Ξέρεις εσύ καμιά πιο καθαρή αγάπη απ΄αυτήν;

✨ "Η dream team κοριτσιών της Ορθοδοξίας, τα περίφημα top models μας... Η περίΦημη συνοδεία της Μάνας μας της Παναγιάς... |Το πιο παράξενο; Δεν πέθαναν. Όλες ζουν...

     

      ...εμείς όμως, 

"οι Χριστιανούληδες του γλυκού νερού", 

ούτε που το Φανταζόμαστε. 

Ξέρεις γιατί: 

Γιατί δεν τις Φωνάζουμε...

   ~ [αμΦ.]διαπίστωση:
Αν θα μας επιτρεπόταν να παραφράσουμε 

το γνωστό ρηθέν Του Χριστού μας "περί των πλουσίων", 

θα λέγαμε :
"Πόσο δυσκολότερη γίνεται η υπόθεση της Σωτηρίας, 

όταν υπάρχει το χάρισμα της φυσικής ομορφιάς, 

το δοσμένο από Τον Θεό...
Τεράστια προσοχή, λοιπόν, 

σε σας τις...όμορφες "εκεί έξω"...

Αγία Μαρίνα,
η 15χρονη
Μεγαλομάρτυρας...
(17 Ιουλίου) 

Αγιορείτικη εικόνα της αγίας με χρονολογία 1938.

Ἡ Ἁγία Μαρίνα γεννήθηκε στὴν Ἀντιόχεια τῆς Πισιδίας, στὰ χρόνια του αὐτοκράτορα Κλαυδίου τοῦ Β’, τὸ 270 μ.Χ. 

Λίγες μέρες μετὰ τὴ γέννησή της, ἡ μητέρα της πέθανε, καὶ ὁ πατέρας της Αἰδέσιος, ποὺ ἦταν Ἱερέας τῶν εἰδώλων, τὴν ἀνέθεσε σὲ μία χριστιανὴ γυναίκα, ἀπὸ τὴν ὁποία ἡ Μαρίνα διδάχθηκε τὸν Χριστό.
Ὅταν ἔγινε 15 χρονῶν, ἀποκαλύπτει στὸν πατέρα της ὅτι εἶναι χριστιανή. 

Ἔκπληκτος αὐτὸς ἀπ’ αὐτὸ ποὺ ἄκουσε, μὲ μίσος τὴν διέγραψε ἀπὸ παιδί του. 

Τὸ γεγονὸς αὐτό, μαθεύτηκε ἀμέσως καὶ ἔτσι ὁ ἡγεμόνας τῆς περιοχῆς διέταξε νὰ τὴν συλλάβουν καὶ νὰ τὴν φέρουν ἐνώπιόν του. 

Ἀμέσως θαμπώθηκε ἀπὸ τὴν ὀμορφιά της. 

Τὴν ρώτησε ποὶα εἶναι καὶ ποὶα εἶναι ἡ πίστη της καὶ αὐτὴ τοῦ ἀπάντησε ὅτι ὀνομάζεται Μαρίνα καὶ εἶναι χριστιανὴ καὶ ὅτι εἶναι γέννημα θρέμμα τῆς Πισιδίας 

|"αμφ." : ακόμα και σ΄αυτό κοντινή μας...|

Τότε ὁ ἡγεμόνας προσπάθησε νὰ τὴν πείσει νὰ ἀρνηθεῖ τὴν πίστη της. 

Ἡ Ἁγία ὅμως δὲν δέχτηκε.
Γιὰ τὸ λόγο αὐτὸ ὁ τύραννος πρόσταξε καὶ τὴν ὑπέβαλαν σὲ βασανιστήρια φρικτὰ καὶ ἀφοῦ τὶς κατέσκισαν τὶς σάρκες, τὴν ἔριξαν στὴν φυλακή.
Μέσα στὴν φυλακὴ μάλιστα συνέβη τὸ ἑξῆς: 

ὁ διάβολος μεταμορφωμένος σὲ ἄγριο δράκοντα, προσπάθησε νὰ κάνει τὴν Ἁγία νὰ φοβηθεῖ. 

