|απολαύστε ξεκούραστα όσα υπέροχα διαβάζει για εμάς η εκ των "συν αυτώ", Annie Lyg
(Zούληξε αυτό που ακολουθεί...)
Καλή ακρόαση!!!
Τρίτη 10 Νοεμβρίου 2026
🌹 "Πολύ αγαπάω κείνους που δεν τους γνοιάζει να Φανούνε. Που τους αρκεί να΄ναι δεΦτεροτριτοτέταρτοι, αρκεί να στέκουν δίπλα σ΄ένανε Μεγάλο, να πούμε..." |ο μπάρμπας σας
|Και Άγιος Αρσένιος χωρίς μπάρμπα γίνεται;
Δεν γίνεται...|
~ Η γραπτή (και ανορθόγραφη εννοείται...) επισήμανση που μας έστειλε προχθές αργά, μετά και το δεύτερο επεισόδιο της σειράς, ο εν-θουσιασμένος μπάρμπας μας (την υπόλοιπη "κριτική" του για τη σειρά, με τεράστια δυσκολία από τα ασταμάτητα κλάματά του, μας την λέει από το τηλέφωνο...):
"Πολύ αγαπάω ήθελα να σου μολογήσω, αλλά λησμόνησα να στα πω στο τηλέφονο, εκείνους που ενσεινύδητα στη ζωή, αλλά κι όπου στην τέχνη, να πούμε, υπυρετούνε δέφτερους ρόλους...
Κείνους που δεν τους γνοιάζει να φανούνε, βρε παιδί.
Που τους αρκεί να΄ναι δεφτεροτριτοτέταρτοι, αρκεί να στέκουν δίπλα σ΄ενανε Μεγάλο, να πούμε.
Σαν αυτόνα τον Πρόδρομο, όχι τον πατέρα του μικρού Αρσένη, αλλά τον άλλονα τον λιγνό κι αδύνατο.
(Στην δεξιά φωτογραφία ο πραγματικός Πρόδρομος! Η ομοιότητα με τον τηλεοπτικό κάτι παραπάνω από εμφανής... Στα σίγουρα, ακόμα και τώρα, θα βρίσκεται δίπλα στον αγαπημένο του Άγιο Αρσένιο...)
Η αφωσίωσή του με τρελλαίνει...
Απύθανος ηθοποιός!
Να τους το πεις.
συ κάτι τέτοιους, που βγάζουν ήθος με το παίξιμό τους, όλο και πας και τους βρίσκεις.
(Πως το κάμεις τούτο θα΄θελα να μάθω;)
Τα σεβάσματα ενός αγράμμματου μικρασιάτη μπάρμπα έχουνε, να τους πεις.
Στα φχαριστώ μου στον Μεγαλοδύναμο, τους έβαλα μέσα..."
~ ο μπάρμπας σου (ο κλάφτης)...
* Ψάξαμε μπάρμπα, ξενυχτήσαμε αλλά βρήκαμε κι άλλες αναφορές του Αγίου Παϊσίου στον γερο Πρόδρομο, το "σκυλί του Χριστού", όπως έλεγε ο ίδιος για τον εαυτό του. Δες:
"– Γέροντα, την ευλάβεια που είχαν οι Φαρασιώτες τους την είχε καλλιεργήσει ο Άγιος Αρσένιος;
– Την είχαν την ευλάβεια, την καλλιέργησε και ο Άγιος.
Είναι η παράδοση.
Ο γερο-Πρόδρομος ο Κορτσινόγλου, ο ψάλτης του Αγίου Αρσενίου, είχε πολλή ευλάβεια.
Έκανε και εκεί στην Κόνιτσα ψάλτης.
Γέρος, ογδόντα χρονών και παραπάνω, κατέβαινε κάθε μέρα, πρωί-πρωί, στην κάτω Κόνιτσα, κοντά μισή ώρα με τα πόδια, για να πάη να ψάλη στην Εκκλησία.
«Εγώ είμαι σκυλί του Χριστού», έλεγε.
