☆ Η Αγία Βαρβάρα (χθες), ο Άγιος Σάββας (σήμερα), ο Άγιος Νικόλαος (αύριο). Αν διαβάσεις τους βίους τους προσεκτικά —όχι σαν παραμυθάκια, αλλά σαν ψυχογραφήματα— θα πάθεις πλάκα! Γιατί αυτοί οι τύποι είχαν υπερδυνάμεις που εμείς σήμερα τις ψάχνουμε με το κυάλι...

    

      |Σαν κάτι να΄ξερε λοιπόν 

η γιαγιά μας η Στάσα η Μουράτογλου, 

όταν έλεγε εκείνα τα ακαταλαβίστικα τότε για μας...

   "Άη Βαρβάρα μ΄, Άη Σάββα μ΄, Άη Νικολά μ΄...."

   Μ΄αυτήν τη σειρά.-

       |στ.Β.Γ.

(Μια εναλλακτική προσέγγιση, ηθικό κοινωνική, 

με κέντρο πάντοτε, την ορθοδοξία μας…

Ενδείκνυται για ανάγνωση από νέους 

είτε στην ηλικία, είτε στο πνευματικό φρόνημα…)

       |γράΦει ο εκ των "συν αυτώ", Κωστής Παπαναστασίου

Ξεχάστε για λίγο τη Marvel και την DC, 

τον Iron Man, τον Batman 

και την Wonder Woman... 

Αυτές τις μέρες, η Ορθόδοξη παράδοση μας, 

κατεβάζει τη δική της «Dream Team». 

Το δικό της Cinematic Universe, 

που δεν παίζεται στο Netflix, 

αλλά παίζεται αιώνες τώρα στις ζωές 

και στις καρδίες των ανθρώπων...

Η Αγία Βαρβάρα (χθες), 

ο Άγιος Σάββας (σήμερα), 

ο Άγιος Νικόλαος (αύριο).

Αν διαβάσεις τους βίους τους προσεκτικά 

— όχι σαν παραμυθάκια, αλλά σαν ψυχογραφήματα— 

θα πάθεις πλάκα! 

Γιατί αυτοί οι τύποι είχαν υπερδυνάμεις 

που εμείς σήμερα τις ψάχνουμε με το κυάλι...

              Αγία Βαρβάρα: 

Η "Wonder Woman" της Αντίστασης, 

κλεισμένη σε έναν πύργο από τον ίδιο της τον πατέρα 

(μιλάμε για το απόλυτο toxic περιβάλλον). 

Ενώ άνετα, θα μπορούσε να υποταχθεί, 

να γίνει θύμα, 

να συμβιβαστεί με την "κανονικότητα" της εποχής, 

αυτή τι έκανε; 

Αντιστάθηκε!!! 

Γκρέμισε όλα τα είδωλα της εποχής 

(κυριολεκτικά και μεταφορικά) 

και βρήκε το Φως! 

Η υπερδύναμή της ήταν η Ελευθερία της σκέψης 

που μας διδάσκει ότι καμία φυλακή, 

κανένας "πύργος" 

(είτε είναι σπίτι, 

είτε σχέση, 

είτε κοινωνική σύμβαση) 

δεν μπορεί να φυλακίσει μια ψυχή 

που κοιτάζει ψηλά...

               Άγιος Σάββας: 

Ο "Jedi"... 

Ένας τύπος που άφησε τον κόσμο 

και πήγε στην έρημο, 

 για να παλέψει με τα δικά του τέρατα. 

Η παράδοση δε λέει, 

ότι έβγαλε ένα αγκάθι από το πόδι ενός λιονταριού 

και αυτό έγινε "γατάκι" 

και τον υπηρετούσε πιστά εφ'όρου ζωής. 

Προσέξτε το συμβολισμό: 

Το λιοντάρι είναι ο εγωισμός μας, 

ο θυμός μας και τα άγρια ένστικτά μας. 

Η υπερδύναμή του, 

ήταν σαφέστατα η πραότητά του! 

 Ο άγιος Σάββας δε σκότωσε το θηρίο, 

μα το ημέρεψε... 

Σήμερα, που τρώμε τις σάρκες μας στα social media, 

πόσο χρειαζόμαστε έναν τέτοιο "Jedi" 

να μας μάθει 

πώς να ημερεύουμε το λιοντάρι μέσα μας;

            Ο Άγιος Νικόλαος: 

Ο αληθινός "Superman" (χωρίς την μπέρτα). 

