Θα έλεγε τις ότι η χώρα αύτη ηλευθερώθη επίτηδες, διά να αποδειχθή, ότι δεν ήτο ικανή προς αυτοδιοίκησιν....
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης (από την Εύα Βαρσάμη) * "συν αυτώ" ΥΓ: Μια προσευχή του καθενός μας για τα παιδιά μας - συνοριοφύλακες στον Έβρο... Μέσα από τα ζεστά σπίτια μας απόψε και από τις γεμάτες Εκκλησιές μας αύριο... Πόσο να μας κοστίζει;
Να αγαπάτε και να σεργιανάτε μ' αυτό το σκεπτικό στις αλάνες της ψυχής σας. Συγχωρέστε και χωρέστε όλους μέσα στην απέραντη καρδιά. Λησμονήστε και θυμηθείτε την χαρά .... Λίγα λόγια και πολύ καρδιά..παρέα με ένα δάκρυ χρωματίστε τον πόνο που σκορπά η ζάλη του σακατεμένου κόσμου. Αν διστάσετε τρέξτε στα συναξάρια εκεί θα βρείτε την συνταγή. Τρέξτε στους γέροντες και αφήστε την καρδιά να γευτεί την Χάρη του Παραδείσου... Georgina Gourgina
Ο Άγιός μας, απ΄ότι φαίνεται, θέλει να γιορτάσει φέτος (4 χρόνια μετά...) κάπως "αλλιώτικα"...
Σε μια "συν αυτώ" Θεία Λειτουργία παρέα με παππούδες, γιαγιάδες και νοσηλευτικό προσωπικό...
Αύριο, Σάββατο, το πρωί (7:30 με 10:15 περίπου), ανήμερα της γιορτής του στις 29 Φεβρουαρίου, στο Ιερό Ναό του Γηροκομείου της Παναγίας της Ελεούσας στη Νέα Ιωνία
(πολύ κοντά στο νοσοκομείο της Αγίας Όλγας, δες τον χάρτη εδώ...)
Λιτά, αλλά και πανηγυρικά.
Με Ιερείς, "ψαλτάδες" και εκκλησίασμα, εκ των "συν αυτώ"....
Τι λέτε;
Δεν θα είναι μια αλλιώτικη ευκαιρία Κοινωνίας, επανασύνδεσης ή γνωριμίας;
Σκεφτείτε το λίγο ακόμα και μας λέτε...
("συν αυτώ" ΥΓ:
Εν τω μεταξύ, τα κανόνισε όλα ο Άγιος από μόνος του!
Χωρίς υπερβολή...
Βρήκε την καταλληλότερη για την μέρα του Εκκλησία.
Διάλεξε πρώτα τον Ιερέα που θα τελέσει την Θεία Λειτουργία του. Μετά διάλεξε (κι εδώ με δικά του κριτήρια...) τους ψαλτάδες. Διαλεχτούς.
Κανόνισε με άλλους "δικούς του" για κόλλυβα, αρτοκλασίες, πρόσφορα, φανουρόπιτες, νάματα και ονόματα και όλες τις υπόλοιπες λεπτομέρειες...
Η τραγική ιστορία της Γιαννούλας από την Πάτρα που έγινε ταινία, θεατρική παράσταση και …έθιμο αποκριάτικο, αποδεικνύοντας ότι ο κανιβαλισμός και ο διασυρμός των συνανθρώπων μας με ειδικές ανάγκες δεν γνωρίζουν από μάσκες και προσωπεία.
Η Γιαννούλα η κουλουρού
Οι άνθρωποι σήμερα κρύβονται πίσω από τα προσωπεία για να διασκεδάσουν και σατιρίζουν θριαμβευτικά άλλους ανθρώπους, συχνά υπό μορφή κανιβαλισμού. Το καρναβάλι είναι ένας τρόπος να νομιμοποιήσουμε τον δημόσιο εξευτελισμό κάποιου, ουσιαστικά κρυμμένοι. Δεν θα αναφερθούμε στις απλές στολές που φορούν με αθωότητα τα μικρά παιδιά για την γιορτή και το έθιμο. Η ιστορία που θα σας μεταφέρουμε έγινε ταινία από τον Πατρινό σκηνοθέτη Τότη Φαφούτη και θεατρική παράσταση από το ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας, κάνοντας ισχυρές νύξεις για τον τραγικό διασυρμό σε μια εποχή που έκανε χάζι με τους ταλαιπωρημένους με ειδικές ανάγκες συνανθρώπων μας.
