🌹 Με βάση αυτόν τον καθρέπτη να Φτιάχνεσαι, παιδί μου...

 

|εμείς από τον π.Σπυρίδωνα Σκουτή

✔ Τι μπορεί να κάνει ένας μονάχα Άνθρωπος...

 

Όταν ένας άνθρωπος της εποχής μας, 

αΦανώς και με μόνο κίνητρο την όντως Αγάπη,

μεταβάλλει ριζικά τον ρου της ζωής μυριάδων, 

τότε η Αγιότητα από ιστορική έννοια 

 

γίνεται μεθεκτή γνώση, 

 

αισθητό βίωμα 

 

και αναγκαίο οξυγόνο 

στον αποϊεροποιημένο κόσμο μας...

 

    Σκέψου το.-

          

                (Από τον Δ.)

 

 

   |πρώτη δημοσίευση σαν σήμερα το 2018...

     

   ✔ "αμΦ." ΥΓ:

Στην αγιογραΦία ο Άγιός μας, 

όπως τον αποτύπωσε ο π.Ευσέβιος... 

Η αγάπη του προς Εκείνον ήταν, 

είναι και θα παραμείνει για πάντα χωρίς μέτρο... 

Συμμοναστές, βλέπεις, σ΄ένα ολάνθιστο περιβόλι 

που νύχτα - μέρα κυκλοφορεί, 

προστατεύει, παρηγορεί, 

θεραπεύει η Μάνα Παναγιά...

[Παρεμπιπτόντως σας 1000ευχαριστούμε, 

που δεν έχετε κουραστεί 5μιση μήνες τώρα 

να προσεύχεσθε για τον παππούλη μας...!

Από τον Άγιο Παππού μας 

και όλους τους Αγιορείτες - και μη - Αγίους 

να το βρείτε...]

✔ (άγιος) Γέροντας Κύριλλος... |Πόσο πιο απλά να μας το πει;

 

Ο ΑΔΕΚΑΣΤΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ, 

ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΠΑΝΤΟΤΕ, 

ΜΕ ΑΚΡΙΒΕΣ ΝΟΜΙΣΜΑ...

πηγή: Δρομοκήρυξ

👉 “Η φτώχεια δεν είναι βρώμικη, αν την ζεις με αξιοπρέπεια. Η πραγματική δυστυχία προκύπτει μόνο όταν χάνεις την τιμή σου... Δεν χρειάζεσαι υπάρχοντα για να είσαι πλούσιος... Απλά σταμάτα, δώσε χρόνο, κάνε μια χειρονομία, επέλεξε να είσαι εκεί για κάποιον που το έχει ανάγκη... |Η αλήθεια πονάει, αλλά πρέπει να ειπωθεί...

    

 |αν θες να παραδειγματιστείς στη ζωή σου

και είσαι ανοιχτός και χωρίς προσκόμματα και δικαιολογίες,

μπορείς να ζηλέψεις αξιοπρεπείς συμπεριΦορές από παντού.

Κυρίως από εκεί που δεν περιμένεις...|

✔ Ο Μπαλντίνι είναι τεράστια μορφή, 

ο τωρινός προπονητής της Εθνικής Ιταλίας, 

ο οποίος έχει ζήσει έντονα το κομμάτι της φτώχειας, 

με πατέρα που παρακαλούσε για ελεημοσύνη.

Τα λόγια του να γίνουν φάρος σε κάθε ανθρώπινη ψυχή.

Πάντα όταν μιλάει έχει σημαντικά πράγματα να πει...

👉  “Η αλήθεια πονάει, αλλά πρέπει να ειπωθεί.

Μεγάλωσα βλέποντας τον πατέρα μου 

να σκύβει μπροστά σε έναν κόσμο που περνούσε χωρίς να τον δει.

Δεν είχαμε σπίτι να κλειδώσουμε, 

ούτε αριθμούς να ελέγξουμε στον λογαριασμό.

Τα στομάχια μας ήταν άδεια.

Και μια πεισματάρα ελπίδα που δεν ήθελε να πεθάνει.

Ο πατέρας μου δεν βοηθούσε έναν τυφλό από οίκτο.

Τον συνόδευε γιατί ήξερε από μόνος του 

τι σημαίνει να μην έχεις τίποτα.

Κι'όταν η ζωή του τα έπαιρνε όλα, 

δεν έκλεβε, 

δεν έλεγε ψέματα, 

δεν συνέτριψε κανέναν.

