👉 "Ρε, δεν μας παρατάς και εσύ με τον παπα Σπύρο σου;
Μας έχετε πρήξει και οι 2...
Έχουμε τα προβλήματά μας, έχουμε και σας.-",
θα πει κάποιος.
Και δικαίως...
Ευτυχώς, το διαδίκτυο είναι τεράστιο, παιδιά,
και μπορεί κάποιος να πάει όπου,
μα όπου θέλει.
"Να Φύγετε, να πάτε αλλού!",
που θα΄λεγε κι ο γλυκύτατος παππούκας της διαφήμισης.
Δοξάζουμε τον Θεό και γι' αυτό ...
Που ο καθένας μπορεί να πάει όπου θέλει,
να δει ό,τι θέλει,
ν΄ακούσει ό,τι θέλει,
να κάνει παρέα με όποιους θέλει.
Το νου μας μόνο:
Εμείς που ζούμε "την τραγική μοναξιά της κορυφής".
Εμείς που θα λιθοβολούσαμε ευχαρίστως,
όπως ακριβώς οι Φαρισαίοι του σημερινού Ευαγγελίου,
όποια ή όποιον τολμούσε
να είναι άνθρωπος και να αμαρτάνει
και είχε απλά την ατυχία
είτε να βρίσκεται στο περιβάλλον μας,
είτε να μάθουμε την αστοχία ή το έγκλημά του
ακόμα κι από "τις ειδήσεις"...
Μαύρι Φίδι που τον έΦαγε, τον άμοιρο τον άνθρωπο...
Θα μου επιτρέψετε:
Είμαστε για πολλές σΦαλιάρες...
Αν αυτή την ομιλία την είχαν ακούσει τα παιδιά μας,
που τους ζητήθηκε φέτος στις πανελλήνιες
να γράψουν για την Μοναξιά,
Πιστεύω πως θα΄χαν γράψει άριστα.
Αλλά θα μου επιτρέψετε να πω
ότι αυτήν την ομιλία θα πρέπει να την ακούσουν
και μεις "οι Δάσκαλοι",
που είμαστε οι διορθωτές των εκθέσεων
- και των ζωών - των παιδιών μας.
Και όλοι εμείς που νομίζουμε πως ξέρουμε
τι είναι η Μοναξιά...
Χαίρετε πάντοτε!
εν Κυρίω...