Σε ένα χαμόσπιτο
Η Γιαννούλα γεννήθηκε το 1868 και ζούσε μόνη της σ’ ένα χαμόσπιτο στην Άνω Πόλη της Πάτρας, πίσω από την Καζάρμα[1], κοντά στο κέντρο. Η ιστορία διαδραματίζεται λίγο μετά τον Α’ Παγκόσμιο πόλεμο. Σηκωνόταν πριν ξημερώσει και πήγαινε στο φούρνο του μπαρμπα-Γιάννη για να βγει με ένα ταψί γεμάτο κουλούρια. Πούλαγε κουλούρια, έγνεθε μαλλί και έπλεκε για λογαριασμό άλλων. Η Γιαννούλα είχε ήπια νοητική υστέρηση. Είχε αθωότητα μικρού παιδιού. Αυτό ήταν και η αιτία που την ξεγελούσαν πολύ εύκολα.
Την πλησίαζαν επιτήδειοι, της έλεγαν ψέματα πως πεινούσαν και δεν είχαν χρήματα να αγοράσουν κάτι κι εκείνη τους έδινε δωρεάν από τα κουλούρια της…
Κάποτε ο Περικλής Γιογκαράκης, ένας νταής της εποχής, την προσέγγισε για να ξεφύγει ίσως από τη βαρεμάρα του. Δεν ήθελε τα κουλούρια της. Της μίλησε ανθρώπινα και ενδιαφέρθηκε προσωπικά για τα βάσανά της. Η Γιαννούλα ήταν ήδη 46 χρονών και τα μαλλιά της είχαν ασπρίσει. Εκμεταλλευόμενος την κατάστασή της και την επιθυμία της να βρει γαμπρό δεν άργησε να σκαρώσει τη φάρσα. Ήταν Φλεβάρης μήνας. Τριώδιο. Η Γιαννούλα θα ήταν στο φετινό καρναβάλι το πιο ωραίο θέαμα. Βρέθηκε νυφικό.
2 Φεβρουαρίου 1914. Η Πάτρα ζει στους ρυθμούς του καρναβαλιού. Η Γιαννούλα ζει τη χαρά της προετοιμασίας του γάμου της. Έχει ετοιμάσει το σπιτάκι της και έχει βγάλει για πρώτη φορά τα κεντίδια από το μπαούλο για να στολίσει την κάμαρή της, να τη δει ο γαμπρός. Ένας φίλος του Γιογκαράκη της έδωσε ένα πανέρι με κοκκινάδι, πούδρα και ... φούμο για να βαφτεί. Όταν παρουσιάστηκε, σφίχτηκαν για να μην σκάσουν από τα γέλια. Το κοκκινάδι είχε ξεφύγει από τα χείλη και είχε πασαλείψει το μισό πηγούνι. Η πούδρα είχε απλωθεί ανισόρροπα στο πρόσωπο.
Το πάθημα
«Έλα, έλα μας περιμένει ο γαμπρός» της είπαν. Ξεκίνησαν για το σημείο συνάντησης. Προχώρησαν τέσσερα – πέντε στενά. Πάνω στη χαρά της δεν κατάλαβε πως όσο προχωρούσαν, ο κόσμος τριγύρω πύκνωνε. Ούτε πρόσεξε τα χαχανητά και τα πειράγματα από τα χαμίνια του δρόμου. Το πάθημά της γράφτηκε στην τοπική εφημερίδα ΝΕΟΛΟΓΟΣ ΠΑΤΡΩΝ, 9 Φεβρουαρίου 1914.
"Την παρελθούσαν Κυριακή η κουλουροπώλις Γιαννούλα απεπειράθη τους γάμους της. Περιήλθε μετά του γαμβρού κα της γαμήλιας πομπής πάντων μεταμφιεσμένων, στα συνοικίας Άνω και Κάτω πόλεως ενώ σμήνη παρακολούθουν φωνασκούντα. Όταν η πομπή επρόκειτο να διέλθει δια της κοσμοβριθούς οδού Μαιζώνος, η νύφη" εμυρίσθη την φουρτούνα που την ανέμενε και εις πρώτην ευκαιρία απεσπάσθη του βραχίονος του "γαμβρού" και ετρύπωσε εις κάποιον φούρνον".
Την επόμενη χρονιά το περιστατικό έγινε επιθεώρηση. Τη Γιαννούλα υποδυόταν ο Βαυαρός Εδμόνδος Φυρστ.
Την κορόϊδεψαν για δεύτερη φορά!
Ο άνθρωπος δύσκολα αλλάζει και τέσσερα χρόνια αργότερα ο Γιογκαράκης κατάφερε με ψέματα και δικαιολογίες να κοροϊδέψει ξανά την άρρωστη γυναίκα και να την κάνει να πιστέψει πως όντως υπήρχε γαμπρός. Τα πίστεψε όλα αυτά η Γιαννούλα και την Κυριακή των Απόκρεω, 25 του Φλεβάρη του 1918 ντύθηκε για άλλη μια φορά νύφη. Ακούμπησε στο μπράτσο του γαμπρού και κίνησαν για τη Μητρόπολη. Σαν έφτασαν εκεί, είδε πως οι πόρτες ήταν σφαλιστές. Ο Περικλής Γιογκαράκης με την παρέα του είχαν φροντίσει από μέρες να πετάξουν χαρτάκια στην πλατεία Γεωργίου και να προσκαλέσουν το λαό της Πάτρας στο γάμο της «χαριτοβρύτου δεσποινίδος Κουλουρούς μετά του διά πολλών χαρισμάτων πεπροικισμένου νέου Μιλτιάδου Μαντέλη».
