Ύστερα από κάθε δύση ...

Φωτογραφία: Μπάμπης Αμερινός

Από σήμερα εγκαινιάζουμε:
- μια ανάρτηση 

- κάθε πρωί
- για καθέναν από σας.

Φτιάχνουμε 'κάρτες' με εικόνες που μας στέλνετε
ή τις βρίσκουμε στις αναρτήσεις σας

και τις (ανα)δημοσιεύουμε με ένα μικρό συνοδευτικό κείμενο.

Καλή αρχή, καλή συνεργασία !

* After today we will post every day something for each and one of you We will visualise pictures and texts you have sent to us or ones that you have posted and we will reproduce them along with a small text. We will be waiting for your suggestions.

☆ Βορίζια παντού...

 

      |γράΦει ο εκ των "συν αυτώ", Μπάμπης Αμερινός

   Νομίζει κανείς ότι Βορίζια υπάρχουν μόνο στην Κρήτη;

Τελικά είστε πολύ γελασμένοι...

Βορίζια υπάρχουν μέσα σε κάθε μεγάλο ή μικρό ποδοσφαιρικό club, που ενεργοποιούνται σχεδόν κάθε εβδομάδα, και όχι κάθε 70 χρόνια.

Παιδιά γεμάτα μίσος για τον αντίπαλο, για τον γαύρο, τον βαζέλα, τον χανούμη κλπ.

Με μία αγάπη παθολογική, που την τρέφει ο αντίπαλος.

Κοινωνία που προάγει δολοφονικά ένστικτα είμαστε!

Έχουμε καταλάβει τι έχουμε χάσει, τι μας έχει ξεφύγει;

Η παιδεία μας έχει γίνει κουρέλι, δεν μεγαλώνουμε τα παιδιά μας με ιδανικά για να γίνουμε καλύτεροι, άλλα ανταγωνιστικά προς τον απέναντι, και φταίμε εμείς και μόνο εμείς.

Το δικαίωμα, η αυτοδικαίωση, ο ανταγωνισμός όχι αξιών αλλά αγαθών, οδηγούν στο "ξέρεις ποιος είμαι εγώ;"

Τα βλέπουμε ακόμα και στην πολιτική.

Αυτός που μπορεί, κλέβει, αδικεί, χρηματίζεται, προδίδει... και στο τέλος σκοτώνει.

Και σας φταίει η Κρήτη και τα Βορίζια;

Για να κοιταχτούμε όλοι μπροστά σε ένα καθρέφτη, και να αναλογιστούμε, αν τα παιδιά μας τα κάναμε ανθρώπους ή θηρία.

Δεν θα δώσω πάλι ευχές, θα κάνω μόνο προσευχές στην μνήμη των θυμάτων

 Κι εκεί στα Βορίζια, κι εδώ στη ... Χαλκίδα.-

Ζητείται ηρωισμός...

Στην εδώ και αιώνες δοκιμαζόμενη Ελλάδα μας, έχουμε το παράδειγμα της αυτοθυσίας των προγόνων μπροστά μας. Η αξία της Ελευθερίας στους Έλληνες είναι πολύ ψηλά, ίσως λόγω ράτσας, ίσως λόγω κλίματος, ίσως λόγω ιδιοσυγκρασίας. Εδώ εμείς έχουμε Ζάλογγο, έχουμε Αρκάδι, έχουμε Μεσσολόγγι. Με τέτοια παραδείγματα μεγαλώσαμε και αυτούς τιμάμε. Ο Ρήγας άλλωστε δεν δίστασε να μας πει «καλύτερα μιάς ώρας ελεύθερη ζωή, παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή» Οι Ολλανδοί έκαναν ηρωίδα μια κοπέλα που κρυβόταν για χρόνια, αλλά εμείς για τους ήρωες της ΕΟΚΑ, ή για τα παιδάκια που έκλεβαν από τα καμιόνια των Γερμανών, στην κατοχή φαγητό γιά το σπίτι τους και φυλούσαν τσίλιες για τα μπλόκα, δεν έχουμε ούτε ένα βιβλίο στην βιβλιοθήκη μας. Ακόμα πιό πρόσφατα έχουμε τους αεροπόρους του Αιγαίου, που όλοι λησμονούμε, αλλά κι έναν Σολωμό Σολωμού, που δεν άντεχε να βλέπει την τουρκική σημαία υψωμένη, και την είσοδο για το χωριό του κλειστή, που γαζώθηκε από τις σφαίρες των Τούρκων. Υπάρχουν όμως άνθρωποι που ακόμα και σήμερα, δεν κατεβαίνει εύκολα το σάλιο τους, και πνίγονται από τις μάσκες της υποκρισίας, της αδικίας, ακόμα και του ωχαδερφισμού. Το «και τι έγινε;» έγινε ιδεολογία στον Έλληνα που δεν τολμάει να υψώσει το ανάστημα του σε κάθε εξουσία, και τελικά θα πεθάνει ευτελισμένος και χλευασμένος από την ιστορία, αφού συνθηκολόγησε, έστω και υποσυνείδητα.