Και τον χειμώνα με το κρύο, με τις παγωνιές, οι δρόμοι ήταν πολύ επικίνδυνοι.
Έτρεχαν τα νερά από τις βρύσες στον κατήφορο και πάγωναν και έπρεπε να βρής που να πατήσης, για να μη γλιστρήσης.
Και εκείνος όλα τα αψηφούσε.
Τέτοια ευλάβεια ..."
~ Αλλά και αυτήν που μας προώθησε η "συν αυτώ" φίλη μας, Μαρίνα Φίλη:
"Μεγάλη υποχρέωση αισθάνομαι στον Πατέρα Αρσένιο, τόσο για τ’ όνομα του που μού'δωσε μαζί με τις άγιες του ευχές στην κολυμβήθρα,
όσο και αργότερα, μικρός, που θήλαζα στα λίγα του βιβλία, που διέσωζε ο γερο-Πρόδρομος ο Κορτσινόγλου (του Χατζητσινή). Σπουδαιότερο δε βιβλίο του για μένα ήταν ο ίδιος ο Πρόδρομος, ο οποίος ήταν και το ζωντανό βιβλίο του Πατρός Αρσενίου, διότι αυτός διέσωζε στην καθαρή του μνήμη όλη την αγία ζωή του Πατρός.
Είχε την μεγάλη ευλογία το Γεροντάκι αυτό –σαν ψάλτης του και ακόλουθός του παντού – να γνωρίζει πολλά, διότι, εκτός από αυτά που έβλεπε, άκουγε και πολλά επάνω σε συζητήσεις τους, από όσα του διηγούταν ο Πατήρ, διάφορα δηλαδή περιστατικά από την ζωή του...
- Από τον πρόλογο του βιβλίου
"Ο Άγιος Αρσένιος ο Καππαδόκης"
- Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου
- εκδόσεις ΙΕΡΟΝ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ - ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
* Αντί "αμφ." ΥΓ:
Στο ομολογουμένως εύλογο ερώτημα, που μας εστάλη ανωνύμως τις προάλλες:
~ "Τι σας έχει πιάσει και ασχολείστε τόσο συχνά εκεί στον "αμφοτεροδέξιο" (και καλά "πνευματικό blog") με ταινίες, έστω και "χριστιανικές", και με καλλιτέχνες που (λένε πως...) ομολογούν τον Θεό;"
H απάντησή μας έρχεται, χωρίς να πούμε εμείς λέξη, μέσα από τα πλήρως εναρμονισμένα (με την θεώ-ρησή μας) λεγόμενα της "συν αυτώ", Όλγας Μαράτου :
~ "Για εμάς τους απλοϊκούς, τους μη μύστες, για τους τηλεθεατές της ζωής, ήρθε ως υπενθύμιση Φωτός η δραματοποιημένη Παρουσία των Αγίων Μορφών στην ψηφιακή ταφόπλακα.
Του Αγίου Αρσενίου του Καππαδόκου και του Αγίου Παϊσίου.
Είχε προηγηθεί η ταινία για τον Άγιο Νεκτάριο.
Ήρθε μαζί και η (υπεν)θύμιση των κοινοτήτων της Ελληνορθόδοξης παρουσίας στα κέντρα του Ελληνισμού, που είναι πάντα μακριά από την Ελλάδα.
Το αποτύπωμα σχέσεων ανθρώπων που μιλούν διαχρονικά σε αντικειμενική συστοιχία χρόνου και χώρου.
Όπως στα δημοτικά τραγούδια...
Δρομολόγησε άλλες διαδρομές.
Άλλες παρουσίες.
Μας θύμισε πόσο απλή και πόσο ιερή είναι η ζωή.
Τι σημαίνει αναπνέω, υπάρχω και εμπνέω.
Τι σημαίνει ζω.
Γι΄αυτό και ενόχλησε τόσο πολύ μια τηλεοπτική σειρά.
Σε μια εποχή απουσίας πνευματικού αντιλόγου μιλούν οι καλλιτέχνες.