Τους πίστεψε η Γιαννούλα. Μα αντί για τον νεωκόρο και τον παπά φάνηκαν δυο τύποι ντυμένοι χωροφύλακες και αρπάξανε τον γαμπρό, επειδή τάχα ήταν αδήλωτος στα Μητρώα Αρρένων. Η Γιαννούλα πέρασε τον ίδιο πόνο δεύτερη φορά.
Την ξαναέντυσαν νύφη (!), την έκαναν να πιστέψει ότι θα έπαιρνε τον γιό του πλανητάρχη και της ράγισαν την καρδιά
Τα χρόνια πέρασαν. 13 Φλεβάρη του 1922. Τελευταία Κυριακή της Αποκριάς και η παρέα του Γιογκαράκη οργανώθηκε καλύτερα. Η πονηριά ενισχύεται με την εμπειρία των ετών. Έβαλαν στο κόλπο έναν δικαστικό κλητήρα που της παρουσιάστηκε σαν συμβολαιογράφος και την έπεισε πως κληρονόμησε ένα τεράστιο ποσό. Της έδειξε μάλιστα και μια βαλίτσα γεμάτη άχρηστα ρούβλια, απομεινάρια της προεπαναστατικής Ρωσίας. Θαμπώθηκε η Γιαννούλα. Ο Γιογκαράκης πείθει την άρρωστη γυναίκα πως έρχεται στο λιμάνι ο ίδιος ο Πρόεδρος της Αμερικής, Woodrow Wilson, για να την παντρέψει με τον γιο του.
Τους πίστεψε
Η Γιαννούλα για μια ακόμη φορά τον πιστεύει.
Διηγούνται οι παλιοί πως ακόμα κι ο πιο λαοφιλής πολιτικός, αν έβλεπε το συγκεντρωμένο πλήθος που είχε μαζευτεί εκείνη την Κυριακή στην παραλία, θα ζήλευε. Η νύφη φορούσε ένα πολύχρωμο φουστάνι κι είχε πλεγμένα κουρελάκια στα λυτά της τα μαλλιά. Δίπλα της όπως πάντα, στεκόταν ο κουμπάρος, ο Γιογκαράκης.
Σαν έφτασαν στο λιμάνι, ένας άνθρωπος με βαμμένες φαβορίτες και πασπαλισμένα με αλεύρι μαλλιά τής συστήθηκε ως πεθερός της. Ο Ιούλσο (έτσι έλεγε η Γιαννούλα τον Ουίλσον) παρέδωσε στη νύφη τον γαμπρό και ξεκίνησαν για το σπίτι. Προχώρησαν ανάμεσα στο πλήθος που ζητωκραύγαζε και στρίβοντας στην Καλαβρύτων, ένα χαμίνι πήδηξε στην άμαξα και άρπαξε τη βαλίτσα με τα εκατομμύρια δολάρια που τάχα θα της χάριζε ο πεθερός. Τρέχουν ξοπίσω του γαμπρός και πεθερός να τον πιάσουν και γίνονται άφαντοι, αφήνοντας τη Γιαννούλα να κλαίει και να θρηνεί γοερά.
Χρόνια αργότερα, ένα κρύο πρωινό της Κατοχής τα παιδιά της γειτονιάς δεν την είδαν να βγαίνει από το κατώφλι ψάχνοντας οτιδήποτε να φάει. Η Γιαννούλα άνεργη, ανήμπορη και μόνη, βίωνε την απόλυτη ανέχεια. Τη βρήκαν ακουμπισμένη στον καναπέ. Κρατούσε στο χέρι τενεκεδένια «παράσημα» που της είχε στείλει ο «Ουίλσον» χρόνια πριν. Την άλλη μέρα έγινε η κηδεία. Μόνο ο παπάς, ο νεωκόρος και δυο γυναίκες τη συνόδευσαν στο Κοιμητήριο.
Πριν δύο χρόνια, σε περίοδο αποκριάς στην Πάτρα μια μητέρα έσπρωχνε ελαφρά στην πλάτη τον γιο της ΑΜΕΑ. Τα φερσίματά του και η ομιλία του έμοιαζαν με αυτά ενός πεντάχρονου. Το ύψος και τα γκρίζα μαλλιά του πρόδιδαν την πραγματική ηλικία του. Είχε πολλούς δισταγμούς η μάνα για να φέρει το «παιδί» στο Καρναβάλι. Μα κάμφθηκε από την επιμονή των άλλων μανάδων του Συλλόγου Γονέων ΑΜΕΑ για να βγει επιτέλους, να χαρεί κι εκείνη και το «παιδί».