Αὐτὴ ὅμως προσευχήθηκε στὸν Θεὸ καὶ ἀμέσως ὁ δράκοντας ἄλλαξε μορφὴ καὶ ἔγινε ἕνας μαῦρος σκύλος καὶ τότε ἡ Ἁγία ἅρπαξε ἕνα σφυρὶ καὶ χτυπώντας τον στὸ κεφάλι καὶ τὴν ράχη τὸν ταπείνωσε. 

Στὴ συνέχεια ὁ ἡγεμόνας διέταξε καὶ τὴν ἔφεραν πάλι μπροστά του. 

Παρὰ τὶς πιέσεις του, ἡ ἁγία παρέμεινε ἀκλόνητη.

Ἔτσι ὑποβλήθηκε σὲ νέα βασανιστήρια μέχρι ποὺ ἀποκεφαλίστηκε λαμβάνοντας τὸν στέφανο τοῦ μαρτυρίου.

Πηγή: Συναξαριστής

Η αγία Μαρίνα, 

μια από τις πιο ηρωικές γυναικείες μορφές 

όλων των εποχών, 

εικονίζεται κρατώντας το σφυρί, 

με το οποίο χτύπησε το διάβολο.

Το χτύπημα αυτό φυσικά μέτρησε, 

 επειδή το ενίσχυσε η θεία χάρη 

(η αγαθή ενέργεια του Τριαδικού Θεού) 

κι όχι λόγω της "μυικής δύναμης" 

της βασανισμένης αγίας 

ή επειδή ο διάβολος που είναι πνεύμα, 

πλήττεται με υλικά όπλα...

Απόσπασμα από εδώ


Η αγία Αικατερίνη,
η αγία Μαρίνα,
η αγία Παρασκευή,

|Αγία Παρασκευή... αγαπημένη μας από την Ιστιαία...|

η αγία Κυριακή,
η αγία Αναστασία η Φαρμακολύτρια,

η αγία Αναστασία η Ρωμαία,
η αγία Βαρβάρα,
η αγία Ευφημία,

η αγία Φεβρωνία,

η αγία Καλλιόπη,

η αγία Μαρκέλλα,

η αγία Αγάθη,

η αγία Χριστίνα,
η αγία Θέκλα,

...
Αυτές, και κάποιες άλλες, 

είναι η dream team κοριτσιών της Ορθοδοξίας,

τα περίφημα top models μας...

Πανέμορφα κορίτσια 15 με 20 χρονών, 

που θυσίασαν τα νιάτα τους, 

την ομορφιά τους και την ίδια τη ζωή τους

υπομένοντας βασανιστήρια στα χέρια 

αντρών – σαδιστών του Ρωμαϊκού στρατού, 

που προσπάθησαν να τις πείσουν 

ν’ αρνηθούν το Χριστό 

και να προσφέρουν λατρεία 

στους δαιμονικούς «θεούς» της Ρώμης 

ή στο άγαλμα του θεοποιημένου αυτοκράτορα.

Κι άλλες, όπως η αγία Χρυσή 

(ένα κορίτσι που βασανιζόταν επί τρεις μήνες), 

η αγία Αργυρή 

και η αγία Ακυλίνα, μαζί με την αγία Κυράννα,

που βασανίστηκαν φρικτά από τους Τούρκους

 για να αρνηθούν το Χριστό τους 

(το Χριστό όλων μας) 

και να λατρέψουν το «θεό» του Ισλάμ. 

Και προτίμησαν χρόνια φυλακή 

(όπως η αγία Αργυρή) 

ή φρικτά βασανιστήρια, 

όπως οι δύο άλλες αγίες, 

και κέρδισαν.

Το πιο παράξενο; 

Δεν πέθαναν. 

Όλες ζουν. 

Το αποδεικνύουν τα αμέτρητα θαύματα 

και οι εμφανίσεις τους, 

όλους τους αιώνες.

Ας δώσω δυο παραδείγματα 

για την αγία Μαρίνα:


Α. «Με λένε Μαρίνα και είμαι δεκαπέντε»

Πριν μερικές δεκαετίες ζούσε στην Αθήνα ο οικογενειάρχηςΔημήτριος Παναγόπουλος (1916-1982), μεγάλος ιεροκήρυκας και αγιασμένος ορθόδοξος συγγραφέας, γεμάτος έγνοια για το συνάνθρωπό του. 

