"Εδώ που τα λέμε..." - Επεισόδιο 5

 

Στο πέμπτο επεισόδιο της νέας σειράς εκπομπών της "Ευλογίας", με τίτλο «Εδώ που τα λέμε», ο πατήρ Γεώργιος Σχοινάς, συνομιλεί με την ηθοποιό Μαρία Φιλίππου...

🌹 "Ήρθε λοιπόν στη ζωή μου μια άγνωστη Αγία, για να με σώσει κι εμένα... |Μαρτυρία από έναν δικό μας ...

               

                "Η Αγία με τα πολλά θαύματα...

|η ομολογία από τον εκ των "συν αυτώ", Βασίλη Φράγκο...

Η Αγία Αναστασία η Ρωμαία, που γιόρταζε χτες, επιτελεί ιδιαίτερα πολλά θαύματα τα τελευταία χρόνια κι αυτό το μαρτυρούν οι μοναχοί του Αγίου Όρους στη Μονή Γρηγορίου, όπου βρίσκονται δύο ιερά της λείψανα.

Η δική μου μαρτυρία έρχεται να προστεθεί σε αυτά, αφού πριν 9 χρόνια ένας μοναχός της Μονής Γρηγορίου (ξάδερφος του ιερέα μας), μας μίλησε γι' αυτή μοιράζοντας εικονίτσες της στο ιερό ναό Ζωοδόχου Πηγής ΕΚΑ Ιλίου.

Καταλάβαμε επιπλέον την αξία της, όταν πληροφορηθήκαμε εκείνες τις μέρες οτι στο νοσοκομείο του ΕΚΑ μια εικονίτσα που είχε στην τσάντα της μια ευσεβής κοπέλα άρχισε να ευωδιάζει την ώρα της επίσκεψήςτης σε έναν άγιο άνθρωπο που φιλοξενούσε το ίδρυμα .

Έτσι αποφασίσαμε να πάμε το ίδιο μεσημέρι στο ναό του Αγίου Νικολάου Καματερού για την υποδοχή και προσκύνηση των λειψάνων της. 

Κι εκεί ξεκινάνε... τα θαύματα.

Πήγαμε στο ναό νομίζοντας ότι θα προσκυνήσουμε, αλλά ο κόσμος περίμενε ακόμα μέσα και έξω απ'τον ναό για την υποδοχή. 

Βρίσκουμε κάποιους γνωστούς και συζητάμε. 

Ανάμεσά μας κι ένα νέο παιδί, ο νεωκόρος.

Ξαφνικά φτάνει το αυτοκίνητο και το παιδί αυτό, (που δε με ήξερε!), μου δίνει τη λαμπάδα του κι εξαφανίζεται μέσα στο ναό. 

Βρέθηκα τότε από το πουθενά να προπορεύομαι με τη λαμπάδα και να ακολουθεί το λείψανο της Αγίας! 

Συγκλονίστηκα. 

Το θεώρησα μεγάλη τιμή.

Το ίδιο καλοκαίρι, τραυματίζομαι σοβαρά στη σπονδυλική στήλη πέφτοντας ανάσκελα από μια στέγη σε ύψος τριών μέτρων. 

Η αναπηρία ήταν πολύ κοντά. 

Οι γιατροί περίμεναν για να δουν αν θα περπατήσω...

Μετά από πολλές ώρες και πολύ πόνο ξημερώνοντας έχω την πρώτη επίσκεψη από μια φίλη. 

Μου φέρνει ένα ξερό... γαρύφαλλο. 

"Είναι από την εικόνα της Αγίας Αναστασίας της Ρωμαίας", 

μου λέει. 

Ήμουν διακοπές και στο έφερα από την εικόνα της... 

Παθαίνω σοκ.

Μετά από δύο μέρες δέχομαι την ομάδα των γιατρών στο κρεβάτι να μου λένε χαρούμενοι ότι θα περπατήσω. 

Κι ένας μου κάνει νόημα λέγοντας: 

"Στην τρίχα... σώθηκες. 

Έσπασαν τα δύο μέρη του σπονδύλου και το τρίτο ράγησε..."

Ήρθε λοιπόν στη ζωή μου μια άγνωστη Αγία, για να με σώσει κι εμένα από μια σοβαρή ταλαιπωρία. 

 

Η ίδια βασανίστηκε σαν τον Άγιο Γεώργιο με τροχό, όπου έσπαγαν τα κόκκαλά της μέσα σε αφόρητο πόνο, κι αφού ομολόγησε το Χριστό, της ξερίζωσαν νύχια, δόντια και γλώσσα πριν την αποκεφαλίσουν.