«Και δεν τους τιμώρησαν»
Ξεκίνησε η παρέλαση. Το «παιδί» χτυπούσε ενθουσιασμένο τα χέρια του. Τα άρματα διαδέχονταν το ένα το άλλο, ο κόσμος χειροκροτούσε.
Από την άκρη του δρόμου ξεπρόβαλε ένα μπουλούκι ηθοποιών.
Προπορευόταν ένας άντρας ντυμένος γυναίκα με έντονο μακιγιάζ. Στα χέρια του, φορούσε για βραχιόλια, κουλούρια σουσαμένια. Πίσω του ερχόταν μια άμαξα με αναβάτη έναν μεσήλικα με φράκο και ημίψηλο, που κρατούσε μια αμερικάνικη σημαία.
Στο άλλο χέρι είχε μια μισάνοιχτη βαλίτσα. Με μια του κίνηση η βαλίτσα άνοιξε εντελώς και εκατοντάδες ψεύτικα δολάρια έπεσαν πάνω στο πλήθος που χειροκροτούσε και φώναζε «καλούς απογόνους Γιαννούλα!».
Πληροφόρησαν την εμβρόντητη μητέρα του παιδιού ΑΜΕΑ: «Ήταν μια χαζή Πατρινιά, την έκαναν να πιστέψει πως θα παντρευτεί τον γιο του πλανητάρχη. Τρεις φορές έγινε ‘γάμος’». Εκείνη τινάχτηκε, σαν να τη χτύπησε ρεύμα. «Και δεν τους τιμώρησαν αυτούς που την κοροϊδεύανε;» «Τι να τιμωρήσουνε; Όλη η Πάτρα την κορόιδευε. Την κάνανε και επιθεώρηση. Σε πολλά θέατρα...»
Καταργήθηκε μόλις το 2019 (!)
Μόλις, το 2015 ο σύλλογος ψυχικής υγείας της Πάτρας ζήτησε την κατάργηση του εθίμου αναφέροντας πως η αναβίωση του γάμου της Γιαννούλας, δεν θεωρείται έθιμο, όπως και η διαπόμπευση και ο δημόσιος εξευτελισμός απέναντι στον ψυχικά πάσχοντα.
Το 2019 ο δήμαρχος Πάτρας ζήτησε από το Δ.Σ του καρναβαλικού οργανισμού να μην ξαναγίνει η αναβίωση, όπως και τελικά συνέβη.
Η μεγάλη Σαρακοστή, μετά την Αποκριά και την Τυρινή εβδομάδα είναι η κατ’ εξοχή περίοδος μετάνοιας. Όταν ο άνθρωπος παρηγορηθεί από τη μετάνοια δεν ζητά πλέον ψευδοστηρίγματα σε σαθρές διασκεδάσεις και θολές ιδέες. Όσοι ξέρουν από τα πνευματικά γνωρίζουν ότι αυτό επιτελείται με ακραίο πόνο. Πόνο για όσα άσχημα κάνουμε στον εαυτό μας και στον αδελφό μας, τον υγιή και τον ασθενή. Έτσι αλλάζουν όλα.
Καλή Σαρακοστή !
Ευχαριστώ τη Νίκη Κατσιάπη και τον Σταύρο Γουναρίδη για την παραχώρηση των ιστορικών στοιχείων.
[1] Περιοχή της Πάτρας, όπου κατασκευάστηκε επί Καποδίστρια στρατόπεδο (στα ιταλικά cazerma) στην Άνω Πόλη, στη γωνία Μπουκαούρη και Παντοκράτορος, κάτω από το Χαμάμ. Το στρατόπεδο παρέμεινε εκεί μέχρι το 1875 και στη συνέχεια είχε διάφορες χρήσεις. Μέχρι το 1940 χρησιμοποιήθηκε ως στρατιωτικό νοσοκομείο. Κατεδαφίστηκε το 1961.
___________ Σοφία Χατζή δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΛΗΘΕΙΑ, 26.02.2020
ΥΓ. "αμφ." Καρναβάλια τέλος για φέτος, εξαιτίας κορονοϊού. Σε όλη την Ελλάδα. Με βούλα υπουργική! Η είδηση σχολιάστηκε ευρέως στα social media. Κάποιοι μίλησαν για αδικαιολόγητο πανικό και άλλοι για την ... κληρονομική γκαντεμιά του Πρωθυπουργού. Σε λίγους πέρασε από το μυαλό πως Άλλος από πάνω κινεί τα νήματα ... Γιατί σαν υπνωτισμένοι θαρρούμε πως από μόνοι μας πρωταγωνιστούμε στο κουκλοθέατρο της ζωής. Καλή Σαρακοστή αδέλφια! Καλή μετάνοια!