Είναι υγιές.
Αυτοί είθισται να προπορεύονται.
Στην πνευματική αλαλία και ατολμία, η σημασία των προσώπων που υποδύονται και αναδύονται δια των Αγίων είναι συγκλονιστική.
Επιτέλους κάτι γίνεται..."
ή αν θες, όπως αλλιώς αναφέρει στην καθόλου απλουστευμένη διαπίστωσή του ο σεβαστός μας π.Γεώργιος Κονισπολιάτης:
~ "εγώ ένα ξέρω.
Όταν ένα σήριαλ σε προδιαθέτει να προσευχηθείς ακόμη πιο πολύ,
δεν μπορεί παρά να είναι ψυχωφελές..."
~ Έχομεν χρείαν άλλης απαντήσεως;
Ελεύθεροι να διαφωνήσετε...
|πρωτοαναρτήσαμε τότε, στον α΄κύκλο, στις 20/2/2022...
~ Το ''περίεργο" γράμμα για τη δράση του Χατζηεφεντή, που στάλθηκε από τα Φάρασα, ενώ είχε πραγματοποιηθεί η ανταλλαγή... |Μια νέα συγκλονιστική μαρτυρία από τα γραφόμενα ενός Φαρασιώτη...
Μια νέα συγκλονιστική μαρτυρία από τα γραφόμενα ενός Φαρασιώτη.
Το τετράδιο αυτό με τις χειρόγραφες σημειώσεις, γράφτηκε από τον Σίμο Καραογλανίδη, Φαρασιώτη του Βαθυλάκκου ο οποίος απεβίωσε.
Οι μαρτυρίες αφορούν την Πατρίδα, τον ερχομό εδώ και στοιχεία λαογραφικά.
Το σημείο όμως που παραθέτω παρακάτω, αφορά τον Άγιο Αρσένιο, το πως και το πότε εκοιμήθη αλλά και το ''περίεργο γράμμα που στάλθηκε από τα Φάρασα λίγο αργότερα και ενώ είχε πραγματοποιηθεί η ανταλλαγή.
"...σημερινό χωριό μας ( Βαθύλακκος ) η δε γιαγιά μου λέγονταν Μαρία, κατάγονταν από τον Βαρασό Αδάνων όπου κατοικούσε και κάποιος ξάδελφος της, ονομαζόταν Χατζηεφεντής ή Αρσένης.
Ήταν πολύ θρήσκος ήταν μοναχός δηλαδή καλόγερος, ο οποίος έκανε πολλά θαύματα εν τη ζωή και όταν έγινε η ανταλλαγή και ήρθαν οι δικοί μας εδώ στην Ελλάδα, αυτός έμεινε στην Κέρκυρα διότι χαθήκανε μεταξύ τους και κοιμήθηκε, πέθανε μέσα σtην εκκλησία αφού αυτός λειτουργούσε πολύ πρωί και προτού φέξει, ξάπλωσε στην μέση της εκκλησίας και παρέδωσε την Αγία του ψυχή.
Και όταν το πρωί τον βρήκαν οι παπάδες φωνάξανε τον Δεσπότη και όλοι οι παπάδες των γύρω χωριών όταν το μάθανε ήρθαν και σήκωσαν το λείψανο του.
Μετά ένα χρονικό διάστημα οι εδώ ευρισκόμενοι στην Κέρκυρα δικοί μας ένα γράμμα από τους εκεί ευρισκόμενους γνωστούς Τούρκους.
Τους γράψανε ότι τον Χατζηεφεντή μην τον ψάχνουνε εκεί, διότι τον ακούνε κάθε βράδυ να ψέλνει στο κελί του...
Αυτά για τον ξάδερφο της γιαγιάς μου όπως μας διηγούνταν ο πατέρας μου, ότι έκανε πολλά θαύματα, εκείνο που δεν μπορούσανε να κάνουν πολλοί παπάδες μαζί.