Με αυτή τη θυσία της έχει τη δύναμη να προσεύχεται και να επεμβαίνει στη ζωή μας μέσα στους αιώνες. 

Το ζήτησε από το Θεό πριν πεθάνει. 

Να την επικαλούμαστε λοιπόν. 

Είναι πολύ θαυματουργή στις μέρες μας. 

Το βίωσα κι εγώ ο ελάχιστος με τη λίγη πίστη που έδειξα.

Αγία Αναστασία, 

χάρισέ μας την αγάπη σου για το Χριστό 

και θέρμανε την καρδιά μας, 

για να μην κρυώσει ποτέ από την ψυχρή αύρα του κακού. 

που μας κυκλώνει πολλές φορές...

Αμήν.

✨ «Η ομολογία είναι η αναπνοή της ψυχής... |Ο διεθνής διαιτητής Ιορδάνης Απτόσογλου, ως ένας διαΦορετικός "Ιεραπόστολος"...

 

Από τη Super League ως το Γουέμπλεϊ 

- Ο βοηθός διαιτητή που έπαιξε στα κορυφαία ευρωπαϊκά γήπεδα καταθέτει μια διαφορετική μαρτυρία ζωής, λίγο καιρό αφότου αποσύρθηκε από την ενεργό δράση...

 

|γράΦει ο Ελευθέριος Ανδρώνης

·

Είκοσι τέσσερα χρόνια διαιτητικής καριέρας στα ποδοσφαιρικά γήπεδα. Δέκα τέσσερα χρόνια βοηθός διαιτητή στη Super League. Οκτώ χρόνια διεθνής. 

Έχει «ανοίξει» το Γουέμπλεϊ στον πρώτο αγώνα της εθνικής Αγγλίας μετά την καραντίνα του κορωνοϊού. 

Έχει υποδείξει… offside τον Κριστιάνο Ρονάλντο με την εθνική Πορτογαλίας. 

Έχει «οργώσει» τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις (προκριματικούς Champions League, ομίλους Europa League, προκριματικούς Euro και Μουντιάλ) και έχει οριστεί σε τελικούς τρίτων χωρών ως απεσταλμένος της FIFA.

 

Αν στο βιβλίο της ελληνικής διαιτησίας υπήρχε ένα κεφάλαιο με χρυσά γράμματα, κάπου εκεί σίγουρα θα ήταν γραμμένο και το ονοματεπώνυμο: Ιορδάνης Απτόσογλου. 

Κι όμως δεν είναι αυτός ο λόγος που του ζήτησα να μας παραχωρήσει την πρώτη συνέντευξη στη νέα ενότητα του Sportime: 

«Μαρτυρία στον Κόσμο». 

Μεγαλύτερη αρετή του Ιορδάνη είναι ότι πρόκειται για έναν θερμό ομολογητή της Ορθοδοξίας που αθόρυβα κοσμούσε τα δύσβατα «τερέν» του επαγγελματικού αθλητισμού. 

Αλλά ας αφήσουμε τη μαρτυρία του Ιορδάνη να ξεδιπλωθεί από τον ίδιο...

 

«Όταν κακοπαθείς για το Ευαγγέλιο»

ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΑΝΔΡΩΝΗΣ: Στον χώρο του ποδοσφαίρου και ιδιαίτερα της διαιτησίας, το όνομα Απτόσογλου είναι γνωστό και συνδεδεμένο με μια μεγάλη καριέρα, τόσο στα ελληνικά πρωταθλήματα – όσο και στις διεθνείς διοργανώσεις. Αλλά πες μας δυο λόγια για την πορεία σου, για όσους τυχαίνει να μη σε γνωρίζουν.

 

 

ΙΟΡΔΑΝΗΣ ΑΠΤΟΣΟΓΛΟΥ: 

Θα ξεκινήσω λέγοντας ότι η «καριέρα» είναι μεγάλη μόνο όταν κακοπαθείς για το Ευαγγέλιο, από όποια θέση εργασίας ή ενασχόλησης μπορεί να βρίσκεται ένας άνθρωπος. 

«Εάν δε και αθλή τις, ου στεφανούται, εάν μη νομίμως αθλήση», λέει ο Απόστολος Παύλος. 

Οπότε είτε βρίσκεσαι στις ελληνικές κατηγορίες, είτε σε ευρωπαϊκές, η καριέρα γίνεται μεγάλη εάν αγωνιστείς σκληρά και νόμιμα. 