Προσπαθούσε να το επικοινωνήσει.

Και δεν έκρυψα ποτέ αυτό το χέρι του πατέρα.

Πάντα το έδειχνα περήφανα.

Επειδή πήρα ένα μάθημα από αυτόν 

που δεν διδάσκουν ούτε στο σχολείο 

ούτε στα σαλόνια 

όπου το χρήμα μιλάει περισσότερο από τους ανθρώπους…

Η φτώχεια δεν είναι βρώμικη, 

αν την ζεις με αξιοπρέπεια.

Η πραγματική δυστυχία προκύπτει μόνο 

όταν χάνεις την τιμή σου.

Μου έμαθε ότι δεν χρειάζεσαι υπάρχοντα 

για να είσαι πλούσιος.

Απλά σταμάτα, δώσε χρόνο, 

κάνε μια χειρονομία, 

επέλεξε να είσαι εκεί για κάποιον που το έχει ανάγκη.

Τα λεφτά τελειώνουν.

Ο καιρός όχι.

Τα λεφτά αγοράζουν πράγματα.

Μπορείς να γεμίσεις ένα σπίτι με αντικείμενα, 

αλλά αν δεν ξέρεις πώς να αγκαλιάσεις, 

αν δεν κοιτάξεις στα μάτια κάποιον που αγαπάς, 

αν δεν σταματήσεις να ακούσεις… 

τότε είσαι ο πιο φτωχός από όλους.

Ο πλούτος δεν είναι στο πορτοφόλι.

Είναι στους ανθρώπους που επιλέγεις, 

στον χρόνο που δίνεις χωρίς να διεκδικείς, 

στα βήματα που κάνεις δίπλα σε εκείνους 

που δεν μπορούν μόνοι τους.

Και όταν έρθει η ώρα να τακτοποιήσεις τους λογαριασμούς, 

κανείς δεν θα σε ρωτήσει πόσα λεφτά είχες.

Θα σε ρωτήσουν πόσες ζωές έχεις αγγίξει.

Πόσο φως άφησες πίσω σου.

Γι’ αυτό το λέω χωρίς να κοιτάω κάτω, 

αλλά με το κεφάλι ψηλά:

Είμαι ο γιος ενός άντρα που παρακαλούσε για ελεημοσύνη.

Και είναι αυτός που μου άφησε τον μοναδικό πλούτο 

που πραγματικά μετράει.

Καθαρά χέρια 

και την αξιοπρέπεια του να μην πουλήσω ποτέ τον εαυτό μου.”

|Σίλβιο Μπαλντίνι

(προπονητής της Εθνικής Ιταλίας)

πηγή: Dieci

 

✔ Χρειάζεται σχόλιο;

 

|εκλάπη από τον νεοεισελθών στο κατα(μ)Φύγιό μας, κ.Θωμά Παπαθεοδώρου

☆ ...Δεν γίνεται να είσαι χριστιανός και να μη ζεις στο ύψος αυτών που λες, της αλήθειας που καταθέτεις, όσο μελιστάλαχτες κι αν είναι οι λέξεις που χρησιμοποιείς...

     |Πριν μπεις, όπως και μεις, στη διαδικασία να εκτυπώσεις αυτό το ευλογημένο στιγμιότυπο που έχουμε μπροστά μας, κάτσε και διάβασε την επαναστατική κουβέντα αυτή του αγιασμένου  Πατριάρχη Παύλου, 2 και 3 Φορές...

  Έλα, πάμε μαζί!

Μήπως την εμπεδώσουμε...

   "Εσείς οι νέοι, 

που τώρα μπαίνετε στην κοινωνία, 

δώστε τη μαρτυρία σας για τον Υιό του Θεού 

με την ίδια σας τη ζωή, 

όχι μόνο με τον λόγο σας. 

Μην ξεχνάτε 

ότι δεν γίνεται να είσαι χριστιανός 

και να μη ζεις στο ύψος αυτών που λες, 

της αλήθειας που καταθέτεις, 

όσο μελιστάλαχτες κι αν είναι οι λέξεις 

που χρησιμοποιείς 

για την αλήθεια που εκστομίζεις...

Αυτόν τον λόγο 

τον εναποθέτω στην ψυχή 

και στην καρδιά σας, 

τον επαναλαμβάνω σε μένα τον ίδιο 

και προτρέπω όσους έχουν αυτιά 

να την ακούσουν...

