενάζοντας της είπε:

 “Σιώπα, σιώπα, παιδί μου”. 


Η μοναχή Ξένη Κούδα είπε στην τότε ψυχοκόρη της: 

“Αισθάνθηκα μέσα μου μια πρωτοφανή αναγέννηση, δίψα για ζωή, μια απέραντη αγάπη για τον Χριστό!”»


  ▪︎ Από την Εφημερίδα Ορθόδοξη Αλήθεια.

 

 |εμείς από τον Σπύρο Νίκα

    Η ΑΙ εικόνα "δανεικιά" από εδώ...



✨ «Κύριε, γιατί με ανεβίβασες σε τόσο μεγάλο αξίωμα; Σου ζήτησα να γίνω μόνο θεολόγος και όχι Μητροπολίτης, με τόσες τιμές...

 


...εγώ, από μικρό παιδί, 
Σου ζήτησα να με αξιώσεις να μορφωθώ 
και να γίνω 
ένας απλός εργάτης του Ευαγγελίου Σου, 
και Συ τώρα με δοκιμάζεις με τα φθαρτά 
και μάταια πράγματα αυτού του κόσμου.

Καλλιέργησε μέσα μου την ταπειφροσύνη. 

Κύριε, με όλους τους τρόπους που Συ γνωρίζεις, 
αξίωσε με να ζήσω τα λόγια του απ. Παύλου, 
ο οποίος έλεγε 
“Ζῶ δέ οὐκέτι ἐγώ, 
ζῆ δέ ἐν ἐμοί Χριστός”».


|Από τον χειροτονητήριο λόγο του Αγίου Νεκταρίου 
κατά την χειροτονία του ως Επισκόπου Πενταπόλεως 
στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Νικολάου Καΐρου.

- Στη φωτογραφία 
ο Πατριαρχικός Ναός του Αγίου Σάββα 
στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου,
όπου ο Άγιος είχε χειροτονηθεί Πρεσβύτερος...


[μας έστειλε η συνεργάτιδά μας, 



✔ Ὁ Ἅγιος ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ, "τo παιχνίδι της λαστιχοπέτσινης σφαίρας" (το ποδόσΦαιρο) καί ὁ άγιος Γέροντας ΓΕΡΒΑΣΙΟΣ Παρασκευόπουλος...

 


Τώρα, πρόσφατα.

Το 1905....

Μόλις έφυγαν οι Αιγινήτες, 

χτύπησε διακριτικά την πόρτα 

και βρέθηκε σιμά του 

ένας νέος ρασοφορεμένος μαθητής. 


Ήταν μάλλον μικρός στο ανάστημα, 

αδύνατος, 

με κατάμαυρα μακριά μαλλιά και γένια. 


Τα μεγάλα του μάτια 

τόξευαν πίστη, αγνότητα, καλοσύνη.


Καθώς σήκωσε το πρόσωπό του ο Αγιος Νεκταριος 

από τα χαρτιά και τα χειρόγραφα, 

ευθύς αναγνώρισε 

τον Ιεροδιάκονο Γερβάσιο Παρασκευόπουλο, 

που ήταν εξαίρετος στα μαθήματα 

και θα΄παιρνε φέτος το απολυτήριό του με άριστα.


Επειδή τον εκτιμούσε ιδιαίτερα, 

του είχε δώσει 

το δικαίωμα «ελευθέρας εισόδου» στο γραφείο του.


-Τι συμβαίνει, Ιεροδιάκονε; 

ρώτησε ο Αγιος Νεκτάριος


- Άγιε Διευθυντά, αποκρίθηκε, 

και άλλη μια φορά σας απασχόλησα 

με κείνο το νέο παιχνίδι…


-Ποιο; Δεν ενθυμούμαι…


- Πρόκειται για το παιχνίδι της…της, 

πώς να την ονομάσω, 

της λαστιχοπέτσινης σφαίρας, 

το … ποδόσφαιρο.


-Τι δηλαδή γίνεται με αυτό;


- Όπως φαίνεται, 

είναι ένα παιχνίδι ομαδικής προσπαθείας, 

με δυο αντιθέτους ομίλους. 

Οι μαθηταί πολύ το αγαπούν, 

συναρπάζονται, ψυχαγωγούνται, 

όπως καταλαμβάνω.


- Ω, ναι, τώρα ενθυμούμαι. 