Μια χρονιά, θέλησε να γράψει ένα άρθρο για την αγία με αφορμή τη γιορτή της (17 Ιούλη), αλλά διάβασε στο Συναξάρι της (στη βιογραφία της) ότι μαρτύρησε σε ηλικία μόλις 15 ετών. 

Αυτό τον εξέπληξε και σκέφτηκε ότι ίσως είχε γίνει λάθος. 

Έψαξε σε άλλα βιβλία, αλλά όλα συμφωνούσαν για την ηλικία των 15 ετών.
Μια μέρα τον επισκέφτηκε μια ηλικιωμένη κυρία γνωστή του, που ζούσε σ’ ένα ημιυπόγειο δωματιάκι, και του είπε: 

«Κύριε Δημήτρη, σήμερα το πρωί ήρθε στο παράθυρό μου ένα κοριτσάκι με κοτσιδάκια και σχολική ποδιά, πολύ όμορφο, και μου είπε: 

Γεια σου, γιαγιά, τι κάνεις; 

Είμαι η Μαρίνα και μένω στο Θησείο 

(έχεις έρθει πολλές φορές στο σπίτι μου) 

και είμαι 15 ετών».

Στο Θησείο, ως γνωστόν, 

βρίσκεται ο παλαιός ιστορικός ναός της αγίας Μαρίνας, 

μεγάλο προσκύνημα για τους Αθηναίους.

To παραπάνω δημοσιεύεται 

στο βιβλίο του Θωμά Τσονάκα, 

Βιογραφικό σημείωμα Δημητρίου Παναγοπούλου, 

Πάτραι 1985, σελ. 18-20 

(ΕΔΩ, σελ. 11 του pdf).

Β. «Marina from Andros»               

    Συμπληρώνονται φέτος 25 χρόνια από τότε, όταν έλαβε μεγάλη δημοσιότητα η μαρτυρία της οικογένειας του Βάσου Βασιλείου από τη Λεμεσό της Κύπρου για την παρουσία της αγίας Μαρίνας κατά τη μεταμόσχευση μυελού των οστών στο μικρό γιο της οικογένειας, τον Ανδρέα, που έπασχε από λευχαιμία.
Η επέμβαση έγινε το 2000 στο ογκολογικό νοσοκομείο MDANDERSON στο Χιούστον (ΗΠΑ) και πριν από αυτήν η οικογένεια είχε ζητήσει ευλογία και προσευχή από τον π. Κυπριανό, ηγούμενο της ιστορικής μονής της αγίας Μαρίνας στην Άνδρο. 

Ο γέροντας τους είπε: 

«Μην ανησυχείτε, η αγία Μαρίνα 

θα είναι στο χειρουργείο».
Όταν ο γιατρός ανακοίνωσε στην οικογένεια την επιτυχή έκβαση της επέμβασης, τους είπε: 

«Γιατί ήρθατε εδώ, 

αφού έχετε μια τόσο καλή γιατρό στην Ελλάδα;». 

Η οικογένεια απόρησε και ο γιατρός τους εξήγησε ότι μια νεαρή γιατρός, που συστήθηκε ως η γιατρός της οικογένειας, ζήτησε να παρευρεθεί στην επέμβαση. 

Ο τρόπος της τους έπεισε να της το επιτρέψουν και μάλιστα βοήθησε στην επέμβαση με συμβουλές.
Όταν κατόπιν κοίταξαν στο βιβλίο όπου είχε υπογράψει η κοπέλα, είδαν ότι είχε δώσει το όνομα «Marina from Andros» 

(Μαρίνα από την Άνδρο).

Το περιστατικό αυτό το διηγήθηκε η ίδια η οικογένεια Βασιλείου ερχόμενη στην Ελλάδα και πηγαίνοντας στην Άνδρο για προσκύνημα στο μοναστήρι. 

Δημοσιεύτηκε σε πάρα πολλές ιστοσελίδες, ελληνικές και αμερικάνικες, καθώς και σε εφημερίδες όπως το «Έθνος της Κυριακής»...

                 [το απόκομμα πήραμε από εδώ...]