   Πατριάρχης Σερβίας Παύλος

  |από τον π.Βασίλειο Τσιμούρη

"Ζήστε όπως ο Κύριος..."

Ο  Πατριάρχης Σερβίας Pavle (Stojčević ) γεννήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 1914.

Κοιμήθηκε ειρηνικά εν Κυρίω, σαν σήμερα 15 Νοεμβρίου το έτος 2009, έπειτα από διετή ασθένεια.

Η πατριαρχεία του χαρακτηριζόταν από το ιδιαίτερο προσωπικό του ήθος, τη βαθιά ασκητικότητα και το φιλακόλουθο φρόνημα του, για τα οποία ο σερβικός λαός τον αγάπησε ως γνήσιο πνευματικό πατέρα.

                 |Δες, βρε μπαγάσα εαυτέ μου, 

πως ζούσανε και συμπεριφέρονταν οι Άγιοι του τότε,  

αλλά και οι Άγιοι του σήμερα.

                     Από τα απλά και καθημερινά ξεκινώντας...

                  

               Από το πως περπατούσανε στης γης τις στράτες...

           Από το πως κοιτούσαν και νοσταλγούσαν τον Ουρανό...

                 Από το πως κάνανε τον Σταυρό τους...

                 Από το πως άνοιγαν την αγκαλιά τους...

                       Από το πως κοινωνούσαν τον Χριστό...

                       Από το πως σήκωναν τις ασθένειες και τις δυσκολίες τους...

         Από το πως έβγαιναν από τον ασθενικό δερμάτινο χιτώνα τους και μεταμορφώνονταν...

                        

   Αλλά κι από το πως πέθαιναν σε τούτη τη ζωή,

 για να ζήσουνε μόνιμα στην άλλη...

           

    Κόψε τη μίρλα και την κακομοιριά σου και κλέψ΄τους, λέμε...

    

Άσε τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα, 

τα παράπονα 

και τις δικαιολογίες 

και παραβλέποντας τα χάλια που έχεις,

γίνε επιτέλους και συ 

το παράδειγμα για τα παιδιά 

που σε κοιτούν στα μάτια.-

                                                            ~ "αμφ."

«Μη μιλάτε στους ανθρώπους για τον Κύριο,

αν δεν θέλουν να ακούσουν γι΄Αυτόν.

Ζήστε όπως ο Κύριος

και οι ίδιοι θα σας ρωτήσουν για να μάθουν ...»

+Μακ. Πατριάρχης Σερβίας Παύλος (11.9.1914 - 15.11.2009)

Διαβάστε απόσπασμα

|όταν ξεκινάς από μια φωτογραφία, που σου΄κανε εντύπωση και καταλήγεις να ξενυχτάς 

κάνοντας ένα ακόμα α(μ)φιέρωμα...    

 [η αρχική ιδέα "εκλάπη" από τη Georgia Marantidou.

Όλες οι φωτογραφίες αλιευμένες από το απέραντο διαδίκτυο.-

Κι αν σου άνοιξε η όρεξη να μάθεις παραπάνω γι΄αυτόν τον "σχεδόν άγιο", ρίξε τη ματιά σου εδώ...

Την ευχούλα του την αγιασμένη να΄χουμε...

Και παρότι βέβαια Ο Θεός μοναχά γνωρίζει...

Αλλά δεν θα μας φαινόταν διόλου απίθανο αν κάποια μέρα, αύριο - μεθαύριο, ζητούμε ως πιστοί της Εκκλησίας του Χριστού και "επισήμως" τις πρεσβείες του...]

|πρωτοδημοσιεύσαμε στις 25/5/2023

✔ - Μην σε απασχολεί παιδί μου. Όλα θα είναι καθαρά, σαν να ήσουν εδώ εσύ..☆ |Δες το παράδειγμα που μας δίνει ο Άγιος. Και κινήσου στη ζωή σου ανάλογα...

      |εγώ κι εσύ θα το κάναμε; Θα καθαρίσαμε τις τουαλέτες, για να μην απολυθεί ο ασθενής υπάλληλος της καθαριότητας; Εδώ μας θέλω. Στα δύσκολα...|

Τον καιρό που είχε τη διεύθυνση της Σχολής ο άγιος Νεκτάριος, 

για κάποιο διάστημα ο επιστάτης της Σχολής αρρώστησε. 