Τα δυο λόγια για την πορεία μου είναι η δύναμη που έδινε ο Χριστός σε κάθε πόνο ψυχικό ή σωματικό και εν τέλει, ό,τι έγινε δεν ήταν δικό μου αλλά δικό Του.

 

«Άλλο θρησκευτικός άνθρωπος 

– Άλλο Χριστιανός»

E.A.: Γνωρίζω καλά ότι είσαι συνειδητός Ορθόδοξος Χριστιανός και το επιβεβαιώνεις σε όλους μας από τα πρώτα λόγια σου. Έλαβες τις βάσεις της πίστης από την οικογένειά σου ή η αναζήτησή σου προέκυψε αργότερα;

 

I.A.: Οι βάσεις ήρθαν από το οικογενειακό περιβάλλον. 

Έχω ένα ευλογημένο σόι που προέρχεται από μια αγία Γιαγιά, τη Γκόλφω η οποία γέννησε οκτώ παιδιά και τα μεγάλωσε με φως και ευωδία Χριστού. 

Οι γονείς μου με τη σειρά τους παρέλαβαν αυτό το «στέμμα» και προσπάθησαν να το παραδώσουν σε εμάς τα παιδιά χωρίς να αφαιρέσουν ή να προσθέσουν κάποιο πετράδι. 

Οπότε έχω τη χαρά να σου πω ότι μεγάλωσα από δύο γονείς με τους οποίους ένοιωθα σαν βασιλόπουλο, από πλευράς αγάπης, φροντίδας και ανατροφής.

 

Ε.Α.: Έχεις κάποιο πνευματικό πρότυπο ή πρότυπα, τα οποία σε εμπνέουν; Και αν ναι, κατά πόσο σε έχουν βοηθήσει να μη χάσεις τον δρόμο σου;

 

I.A.: Ναι έχω. 

Νοιώθω πολύ ευεργετημένος διότι μεγάλωσα δίπλα σε δύο μεγάλες προσωπικότητες: τον αγωνιστή Ιεράρχη, Επίσκοπο Φλωρίνης, Αυγουστίνο Καντιώτη και τον ομολογητή και αδίκως διωκόμενο Θεολόγο, Νικόλαο Σωτηρόπουλο. 

Αυτοί προσέφεραν με λόγια και πράξεις απερίτμητο και ανόθευτο τον λόγο του Ευαγγελίου. 

Ο λόγος του Θεού είναι τέλειος και παντοδύναμος. 

Με τον λόγο του Θεού δημιουργήθηκαν και στερεώθηκαν τα σύμπαντα. 

Με τον ίδιο λόγο γεννιούνται πνευματικώς και στερεώνονται οι Χριστιανοί. 

Και είναι διαφορετικό να είσαι ένας απλά θρησκευτικός άνθρωπος από το να είσαι ένας συνειδητός Χριστιανός.

 

Το θαύμα με τον Γέροντα Αμβρόσιο Λάζαρη και ο Άγιος Παΐσιος...

Ε.Α.: Υπήρξε κάποια εμπειρία – σταθμός στη ζωή σου, που ένιωσες την παρουσία του Θεού; Κάποιο γεγονός που σε έχει σημαδέψει πνευματικά; Νομίζω ότι ο κάθε Χριστιανός έχει να διηγηθεί τουλάχιστον μια τέτοια εμπειρία. Εσύ;

 

I.A.: Η παρουσία του Θεού στη ζωή μας είναι συνεχής, όσο εμείς οι ίδιοι δεν απομακρυνόμαστε από Εκείνον. 

Έχω μια προσωπική εμπειρία που την ομολογώ προς δόξαν Θεού όπου υπάρχουν καλοπροαίρετα αυτιά. 

Στην ηλικία των 16 ετών είχα διαγνωσμένο καρκίνο με τρεις μεταστάσεις. 

Στην προσευχή μου ζήταγα το «γενηθήτω το θέλημά σου». 

Όποιο και αν ήταν αυτό. 

Ο γιατρός μου στο νοσοκομείο Μεταξά, Νικόλαος Δεμερτζής, έλεγε ότι εκείνος «έτρεχε» με 10 χιλιόμετρα και ο καρκίνος μου, με 100.

 

Όσο πάλευα το πρόβλημα στην οδό της επιστήμης και της πίστης, κάποια στιγμή ο Θεός έφερε στη ζωή μου και την παρουσία του γέροντα Αμβροσίου Λάζαρη από τον Παρνασσό. 