Ποδόσφαιρον… αγγλικό παιχνίδι. 

Νομίζω ότι τρέχουν πολύ, 

ιδρώνουν, 

φωνάζουν 

και διαρκώς κλωτσούν. 


Η σκέψις τους περιορίζεται εις τους πόδας. 

Το είχα κάποτε απαγορεύσει.


- Μπορούν να το παίζουν και δίχως φωνές. 

Δεν το βρίσκω επικίνδυνον. 

Διατί να μην τους δώσουμε ολίγην χαράν, 

ολίγην ψυχαγωγίαν 

τώρα που ευρίσκονται ακόμη εις τα θρανία… 

Θα σας παρακαλούσα θερμώς 

να τους επιτρέπατε πότε-πότε, 

μετά την γυμναστικήν…


Ξανασήκωσε το πρόσωπο, 

τον παρατήρησε φιλέρευνα.

Χαμογέλασε με το γνωστό εκείνο χαμόγελό του.


- Έστω, Γερβάσιε, προέφεραν τα χείλη του. 

Εάν και εφόσον εγγυάσαι εσύ προσωπικώς.



- Εγγυώμαι, άγιε διευθυντά...




|πάσα ακριβείας από την εκ των "συν αυτώ", Athina Samos



|Σχετικό:

|περισσότερα για τον εισηγητή 
"τoυ παιχνιδιού της λαστιχοπέτσινης σφαίρας" 
και το υπέροχο αυτό βιβλίο, δες εδώ...




Ψάχνετε ένα όμορφο παιδικό βίντεο για τον άγιο Νεκτάριο;

 


Θέλετε τα παιδιά σας να γνωρίσουν τη ζωή ενός Aγίου που αγαπούσε πολύ τον Θεό και τους ανθρώπους;
Να μάθουν πώς αντιμετώπισε τις συκοφαντίες που γνώρισε στη ζωή του, συγχωρώντας εκείνους που τον αδίκησαν;
Οι εκδόσεις Έαρ παρουσιάζουν τον άγιο Νεκτάριο μέσα από ένα σύντομο, εικονογραφημένο βίντεο διάρκειας μόλις 4 λεπτών, από τη σειρά «Οι φίλοι μας οι άγιοι».

Κείμενο: Γεώργιος Μαρκάκης
Εικονογράφηση: Κωνσταντίνα Ζαφείρη
Και μια μεγάλη ομάδα εθελοντών!

Παρακολουθήστε το μαζί με τα παιδιά σας!
Δείτε το βίντεο εδώ:


Το βίντεο είναι διαθέσιμο και στη νοηματική γλώσσα:

Θέλετε να συνεχίσετε τη γνωριμία με τον άγιο Νεκτάριο μέσα από ένα βιβλίο;
Ο άγιος Νεκτάριος είναι το 18ο βιβλίο της σειράς «Οι φίλοι μας οι άγιοι».
Βρείτε το βιβλίο εδώ:
Το βιβλίο περιλαμβάνει:
-εικονογραφημένη τη ζωή του αγίου
-πολλές χρωμοσελίδες
-ένθετο με δραστηριότητες
-QR code με βίντεο για τη ζωή του αγίου
-QR code με αντίστοιχο βίντεο στη νοηματική γλώσσα

Για παιδιά 4-9 ετών.

✔ - Μην σε απασχολεί παιδί μου. Όλα θα είναι καθαρά, σαν να ήσουν εδώ εσύ... ☆ Δες το παράδειγμα που μας δίνει ο Άγιος. Και κινήσου στη ζωή σου ανάλογα...

      |εγώ κι εσύ θα το κάναμε; 

Θα καθαρίζαμε τις τουαλέτες, 

για να μην απολυθεί 

ο ασθενής υπάλληλος της καθαριότητας; 

Εδώ μας θέλω. 

Στα δύσκολα...|

Τον καιρό που είχε τη διεύθυνση της Σχολής ο άγιος Νεκτάριος, 

για κάποιο διάστημα ο επιστάτης της Σχολής αρρώστησε. 


Όταν βγήκε από το Νοσοκομείο, 

οι γιατροί είπαν να μην εργαστεί, 

τουλάχιστον για τρεις μήνες 

γιατί διαφορετικά θα βάλει σε κίνδυνο τη ζωή του. 

Οι εργαζόμενοι όμως τότε δεν ήταν μόνιμοι 

και δεν είχαν ασφάλεια, 

οπότε υπήρχε το ενδεχόμενο να χάσουν τη δουλειά τους. 