Όταν βγήκε από το Νοσοκομείο, 

οι γιατροί είπαν να μην εργαστεί, 

τουλάχιστον για τρεις μήνες 

γιατί διαφορετικά θα βάλει σε κίνδυνο τη ζωή του. 

Οι εργαζόμενοι όμως τότε δεν ήταν μόνιμοι 

και δεν είχαν ασφάλεια, 

οπότε υπήρχε το ενδεχόμενο να χάσουν τη δουλειά τους. 

Αυτό φοβήθηκε και ο επιστάτης της Ριζαρείου. 

Μια μέρα λοιπόν, 

μετά από κάποια μικρή ανάρρωση πήγε στη Σχολή 

και είδε τα πάντα να είναι πεντακάθαρα. 

Τον έκοψε κρύος ιδρώτας. 

Θα πήραν άλλον, υπέθεσε. 

Πήγε και την άλλη μέρα στη Σχολή 

και διαπίστωσε πάλι το ίδιο. 

Βέβαιος πια ότι τον απέλυσαν, 

πήγε να βρει το διευθυντή της Σχολής. 

Ο Άγιος τον δέχθηκε με πολλή καλοσύνη και του είπε:

- Μην ανησυχείς, παιδί μου, 

δεν πρόκειται να σε απολύσουν. 

Να κάνεις ό,τι σου είπαν οι γιατροί. 

- Μα ποιος θα καθαρίζει Σεβασμιώτατε τόσον καιρό; Του αποκρίθηκε εκείνος.

- Μην σε απασχολεί παιδί μου, αυτό. 

Όλα θα είναι καθαρά, σαν να ήσουν εδώ εσύ.

 Έφυγε ο επιστάτης γεμάτος χαρά, αλλά και περιέργεια για το ποιος θα καθάριζε τους χώρους της Σχολής τόσους μήνες που θα έλειπε.

 Όταν πήγε σπίτι του, του ήλθε η σκέψη να πάει πρωί-πρωί την άλλη μέρα για να δει τι συμβαίνει. 

Πήγε, αλλά βρήκε πάλι τη Σχολή πεντακάθαρη.

- Αύριο θα πάω πιο πρωί για να δω επιτέλους τι γίνεται, σκέφθηκε. 

Πράγματι, μόλις χάραξε, έφθασε στη Σχολή. 

Και τι να δει! 

Ο Διευθυντής της Σχολής είχε μαζεμένα τα ράσα του και με μια σκούπα και έναν κουβά στο χέρι καθάριζε τους χώρους και τα αποχωρητήρια! 

Δεν κρατήθηκε, έτρεξε κοντά του και του είπε: 

- Σεβασμιώτατε, εσείς κάνετε αυτή την ταπεινωτική εργασία; 

Σας παρακαλώ, να μην το ξανακάνετε αυτό. 

Από αύριο θα έρχομαι εγώ. 

Αισθάνομαι τώρα καλύτερα 

αλλά και δεν θέλω να κάνετε εσείς αυτή τη δουλειά 

που πρέπει να την κάνω εγώ. 

Ο άγιος Νεκτάριος τον πήρε τότε από το χέρι, 

τον οδήγησε στο Γραφείο και του είπε: 

- Παιδί μου, καμιά εργασία δεν είναι ταπεινωτική. 

Ο Θεός ευλόγησε την εργασία 

και ευλογεί αυτούς που εργάζονται...

|Ομολογία Πίστεως

✔ Το Φαντάζεσαι πως εσύ (ναι, εσύ) μπορεί να είσαι ο μοναδικός στον κόσμο, που μπορεί να επηρεάσει θετικά έναν άλλον συγκεκριμένο άνθρωπο; Να σε βλέπει κάποιος ως ... παράδειγμα; Το νου σου, λοιπόν... |από τα σχόλια που αξίζουν να γίνονται αναρτήσεις...

      |Τι ευθύνη έχουμε, αδέρΦια... Δεν μας παίρνει, λοιπόν, να'μαστε πλεον ασόβαροι...|

|η αΦορμή για αυτήν την ολοκαίνουρια καρτούλα μας, μάς δόθηκε από την Πολυξένη...

● δες εκείνο το σχόλιό της που δεν πρόσεξαν πολλοί.

Απ'ό,τι Φαίνεται όμως, δεν το προσπέρασαν όλοι...

✔ Επενδύσεις...

 Τα γονικά σου,
τα δικά μου,
τα δικά μας.
Γέροι, υπέργηροι.

Εκείνοι δεν έχουν πολλά χρόνια μπροστά τους.