Ξεχάστε τον χοντρούλη με την Coca-Cola, 

ο πραγματικός Νικόλαος ήταν ένα αληθινός επαναστάτης 

που έμπαινε μπροστά 

για να σώσει αθώους από τη θανατική ποινή 

(αρπάζοντας το σπαθί του δημίου!), 

πέταγε χρυσάφι κρυφά σε σπίτια φτωχών 

για να σώσει κορίτσια από την ατίμωση...

Και ακούστε το καλύτερο! 

Το έκανε μυστικά, 

χωρίς stories, 

χωρίς unboxing, 

χωρίς καν χορηγούς! 

Η υπερδύναμή του, 

ήταν η δικαιοσύνη και η ανιδιοτέλεια λοιπόν. 

Είναι ο προστάτης των θαλασσινών, 

αλλά και όλων εμάς 

που "πνιγόμαστε" στη στεριά από τα χρέη, 

το άγχος και την αδικία.

Τι τους χρειαζόμαστε σήμερα όλους αυτούς 

(και φυσικά όλο το επιτελείο των σούπερ άγιων μας) 

θα αναρωτιέστε…

Οι σημερινοί μας σούπερ "ήρωες" 

είναι μόνο από χαρτί και πίξελ. 

Επιπλέον, μάθαμε να θαυμάζουμε αυτόν 

που έχει τα περισσότερα λεφτά, 

τους περισσότερους followers 

και την περισσότερη κοινωνική 

και ανθρωπιστική εμβέλεια...

Έρχονται λοιπόν 

αυτοί οι τρεις σούπερ άγιοι ήρωες 

και μας λένε: 

«Μάγκα μου, 

δύναμη δεν είναι 

να πατάς τους άλλους με αναισθησία, 

αλλά να θυσιάζεσαι γι' αυτούς».

«Ελευθερία δεν είναι να κάνεις ό,τι γουστάρεις, 

είναι να μην σε ορίζουν τα πάθη σου,

μα να τα αποδέχεσαι 

και να τα αγκαλιάζεις ηθικά και πνευματικά 

για να ανυψωθείς».

Αυτή είναι η Ορθοδοξία αγαπητοί μου! 

Όχι μόνο οι «παράξενες» 

στους πολλούς τυπολατρίες 

και τα κεριά, αλλά κυρίως, 

αυτή η τρελή, επαναστατική, 

αγαπητική στάση ζωής!

Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες!

Και καλή φώτιση σε εμάς τους "κοινούς θνητούς"...

✔ «Τῆς… κακοφάνηκε τῆς Ἁγίας Βαρβάρας, γιατί εἶπα κανα-δυό λόγια με παράπονο! Πρέπει να γκρινιάξης λίγο! Ἀλλά καλύτερα εἶναι να μην γκρινιάζης, ἔχει ἀρχοντιά, ἅμα δεν γκρινιάζης...» |Άγιος Παΐσιος

 

"Καθένας ἀπὸ κάποιο γεγονὸς 

ποὺ τοῦ ἔχει συμβῆ μὲ τὴν βοήθεια ἐνός Ἁγίου, 

ἔχει καὶ μία ἰδιαίτερη ἀγάπη στὸν Ἅγιο αὐτόν.

Μπορεῖ νὰ εἶναι σοβαρὸ αὐτὸ τὸ γεγονός, 

μπορεῖ νὰ εἶναι καὶ ἁπλό. 

Νά, ἐγὼ ἐπειδὴ ἀπὸ μικρὸς 

πήγαινα στὸ Ἐκκλησάκι τῆς Ἁγίας Βαρβάρας, 

ἐκεῖ στὴν Κόνιτσα, 

ἔχω σὲ μεγάλη εὐλάβεια τὴν Ἁγία Βαρβάρα. 

Ἡ Ἁγία μὲ βοήθησε καὶ στὸν στρατό, 

ὅταν μὲ πῆραν στοὺς ἀσυρματιστές, 

ἐνῶ ἤμουν ἀγράμματος, 

μὲ βοήθησε ὕστερα καὶ στὸ Σανατόριο 

μετὰ τὴν ἐγχείριση στοὺς πνεύμονες. 

Τότε οἱ γιατροί μου εἶχαν πεῖ ὅτι, 

μόλις θὰ καθάριζε ὁ πνεύμονας, 

θὰ ἀφαιροῦσαν τὰ λάστιχα καὶ τὸ μηχάνημα. 