Με το χάρισμα του «είδε» το πρόβλημα στο πόδι, ενώ δεν γνώριζε τίποτα, και ανέλυσε με επιστημονική ακρίβεια τι έπρεπε να προσεχθεί κατά το χειρουργείο. 

Η προσευχή του με συνόδευε και μου έδωσε φτερά. 

Λίγο αργότερα, με τον γιατρό ζήσαμε το θαύμα. 

Δεν αναλύω τώρα περισσότερες λεπτομέρειες, αλλά όταν περπάτησα έπειτα από δύο χρόνια, μπήκα και στη διαιτησία. 

Εκεί ήταν τα πρώτα αθλητικά μου βήματα. 

Έτρεξα και πάλι υγιέστατος!

 

E.A.: Απ’ ότι ξέρω, έχεις ταξιδέψει αναρίθμητες φορές στο Άγιο Όρος. Πες μας πώς έχει χαραχτεί στην ψυχή σου το Περιβόλι της Παναγίας και τι πιστεύεις ότι προσφέρει στον κόσμο;

 

I.A.: Μεγάλη εμπειρία το Άγιο Όρος. 

Εκεί γνώρισα τον Άγιο Παΐσιο. 

Τι να πρωτοπείς με λίγες λέξεις, δεν ξέρω. 

Θα αναφέρω δυο πράγματα...

|αν θελήσεις τη συνέχεια, μπαίνεις εδώ...

🌹 Άρης...👉 Όταν εδώ και 2 μέρες ψάχνεις απεγνωσμένα να βρεις έναν τίτλο για μια συνέντευξη που απόλαυσες και ακόμα δεν μπορείς....

 

Τι να πει κανείς μετά απ΄αυτό που ζήσαμε προχθές;

 Και πως να το περιγράψει κάποιος;

Ακόμα λοιπόν ένας απολαυστικός Άρης, μ΄ένα αλλιώτικο βλέμμα, απόλυτα ζυμωμένος με τον τρομερά απαιτητικό ρόλο του ανεπανάληπτου Αγίου Ιωσήφ του Ησυχαστή, που του έχει ανατεθεί...

...τον οποίο ρόλο με απόλυτη συναίσθηση, προσπαθεί να σηκώσει...

    

       ΥΓ:

    Νιώθω πως πρέπει, μετά κι απ΄αυτό, να πω κάτι τολμηρό.

    Επειδή πολλά έχουμε πει και ακόμα περισσότερα έχουμε γράψει κατά καιρούς για τον Άρη και εμΦανώς στα μάτια μου δεν αξίζει από μόνος του όλα τα εύσημα...

   Ομολογώ πως όταν τελείωσε αυτή η καταπληκτική συνέντευξη και έσβησε η οθόνη από μπροστά μου, ένιωσα έντονη την παρόρμηση να συγχαρώ την Έφη Μπίρμπα, γι'αυτό που δίπλα της έχει εξελιχθεί ο Άρης.  

  Γιατί όταν σε μια οικογένεια η γυναίκα είναι καλά, όλοι είναι καλά.

   Και όταν η γυναίκα οδηγεί - και οδηγεί καλά - ο άντρας, με απόλυτη εμπιστοσύνη, απλά ακολουθεί.

 Και συνήθως είναι αυτός που Φαίνεται και παίρνει επάνω του όλα τα Φώτα.

  Ο καλός Θεός να σας σκέπει πάντα, Έφη μας...

   Πάντα μαζί!

   Και στον Παράδεισο!

      Αυτό.-

✔ «Θεράπευσέ με!» |Ολόκληρη η παρουσίαση για το βιβλίο της αγαπημένης μας Γερόντισσας ΣωΦρονίας...

 Οι Εκδόσεις Εν Πλω πραγματοποίησαν την παρουσίαση του νέου βιβλίου της Γερόντισσας Σωφρονίας

ΘΕΡΑΠΕΥΣΕ ΜΕ Κείμενα για μια νέα ζωντανή σχέση με τον Χριστό την Πέμπτη 8 Οκτωβρίου, στις 7:00 μ.μ., στον πολυχώρο GUSTAV, Χαριλάου Τρικούπη 6-10, Αθήνα. Για το βιβλίο μιλήσαν: • π. Σπυρίδων Σκούτης, Εφημέριος Ι.Ν Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Νοσοκομείου "Η ΕΛΠΙΣ" • σταύρος Γουναρίδης, Καθηγητής φυσικής αγωγής, ιδρυτής του ιστολογίου "αμΦοτεροδέξιος", συγγραφέας