Δεν παίρνουμε λοιπόν θάρρος και ελπίδα από τις θυσίες των αγωνιστών; Από τις θυσίες των μαρτύρων, που δεν είπαν «ό,τι πεις αγά μου» στον Οθωμανό; Όλοι αυτοί μας δίνουν ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο, όπως αυτοί έτσι κι εμείς όταν έρθει η σειρά μας, να πούμε το νέο Όχι στον εκφυλισμό της πίστης μας και της αγάπης για την Πατρίδα.

Η νεολαία είναι η ελπίδα μας, αρκεί να την κρατάμε ξύπνια και όρθια.

Ό,τι χάσαμε εμείς με την απάθεια και την μαλθακότητα μας για πίστη και ιδανικά, ας μην επιτρέψουμε να εξαφανιστούν στην επόμενη γενιά

Καθήκον μας λοιπόν να μιλάμε.

Υπάρχει ελπίς.

Ο Σωτήρ του κόσμου.-

~ έγραψε ο Μπάμπης Αμερινός.

✨ Έρχονται τα 4 άγια παλλικάρια από το Ρέθυμνο... Λίγο το΄χεις; |Δες πριν πας (ή και μετά...) "Το Ημερολόγιο της Αρετής... |Η ταινία του Γυμνασίου Ατσιποπούλου για την επέτειο των 200ων χρόνων από το μαρτύριο των 4ων Νεομαρτύρων Ρεθύμνου, Αγγελή, Μανουήλ, Γεωργίου και Νικολάου, που κατάγονταν από τις Μέλαμπες Ρεθύμνου και αποκεφαλίστηκαν από τους Τούρκους στις 28 Οκτωβρίου 1824....

    "Πολύ συγκινητικό!

Πρώτα βλέπεις την ταινία, 

και μετά πας καρφί στον Άγιο Νικόλαο 

για να προσκυνήσεις τα λείψανα τους...

Βοήθεια μας η χάρη τους!!!

|επιμέλεια ανάρτησης: Μπάμπης Αμερινός

"Πως μπορείς να είσαι χλιαρός όταν έχεις βιώσει θαύματα; Πως γίνεται να νομίζεις πως όλα είναι τυχαία;"

- "Θα στον κανόνιζα τον άνδρα σου,

αλλά δεν με άφησε ο Αρχάγγελος..."

Νεαρός, όχι και πολύ έμπειρος οδηγός, αλλά ενθουσιώδης και γνώστης της ταχύτητας, οδηγούσα με συνοδηγό τον κ. Μιχάλη. Στην πόλη που πηγαίναμε θα έβλεπα συμμαθητές μου από την Αθήνα.
Σε έναν δρόμο που είχα περάσει πάρα πολλές φορές, έχασα σε μιά στροφή τον έλεγχο του αυτοκινήτου.
Μετά από αρκετά σλάλομ δεν κατόρθωσα να ακινητοποιήσω το αμάξι στον δρόμο, και φύγαμε προς τον γκρεμό.
Το αμάξι στην κυριολεξία πήδηξε τρείς ...πεζούλες (κρητική διάλεκτος). 

Μετά από τούμπες στάθηκε ξανά στις ρόδες του.

Έγω έβγαλα το δεξί μου πόδι μέσα από την στεφάνη του τιμονιού, χωρίς άλλα προβλήματα, μόνο μώλωπες, ο συνοδηγός μου όμως δεν ήταν τόσο τυχερός.
Το κάθισμα του είχε σπάσει, η αιμορραγία στο κεφάλι ήταν έντονη. 