Καὶ ἐνῶ θὰ τὰ ἔβγαζαν σε 5 μέρες, 

εἶχαν περάσει 25 μέρες 

καὶ δὲν τὰ εἶχαν ἀφαιρέσει, 

καὶ ὑπέφερα πολύ. 

Τὸ Σάββατο 3 Δεκεμβρίου 

περίμενα τοὺς γιατρούς, 

γιὰ νὰ μὲ ἐλευθερώσουν ἀπὸ τὸ μαρτύριο αὐτό, 

ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν φάνηκαν.

Τὴν Κυριακὴ τὸ πρωί, 

ποὺ ἦταν ἡ μνήμη τῆς Ἁγίας Βαρβάρας, 

λέω:

«Ἂν ἦταν νὰ βοηθήση ἡ Ἁγία, 

ἔπρεπε νὰ εἶχε βοηθήσει.

Οἱ γιατροὶ ἔφυγαν.

Σήμερα, Κυριακή, ἀποκλείεται νὰ ἔρθουν. 

Τώρα ποιὸς θὰ μοῦ βγάλη τὰ λάστιχα;».

Εἶπα καὶ κανα-δυὸ λόγια μὲ παράπονο:

«Ἐγὼ ἄναβα τὰ καντήλια τόσες φορὲς 

στὸ Ἐκκλησάκι τὰ καντήλια τῆς Ἁγίας, 

τί καντηλῆθρες, 

τί λάδια πήγαινα, 

τὸ καθάριζα, 

τὸ βόλευα. 

Δυὸ λάστιχα νὰ μὴ μοῦ βγάλουν;». 

Μετὰ ὅμως σκέφθηκα: 

«Φαίνεται, θὰ λύπησα τὴν Ἁγία Βαρβάρα, 

καὶ γι’ αὐτὸ δὲν φρόντισε νὰ μοῦ τὰ βγάλουν».

Ξαφνικὰ ἀκούω θόρυβο. 

«Τί γίνεται; λέω. Κάποιος ἔπαθε κάτι;». 

«Ἔρχονται οἱ γιατροί», μοῦ λένε. 

Δὲν ξέρω τί τὸν ἐπιασε τὸν διευθυντὴ 

καὶ εἶπε στοὺς γιατροὺς πρωὶ-πρωί: 

«Νὰ πάτε νὰ βγάλετε 

τὰ λάστιχα τοῦ καλόγερου!». 

Μπαίνουν στὸν θάλαμο καὶ μοῦ λένε: 

«Ἔχουμε ἐντολὴ νὰ βγάλουμε τὰ λάστιχα».

Τῆς … κακοφάνηκε τῆς Ἁγίας Βαρβάρας, 

γιατί εἶπα κάνα-δυὸ λόγια μὲ παράπονο! 

Πρέπει νὰ γκρινιάξης λίγο! 

Ἀλλὰ καλύτερα εἶναι νὰ μὴν γκρινιάζης,

ἔχει ἀρχοντιά, 

ἅμα δὲν γκρινιάζης.

Βλέπεις, 

ἕνας Ἅγιος ἄλλοτε δίνει ἀμέσως 

ὅ,τι τοῦ ζητᾶμε 

καὶ ἄλλοτε τὸ δίνει ἀργότερα.

Ἄλλοτε ἀκούει τὸν προσευχόμενο, 

γιατί βρίσκεται σὲ καλὴ πνευματικὴ κατάσταση, 

καὶ ἄλλοτε, 

γιατί κλαίει καὶ γκρινιάζει σὰν μικρὸ παιδί...

 

|Γέροντος Παϊσίου Ἁγιορείτου, Λόγοι Στ΄, Περὶ Προσευχῆς, ἔκδ. Ἱερὸν Ἡσυχαστήριον «Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ὁ Θεολόγος», Σουρωτὴ Θεσσαλονίκης, 2012

 

|εμείς από Sofia Spiridon

☆ Η Αγία Βαρβάρα και τα 3 παράθυρα

Από τον βίο της Αγίας Βαρβάρας που εορτάζει η Εκκλησία μας κάθε χρόνο στις 4 Δεκεμβρίου προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση το γεγονός ότι βρήκε μαρτυρικό θάνατο από το χέρι του ίδιου του πατέρα της. 