(Ευτυχώς οι άνθρωποι του Θεού αυτόν τον τύπο τον έβαλαν να μιλήσει τελευταίος. Ό,τι ειπώθηκε, βγήκε εκείνη τη στιγμή. Απροετοίμαστος εντελώς... Τελοσπάντων όμως. Η Γερόντισσα και το βιβλίο της "όλα τα λεΦτά"...) • Εμμανουήλ Τσιγκάκος, Στέλεχος τουρισμού και φιλοξενίας, καθηγητής «Θεράπευσέ με!»

Πόσες φορές το έχουμε ψιθυρίσει στον Θεό, στις πιο δύσκολες στιγμές μας; Η Γερόντισσα ΣωΦρονία γράφει για όσα νιώθουμε και διστάζουμε να πούμε στον Θεό. Δείχνει πώς ο πόνος μας μπορεί να γίνει αφορμή για μια νέα, αληθινή συνομιλία μαζί Του... Αναζητήστε το βιβλίο εδώ: https://bit.ly/47bKglI 00:00 Εναρξη 00:42 π. Σπυρίδων Σκουτής 20:55 Εμμανουήλ Τσιγκάκος 27:54 Σταύρος Γουναρίδης 54:53 Μυριέλλα Κουρεντή

🌹 Γιατί τα Πάντα Ξεκινούν Απ'την Γυναίκα... |δες & άκου την Αναστασία Σουσώνη

 

   [Πόσο χαίρομαι, που βλέπω ότι δίνεται πλέον βήμα σε ανθρώπους όπως η αγαπημένη μας "συν αυτώ" Αναστασία Σουσώνη, η οποία όποτε καλείται να μιλήσει, έχει πάρα πολύ σημαντικά πράγματα να πει.

Για τις σχέσεις, για τα κορίτσια μας, για τη συζυγία, αλλά και για τα βιβλία που διαρκώς γράΦει...

Κυρίως όμως, μας εμπνέει δεν έχει καμιά δυσκολία να ομολογεί Χριστό, βαδίζοντας στα χνάρια της 22χρονης Αγίας της Περπέτουα, η οποία την έχει πάρει εδώ και χρόνια από το χεράκι, ευρισκόμενη μόνιμα με ζωντανή παρουσία μέσα της...

Κι αυτή ακριβώς η Ομολογία Χριστού, όπως γνωρίζετε πλέον καλά, μάς τρελαίνει...

Βέβαια, έχω ένα πρόβλημα. 

Δεν ξέρω αν αυτή η συνέντευξή της Αναστασίας είναι καλύτερη απ' την προηγούμενη, που έκανε και τότε στον "Ελεύθερο"  με τον υπέροχο Γιάννη Σιμωνίδη.

Ακούστε και διαλέξτε ελεύθερα...]

       |η προηγούμενη, εδώ. Για να μην την ψάχνεις...

🌹 Η ατάκα που άλλαξε τη ζωή της Μυριέλλας... |Κι αν αυτό δεν είναι ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥ, τότε τι είναι;

  

 Άκου να δεις τι έπαθα απόψε.

Η αγαπημένη φίλη μου, η Αθηνούλα, μου έστειλε πριν λίγα λεπτά ένα βιντεάκι από το TikTok. 

εγώ δεν έχω λογαριασμό εκεί, ήμουν όμως στον υπολογιστή και προσπαθώντας να ξεχαστώ από τις δυσοίωνες ιατρικές προβλέψεις των τελευταίων ημερών για την υγεία του παππούλη μας του Ευσέβιου, ετοίμαζα τις αυριανές αναρτησούλες του "αμΦοτεροδέξιου". 

Οπότε, πάτησα πάνω στον σύνδεσμο για να δω, αν θα μου εμφανίσει κάτι.

Παραδόξως μου το άνοιξε.

Και ήταν αυτή η πανέμορφη κοπέλα, η Μυριέλλα. 

Την οποία ομολογώ πως την αγαπώ, παρότι δεν τη γνωρίζω προσωπικά, γιατί είναι η μόνη από τις νέες ηθοποιούς, που μου θυμίζει έντονα την αδερΦούλα μου, τη μακαριστή την Γιωργία Αποστόλου... 

 Γιατί μίλαγε κι εκείνη με τον ίδιο εν-θουσιασμό για τον Χριστό μας, μη αΦήνοντας στο συνομιλητή της τον παραμικρό ενδοιασμό για την αλήθεια των λεγομένων της.