Αναρωτιέμαι αν θα γνωρίζαμε τόσες λεπτομέρειες για τον κορονοϊό, αν δεν υπήρχε το πρόβλημα των λαθρομεταναστών και των ταραχών στα ακριτικά νησιά μας...... Επίσης αναρωτιέμαι αν θα υπήρχε αυτός ο τρελός ζήλος για τα μέτρα κατά του ιού και των...θυμάτων αν οι νησιώτες δεν είχαν αντισταθεί, αν δεν είχαν φάει το ξύλο της... άρκτου (κοινώς αρκούδας), αν οι άνδρες των ΜΑΤ δεν τα είχαν κάνει όλα όπα στη Χίο, αν γενικώς η "νόμιμη" εξουσία δεν είχε βγάλει "παράνομο" τον ίδιο τον λαό!Όλο αυτό μου θυμίζει το "θα σε φάει ο μούτος" των παιδικών μου χρόνων και το "θα σε κλείσω στο υπόγειο" της μάνας μου, όταν σερνόμουν στα πατώματα ζητώντας ντε και καλά να μου αγοράσει κούκλα με μαλλιά και όχι την φτηνή φαλακρή (όπως συνηθίζονταν εκείνη την εποχή).
Όμως πέρασε πολύς χρόνος από τότε, ο κόσμος προόδευσε (υποτίθεται) και οι δράκοι έπαψαν να υπάρχουν. Επιπλέον δε, έχουμε περάσει... γρίππες διαφόρων ζώων και πτηνών (βλέπε χοίρων, παλαβών αγελάδων κ.τ.λ.) και επιζήσαμε -με την δύναμη του Θεού, πάντα-.
Ως εκ τούτου αδυνατώ να κατανοήσω την ευκολία με την οποία, τόσα χρόνια μετά την "παιδαγωγική τρόμου" της χωρικής μητέρας μου, κάποιος άλλος -και συγκεκριμένα μια πολιτική εξουσία που βρίθει διδακτορικών και masters- απειλεί να με κλείσει και πάλι σε "υπόγειο" εκφοβισμού, άγνοιας, σκοταδισμού προκειμένου να μου απαγορεύσει την σκέψη και την κρίση για τα συμβαίνοντα. Βλέπετε σε μια εποχή που ο εκσυγχρονισμός φοριέται πολύ, ακόμη και οι δικτατορίες εκσυγχρονίζονται δίκην του λύκου που ενδύεται το μαλλινάκι σύνολο του προβάτου.... Όχι βέβαια πως ιός δεν υπάρχει, όχι ότι δεν πρέπει να προσέχουμε αλλά είναι απλά ένας ιός (εντοπισμένος μάλιστα σε όσους έκαναν come back από Ιταλία και Κίνα).
Γι αυτούς που καθοδηγούν όλη τούτη την ιστορία, το ζήτημα δεν είναι ο κορονοϊός αλλά το πως θα γίνει να τρομοκρατηθούμε σε βαθμό αποβλάκωσης ώστε να πάψουμε να ασχολούμαστε με τα έργα και τις ημέρες των ηγετών μας (αυτών των ιδίων που μας νοιάζονται μην πεθάνουμε από την αρρώστια, πριν μας πεθάνουν από την ντροπή και το όνειδος που αισθάνεται όποιος είναι ακόμη Έλληνας....).
(* προβληματισμός "συν αυτώ": Μήπως και μεις με κάποιο τρόπο είμαστε μέσα στο πρόβλημα; Μήπως το αγνοούμε ή δεν θέλουμε να το δούμε;) 31 «εξαρτημένοι» από το Διαδίκτυο συγκρίθηκαν με τους 30 χρήστες ηρωίνης, που προσήλθαν στο πρόγραμμα «Αθηνά» του Αιγινήτειου Νοσοκομείου. Η σύγκριση των μέσων όρων κατάθλιψης, ψυχαναγκασμού και αυτοεκτίμησης μεταξύ των δύο ομάδων δεν έδειξε σημαντικές διαφορές.
Εξάρτηση από το Διαδίκτυο: Ψυχολογική δυσφορία ή Ψυχαναγκαστική διαταραχή; Ελέγχουν τα ηλεκτρονικά μηνύματά τους κάθε δύο λεπτά, μπαίνουν σε συγκεκριμένες ηλεκτρονικές σελίδες ξανά και ξανά, απορροφώνται σε παιχνίδια στην οθόνη με τις ώρες, παίζουν μανιωδώς χρηματιστήριο ή τζογάρουν μέσω Διαδικτύου.
Ο εθισμός στο κομπιούτερ, η παθολογική χρήση τού υπολογιστή, η εξάρτηση από το Διαδίκτυο, αποτελεί ένα φαινόμενο της τελευταίας δεκαετίας, που ολοένα εξαπλώνεται. Ο όρος «Διαταραχή Εξάρτησης από το Διαδίκτυο»(Ιnternet Αddiction Disorder) προτάθηκε για πρώτη φορά από τον δρα Ιβαν Γκόλντμπεργκ και τα κριτήρια για τη διάγνωσή της βασίστηκαν σε εκείνα για τις εξαρτήσεις από ουσίες.