Δείτε τελειώνοντας, την αγία Μαρίνα στο εξώφυλλο του ορθόδοξου περιοδικού Death to the World 

   

(από εδώ - φιλοξενείται κι ένα άρθρο του συγκεκριμένου τεύχους)

πηγή

 |εμπλουτισμένη επαναδημοσίευση...

 ούτε που ξέρουμε από πότε...

 συνεχίζεται αύριο (;)

Θες ένα "μυστικό " από έναν αγιασμένο άνθρωπο;

                                            |Κρύψου... |

Όταν έχεις χαρά,

κρύψε την στην καρδιά σου

για να μην την γνωρίσει

ο διάβολος από την απροσεξία σου

ή να σου την κλέψει με κάποιον πειρασμό.

Και στο πένθος

κάντε το ίδιο,

για να μη σας το αυξήσει,

έχοντας μάθει την αιτία του.

Όταν είσαι ισορροπημένος

στη χαρά και στη λύπη,

ο διάβολος,

χωρίς να ξέρει τι ακριβώς συμβαίνει μέσα σου,

δεν ξέρει πώς να σε πολεμήσει...

~ (άγιος) Γέροντας Εφραίμ Φιλοθείτης.

|από την Ελένη Τζαλλα

* Σχετική ανάρτηση:

Κρύψου... (άκου τον μπάρμπα!)

Ποτέ επιτέλους θα καταλάβεις, βρε, 

εσύ και η παρέα σου με όλα τα χαρίσματα 

που ο Θεός σάς έχει χαρίσει...

Πως ό, τι με τόσο κόπο χτίζετε 

για να εξασφαλίσετε μια μικρή γωνίτσα στον Ουρανό, 

το καταστρέφετε με τη μόνιμη τάση σας να επιδεικνύεστε...

Σε ποιον μωρέ;

Στον αδερφό σας;

Στον γείτονά σας;

Στο συνάδελφό σας;

Στα μπατζανάκια και στους κουμπάρους σας;

Στους άγνωστους "φίλους σας" στα φεϊσμπουκάδικα;

Πάτε καλά μωρέ;

Να χάσω τον Παράδεισο και την παντοτινή παρέα με τον Χριστό μου και τους δικούς του για μια ψωροαναγνώριση από άλλους, που΄ναι, στο κάτω κάτω της γραφής, αμαρτωλοί κι εκείνοι σαν κι εμένανε;

........................

|ολόκληρο το "κρύψου" του μπάρμπα μας εδώ...

✔ ...θα έρθει η ώρα που τα πάντα θα γίνουν Φανερά και θα πρέπει να βγούμε από την τρύπα μας...

Κείμενο: (ψευτο) Λαυρέντης

|πρώτη δημοσίευση 1 Αυγούστου 2019

✔ Το νου σου...

 

☆ "Και εμείς, τι κάνουμε εμείς; Δεν ζητάμε πάντα από τους ανθρώπους δόξα και έπαινο; Δεν είμαστε γεμάτοι από υπερηφάνεια; Ποιος από μας προσπαθεί να κρύψει τα καλά του έργα;

 

  ... όπως το έκανε ο Κύριος Ιησούς Χριστός;

 Ποιος περιφρονεί την ανθρώπινη δόξα και ζητάει δόξα μόνο από τον Θεό;

Σχεδόν κανείς. Όλοι μας σχεδόν έχουμε αυτό το πάθος.

 Είναι πολύ δύσκολο να απαλλαχθούμε από την κενοδοξία. Μόνο οι άγιοι είναι ελεύθεροι απ’ αυτή.

Εμείς όλοι, αρχίζοντας από μένα, είμαστε γεμάτοι από υπερηφάνεια.

|Από το βιβλίο: 

Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κριμαίας, Λόγοι και ομιλίες, τόμος Β’.

|εμείς από τον Σπύρο Νίκα

«Τά πάντα πρός ἐπίδειξιν καί “πρός τό θεαθῆναι...

 

 Ὁ Γ. Σουρῆς στιγματίζει: 

«Τά πάντα πρός

ἐπίδειξιν καί “πρός τό θεαθῆναι..."

καί ξέρω, φίλε μου, πολλούς πού δίνουν τόν παρά

μόνο καί μόνο γιά νά δοῦν γραμμένο τ᾿ ὄνομά τους.