Ξεκίνησε λοιπόν το βιντεάκι και καθηλώθηκα από τα πρώτα δευτερόλεπτα που άρχισε η Μυριέλλα να μιλάει.

Δε σου κρύβω πως από τη μέση του βίντεο και μετά, άρχισα να κλαίω. 

Και κατάλαβα πως κλαίω, γιατί χαίρομαι βλέποντας τον τελευταίο καιρό ανθρώπους πλέον από κάθε χώρο, οι οποίοι μας διδάσκουν πράγματα τα οποία θα έπρεπε να τα έχουμε ξεκαθαρισμένα μέσα μας. 

Ποιο είναι το αληθινά συγκλονιστικό μήνυμα που μας δίνει απόψε η Μυριέλλα;

              Εξομολόγηση ... χτες. 

Δεν θα πω περισσότερα.

Και εγώ σας εύχομαι, αγαπημένα μου αδέρΦια, να βρείτε έναν Γέροντα, ένα Πνευματικό Πατέρα!

Αλλά να πάτε με τέτοια διάθεση, όπως πήγε η Μυριέλλα. 

Και να τον κοιτάξετε στα μάτια, έτσι όπως τον κοίταξε η Μυριέλλα.

Και να εξομολογούμαστε όλοι μας συχνά, 

με επίγνωση και αληθινή Μετάνοια, 

όπως εξομολογηθήκαμε εκείνη την πρώτη λυτρωτική φορά 

ή σαν να ξέρουμε με κάποιον τρόπο πως είναι η τελευταία μας...

Ο Χριστός και η Μάνα μας, η Παναγιά, να ξέρετε, πως θα μας αποζημιώσει.

 Και σ΄αυτή τη ζωή, αλλά κυρίως στην Άλλη, την Όντως Ζωή...

      |ΥΓ. σ.Β.Γ.:

Μυριέλλα, θα γνωριστούμε κι από κοντά, δεν γίνεται. 

Σήμερα ήταν η πρώτη μας "συν-άντηση". 

Δεν ξέρω πως, δεν ξέρω πότε.

Αλλά Το Άγιο Πνεύμα θα δώσει και θα γνωριστούμε και από κοντά.

Σε ευχαριστώ και σε φιλώ.-

     |Δείτε τώρα, μετά απ΄αυτό το μη αναγκαίο παραλήρημα, την υπέροχη ομολογία της Μυριέλλας! Συγχωρέστε με για την καθυστέρηση.- 

✔ Είναι επικίνδυνα εδώ... |Δεν βαριόμαστε ποτέ μαζί σας, αδέλΦια από την απέναντι μεριά...

 

 Είναι φοβεροί, ρε φίλε... Θα μας (απο)τρελάνουν!

Τώρα τους ενόχλησε η ιστορία του παππού μου του Σταύρου...

Δεν είναι, λέει, κατάλληλη για κάτω των 18...

εγώ πόσα να αραδιάσω απ΄αυτά "που επιτρέπονται" τώρα, που δεν θα τολμούσαμε πριν λίγα μόνο χρόνια, όχι να τα ξεστομίσουμε, αλλά ούτε να τα σκεΦτούμε...;;;

ΥΓ:

Αλλά μάλλον έχουν δίκιο οι ανθρώποι.

Γίνεται ένα παιδί, τη σήμερον ημέρα, να διαβάζει (που τέτοια τύχη;) ιστορίες ηρωισμού; 

Α πα πα! Τζιζ...

(δες τι γράφουν οι αθεόφοβοι...):

"Το παρακάτω περιεχόμενο μπορεί να περιέχει παραστατικές ή βίαιες εικόνες. Συνιστάται η κρίση του θεατή..."

              Ένιωσα πως όΦειλα να σας τα πω.

  |πηγαίντε, αν θέλετε, κατευθείαν στο επικίνδυνο σημείο - στο 02:19 - για να το διαπιστώσετε από μόνοι σας.

  Αν βέβαια "κατανοείτε και επιθυμείτε να συνεχίσετε"...

   αΦηγείται ο υπέροχος φίλος και αδελΦός Ηθοποιός και Σκηνοθέτης, Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος...

                                   εδώ...