Τι κρύβει η εμμονή «Η υπεραπασχόληση με το Ίντερνετ μπορεί να κρύβει μια ψυχολογική δυσφορία (του τύπου της κατάθλιψης) ή μια ψυχαναγκαστική διαταραχή, με την εμμονή στην επαναληπτική αυτή διαδικασία», επισημαίνει η κλινική ψυχολόγος, επιστημονική συνεργάτις του Πανεπιστημίου Αθηνών, κ. Βαλέρια Πομίνι.
«Μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να συνυπάρχουν και τα δύο. Επίσης, τα άτομα που απομονώνονται από την κοινωνία λόγω της υπερ-ασχόλησης με το Ίντερνετ (παρ΄ ό,τι – και αυτό είναι ένα παράδοξο- έχουν μέσω αυτού επαφές με όλο τον κόσμο), θα πρέπει να προβληματίσουν τους ανθρώπους του περιβάλλοντός τους».
Για ουκ ολίγους, η οθόνη του Διαδικτύου λειτουργεί ως «φυγή» από την πραγματικότητα. «Για πολλούς, η ενασχόληση με το Διαδίκτυο είναι μια διαδικασία διεξόδου, τους δίνει την εντύπωση ότι κινούνται, ότι ΄΄αδειάζει΄΄ το μυαλό τους, νομίζουν ότι λειτουργεί ως “φάρμακο”», λέει η κ. Πομίνι.
«Βέβαια, εάν η επαφή μέσω του Ίντερνετ με άλλα άτομα, είναι η μοναδική μορφή κοινωνικοποίησης, τότε παραπέμπει σε πιθανές δυσκολίες του ατόμου, οι οποίες θα πρέπει να διερευνηθούν και να αντιμετωπισθούν».
Τρεισήμισι ώρες ημερησίως Οι συμμετέχοντες στη μελέτη ανέφεραν ότι για κάθε ώρα που αφιέρωναν στο Ίντερνετ, μείωναν την επικοινωνία με την οικογένειά τους κατά 24 λεπτά περίπου και τον ύπνο τους κατά 12 λεπτά. Ελληνική έρευνα Ελληνική μελέτη, που πραγματοποιήθηκε πρόσφατα από την κλινική ψυχολόγο κ. Τάνια Καβαλιέρου, με την επίβλεψη της επίκουρης καθηγήτριας Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου κ. Βασιλικής Κανελλοπούλου, εξέτασε σε 141 χρήστες Ίντερνετ και 30 χρήστες ηρωίνης την ύπαρξη κατάθλιψης, ψυχαναγκασμού-καταναγκασμού και τον βαθμό αυτοεκτίμησης.
Εντοπίσθηκαν 31 «εξαρτημένοι», που σκόραραν πολύ ψηλά στο ερωτηματολόγιο προβληματικής χρήσης του Ίντερνετ.
«Οι περισσότεροι από αυτούς ήταν άντρες, με μέσο όρο ηλικίας τα 22 έτη, σπουδαστές και μένουν μόνοι ή με τους γονείς τους, κυρίως στην Αθήνα», λέει η κ. Καβαλιέρου. «Σε αυτούς φαίνεται ότι όσο αυξάνεται η χρήση του Ίντερνετ τόσο αυξάνεται ο ψυχαναγκασμός και η κατάθλιψη και τόσο μειώνεται η αυτοεκτίμηση, χωρίς να ξέρουμε όμως ποιο είναι το αίτιο και ποιο το αποτέλεσμα».
Κατόπιν, οι 31 «εξαρτημένοι» από το Διαδίκτυο συγκρίθηκαν με τους 30 χρήστες ηρωίνης, που προσήλθαν στο πρόγραμμα «Αθηνά» του Αιγινήτειου Νοσοκομείου. Η σύγκριση των μέσων όρων κατάθλιψης, ψυχαναγκασμού και αυτοεκτίμησης μεταξύ των δύο ομάδων δεν έδειξε σημαντικές διαφορές... (διάβασε το υπόλοιπο άρθρο εδώ)
Ιδιαίτερη και μοναδική ευλογία η παρούσα βιντεοσκόπηση, η οποία πραγματοποιήθηκε από τον αείμνηστο πλέον Γεώργιο Μπουτσουρή, ο οποίος εκοιμήθη πρόσφατα εις το Άγιον Όρος, ως μοναχός Εφραίμ.. (!)
Υπάρχουν, ασφαλώς, αρκετά τεχνικά προβλήματα, τα οποία οφείλονται και στην ατέλεια των μηχανημάτων της εποχής (1994), αλλά και στο ότι οι βιντεοσκοπούντες ήσαν απλοί ερασιτέχνες. Αυτό, κατά την προσωπική μας άποψη, αναδεικνύει το συγκεκριμένο υλικό σε όντως πολύτιμο, διότι πιστεύουμε ότι, με τον καλλίτερο τρόπο ευλόγησε ο Θεός αυτήν την προσπάθεια...