Σέ βεβαιῶ, εὐεργετούν μονάχα γιά ρεκλάμα,

καί εἶναι μικροπονηριᾶς κι εὐεργεσίας κράμα...»

πηγή

"Εἶναι πολλοί κρυμμένοι πού σᾶς ἀκολουθοῦν καί σᾶς ἐνισχύουν μέ τίς δικές τους προσευχές... Καί σᾶς μελετοῦν καί μνημονεύουν κι ἄς μή σᾶς μιλοῦν κι ἄς μή τούς εἴδατε. Σιωπηλοί καί ἔγκλειστοι, ζῶντες καί κεκοιμημένοι, μέ ὑψωμένα τά χέρια...

 

Εἶναι πολλοί κρυμμένοι 

πού σᾶς ἀκολουθοῦν 

καί σᾶς ἐνισχύουν μέ τίς δικές τους προσευχές. 

Μοναχοί τῶν ὀρέων, 

δοσμένοι ὅλοι στόν Θεό, 

πού ἀγρυπνοῦν γιά σᾶς, 

πού σκέπτονται καί σᾶς πολύ 

καί σᾶς μελετοῦν 

καί μνημονεύουν 

κι ἄς μή σᾶς μιλοῦν 

κι ἄς μή τούς εἴδατε.

 

Σιωπηλοί καί ἔγκλειστοι, 

ζῶντες καί κεκοιμημένοι, 

μέ ὑψωμένα τά χέρια, 

μέ γόνατα καί δάχτυλα 

πού ἔβγαλαν κάλους ἀπό τίς μετάνοιες, 

πού τήν ὀσφύ τους ἔχουν πάντα κυρτωμένη 

στόν Θεό τοῦ Ἐλέους, 

τῆς Ἀγάπης 

καί τῆς Συγγνώμης....

 

~ Μωυσέως Αγιορείτου

|εμείς από την Άννα Μυλωνά

Κρύβεται;

 

ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ,

ἔνιωσα μέσα μου μία ἀπίθανη ἐλευθερία.

Ἔνιωσα ὅτι δὲν ἔχω ἐχθρούς,

ὅτι καὶ αὐτοὶ ποὺ μὲ πολεμοῦσαν

ἦταν απλά ἄρρωστοι ἄνθρωποι,

ὅπως κι ἐγώ.

Ἔνιωσα ὅτι μπορῶ νὰ σ' ἀγαπῶ

κι ὅταν δὲν μ' ἀγαπᾶς,

μπορῶ νὰ σὲ σέβομαι

κι ὅταν δὲν μὲ σέβεσαι,

μπορῶ νὰ σ' ἐκτιμῶ

κι ὅταν δὲν μ' ἐκτιμᾶς.

Καὶ τότε εἶμαι ἐλεύθερος,

τότε χορεύω στὸν δικό μου τὸν ρυθμὸ

καὶ ὄχι στὸν δικό σου,

γι' αὐτὸ καὶ εἶμαι ἐλεύθερος.

Καὶ τὸ ἔνιωσα αὐτό,

πρῶτον σὰν δωρεὰ τοῦ Θεοῦ

καὶ δεύτερον σὰν ἀποκάλυψη

τοῦ τί κρύβεται πίσω ἀπὸ τὶς ἐντολές Του.

Κρύβεται ἡ ἐλευθερία,

κρύβεται ἡ εὐλογία,

κρύβεται ἡ χαρά...

+ΣΙΣΑΝΙΟΥ ΚΑΙ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ Π Α Υ Λ Ο Σ

|δανεισμένο από τη Μαρία Γκέργκη

Μείνε λίγο με τον εαυτό σου, βρε παιδί μου…

 

«Πρέπει να μαζευτούμε.

Να μαζέψουμε και τη διάνοια και την ψυχή.

Όλα.

Και να κλείσουμε τις θύρες.

Ποιες είναι οι θύρες;

Είναι οι αισθήσεις.

Μαζέψου μέσα και κλείσε τις πόρτες.

Μείνε λίγο με τον εαυτό σου, βρε παιδί μου.

Θα πεθάνεις

και δεν θα τον έχεις γνωρίσει.