✔ Εδώ που τα λέμε - Επεισόδιο 2... |Στο δεύτερο επεισόδιο της νέας σειράς εκπομπών της "Ευλογίας", με τίτλο «Εδώ που τα λέμε», ο π. Γεώργιος Σχοινάς, συνομιλεί με τον υποστράτηγο ε.α. Ανδρέα Συνοδινό... 👉

             |Θα μου επιτρέψετε μόνο 2 λόγια εισαγωγικά:

   Πολύ χαιρόμαστε όταν βλέπουμε ανθρώπους γνωστούς, που υπηρετούν σε κάθε χώρο της Ελληνικής Κοινωνίας, να ομολογούν ευθαρσώς Χριστό, και Αυτόν Εσταυρωμένο...

   Άνθρωποι που πέρασαν από μπροστά μας, έστω και ως γονείς των παιδιών τους (μας) στο σχολείο μας, όπως ο κ.Συνοδινός.

   Άνθρωποι αξιόλογοι και με αποκρυσταλλωμένη γνήσια Πίστη, που μέσα στην ανοησία και στην κενότητα που μας προσφέρεται καθημερινά, έχουν ΚΑΤΙ να πουν...

  Συγχαρητήρια στον παπα Γιώργη και στο eulogia.gr για την Φρέσκια ιδέα αυτών των εκπομπών και για τις επιλογές των προσώπων...

Μουσική: Θωμάς Κωνσταντίνου

Εικονολήπτης: Ηλίας Γιαννούζης

Σκηνοθεσία: π. Νεκτάριος Στογιάννης

Παραγωγή: Eulogia.gr

|αν θες το πρώτο επεισόδιο, δες το εδώ:

▶️ Εδώ που τα λέμε - Επεισόδιο 1 |Ο παπα Γιώργης μας με τον ηθοποιό Κώστα Αποστολάκη...

     

     [Ξέρεις; Ίσως αυτή η (συν)Ομιλία - Ομολογία να γίνει, για κάποιους από εμάς, το τελικό σπρώξιμο ώστε να ξεκολλήσουμε από τη φάση που περνάμε...]

    👉 Στο πρώτο επεισόδιο της νέας σειράς εκπομπών της "Ευλογίας", με τίτλο «Εδώ που τα λέμε», ο πατήρ Γεώργιος Σχοινάς, συνομιλεί με τον ηθοποιό Κώστα Αποστολάκη.

 

Μουσική: Θωμάς Κωνσταντίνου

Εικονολήπτης: Ηλίας Γιαννούζης

Σκηνοθεσία: π. Νεκτάριος Στογιάννης

Παραγωγή: Eulogia.gr

|Κι αν διψάς και για άλλες ομολογίες,

ζούληξε πάνω στην αγαπημένη καρτούλα μας...

✨ Όταν η Ομολογία έρχεται από κει που δεν την περιμένεις... |εμείς τον Δυσμά τον ξέρουμε; ή έχουμε κολλήσει εμμονικά στον Γέστα, που μας ταιριάζει;

      

      ...Και μάλιστα με έναν 

- θα τολμήσουμε να πούμε - 

Ορθοδοξότατο λόγο...

   Ο οποίος φαίνεται πως τον έχει επηρεάσει

και σ΄αυτό το μεγαλειώδες που ετοιμάζει...

  Γιατί μάλλον δεν είναι τυχαίες οι συχνές Προσκυνηματικές επισκέψεις 

του Mel Gibson 

στο Περιβόλι της Παναγιάς Μάνας μας...

         Δες! 👉

 |Τεράστιες εκπλήξεις θα δούμε στον Παράδεισο, αδέρΦια! 

Απαραίτητη προϋπόθεση βέβαια 

για να βρεθούμε κι εμείς εκεί, 

να κάνουμε από δω ό,τι χρειάζεται... 

Μόνο μέλημά μας τελικά 

σ΄αυτήν την ξελογιάστρα ζωή:

Μὴ μείνωμεν ἔξω τοῦ Νυμφῶνος Χριστοῦ... 

|Σχετική ανάρτηση:

♡ Και εν μέσω της γιορτής του Αγίου Γιατρού μας Λουκά, κάποια αδέλφια μάς θυμίζουν πως πέρασαν 10 χρόνια ακριβώς, από τη μέρα που η Γεωργία μας ανέβηκε με μιας "στον άλλο κόσμο τον επάνω"...

 

   Να σας εξομολογηθώ, αφιλτράριστα όπως πάντα, 

πως την έζησα μόνο 2 και κάτι χρόνια από κοντά, 

αλλά δεν την χόρτασα.