Με ΙΧ φίλου τον κατεβάσαμε στο τοπικό νοσοκομείο.
Σταμάτησαν την αιμορραγία, αλλά το πρόβλημα ήταν ορθοπεδικό, μετατόπιση σπονδύλων στην σπονδυλική στήλη .
Απαγορεύτηκε κάθε μεταφορά στην Αθήνα, η ακινησία στο κρεβάτι κράτησε πάνω από ένα μήνα.
Η διάγνωση του γιατρού ήταν: 

"Είστε τυχεροί που τον παίρνετε όρθιο, αν το χτύπημα ήταν δυό σπόνδυλους πάνω ή πιο κάτω, η κινητική αναπηρία ήταν βέβαιη".
Το σοκ όμως ήρθε μετά!

Μετά την επίσκεψη της γυναίκας του κ. Μιχάλη στο Μοναστήρι του Αγίου Εφραίμ στην Νέα Μάκρη.
Πολλές φορές πηγαίνουν συγγενείς δαιμονισμένους στον Άγιο.
Μόλις μπαίνει η γυναίκα να προσκυνήσει, ακούει μια περίεργη αλλά καθαρή φωνή από τα πίσω στασίδια.

- Θα στον κανόνιζα τον άνδρα σου

αλλά δεν με άφησε ο Αρχάγγελος...

Αμέσως αντιλήφθηκε την δαιμονική ενέργεια 

στο ατύχημα του άνδρα της.
Ένα εικονοστάσι αφιερωμένο στην Παναγία έχει χτισθεί στον τόπο του δυστυχήματος εις ανάμνηση του περιστατικού...

|Πως μπορείς να είσαι χλιαρός,

όταν έχεις βιώσει θαύματα?

Πως μπορείς να περιφρονείς την πίστη,

όταν οι Άγιοι ήταν προστάτες και βοηθοί?

Πως γίνεται να νομίζεις πως όλα είναι τυχαία?

"Τις Θεός μέγας ως ο Θεός ημών..." |

story and photo: Μπάμπης Αμερινός

* Σχόλιο Αθανάσιος Κορδέλας :

Και πόσες μύριες φορές μάς γλυτώνει καθημερινά ,

χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε ή να το αποδίδουμε στην τύχη!!!

" Το έλεος σου Κύριε καταδιώξει με 

 πάσας τάς ημέρας της ζωής μου"...!

 * Πρωτοδημοσιεύτηκε στις 5.8.16

- σχετική ανάρτηση...

☆ 19 Αυγούστου, η Αγία μας Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Ανδρέου του Στρατηλάτου και των 2593 (!!!) συν αυτώ...

 

    ...Οι στρατιώτες ήταν κυριευμένοι από φόβο, λόγω του ότι ο εχθρός ήταν πολυάριθμος και είχε πολλές νίκες στο ενεργητικό του. 

Η αρχηγία του μικρού σώματος στρατιωτών είχε ανατεθεί από τον αρχιστράτηγο Αντίοχο σε ένα γενναίο χριστιανό αξιωματικό, τον Ανδρέα. 

Βεβαίωσε λοιπόν ο Ανδρέας τους στρατιώτες του πως ο θρίαμβος της νίκης θα είναι με το μέρος τους, αν όλοι με πραγματική πίστη επικαλεσθούν τον παντοδύναμο Θεό των χριστιανών. 

Διότι όλα τα κατορθώματα των χριστιανών επιτυγχάνονται «σὺν τὴ δυνάμει τοῦ Κυρίου ἠμῶν Ἰησοῦ Χρίστου»

 (Α' προς Κορινθίους, ε' 4). 

Με τη δύναμη, δηλαδή, του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.

 Πράγματι, τα λόγια του Ανδρέα ανύψωσαν το ηθικό των στρατιωτών, με αποτέλεσμα να συντρίψουν το πολυπληθές στράτευμα του εχθρού. 

Ο Αντίοχος επαίνεσε δημόσια το κατόρθωμα αυτό, αλλά όταν έμαθε ότι οι στρατιώτες ειλκύσθηκαν από τον Ανδρέα στο χριστιανισμό, έστειλε 1000 στρατιώτες να τους αφοπλίσουν και να τους στείλουν στα σπίτια τους. 

Ο Ανδρέας, όμως, μετά από συζήτηση είλκυσε κι αυτούς στο χριστιανισμό.

 Εξοργισμένος τότε ο Αντίοχος, έστειλε ειδικό σώμα με έμπιστους αξιωματικούς και σκότωσε όλους τους χριστιανούς στρατιώτες. 

Ήταν στον αριθμό δύο χιλιάδες πεντακόσιοι ενενήντα τρεις (2593)...

     

      ● Τις ευχές και των 2594 να έχουμε!!!

    |επιμέλεια ανάρτησης: Μπάμπης Αμερινός