Η πίστη στο Χριστό χρειάζεται θυσίες. Ενίοτε και τη παραίτηση από τον ίδιο το δεσμό της συγγένειας. 
«Εχθροί του ανθρώπου οι οικιακοί αυτού» ο κυριακός λόγος. 
Και στην περίπτωση της Αγίας βρίσκει πιστή εφαρμογή.

Υπάρχει όμως κι ένα άλλο σημείο στον βίο της Αγίας που αξίζει να προσέξουμε.

Η Αγία προβληματιζόταν για την αλήθεια. 

Ήταν κλεισμένη από τον τύραννο πατέρα της σε έναν πύργο. 

Κάποτε, όταν εκείνος έλειπε σε ταξίδι, η Αγία διαπίστωσε ότι χτιζόταν στην βάση του πύργου ένα λουτρό με δύο παράθυρα. 
Η Αγία, η οποία είχε φωτιστεί από το Πανάγιο Πνεύμα, ζήτησε από τους εργάτες να χτίσουν κι ένα τρίτο παράθυρο, ώστε η αίθουσα του λουτρού να φωτίζεται από φως τριπλό, σύμβολο του τριαδικού φωτός του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, που φωτίζει πάντα άνθρωπον ερχόμενον εις τον κόσμον. 
Το τρίτο παράθυρο, μάλιστα, ήταν η αφορμή για να καταλάβει ο πατέρας της ότι είχε γίνει χριστιανή, με αποτέλεσμα να ξεκινήσει ο διωγμός που την οδήγησε τελικά στο μαρτύριο.

Πέρα από τον συμβολικό χαρακτήρα που η διήγηση φέρει (το λουτρό είναι το σύμβολο του βαπτίσματος, του καθαρμού, της αγνότητας, της παρθενίας, της υπερβάσεως της αμαρτίας, ενώ το φως που εισέρχεται από τα παράθυρα είναι η παρουσία του τριαδικού Θεού που δίδει την πληρότητα του φωτισμού στον άνθρωπο που θέλει νόημα και αλήθεια στη ζωή του), αξίζει να προβληματιστούμε και για την κίνηση της Αγίας να ανοίξει ένα τρίτο παράθυρο στο οικοδόμημα, να δούμε τι είναι αυτό που τελικά διαφοροποιεί τον άνθρωπο που πιστεύει στον Τριαδικό Θεό από εκείνον που δεν πιστεύει.

Ο άνθρωπος που δεν πιστεύει στο Θεό ή δεν έχει τον Θεό ως προτεραιότητα στη ζωή του, ζητά το φως και την αλήθεια από δύο παράθυρα. 

Το πρώτο είναι ο νους του, η σκέψη του, ο εαυτός του. 
Ο άνθρωπος προσπαθεί να δει από μόνος του γιατί ζει, γιατί υπάρχει. 

Βάζει την σκέψη του, τον ορθολογισμό του, αλλά και το ίδιον θέλημα για να βρει στη ζωή του πυξίδα. 
Γνώμονας οι απολαύσεις του, αλλά και ο δικός του τρόπος. 

Αυτή είναι η φύση μου, αυτή είναι η άποψή μου, αυτές είναι οι επιθυμίες μου, λέει ο άνθρωπος. 

Και μπορεί να προοδεύσει, γιατί αν έχει ισχύ μέσα του, μπορεί να εξουσιάσει μέσα από αυτή την ισχύ του θελήματός του και της σκέψης του τον κόσμο του, τον μικρό ή τον μεγάλο.

Το δεύτερο παράθυρο είναι ο κόσμος. 
Μέσα από τον κόσμο ο άνθρωπος διευρύνει τους ορίζοντές του, λαμβάνει γνώσεις, ιδέες, κρίνει τους άλλους και γνωρίζει καλύτερα τον εαυτό του, σπουδάζει τη ζωή και μέσα από τις σχέσεις με τους άλλους καταξιώνει τον εαυτό του και ζητά να επικρατήσει είτε ως πρόσωπο είτε ως πρακτική στη ζωή. 
Και χρησιμοποιεί τους άλλους για τον εαυτό του. 

Και χρησιμοποιεί τον κόσμο για να εξουσιάσει, δηλαδή να εκμεταλλευτεί τις όποιες ευκαιρίες του δίδονται, για να ικανοποιήσει τις φιλοδοξίες του. 
Έτσι, με την βοήθεια της επιστήμης, της γνώσης, της εικόνας, της πληροφορίας ο άνθρωπος θεωρεί ότι απέκτησε νόημα για τον παρόντα χρόνο.

