Πολλούς Αγίους Γιάννηδες
του Πρόδρομου Ιωάννη
έχουμε και της Χάρης του
φοράνε το στεφάνι...
Είναι ένας που τον βρίσκουμε
και Ρώσο τον καλούμε
και για φαντάσου...
οι Έλληνες
στα μέρη μας κρατούμε!
Η βόρεια η Εύβοια
του 'καμε εκκλησία
κ' έχει Στον Έναν μας Θεό
μεγάλη παρησσία!
Κοζάκοι τον γεννήσανε
το χίλια επτακόσια
ήταν στα δέκα χρόνια του
ψυχή καθάρια όσια...
Ενήλικος στρατεύθηκε
στου Τσάρου υπηρεσία
του Πέτρου που πολέμησε
τους Τούρκους στη Ρωσία.
Το επτακόσια έντεκα
στον Προύθο τονε πιάνουν
αιχμαλώτο και σε κελί
απάνθρωπα τον βάνουν.
Οι Τάταροι ως σύμμαχοι
των Τούρκων τονε πάνε
στην Πόλη σ' έναν ίππαρχο
ως σκλάβο τον πουλάνε.
Τον πήρε με πεποίθηση
να τον εξισλαμίσει
ο δούλος Του Ιησού Χριστού
άλλον ν' υπηρετήσει...
Σκληρά βασανιστήρια
οι Καππαδόκες είδαν,
που στο Προκόπι
στέναξαν κι όσοι καρδιά δεν είχαν!
Οι υπηρέτες του φορούν
μεταλλικό κανίκι
πυρακτωμένο μα θα βρουν
το θάρρος του μανίκι...
Στη βαρβαρότητα νικούν
φεύγουν κομμάτια δέρμα
με το αναμμένο κύπελο
να αλλάξει πίστη τέρμα...
Μα ο Ιωάννης δε λυγά
κι ας φρίττει απ' την οδύνη,
προσεύχεται κι αντίσταση
και μαρτυρία δίνει!
"Κάνε μου ότι λαχταράς,
επιθυμώ τον πόνο,
δε θα νικήσεις την ψυχή
παρά στη σάρκα μόνο"...
Τον παρατάνε τελικώς
με ζαρωμένη μούρη
τον ρίξανε να κοιμηθεί
σε στάβλο σαν γαϊδούρι...
Σ' ένα ταξίδι ο ίππαρχος
που φεύγει για τη Μέκκα
αφήνει πίσω να κρατά το σπίτι
η γυναίκα
"Αχ, και να ήτανε
εδώ
που 'καμα το πιλάφι
κι είναι τ' αγαπημένο του
πάνω κι από χρυσάφι"!
Ακούει ο Άγιος αυτό
και λέει στην κυρά του
δώσ΄το και θα το στείλω εγώ
και θα χαρεί η καρδιά του!
Παρότι όλοι γέλασαν,
εκείνη δε γελάει,
το πιάτο παίρνει ο Άγιος
στο στάβλο κάτω πάει...
Εκεί στη Φάτνη όπου ζει
γίνεται αυτό το θαύμα...
Τον Κύριο παρακαλεί
να κάνει τέτοιο πράγμα!
Κάποια στιγμή επέστρεψε
ο ίππαρχος και δίνει
πίσω το πιάτο κι άφωνους
όλους τριγύρω αφήνει!
Κι όχι μονάχα κοντινούς,
μα στην Καππαδοκία
ολόκληρη ακούστηκε
η φοβερή ιστορία!
"Μπροστά μου ήρθε αχνιστό
και το καταβροχθίζω,
μα βλέπω το ολόγραμμα
και ν' απορώ αρχίζω...
Κατάλαβα περίεργο
πως είναι, μα τι τρέχει;
Με το δικό μου όνομα
πιάτο κανείς δεν έχει!"
Ο ίππαρχος στα πόδια του
πέφτει και του ζητάει
να γίνει κύριος κι αυτός
τονε παρακαλάει...
"Έλα στο σπίτι κι άρχοντα
θα 'σαι κι εσύ Βαλή μου!
Τέτοια ευλογία ο Αλλάχ
μου'φέρε στην αυλή μου"!
Μα όσο κι αν προσπάθησε
και τον παρακαλάει
εκεί να ζήσει ταπεινά
ο Άγιος ζητάει...
Κόσμος ντουνιάς μέσα εκεί
στις κοπριές ζυγώνει...
στον Άγιο που θαυμαστά
κι Άγια ψωμιά ζυμώνει...
Τα ζώα τον λατρεύουνε,
μετάνοιες του βάζουν
κι όταν αυτός προσεύχεται
ούτε μιά άχνα βγάζουν!
Τα ευλογεί και γίνονται
πολλά με την ευχή του
κι ο ίππαρχος πιο πλούσιος
για την καλή ψυχή του!
Το πνεύμα να ελευθερωθεί,
να ταξιδεύει πάντα
παίρνει εντολή απ' Το Θεό
πριν να γενεί σαράντα...
Ήτανε εικοσιεπτά
του Μάη αυτή η μέρα,
που ο Άγιος ταξίδεψε
στης γης όλη τη σφαίρα!
Τον έθαψαν μ' ευλάβεια
κι όλοι ανεξαιρέτως
με δάκρυα τον χαιρετούν
και τον τιμούν κατ' έτος...
Στου Αϊ Γιώργη την αυλή
να κοιμηθεί τον πήγαν,
που ήτανε ο φίλος του
τις Κυριακές και σμίγαν...
Πέρασε απο την κοίμηση
μισό και τρία χρόνια
το βρήκαν και ευωδίαζε
σαν του Μαγιού παιώνια!
Φέρνει ειρήνη, δάκρυα
κατάνυξης και δέος
και είναι ανεξάρτητη
απ' εποχή βεβαίως!
Με τη Μικρασιατική
καταστροφή, τον παίρνουν
οι πρόσφυγες, στην Εύβοια
μ' ευλάβεια τον φέρνουν!
Μας διηγείται ο Άγιος
που 'χε και αποδείξεις
ο Ιάκωβος πως έκανε
Αγίες υποδείξεις...
Αρτοποιός στην κούραση
πολύ αγανακτούσε
και με κατάρες και βρισιές
τους άρτους της πουλούσε...
Φάνηκε ολοζώντανος
μέσα στο μαγαζί της
και θυμωμένος έδειξε
πως ήτανε μαζί της!
Στον ίδιο κάνει εγχείρηση
με του Δαβίδ βοήθεια
και του 'δωσαν παράταση
δίχως γιατρό στ' αλήθεια!
Ο Άγιος σ' όλη τη γη
σαν αστραπή προφταίνει
κι ο αργαλειός του εργόχειρα
ουράνια υφαίνει!
Δε μένει μόνο ξαπλωτός,
σηκώνεται και βγαίνει
κι όπου ζητούν βοήθεια
σαν αστραπή πηγαίνει!
Τόσο που είναι ζωντανός
νεκρός δε μοιάζει να' ναι...
Είναι Τα μέτρα Του Θεού
π' αλλιώτικα μετράνε...
|η φωτογραφία από το σκήνωμα του Αγίου μας χθεσινοβραδινή...
από την εκ των "συν αυτώ", Αγγελική Γλυνού