Θα φύγεις

και δε θα τον έχεις αγαπήσει,

δε θα τον έχεις πονέσει.

Άμα δεν τον έχεις πονέσει,

πώς θα τον σώσεις;

Άμα δεν τον έχεις αγαπήσει

πώς θα αγαπήσεις τον άλλον;

Δεν λέει ο Κύριος,

«αγάπα τον πλησίον σου ως σεαυτόν»;

Εκεί, μέσα σου αρχίζει η δουλειά.»

|Όσιος Εφραίμ Κατουνακιώτης.

πηγή 

~ εμείς από την, εκ των "συν αυτώ", Maria Moyssidou

~ Τι μπορεί, όμως, να σου κάνει μια σχισμή, ε; |Κρύψου, λέμε...

 

Ο πιο δύσκολος, μα αληθινός, αγώνας
είναι εκείνος που τον γνωρίζει
ο Θεός και εσύ

(εννοείται κι ο πνευματικός σου)…

Κάποτε ένας μοναχός στο κελί του
έκανε καθημερινά κάμποσες χιλιάδες μετάνοιες,
μα είχε αφήσει λίγο σκαστή την πόρτα,
δεν την είχε τελείως κλειστή…

Οι πατέρες και οι προσκυνητές 

πέρναγαν
και έβλεπαν 

και θαύμαζαν 

την βία της άσκησης του…

Κάποια στιγμή πέρασε κι ο ηγούμενος,
είδε το‘’θαυμαστό’’ 

και απλά … έκλεισε την πόρτα,
λέγοντας ταυτόχρονα στον καλόγερο
να συνεχίσει τον αγώνα του…

Εεεε… αυτό ήταν…
Με το που κλείστηκε η θύρα
μετά βίας μπορούσε να κάνει πλέον 10 μετάνοιες…

Βλέπεις, διακόπηκε η τροφοδοσία
της κάτωθεν (δαιμονικής) δυνάμεως...

Τι μπορεί να σου κάνει μια σχισμή, ε;
Χωρούσε ολόκληρη φάλαγγα δαιμόνων,
αυτοί ήταν που τον βοηθούσαν
να αγωνίζεται‘’πνευματικά’’.

Εκείνο που μπορείς κι αντέχεις
κάνε το, 

μα όσο γίνεται στα κρυφά…

Είναι το‘’ευλογημένο σκοτάδι’’ της αφάνειας…
Είναι εκείνο‘’το ευλογημένο σκοτάδι’’
στο οποίο μπορείς και ανακαλύπτεις
τα πιο φωτεινά κομμάτια της ψυχής σου…

Είναι εκείνο‘’το ευλογημένο σκοτάδι’’
στο οποίο μπορείς και αισθάνεσαι
την λεπτή πνοή του Παναγίου Πνεύματος…

Τούτο‘’το ευλογημένο σκοτάδι’’
πόθησαν όλες εκείνες οι υπάρξεις οι σταυρωμένες...

Εκείνες που ζώντας στην σκιά του Εσταυρωμένου
ψηλάφισαν το απύθμενο βάθος της Αγάπης,
και σε αυτό λούστηκαν το Φως της Αναστάσεως Του...

|π. Ιωάννης Παπαδημητρίου

~ Φτου - ξελευθερία για όλους... |Νώντας Σκοπετέας

Μικρό παιδί αρχινά το κρυφτό, παιχνίδι αγαπημένο, όμορφo, αγνό που παίζεται παντού! 

Κρυφτούλι να παίξουμε , να γελάσουμε, να λαχταρήσουμε μήπως μας βρουν, να τους ξελευτερώσουμε όλους…
Και το κρυφτό το τόσο αθώο και απείραστο των μικράτων μας, κάποτε γίνηκε αλλιώτικο, θλιβερό, δίχως την παιδική καθαρότητα και το άδολο…

Συνεχίζουμε και τώρα που μεγαλώσαμε να το παίζουμε, νοθευμένο για παίχτες και κρυψώνες. 

Κρύπτες τα υποκριτικά προσωπεία μας, η φυγοπονία, το δήθεν, ο ολέθριος φόβος,ο νοσηρός και δαιμονόσπαρτος. 