Τα δύο αυτά παράθυρα ανοίγουν στον άνθρωπο πολλές προοπτικές, αλλά δεν του δίνουν πληρότητα. 

Κι αυτό διότι λείπει το τρίτο, που είναι η σχέση του ανθρώπου με το Θεό, ο Οποίος τον δημιούργησε, αλλά και τον αγάπησε και τον αγαπά, που «έτι ημών αμαρτωλών όντων, Χριστός υπέρ ημών απέθανεν», δηλαδή ο Χριστός, παρότι είμαστε αμαρτωλοί, λεκιασμένοι από το κακό, την αμαρτία και τον θάνατο, για μας πέθανε για να μας οδηγήσει στο λουτρό της παλλιγενεσίας και του φωτισμού.

Ο άνθρωπος της εποχής μας και κάθε εποχής, που παραμένει προσηλωμένος στα δύο αυτά παράθυρα, μέσα από τα οποία θέλει να βλέπει το νόημα της ζωής, μπορεί να δει ένα τμήμα της αλήθειας κι αυτό διότι και τα δύο παράθυρα είναι ευλογίες του Θεού στο δημιούργημά του. 

Αν όμως λείπει το τρίτο παράθυρο, που είναι τελικά ο ίδιος ο Θεός, τα δύο δεν φθάνουν για να φωτίσουν στην πληρότητα τον άνθρωπο, αλλά του δημιουργούν την ψευδαίσθηση ότι το φως σταματά στον παρόντα χρόνο και κόσμο.

Όταν όμως ο άνθρωπος ανοίξει και το τρίτο παράθυρο, διαπιστώνει ότι ο χρόνος και ο κόσμος δεν σταματούν στο θάνατο, ακόμη κι αν αυτός είναι μαρτυρικός, αλλά συνεχίζονται αιωνίως, καθώς μέσα από το τρίτο παράθυρο περνά το φως του Τριαδικού Θεού που ομορφαίνει, νοηματοδοτεί και πληροί τον άνθρωπο πέρα από τον χρόνο, την συγγένεια, ακόμη και την ίδια τη ζωή. 
Αρκεί ο άνθρωπος να έχει ανοιχτά τα πνευματικά του μάτια και να μην παρασύρεται από την παχύτητα της ζωής, όπως επίσης και από ψευδαίσθηση της πληρότητας που του δίδουν τα άλλα δύο παράθυρα.

Ο πολιτισμός μας σήμερα είναι των δύο παραθύρων. 
Η Εκκλησία δίνει, με το άνοιγμα του τρίτου, νέο νόημα και στα δύο πρώτα, δηλαδή καθιστά τον εαυτό μας από εγκλωβισμένο στην αλήθεια του νου και του ιδίου θελήματος, άνθρωπο που πορεύεται προς την αγιότητα, δηλαδή άνθρωπο που γεμίζει από εμπιστοσύνη στο Θεό που τον αγαπά και ακολουθεί πορεία κοινωνίας μαζί Του. 

Παράλληλα, ο κόσμος, το δεύτερο παράθυρο, γίνεται αφορμή δοξολογίας και ευχαριστίας προς τον Θεό, και ταυτόχρονα αφορμή όχι εξουσίας αλλά αγάπης προς τους άλλους. 

Αυτές οι δύο συνιστώσες αναμορφώνουν τον άνθρωπο, τον καθαρίζουν στο λουτρό που είναι η Εκκλησία και η ζωή της και τον οδηγούν σε πορεία προς την αιωνιότητα.

Και τα τρία παράθυρα, με το νέο περιεχόμενό τους, τα βρίσκουμε ανοιχτά στην Θεία Ευχαριστία και την λειτουργική ζωή της Εκκλησίας μας. 

Αγιότητα, δοξολογία, πίστη στον αληθινό Θεό δια Χριστού Ιησού και εν Αγίω Πνεύματι είναι μία διαφορετική πρόταση ζωής, που σώζει. 
Είναι το βίωμα της Αγίας Βαρβάρας και κάθε Αγίου και αποτελεί μοναδική δωρεά, ανάσα σωτηρίας και για τον καθέναν και για την εποχή μας, γιατί καθαρίζει, αλλάζει, αγιάζει και τον εαυτό μας και τον κόσμο μας.

Άμποτε να δούμε, όπως η Αγία Βαρβάρα, και από τα τρία παράθυρα.