Αυτός όταν γονάτιζε και προσευχόταν μπροστά στην εικόνα του Κυρίου και παρακαλείτo…"
~ από τον Andreas Konstantinidis (για τον οποίο τα Φάρασα όπως με περηφάνεια αναφέρει: "Είναι η γη των Προγόνων μου", συν το εξαιρετικά ενδιαφέρον γεγονός πως η προγιαγιά του είναι η τελευταία επιζώσα πρόσφυγας από τά Φάρασα...) προς την fb ομάδα Απόγονοι Μικρασιατών
(το ανακάλυψε και μας το έστειλε στις 29/3/2022 η εκ των "συν αυτώ", Βασιλική Π. Την ίδια μέρα το ανεβάσαμε...)
✨ «Ήταν υψηλός ο Άγιος Αρσένιος· 1,80 ύψος. Γεροδεμένος και σκελετωμένος από την πολλή του άσκηση... |αρχή "α(μ)Φιερώματος" (και όποιος αντέχει...)
ΑΓΙΟΣ ΑΡΣΕΝΙΟΣ
Ο ΕΚ ΦΑΡΑΣΩΝ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ
(1840 – 10/11/1924)
(1840 – 10/11/1924)
«Ήταν υψηλός· 1,80 ύψος.
Γεροδεμένος
και σκελετωμένος από την πολλή του άσκηση.
Ήταν πολύ δασύς
και έκλινε προς το ξανθός,
όταν ήταν πολύ νέος.
Είχε γενειάδα μεγάλη και μακριά,
φρύδια δασιά και εξογκωμένα
και μέτωπο γυαλιστερό.
Τα μάτια του ήταν γαλάζια και μεγάλα,
και το πρόσωπό του ήταν μακρύ.
Τα μάγουλά του ήταν βαθουλωμένα
και τα κάλυπταν τα πυκνά του γένια.
Δύο κόκκαλα γυαλιστερά έβλεπε κανείς
να φαίνονται κάτω από τα μάτια του·
“χρώμα κυδωνιού φτιασμένου”,
όπως μου έλεγαν.
Από μικρός που ήταν, μεγαλόφερνε πάντα
και στη συνέχεια όλοι “γέρο” τον θεωρούσαν.
»Πίστευε πολύ και θεράπευε πολλούς,
πιστούς και απίστους.
Λίγα λόγια, πολλά θαύματα.
Ζούσε πολλά και έκρυβε πολλά.
Μέσα στον σκληρό του φλοιό,
έκρυβε τον πνευματικό του γλυκό καρπό.
Πολύ αυστηρός Πατέρας με τον εαυτό του,
αλλά και πολύ στοργικός Πατέρας στα παιδιά του.
Δεν τα χτυπούσε με τον νόμο,
αλλά με το φιλότιμο,
με το νόημα του νόμου.«
»Ως Λειτουργός του Υψίστου,
δεν πατούσε στη γη·
και ως συλλειτουργός,
άστραφτε στον κόσμο.
Ο “Χατζεφεντής” (ο Πατήρ Αρσένιος),
κήρυττε την Ορθοδοξία ορθά,
με τον ορθόδοξο βίο του.
Έλειωνε στην άσκηση τη σάρκα του
από τη θερμή του αγάπη προς τον Θεό
και αλλοίωνε τις ψυχές με τη θεία του Χάρη.«
»Στον εξαϋλωμένο άνθρωπο του Θεού Πατέρα Αρσένιο
λειτουργούσαν οι πνευματικοί νόμοι·
ενώ ζούσε μυστικά
και έφευγε τις δόξες του κόσμου,
τον πρόδιδε η Χάρις του Θεού.
Τώρα, πια, ο “Χατζεφεντής”
(ο Άγιος Πατήρ Αρσένιος)
δεν τρέχει με τα πόδια
και δεν λαχανιάζει
για να προλαβαίνει τους αρρώστους,
να τους διαβάζει την ανάλογη ευχή
και να τους θεραπεύει,
αλλά πετάει άνετα σαν άγγελος,
από τη μια άκρη του κόσμου στην άλλη,
και μπορεί να προλαβαίνει όλους τους πιστούς
που τον επικαλούνται με ευλάβεια...».
ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ
(1924–1994)
ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ
(1924–1994)
[Διαβάστε το μικρό,
πλην όμως καρδιοστάλακτο
και κατανυκτικό αφιέρωμα
στη σεπτή μνήμη του Οσίου και θεοφόρου Πατρός ημών
Αρσενίου του εκ Φαράσων
(ή Βαρασός και σήμερα Camlica)
της Καππαδοκίας,
παπαδοαναδόχου κατά το ιερό βάπτισμα
του Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου,
από το ιστολόγιο «Το Ειλητάριον» ...
~ από την Ελένη Τζαλλα
Δευτέρα 9 Νοεμβρίου 2026
✔ Τα τελευταία του λόγια ... |Να προσπερνάς. Να προχωράς. Να συγχωρείς. Και να το ξεχνάς...
* άκουσε τον παππούλη Ανανία,
που υπεραγαπούσε τον Άγιο
(μαζί θα΄ναι τώρα)
και θα καταλάβεις ...
✔ Εις μνήμην...Πάνε ήδη 9 χρόνια από τότε που "έφυγε" ο νυν Πενταπόλεως, (ο Κεντρώας Αφρικής), π.Ιγνάτιος Μαδενλίδης...Ξημερώνοντας του Αγίου Νεκταρίου (το 2017)!!!
Υπάρχει καλύτερη στιγμή να "φύγει" κάποιος από την μέρα που τιμάται ο Άγιός του;
Ήταν η ψυχή της Ορθόδοξης Ιεραποστολής στο Κονγκό!
(ΝΑΙ, εκεί που βρίσκονται εδώ και χρόνια και διακονούν οι "δικοί μας" άνθρωποι...)
Κανείς γιατρός δεν πίστευε πως μετά το ατύχημα που είχε στο Κονγκό, ενώ βοηθούσε στο χτίσιμο (μιας ακόμα...) εκκλησίας...
Ο ναός του Αγ. Ανδρέα στην Κανάγκα, που χωράει πάνω από 3.000 πιστούς...
Μετά την μαλάρια (μια ακόμα...), που κόλλησε φεύγοντας με συνοδεία για την Ελλάδα...
Μετά το εγκεφαλικό, που υπέστη...
Πως θα επιβίωνε κι αυτήν την φορά...
Ήταν "σκληρό καρύδι" όμως ο Σεβασμιώτατος...
Αποδεδειγμένα.
Πόσους ακόμα ξέρετε που επιβίωσαν από ένα τραγικό αεροπορικό δυστύχημα, κατά το οποίο βρέθηκε ως ο μοναδικός επιζών, δίπλα σε καμιά 200αριά ψυχές που χάθηκαν;
Και ακολούθησαν και 2-3 άλλα ακόμα αεροπορικά...(φιλική συμβουλή: μην ταξιδέψεις προς Κονγκό,αν δεν είναι απόλυτη ανάγκη).
Κι εκεί που παρά τις προβλέψεις των ειδικών, ανέκαμψε, με θαυμαστή μάλιστα συνειδητότητα κι ενώ ανέμεναν πια όλοι να γυρίσει στο σπίτι του και να πει στους "δικούς" του τα θαυμάσια Του Θεού...
Εκείνος, για μια ακόμα φορά, "τους την έσκασε"...
Την προηγουμένη τους ανήγγειλε, με μεγάλη χαρά, πως "φεύγει"...
Και ήρθε η ώρα, κατά τις 2 η ώρα, ξημερώνοντας 9 Νοέμβρη του 2017, του Αγίου Νεκταρίου, κατά την οποία, ο Άγιος Πενταπόλεως να έρθει ο ίδιος πάρει στην συνοδεία του τον "νυν" Πενταπόλεως...
Υπάρχει καλύτερη αρχή από έναν τέτοιο "Θάνατο";
Υπάρχει καλύτερη αρχή από έναν τέτοιο "Θάνατο";
Σχετική ανάρτηση:
"Πρωτοχριστιανικές καταστάσεις"...από την Ορθόδοξη Ιεραποστολική κίνηση στην Κανάγκα, στο Κογκό!!! Αποκλειστικές φωτογραφίες...