  Από την άλλη όμως, 

πόσο ευγνώμων πρέπει να νιώθει κάποιος 

που έζησε έστω και για τόσο λίγο έναν άνθρωπο 

που είχε "όλο τον κόσμο στα πόδια του", 

αλλά δεν του έφτανε.

  Γιατί ο κόσμος όσο μεγάλος και λαμπερός κι αν φαίνεται, 

δημιούργημα είναι.

   Η Γεωργία μας είχε βάλει πλώρη για το αδιανόητο 

για τους περισσότερους από μας.

   Να τα περιφρονήσει όλα για να φτάσει στο Απόλυτο, 

στο Δημιουργό των πάντων.

   Κι αν κάποιες και κάποιοι από σας 

αγαπάτε τόσο πολύ τον "αμΦοτεροδέξιο", 

να ξέρετε πως χρωστάτε (χρωστάμε) 

πολλά στη Γεωργία μας για την εδραίωσή του...

   Ήταν δίπλα από την αρχή της δημιουργίας του 

και ήταν ίσως η πρώτη που τον στήριξε, 

τον ενθάρρυνε και τον πίστεψε πιο πολύ από όλους, 

σίγουρα περισσότερο και από μένα τον ίδιο...

   Ήταν πιθανότατα η πρώτη πραγματικά "αμΦοτεροδέξια" 

με την κυριολεκτική έννοια,

που γνώρισα.

    " - Δεν έχουμε φάει κάτι σήμερα, αλλά τι πειράζει;

Αφού προχθές είχαμε πάει ξανά στο Λοιμωδών 

και φάγαμε εκείνο το φοβερό ιμάμ 

που΄φτιαξαν με τα χεράκια τους 

η Αργυρώ και η Κωνσταντίνα.

Μια βδομάδα μπορεί να με κρατήσει εκείνο το φαγάκι...

Και το βράδυ θα πάμε και στην Αγρυπνία...

Και μεθαύριο που εσύ θα είσαι στο σχολείο

θα περάσει στις 5 το πρωί 

ο Θοδωρής μου (ο Αθερίδης) 

να πάμε στη Θ.Λ. στον παππούλη (τον Ανανία)...

Τι άλλο να ζητήσω;

Όλα μας τα δίνει ο καλός Θεός...

 Θα ήθελα βέβαια να πάω να πέσω στο χώμα 

που σκεπάζει τον τάφο του Αγιούλη μας στη Σουρωτή, 

αλλά που να βρεθούν τα ναύλα;

Και την Αγία Ακυλίνα και την Αγία Κυράννα 

θα ήθελα να προσκυνήσω στην Όσσα.

Αλλά ΕΧΕΙ Ο ΘΕΟΣ!"

   Και ήρθε εκείνη η καλή της φίλη-αδερφή 

και πήγανε μαζί στα μέρη που επεθύμησε η Γεωργία μας 

και το χωματάκι από τον τάφο του Αγίου Παππού μας 

που μου' φερε ενθουσιασμένη τότε...

...μαζί με την εικόνα από τις αγίες,

τα'χω ακόμα εκεί με τους Φίλους μας 

και τα άγια Λειψανάκια τους...

   Γιατί εκεί ανήκουν.

   Καλή της ώρα εκεί στα ψηλά και στα όμορφα που βρίσκεται...

  Όσο ζω δεν μπορώ (και δεν θέλω) να την ξεχάσω.

   Καλήν αντάμωσην, Γεωργία μου...

~ σ.Β.Γ. ΥΓ:

Για όσους δε γνωρίζουν ποια ήταν (και είναι...) 

η Γιωργία Αποστόλου...

Μια από τις πρώτες "συν αυτώ"...

Μια ξεχωριστή κοπέλα, απίστευτα ταλαντούχα στην τέχνη, που αρχικά διάλεξε, την ηθοποιϊα και την σκηνοθεσία.

 Όσοι είναι του "χώρου" της, ξέρουν καλά τι λέμε...

Μόνιμα μ΄ένα χαμόγελο.

Όταν όμως η πνευματική της πορεία και η ολοκληρωτική πια συμπόρευσή της με Τον Χριστό δεν της επέτρεπαν να κοιμάται με ήσυχη την συνείδησή της, έβαλε μια τελεία πάνω στο απόγειο της καλλιτεχνικής της φήμης, με τα εκατομμύρια να σφυρίζουν δελεαστικά δίπλα της...

|όποιος δεν κουράστηκε και θέλει κι άλλα για τη Γιωργία μας,

 ας ανατρέξει εδώ...