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

http://themistoklismourtzanos.blogspot.com/2010/12/blog-post.html

✔ "...Με ξίφος την κυνήγησε βάρβαρα να φονεύσει κι έτρεξε εκείνη απ' το κακό να τονε προστατεύσει... Κι αρπά ο πατέρας το σπαθί, μη και προλάβει ο άλλος, κόβει το άνθος Του Χριστού των αστεριών το κάλλος... Ψυχρά γυρνά την πλάτη του, τώρα στο τέλος φτάσαν και χάρηκε ο εγωισμός κι οι δαίμονες χορτάσαν...

 

|δες τι γράΦει πάλι η Ελένη Ζεάκη

━━━━━━━━━ ✧ ✦ ✧ ━━━━━━━━━

 

Πέφτουν ουράνιες βολές

κι ηλεκτρική αντάρα

σ' εκείνον που σου έκοψε

την κεφαλή Βαρβάρα...

Κι ήτανε ο πατέρας σου

που το' χει κατορθώσει,

που τη μοναχοκόρη του

με μένος θα σκοτώσει...

Την είχε ο Διόσκουρος

σε πύργο κλειδωμένη,

απ' των βαρβάρων τη ματιά

να' ναι προστατευμένη

Που να περίμενε ο κουτός

Αυτός που αποστρεφόταν,

Φως ήταν και την έβρισκε

και την επισκεπτόταν!

Στεκόταν η αρχόντισσα

στου πύργου τη βγοράδα

και μόνη συλλογίζονταν

για Την Αγιά Τριάδα!

Πώς έγιναν οι ουρανοί

που περιεργαζόταν;

Νύχτες π' αστέρια στέκανε

και δίπλα της κοιμόταν!

Τον ήλιο που τη ζέσταινε

τα δέντρα τα λουλούδια

κάθε λογής μικρά πουλιά

με γλυκερα τραγούδια...

Δε γίνεται να φτιάχτηκαν

απο ανθρώπων μέτρα,

ούτε από τα είδωλα

που ήταν απο πέτρα

Έναν καλό της φροντιστή

κρυφό στην πίστη έχει

και του ζητάει τη γνώμη του

σ' αυτά που ο νους της τρέχει

Το ήξερα! Αναφωνεί!

Στα μάτια μου τα είδα!

Είναι η Αλήθεια κι όλοι

τους βρίσκονται σε παγίδα!

Ζητά να γίνει ένα λουτρό

μαρμάρινο για μπάνιο

και με το δάχτυλο Σταυρό

του χάραξε απάνω

Ήτανε υπερφυσικό

 δείγμα πως κάτι ξέρει

σαν το ξυράφι έκοψε

το μάρμαρο το χέρι!

Και αντί για δυό παράθυρα

Τρία ζητάει να γίνουν

κι όταν ρωτά ο κύρης της

τα φίδια τονε πνίγουν

Ωστόσο πρόλαβε κρυφά

το βάπτισμα να πάρει

μέσα στου πύργου το λουτρό

και δεν πήρε χαμπάρι

"Ένα για κάθε Πρόσωπο

τα έχω αφιερώσει

Πατέρα, Υιού και Πνεύματος

που αγάπη έχω τόση"!

Με ξίφος την κυνήγησε

βάρβαρα να φονεύσει

κι έτρεξε εκείνη απ' το κακό

να τονε προστατεύσει

Κρύβεται μέσα σε σχισμή

που βράχος την καλούσε,

Του Παντοδύναμου Θεού

Η δύναμη τρυπούσε!

Κι ας είδε τέτοιο θέαμα

ήτανε πωρωμένος,

τη συλλαμβάνει ο βάρβαρος

γιατί ήταν οργισμένος

Πάει στον Μαξιμιανό

και την πετά μπροστά του,

λέει τιμώρησε τηνε,

απ' τα εσώψυχα του!

"Μάτια δεν είδανε ποτέ

τέτοια ομορφιά... τι φταίει;

Την έκρυβες τόσον καιρό ";

ο έπαρχος του λέει...

Κι όμως αυτός του απαντά

"Κάν' την να μετανιώσει,

πρόδωσε εμένα, τους θεούς

κι ό,τι της έχουν δώσει..."

"Εμένα οι ψεύτικοι θεοί

τίποτα δε μου λένε,

για τη σκληρή σου την καρδιά

πατέρα εκείνοι φταίνε...