~ Κι αν υπάρχει κάποιος ακόμα που δεν ξέρει πως σαγήνευε τις ψυχές όταν μιλούσε,
ας ακούσει αυτήν την απίθανη ομιλία του για τον Άγιο Φιλάρετο τον Ελεήμονα...
- από τις top ever για εμάς -
του Μακαριστού (αγίου) Επισκόπου Πενταπόλεως π.Ιγνατίου Μαδενλίδη
☆ “Σεβασμιότατε, ήρθα να σας παρακαλέσω να συγχωρήσετε τη μητέρα μου. Μην την πάτε στα δικαστήρια. Ολος ο κόσμος είδε την αθωότητά σας! ” Τότε ο Αγιος άνοιξε διάπλατα τα μάτια του, γεμάτα πόνο και δάκρυα... |«Γνώρισα και τη μοναχή Ξένη Κούδα. Ηταν η 17χρονη τότε (το 1918) Μαρία Κούδα, που έγινε αφορμή να κατηγορηθεί άδικα ο Αγιος για ανηθικότητα από τη μητέρα της Ειρήνη...
Ο π. Εμμανουήλ Γιαννούλης, εφημέριος του Ι. Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου και Αγ. Διονυσίου, αφηγείται αυθεντικά περιστατικά από τον θαυματουργό βίο του προστάτη της Αίγινας
Και προσθέτει:
«Γνώρισα και τη μοναχή Ξένη Κούδα.
Ηταν η 17χρονη τότε (το 1918) Μαρία Κούδα, που έγινε αφορμή να κατηγορηθεί άδικα ο Αγιος για ανηθικότητα από τη μητέρα της Ειρήνη.
Ο Αγιος Ιεράρχης αντιμετώπισε τότε τον μεγάλο πειρασμό με ανεξικακία όταν κατέφθασε από τον Πειραιά ο ανακριτής στο μοναστήρι του!
Ο Αγιος, όσο ήταν εν ζωή, προστάτευε την κοπέλα και με τη σύμφωνη γνώμη της τότε Εκκλησιαστικής Αρχής την είχε δεχθεί στο μοναστήρι του, επειδή η μητέρα της ήθελε να την παντρέψει με το ζόρι με κάποιον Γιώργο από την Αίγινα, κι εκείνη δεν ήθελε.
Αργότερα έγινε μοναχή και κατέβηκε στην πόλη της Αίγινας, επειδή οι άλλες μοναχές της έλεγαν: “Φύγε, μας πέθανες τον Πατέρα μας!
” Η μοναχή Ξένη Κούδα εκκλησιαζόταν στον ναό όπου είμαι εφημέριος και στο σπίτι της πήγαινα τη Θεία Κοινωνία όταν βάρυνε.
Τη θυμάμαι, το 1983, καθισμένη σε αναπηρικό καροτσάκι, με πόσο μεγάλη λαχτάρα και συντριβή αγκάλιαζε την Τιμία Κάρα του Αγίου!»
Από μια κοπέλα που έζησε επί 13 χρόνια ως ψυχοκόρη στο σπίτι της μοναχής διασώθηκε και το εξής περιστατικό, που της το διηγήθηκε η μοναχή Ξένη:
«Κάποια ημέρα ο 72χρονος τότε Ιεράρχης καθόταν προσευχόμενος κάτω από το πεύκο.
Τον πλησίασε τότε συγκρατημένα η Μαρία Κούδα.
“Τι θα ήθελες, παιδί μου;
Τι σε βασανίζει;
Πλησίασε, έλα” της είπε ο Αγιος.
“Σεβασμιότατε, ήρθα να σας παρακαλέσω να συγχωρήσετε τη μητέρα μου.
Μην την πάτε στα δικαστήρια.
Ολος ο κόσμος είδε την αθωότητά σας!