Αυτό φοβήθηκε και ο επιστάτης της Ριζαρείου. 


Μια μέρα λοιπόν, 

μετά από κάποια μικρή ανάρρωση πήγε στη Σχολή 

και είδε τα πάντα να είναι πεντακάθαρα. 

Τον έκοψε κρύος ιδρώτας. 

Θα πήραν άλλον, υπέθεσε. 

Πήγε και την άλλη μέρα στη Σχολή 

και διαπίστωσε πάλι το ίδιο. 


Βέβαιος πια ότι τον απέλυσαν, 

πήγε να βρει το διευθυντή της Σχολής. 

Ο Άγιος τον δέχθηκε με πολλή καλοσύνη και του είπε:

- Μην ανησυχείς, παιδί μου, 

δεν πρόκειται να σε απολύσουν. 

Να κάνεις ό,τι σου είπαν οι γιατροί. 


- Μα ποιος θα καθαρίζει Σεβασμιώτατε τόσον καιρό; Του αποκρίθηκε εκείνος.


- Μην σε απασχολεί παιδί μου, αυτό. 

Όλα θα είναι καθαρά, σαν να ήσουν εδώ εσύ.


 Έφυγε ο επιστάτης γεμάτος χαρά, αλλά και περιέργεια για το ποιος θα καθάριζε τους χώρους της Σχολής τόσους μήνες που θα έλειπε.

 Όταν πήγε σπίτι του, του ήλθε η σκέψη να πάει πρωί-πρωί την άλλη μέρα για να δει τι συμβαίνει. 

Πήγε, αλλά βρήκε πάλι τη Σχολή πεντακάθαρη.

- Αύριο θα πάω πιο πρωί για να δω επιτέλους τι γίνεται, σκέφθηκε. 

Πράγματι, μόλις χάραξε, έφθασε στη Σχολή. 

Και τι να δει! 


Ο Διευθυντής της Σχολής είχε μαζεμένα τα ράσα του και με μια σκούπα και έναν κουβά στο χέρι καθάριζε τους χώρους και τα αποχωρητήρια! 


Δεν κρατήθηκε, έτρεξε κοντά του και του είπε: 

- Σεβασμιώτατε, εσείς κάνετε αυτή την ταπεινωτική εργασία; 

Σας παρακαλώ, να μην το ξανακάνετε αυτό. 

Από αύριο θα έρχομαι εγώ. 

Αισθάνομαι τώρα καλύτερα 

αλλά και δεν θέλω να κάνετε εσείς αυτή τη δουλειά 

που πρέπει να την κάνω εγώ. 


Ο άγιος Νεκτάριος τον πήρε τότε από το χέρι, 

τον οδήγησε στο Γραφείο και του είπε: 

- Παιδί μου, καμιά εργασία δεν είναι ταπεινωτική. 

Ο Θεός ευλόγησε την εργασία 

και ευλογεί αυτούς που εργάζονται...


|Ομολογία Πίστεως



✅ Ο ομορΦότερος ύμνος προς την Παναγία Μάνα μας: Αγνή Παρθένε Δέσποινα, έργο του Αγίου Νεκταρίου Αιγίνης

             

      |Ποια "του τον παρήγγειλε";  

     Και ποιοι τον μελοποίησαν;|


Ένας μοναδικός ύμνος προς την Παναγία, 

ποίημα του Αγίου Νεκταρίου 

που το έγραψε μετά από την εμΦάνιση 

της ίδιας της Θεοτόκου 

στο μοναστήρι της Αίγινας. 


Σύμφωνα με την παράδοση, 

η Θεοτόκος ζήτησε από τον Άγιο 

να γράψει έναν ξεχωριστό ύμνο, 

αΦιερωμένο στην ίδια 

κι έτσι δημιουργήθηκε ο περίΦημος ύμνος 

«Ἁγνὴ Παρθένε Δέσποινα».



Οι πατέρες 

της Ιεράς Μονής Σιμωνόπετρας στο Άγιον Όρος 

μελοποίησαν 

και έψαλλαν τον ύμνο προς τη Θεοτόκο, 

κάνοντάς τον γνωστό σε όλον τον Ορθόδοξο κόσμο...



Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε - στίχοι
(
Ἀπὸ Ὠδὴ β') Ἦχος πλ.α΄

Ἁγνὴ Παρθένε Δέσποινα, Ἄχραντε Θεοτόκε, Χαῖρε Νύμφη Ἀνύμφευτε.

Παρθένε Μήτηρ
Ἄνασσα, Πανένδροσέ τε πόκε, Χαῖρε Νύμφη Ἀνύμφευτε.



Ὑψηλοτέρα οὐρανῶν, ἀκτίνων λαμπροτέρα, Χαῖρε Νύμφη Ἀνύμφευτε.

Χαρ
ὰ Παρθενικῶν Χορῶν, Ἀγγέλων ὑπερτέρα, Χαῖρε Νύμφη Ἀνύμφευτε.



Ἐκλαμπροτέρα οὐρανῶν, φωτὸς καθαρωτέρα, Χαῖρε Νύμφη Ἀνύμφευτε.

Τ
ῶν οὐρανίων στρατιῶν, πασῶν ἁγιωτέρα, Χαῖρε Νύμφη Ἀνύμφευτε.



(
Ἀπὸ Ὠδὴ ε')

Μαρία
Ἀειπάρθενε, Κόσμου παντὸς Κυρία, Χαῖρε Νύμφη Ἀνύμφευτε.

Ἄχραντε Νύμφη πάναγνε, Δέσποινα Παναγία, Χαῖρε Νύμφη Ἀνύμφευτε.



Μαρία Νύμφη
Ἄνασσα, χαρᾶς ἡμῶν αἰτία, Χαῖρε Νύμφη Ἀνύμφευτε.

Κόρη σεμν
ὴ Βασίλισσα, Μήτηρ ὑπεραγία, Χαῖρε Νύμφη Ἀνύμφευτε.



Τιμιωτέρα Χερουβείμ,
ὑπερενδοξοτέρα, Χαῖρε Νύμφη Ἀνύμφευτε.

Τ
ῶν ἀσωμάτων Σεραφείμ, τῶν Θρόνων ὑπερτέρα, Χαῖρε Νύμφη Ἀνύμφευτε.



(
Ἀπὸ Ὠδὴ δ')

Χα
ῖρε τὸ ᾆσμα Χερουβείμ, χαῖρε ὕμνος Ἀγγέλων, Χαῖρε Νύμφη Ἀνύμφευτε.

Χα
ῖρε ᾠδὴ τῶν Σεραφείμ, χαρὰ τῶν Ἀρχαγγέλων, Χαῖρε Νύμφη Ἀνύμφευτε.



Χα
ῖρε εἰρήνη καὶ χαρά, λιμὴν τῆς σωτηρίας, Χαῖρε Νύμφη Ἀνύμφευτε.

Παστ
ὰς τοῦ Λόγου ἱερά, ἄνθος τῆς ἀφθασίας, Χαῖρε Νύμφη Ἀνύμφευτε.



Χα
ῖρε Παράδεισε τρυφῆς, ζωῆς τε αἰωνίας, Χαῖρε Νύμφη Ἀνύμφευτε.

Χα
ῖρε τὸ ξύλον τῆς ζωῆς, Πηγὴ ἀθανασίας, Χαῖρε Νύμφη Ἀνύμφευτε.



(
Ἀπὸ Ὠδὴ ε')

Σ
ὲ ἱκετεύω Δέσποινα, Σὲ νῦν ἐπικαλοῦμαι, Χαῖρε Νύμφη Ἀνύμφευτε.

Σ
ὲ δυσωπῶ Παντάνασσα, Σὴν χάριν ἑξαιτοῦμαι, Χαῖρε Νύμφη Ἀνύμφευτε.



(
Ἀπὸ Ὠδὴ β')

Κορ
ὴ σεμνὴ καὶ ἄσπιλε, Δέσποινα Παναγία, Χαῖρε Νύμφη Ἀνύμφευτε.

ἐπάκουσόν μου ἄχραντε, κόσμου παντὸς Κυρία, Χαῖρε Νύμφη Ἀνύμφευτε.



(
Ἀπὸ Ὠδὴ ε')

Ἀντιλαβοῦ μου ρύσαι με, ἀπὸ τοῦ πολεμίου, Χαῖρε Νύμφη Ἀνύμφευτε.

Κα
ὶ κληρονόμον δεῖξον με, ζωῆς τῆς αἰωνίου, Χαῖρε Νύμφη Ἀ
νύμφευτε...


πηγή