...Τον κόσμο δημιούργησε

Ένας Θεός μεγάλος

Εκείνος είναι Ο Αληθινός

κι όχι κανένας άλλος..."

Μαστίγωσαν με άγκιστρα

το Άγιο κορμί της

και το κατακρεούργησαν

 για την ατίμωση της!

Μέσα στο στάδιο ορμά

για συμπαράσταση της

δίπλα η Ιουλιανή

κι ομολογεί μαζί της...

Κι είδανε όλοι λεβεντιά

και θάρρος που κατείχαν

και φώναζαν" Μέγα Θεό"!

τέτοιες γυναίκες είχαν...

Στη φυλακή τις βάζουνε

κι ο Κύριος θα πάει

και τους γιατρεύει τις πληγές

κι υπομονή ζητάει...

Θωρώντας την ο έπαρχος

που' ναι οι θεοί του φίλοι

λέει "αυτοί σε γιάτρεψαν"

 στα είδωλα τ' οφείλει...

Κι όσο οι άλλοι κόπιαζαν

για ετούτο να την πείσουν

φώναζε ο πατέρας της

ξανά να τη χτυπήσουν!

Το τέλος ήταν σίγουρο

καμιά αλλαγή δεν παίρνουν,

πρώτη την *Ιουλιανή

στο θάνατο τη στέλνουν

Αρπά ο πατέρας το σπαθί

μη και προλάβει ο άλλος

κόβει το άνθος Του Χριστού

των αστεριών το κάλλος...

Ψυχρά γυρνά την πλάτη του,

τώρα στο τέλος φτάσαν

και χάρηκε ο εγωισμός

κι οι δαίμονες χορτάσαν...

Νίκησε, τώρα αποχωρεί

με ηρεμία άλλη.

Μα θα του στείλει πληρωμή

η φύση στο κεφάλι...

Με ακρίβεια τονε χτυπά

ρεύμα θανατηφόρο

κι ακούστηκε εκτέλεση

που κάνει πολυβόλο!

Έτσι η Βαρβάρα έγινε

για το στρατό προστάτης

και προσκυνούν και στέκονται

στα γόνατα μπροστά της...

Κάνει ο λαός και κόλλυβα

απ' τα παλιά τα χρόνια

που θέριζε η ευλογιά

στου κόσμου τα αλώνια

Ξέραν πως ειδικότητα

στη νόσο έχει εκείνη,

ζήτησε πάνω της να' ρθει

άσχημη για να γίνει

Να τις αφήσει τραύματα

και το γαμπρό να διώξει,

που ήθελε ο πατέρας της

να τηνε στεφανώσει

Τέτοια Αγία δώρισε

στον κόσμο ειδωλολάτρης.

Πατέρα όμως στοργικό

Άλλον είχε κοντά της...

Κι είναι πολύ παράδοξο

να τηνε θανατώσει

εκείνος που την γέννησε

και άλλος να τη νιώσει...

Αυτό κρατούμε στην καρδιά

ποτέ μη λυπηθούμε,

ορφάνια θα γνωρίσουμε

χωρίς Χριστό αν ζούμε...

Η Βαρβαρούλα στέκεται

στη Δόξα κι αγναντεύει

κι όλος ο κόσμος την τιμά

στις τέσσερις Δεκέμβρη

Και της ζητούμε με στοργή

και εμάς να βαρβαρώνει

σε δυσκολίες της ζωής

όλους να μας στυλώνει...

[Πολιούχος της πόλεως 

του Ρεθύμνου

της Δράμας

και της Αργυρούπολης...

Και ανά τον κόσμο, 

το όνομά της κοσμεί 

μεγάλες πόλεις και χωριά...

☆ Η Αγιά Ιουλιανή,

όπου μαρτύρησε μαζί 

με την Αγία Μεγαλομάρτυς  Βαρβάρα 

εορτάζει στις 21 Δεκεμβρίου.-

|"αμΦ." ΥΓ:

Τα άγια λείψανά της ειναι διασκορπισμένα και ευλογούν με τη χάρη τους όλον τον κόσμο.

Η φωτογραΦία στο ξεκίνημα των γραφομένων της Ελένης είναι από τη σημερινή πρωινή "κοπάνα" μιας ομάδας μαθητριών, για να ανάψουν από ένα κεράκι στο εκκλησάκι της Αγίας, που είναι κοντά στο σχολείο τους...