Αντίπαλός μας, αλλοίμονο, ο παντογνώστης και μακρόθυμος Θεός, που καρτερά και έμπονα μας αναζητά όπως τότε τον Αδάμ. 

Παιδί μου, που εί; μας φωνάζει! 

Και εμείς εκεί στις οπές του εγώ μας, θαρρούμε πως Του κρυφτήκαμε καλά και δεν θα μας βρεί ποτέ! 

Στα σκοτεινά, στα υπόγεια, στα αφανέρωτα. Θαρρούμε πως είμαστε και έξυπνοι πιότερο από τους άλλους, τους πιστούς Του δούλους , τους υποταγμένους σκλάβους όπως εμείς τους λοιδορούμε και συνεχίζουμε το κρυφτούλι με την αληθινή Ζωή και με τον θάνατο. 

Και όταν αυτός έρχεται στο σπίτι μας, ούτε περνά απ' το ευρηματικό μυαλό μας ότι μας επισκέπτεται ο ίδιος ο Χριστός. 

Και τα βάφουμε όλα μαύρα! 

Πενθοφορούντες μοιρολογητές, του Ουρανού σφοδροί αντίδικοι! 

Σπάσε το πιάτο πάνω απ΄ το μνήμα…

Μη φτιάχνεις και μην κερνάς γλυκό, μη και γλυκαθεί ο χάρος και ξανάρθει …

Λες κι αν μείνει ακέραστος θα δυσαρεστηθεί εκείνος και θ αλλάξει γειτονιά και στέκι!
Και το κρυφτό συνεχίζεται και ο Χριστός μας εξακολουθεί να μας φωνάζει: Εγέρθητε! 

Σηκωθείτε όλοι εσείς οι νεκροζώντανοι! 

Εκείνος που κατατρόπωσε και δεν μολύνεται απ' τον θάνατο γιατί τον κυριεύει! 

Μην κλαίτε μας φωνάζει. 

Μη θρηνείτε!
Να ο γιός της χήρας της Ναϊν, της πόλης των αρωμάτων σιμά στο Θαβώρ. 

Οσμή θανάτου απλώνεται τώρα γύρω! 

Ποία του βίου τρυφή διαμένει λύπης αμέτοχος;

Μέσα στο φέρετρο μεταφέρεται . 

Αδόκητος ο θάνατος του νεανίσκου. 

Κι η θλίψη της μάνας του απερίγραπτη. 

Με δάκρυα σπαρακτικά και του ολοφυρμού τα γιατί, τον κατευοδώνουμε και εμείς οι κρυμμένοι και πεσμένοι… 

-Σήκω νέε! του φωνάζει ο Κύριος και εκείνος εγείρεται! 

Και έπειτα στρέφεται ξανά σε εμάς: 

-Εγέρθητε! 

Σηκωθείτε από τους τάφους των παθών , από τα μνήματα της πνευματικής σας απονέκρωσης! 

Πεθάνετε πριν πεθάνετε για μα μην πεθάνετε όταν πεθάνετε! 

Γιατί είναι δεδομένος αυτός ο βιολογικός σας θάνατος. 

Το πλέον βέβαιο στο πρόσκαιρό σας!

Ήταν κάποτε ένας παππούς,(έλεγε ο κυρ Δημήτρης ο Παναγόπουλος) πάλλευκος, ρυτιδιασμένος ολόκορμα, μα με μια παιδική ψυχούλα αζάρωτη απ΄ του εγωισμού το δεινοπάθημα. 

Κάποιος πολύ νεότερός του, άδικα και με μένος του επιτέθηκε και περίμενε την αντίδρασή του. 

Και εκείνος του απάντησε: 

-Πήγαινε στην ευχή παιδί μου! 

Δεν έχω περιθώριο για να σου απαντήσω! 

...............................................................................

Ας ορθώσουμε μάτια και ψυχές! Ακούστηκε και δεν σίγασε ποτέ εκείνο που λατρεύαμε να λέμε και να ακούμε σαν παιδιά, το: Φτου ξελευθερία για όλους!