Η ευλογημένη συγκυρία είναι ότι, σαν σήμερα (27/2), απεβίωσε ο Μέγας αυτός Γέροντας του Αγίου Όρους και νυν Άγιος της Εκκλησίας μας, Εφραίμ ο Κατουνακιώτης
- ''Πέστε μας γέροντα κάτι γέροντα, μια ιστορία, κάτι, απο την ζωή σας με τον γέροντα Ιωσήφ!'' (ομιλεί ο νεότερος πατέρας, ιερομόναχος Εφραίμ, σημερινός κάτοικος του κελιού, (1,47 του βίντεο).
Ένας λαικός ταυτόχρονα ερωτά και αυτός τον άγιο γέροντα: ''Απο την ζωη σας στο Άγιον Όρος, πιο είναι το συμπέρασμα σας...''
Και απαντά ο Όσιος γέροντας:
''Πρέπει να περάσεις απο το καμίνι για να γίνεις Άγιος! Έτσι με την ευρύχωρη οδό θα γίνεις εσυ; Ε, να, αυτό είναι, τι άλλο θες...''
Το φαινόμενο “Ιωάννης Ρωμανίδης” οφείλει την ύπαρξή του στην Καππαδόκισσα μητέρα του Ευλαμπία. Δωδεκάχρονο κοριτσάκι είδε με τα παιδικά της μάτια την φοβερή σφαγή των γονέων της. Υπέμεινε την ορφάνια και την προσφυγιά με πίστη στο Θεό και αδιάλειπτη Προσευχή...
Ενώ όλη μέρα έραβε μαζί με τον άντρα της, ταυτόχρονα προσευχόταν. Γράφει ο πατήρ Ι. Ρωμανίδης: «Μάνα, τι κάνεις όλο μετάνοιες και μετάνοιες;» Κι εκείνη του απαντούσε· «Κορόιδευε, Γιαννάκη, κορόιδευε! Μα να ξέρεις, παπάς θα γίνεις εσύ»!...
Τα μεγάλα χαρίσματα τα δίδει ο Θεός σε αγίους μετά από πολυχρόνιους ασκητικούς αγώνες ή σε απλοϊκούς χριστιανούς, που ουδέποτε εφαντάσθησαν ότι είναι άγιοι. Ο Άγιος Παΐσιος έλεγε: “Η γερόντισσα Ευλαμπία έχει πνευματική τηλεόραση και μάλιστα έγχρωμη…”
Η ζωή αυτή ποτέ δεν ήταν και δεν θα είναι μια διαρκής χαρά.
Δεν είναι πάντα ηλιόλουστη κι ανέφελη.
Αντίθετα ο κόσμος αυτός είναι συνυφασμένος με τον πόνο, τη φθορά, την προδοσία, την απουσία και το θάνατο.
Στον κόσμο αυτό είναι βέβαιο πως θα υποφέρουμε, θα έρθουν αναπόφευκτα ημέρες και νύχτες που θα κλάψουμε πικρά, εποχές που οι ωδίνες θα 'ναι για εμάς μόνιμη συντροφιά.
Αντίδοτο σ' αυτή τη θλίψη είναι το πρόσωπο Του. Το θάρρος κι εμπιστοσύνη στην πρόνοια Του. Η πίστη κι ελπίδα στην αγάπη Του. Η καρτερία και η υπομονή τις ατέλειωτες ώρες της σιωπής Του. Κι αν οι δυσκολίες, τα ψηλά εμπόδια, οι φουρτούνες του βίου απειλούν να μας βουλιάξουν, να θυμάσαι πως στο βυθό επικρατεί πάντα ηρεμία.
Βαθιά μέσα στην καρδιά βασιλεύει αυτή η ειρήνη που μόνο Εκείνος χαρίζει.
Θάρρος να έχεις γιατί Αυτός έχει νικήσει τον κόσμο.
Μπορεί λοιπόν να κουβαλάς, όπως όλοι, ένα Σταυρό, αλλά μην ξεχνάς πως μαζί Του σε περιμένει μια Ανάσταση.
...Άλλη μια πρωτοτυπία της εκλεγμένης Ελληνικής κυβέρνησης..."
"Όσοι ζείτε εκτός Χίου & Λέσβου να ξέρετε ότι εδώ και 10 ώρες πέφτουν ασταμάτητα από τα ΜΑΤ χημικά, δακρυγόνα, κρότου λάμψης, έχουν μεταφερθεί άνθρωποι στο νοσοκομείο, 3 ελικόπτερα πετάνε χημικά πάνω από τα κεφάλια μας, πάνω από τα δημοτικά και τα νηπιαγωγεία της Ομηρούπολης, δίνεται μια πραγματική μάχη που δεν έχει καμία σχέση με πολιτική, απόψεις, ιδεολογίες.
Τα σχολεια με απόφαση της Πρωτοβάθμιας κλείνουν σε ένδειξη διαμαρτυρίας.