” Τότε ο Αγιος άνοιξε διάπλατα τα μάτια του, γεμάτα πόνο και δάκρυα, και της είπε:
“Παιδί μου, τι φρικτά πράγματα είναι αυτά που διελογίσθης;
Μεγάλην ευεργεσίαν μου προσέφερεν η μητέρα σου, διότι εδόθη εις εμένα τον αμαρτωλόν η ευκαιρία να εξιλεωθώ, έστω και διά αυτό το ελάχιστον που μου εκαταλογίσθη…”
Στη συνέχεια έβαλε απαλά το ευλογημένο χέρι του στο κεφάλι της, τη σταύρωσε τρεις φορές και αναστενάζοντας της είπε:
“Σιώπα, σιώπα, παιδί μου”.
Η μοναχή Ξένη Κούδα είπε στην τότε ψυχοκόρη της:
“Αισθάνθηκα μέσα μου μια πρωτοφανή αναγέννηση, δίψα για ζωή, μια απέραντη αγάπη για τον Χριστό!”»
▪︎ Από την Εφημερίδα Ορθόδοξη Αλήθεια.
|εμείς από τον Σπύρο Νίκα
Η ΑΙ εικόνα "δανεικιά" από εδώ...
✨ «Κύριε, γιατί με ανεβίβασες σε τόσο μεγάλο αξίωμα; Σου ζήτησα να γίνω μόνο θεολόγος και όχι Μητροπολίτης, με τόσες τιμές...
...εγώ, από μικρό παιδί,
Σου ζήτησα να με αξιώσεις να μορφωθώ
και να γίνω
ένας απλός εργάτης του Ευαγγελίου Σου,
και Συ τώρα με δοκιμάζεις με τα φθαρτά
και μάταια πράγματα αυτού του κόσμου.
Καλλιέργησε μέσα μου την ταπειφροσύνη.
Κύριε, με όλους τους τρόπους που Συ γνωρίζεις,
αξίωσε με να ζήσω τα λόγια του απ. Παύλου,
ο οποίος έλεγε
“Ζῶ δέ οὐκέτι ἐγώ,
ζῆ δέ ἐν ἐμοί Χριστός”».
|Από τον χειροτονητήριο λόγο του Αγίου Νεκταρίου
κατά την χειροτονία του ως Επισκόπου Πενταπόλεως
στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Νικολάου Καΐρου.
- Στη φωτογραφία
ο Πατριαρχικός Ναός του Αγίου Σάββα
στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου,
όπου ο Άγιος είχε χειροτονηθεί Πρεσβύτερος...
[μας έστειλε η συνεργάτιδά μας,
✔ Ὁ Ἅγιος ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ, "τo παιχνίδι της λαστιχοπέτσινης σφαίρας" (το ποδόσΦαιρο) καί ὁ άγιος Γέροντας ΓΕΡΒΑΣΙΟΣ Παρασκευόπουλος...
Τώρα, πρόσφατα.
Το 1905....
Μόλις έφυγαν οι Αιγινήτες,
χτύπησε διακριτικά την πόρτα
και βρέθηκε σιμά του
ένας νέος ρασοφορεμένος μαθητής.
Ήταν μάλλον μικρός στο ανάστημα,
αδύνατος,
με κατάμαυρα μακριά μαλλιά και γένια.
Τα μεγάλα του μάτια
τόξευαν πίστη, αγνότητα, καλοσύνη.
Καθώς σήκωσε το πρόσωπό του ο Αγιος Νεκταριος
από τα χαρτιά και τα χειρόγραφα,
ευθύς αναγνώρισε
τον Ιεροδιάκονο Γερβάσιο Παρασκευόπουλο,
που ήταν εξαίρετος στα μαθήματα
και θα΄παιρνε φέτος το
απολυτήριό του με άριστα.
Επειδή τον εκτιμούσε ιδιαίτερα,
του είχε δώσει
το δικαίωμα
«ελευθέρας εισόδου» στο γραφείο του.