Εις μνήμην Γ.Α.
Νώντας Σκοπετέας

Απόσπασμα από ομότιτλη εκπομπή. όπως οπτικοποιήθηκε και από την αδελφή μας Στεφανία Στ

"Κρύβε τις αρετές σου χωρίς να επαίρεσαι..." | Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτη [13-5-2022]

Αββά Μάρκου

"Τά 226 κεφάλαια περί αυτών που νομίζουν ότι από τα έργα τους δικαιώνονται..."

Φιλοκαλία τόμος Α',

"Μπορείς να κρύψεις τις αναμνήσεις ...

... αλλά δεν μπορείς να διαγράψεις τις ιστορίες που τις παρήγαγαν..."

πηγή

* Φεύγα μακρυά...

 
                                                                              Τάδε έφη Λαυρέντης.

Κρύψου... (άκου τον μπάρμπα!)

* η αναδημοσίευση αυτής της ανάρτησης δεν γίνεται ούτε για την συμπαθητική καρτούλα μας, ούτε για τις ούτως ή άλλως σοφές κουβέντες του μπάρμπα μας ...

Αλλά για τον 2 χρόνια πίσω σχολιασμό μιας σπάνιας ψυχούλας, που δυστυχώς την γνωρίσαμε μόνο διαδικτυακά, μέσα από το ενίοτε ευλογημένο fb ...

Τώρα μας παρακολουθεί από εκεί που δεν υπάρχει έπαρση, πόνος, θλίψη ή στεναγμός... Αλλά ζωή ατελεύτητος!

(Μνημόνευε την Πηνελόπη...)

~ εκ των "συν αυτώ" ...

" +Πηνελόπη Κώνστα:

Προτιμώ τη σιωπή...τον απλό χιτώνα...τον κρυμμένο θησαυρό της ψυχής που χτυπιέται για να κρατηθεί στο κύμα...και να σωθεί.

Η απλότητα και η ταπείνωση είναι Του Υψίστου...!!!

Ας προβληματιστούμε ... κι ας λυγίσουν λίγο τα γόνατα.... !!!

Εξαιρετική η ανάρτησή σου, όπως όλες άλλωστε... διατί να το κρύψωμεν....

Αγαπημένε μου "αμφοτεροδέξιε"...

Ευλογημένη η Κυριακή σου πλημμυρισμένη από το Φως της Αγάπης του Χριστού... !!!

Ποτέ επιτέλους θα καταλάβεις, βρε, εσύ και η παρέα σου με όλα τα χαρίσματα που ο Θεός σάς έχει χαρίσει...

Πως ό, τι με τόσο κόπο χτίζετε για να εξασφαλίσετε μια μικρή γωνίτσα στον Ουρανό, το καταστρέφετε με τη μόνιμη τάση σας να επιδεικνύεστε...

Σε ποιον μωρέ;

Στον αδερφό σας;

Στον γείτονά σας;

Στο συνάδελφό σας;

Στα μπατζανάκια και στους κουμπάρους σας;

Στους άγνωστους "φίλους σας" στα φεϊσμπουκάδικα;

Πάτε καλά μωρέ;

Να χάσω τον Παράδεισο και την παντοτινή παρέα με τον Χριστό μου και τους δικούς του για μια ψωροαναγνώριση από άλλους, που΄ναι, στο κάτω κάτω της γραφής, αμαρτωλοί κι εκείνοι σαν κι εμένανε ;

Μωρέ, δεν αρχίζω να παινεύομαι και του λόγου μου στα προβατάκια μου καλύτερα;

Στα προβατάκια μου ναι.

Στους ανθρώπους όχι.

Γειώσου. 

Πάψτε ν'αποζητάτε να σας γλυκαίνουνε συνέχεια. 

Και κατεβείτε από το ζαχαροκάλαμο που' χει καβαλικέψει ο καθένας σας. 

Γιατί, αν δεν κατέβετε στη γης, 
Ουρανό δεν θα δείτε.. 

Κλειστά τ'αυτιά σας από τα μπράβο του κόσμου. 

Έτσι δεν έλεγε άγια και ο Γερο Πορφύριος; 

Κρύψου, το λοιπόν, που σου λέω...

Κρύψου!

ΥΓ:
Του λόγου μου, αύριο μεθαύριο, φεύγω.
Θα έχεις κανέναν δικό σου να σου την λέει;

* ο μπάρμπας σου.

* Πρωτοδημοσιεύτηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2019 ...