Εμείς πάλι, έχουμε παιδιά κι απογόνια πίσω.

Να το θυμάσαι.

"Ό,τι κάνεις του γονιού σου,
το δανείζεις του παιδιού σου".

Χρηματιστήριο η ζωή.

Ξέχνα την κατάθεση.

Μπορεί να μην είναι ποτέ κερδοφόρα.

Να αναλογίζεσαι όμως σε "μέρες ορίων",
πως υπήρξε μια καλή επένδυση.

Η ευχή τους εξαργυρώνεται επ' άπειρον.

G.C.M

εμείς από Nina Ninani

|πρωτοδημοσιεύσαμε στις 22/5/2020

☆ "...Μεταδίδεις, τρόπον τινά, από αυτό το οποίον έχεις και το ζεις και το τρως. Αυτό μεταδίδεις και στα παιδιά. Τα παιδιά πληροφορούνται, τα παιδιά πληροφορούνται...

 

✔ Περί παιδαγωγικής της οικογένειας – Άγιος Εφραίμ Κατουνακιώτης

«Είναι πολλά πράγματα, 

τα οποία ο άνθρωπος δεν τα γνωρίζει, 

ή, αν τα γνωρίζει, 

τα καταφρονεί. 

Είναι ένα θέμα, το οποίο διδάσκει κανένας στα παιδιά. 

Εάν δεν το έχει γευθεί, 

είτε πικρό είναι, 

είτε γλυκό, 

εάν δεν το χει γευθεί, 

τα παιδιά δεν πληροφορούνται.

 

Θέλουμε να πούμε στα παιδιά τώρα: 

“Παιδιά, μη φεύγετε από την Εκκλησία. 

Να πηγαίνετε κάθε Κυριακή στην Εκκλησία. 

Να εκκλησιάζεστε. 

Η Εκκλησία είναι το ταμείον της Χάριτος». 

Από κει πηγάζει όλη η ευτυχία του ανθρώπου. 

Την ειρήνη, 

την αγάπη 

από την Εκκλησία θα τα πάρεις. 

Ούτε στα παιχνίδια 

ούτε μέσα στην κοινωνία θα τα βρεις αυτά, 

όσο μέσα στην Εκκλησία. 

Εάν εσύ, αυτόν τον λόγο, τον οποίον λες, 

δεν τον έχεις σε πράξη, 

τα παιδιά δεν πληροφορούνται. 

Όχι. 

Πρέπει εσύ πρώτος να πας στην Εκκλησία, 

να γευθείς την γλυκύτητα της Εκκλησίας, 

ούτως ώστε, όταν το πεις στα παιδιά, 

από μέσα “ερεύγεσαι” 

(=φανερώνεις, αποκαλύπτεις, βλ. Ματθ. 13, 35). 

Αυτό, το οποίον έχεις, το λες και στα παιδιά. 

Οπότε τα παιδιά πληροφορούνται. 

Διότι αυτό, το οποίον έχεις, το μεταδίδεις· 

βγαίνει μια ακτίνα Χάριτος από μέσα σου 

και μεταδίδεται, στα παιδιά. 

Τα παιδιά, τα οποία είναι βαπτισμένα 

και συ βαπτισμένος πληροφορούνται. 

Όταν όμως εσύ εκείνο, το οποίον λες, 

δεν το κάνεις, 

τα παιδιά δεν πληροφορούνται, 

διότι από μέσα σου δεν βγαίνει Χάρις. 

Είτε το άκουσες 

είτε το είδες, 

είτε το καταφρόνησες. 

Και τα παιδιά δεν πληροφορούνται. 

Όταν όμως εσύ ο ίδιος το έχεις αυτό, το οποίον λες, 

τότες τα παιδιά πληροφορούνται και ακούνε. 

Μεταδίδεις, λέει, από την περιουσία σου, 

μεταδίδεις, τρόπον τινά, από αυτό το οποίον έχεις 

και το ζεις 

και το τρως. 

Αυτό μεταδίδεις και στα παιδιά. 

Τα παιδιά πληροφορούνται, 

τα παιδιά πληροφορούνται.

 

Γιατί οι άγιοι Πατέρες έφτασαν στο σημείο 

να μη φοβούνται τα άγρια θηρία; 

Διότι ... 

 

  |συνέχισε να διαβάζεις εδώ 

από το νέο εξαιρετικό ιστολόγιο 

"Προσκυνητής"