Τα μαγαζιά της Χίου κλείνουν σε ένδειξη διαμαρτυρίας.
Ο κόσμος μαζεύεται στην κεντρική πλατεία.
Τα ΜΜΕ βέβαια, με μοναδική εξαίρεση τα τοπικά, δεν ενημερώνουν για τίποτα.
Το ΒΑ Αιγαίο φλέγεται, ξημέρωσε η πιο μαύρη μέρα στη νεότερη ιστορία μας και στην Αθήνα μια απλή αναφορά..."
Ο αγώνας στα νησιά θέλει χρόνο. Να μην κάνουν πίσω οι νησιώτες. Στα ΜΑΤ έχουν πει ότι πάνε στα νησιά το πολύ για 15 ημέρες. Εάν συνεχίσουν τις κινητοποιήσεις ακόμη και αφού γίνει η αρχή και δεν αφήνουν να προχωρήσουν τα έργα, θα αρχίσει η γκρίνια στους Ματατζήδες και τότε, σε συνδυασμό με διαδηλώσεις και πορείες στην Αθήνα, θα έχει πρόβλημα η κυβέρνηση. Θέλει υπομονή και ανένδοτο. Να μην ακούσουν τους πουλημένους που θα αρχίσουν ότι τίποτε δεν γίνεται, αφού το αποφάσισε η κυβέρνηση. Τον τόπο τους να μην τον αφήσουν και η νίκη είναι κοντά... * Και οι κάτοικοι (για πόσο ακόμα;) της Μυτιλήνης: "Κατακτητές στην ίδια τους την πατρίδα είναι μόνο οι προδότες. ...Νύχτα μέσα σε καταιγισμό δακρυγόνων. Η αποτρόπαια εικόνα εκατοντάδων ανδρών των ΜΑΤ, με τα κράνη και ασπίδες, να βγαίνουν από τον καταπέλτη του πλοίου, ως δυνάμεις επιβολής της κυβερνητικής πολιτικής, είναι κάτι που ποτέ δεν θα ξεχάσουμε.
Δεν γνωρίζουμε εάν αυτές οι εικόνες θα φτάσουν στην υπόλοιπη Ελλάδα, ή θα τις καταπιούν τα απολύτως ελεγχόμενα από την κυβέρνηση ΜΜΕ...
...Η βούληση του λαού της Λέσβου δεν μετράει, μπροστά στη βούληση της κυβέρνησης. Ως κάτοικοι ακριτικού νησιού, αναρωτιώμαστε ποιό είναι το μέλλον του νησιού μας, όταν η κυβέρνηση της χώρας μας, μας φέρεται σαν υποτελείς, σαν δούλους που ξεσηκώθηκαν και πρέπει να γονατίσουν με τη βία. Όταν η κυβέρνηση λούζει κυριολεκτικά στα χημικά τους κτηνοτρόφους που θέλουν να αποφασίσουν οι ίδιοι για τις ζωές τους.... ...Σήμερα είναι μέρα πένθους για το νησί μας. Η κυβέρνηση της Αθήνας μας πούλησε. Όμως είναι και μέρα συνειδητοποίησης και αποφασιστικότητας. Γιατί ξέρουμε με ποιους έχουμε να κάνουμε..." (από εδώ)
Σε μια "συν αυτώ" Θεία Λειτουργία παρέα με παππούδες, γιαγιάδες και νοσηλευτικό προσωπικό...
Αύριο, Σάββατο, το πρωί (7:30 με 10:15 περίπου), ανήμερα της γιορτής του στις 29 Φεβρουαρίου, στο Ιερό Ναό του Γηροκομείου της Παναγίας της Ελεούσας στη Νέα Ιωνία
(πολύ κοντά στο νοσοκομείο της Αγίας Όλγας, δες τον χάρτη εδώ...)
Λιτά, αλλά και πανηγυρικά.
Με Ιερείς, "ψαλτάδες" και εκκλησίασμα, εκ των "συν αυτώ"....
Τι λέτε;
Δεν θα είναι μια αλλιώτικη ευκαιρία Κοινωνίας, επανασύνδεσης ή γνωριμίας;
Σκεφτείτε το λίγο ακόμα και μας λέτε...
Αναρωτιέμαι αν θα γνωρίζαμε τόσες λεπτομέρειες για τον κορονοϊό, αν δεν υπήρχε το πρόβλημα των λαθρομεταναστών και των ταραχών στα ακριτικά νησιά μας......
31 «εξαρτημένοι» από το Διαδίκτυο συγκρίθηκαν με τους 30 χρήστες ηρωίνης, που προσήλθαν στο πρόγραμμα «Αθηνά» του Αιγινήτειου Νοσοκομείου. Η σύγκριση των μέσων όρων κατάθλιψης, ψυχαναγκασμού και αυτοεκτίμησης μεταξύ των δύο ομάδων δεν έδειξε σημαντικές διαφορές.