-Τι συμβαίνει, Ιεροδιάκονε;
ρώτησε ο Αγιος Νεκτάριος
- Άγιε Διευθυντά, αποκρίθηκε,
και άλλη μια φορά σας απασχόλησα
με κείνο το νέο παιχνίδι…
-Ποιο; Δεν ενθυμούμαι…
- Πρόκειται για το παιχνίδι της…της,
πώς να την ονομάσω,
της λαστιχοπέτσινης σφαίρας,
το … ποδόσφαιρο.
-Τι δηλαδή γίνεται με αυτό;
- Όπως φαίνεται,
είναι ένα παιχνίδι ομαδικής προσπαθείας,
με δυο αντιθέτους ομίλους.
Οι μαθηταί πολύ το αγαπούν,
συναρπάζονται, ψυχαγωγούνται,
όπως καταλαμβάνω.
- Ω, ναι, τώρα ενθυμούμαι.
Ποδόσφαιρον… αγγλικό παιχνίδι.
Νομίζω ότι τρέχουν πολύ,
ιδρώνουν,
φωνάζουν
και διαρκώς κλωτσούν.
Η σκέψις τους περιορίζεται εις τους πόδας.
Το είχα κάποτε απαγορεύσει.
- Μπορούν να το παίζουν και δίχως φωνές.
Δεν το βρίσκω επικίνδυνον.
Διατί να μην τους δώσουμε ολίγην χαράν,
ολίγην ψυχαγωγίαν
τώρα που ευρίσκονται ακόμη εις τα θρανία…
Θα σας παρακαλούσα θερμώς
να τους επιτρέπατε πότε-πότε,
μετά την γυμναστικήν…
Ξανασήκωσε το πρόσωπο,
τον παρατήρησε φιλέρευνα.
Χαμογέλασε με το γνωστό εκείνο χαμόγελό του.
- Έστω, Γερβάσιε, προέφεραν τα χείλη του.
Εάν και εφόσον
εγγυάσαι εσύ προσωπικώς.
- Εγγυώμαι, άγιε διευθυντά...
|πάσα ακριβείας από την εκ των "συν αυτώ", Athina Samos
|Σχετικό:
|περισσότερα για τον εισηγητή
"τoυ παιχνιδιού της λαστιχοπέτσινης σφαίρας"
και το υπέροχο αυτό βιβλίο, δες εδώ...
Ψάχνετε ένα όμορφο παιδικό βίντεο για τον άγιο Νεκτάριο;
Θέλετε τα παιδιά σας να γνωρίσουν τη ζωή ενός Aγίου που αγαπούσε πολύ τον Θεό και τους ανθρώπους;
Να μάθουν πώς αντιμετώπισε τις συκοφαντίες που γνώρισε στη ζωή του, συγχωρώντας εκείνους που τον αδίκησαν;
Οι εκδόσεις Έαρ παρουσιάζουν τον άγιο Νεκτάριο μέσα από ένα σύντομο, εικονογραφημένο βίντεο διάρκειας μόλις 4 λεπτών, από τη σειρά «Οι φίλοι μας οι άγιοι».
Κείμενο: Γεώργιος Μαρκάκης
Εικονογράφηση: Κωνσταντίνα Ζαφείρη
Και μια μεγάλη ομάδα εθελοντών!
Παρακολουθήστε το μαζί με τα παιδιά σας!
Δείτε το βίντεο εδώ:
Το βίντεο είναι διαθέσιμο και στη νοηματική γλώσσα:
Θέλετε να συνεχίσετε τη γνωριμία με τον άγιο Νεκτάριο μέσα από ένα βιβλίο;
Βρείτε το βιβλίο εδώ:
Το βιβλίο περιλαμβάνει:
-εικονογραφημένη τη ζωή του αγίου
-πολλές χρωμοσελίδες
-ένθετο με δραστηριότητες
-QR code με βίντεο για τη ζωή του αγίου
-QR code με αντίστοιχο βίντεο στη νοηματική γλώσσα
Για παιδιά 4-9 ετών.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)