Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πλούτος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πλούτος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 27 Νοεμβρίου 2025

☆ - Και ποιόν αδικώ, λέει ο πλεονέκτης πλού­σιος, με το να ενδιαφέρομαι για την περιου­σία μου; - Αλήθεια; ;;;

 

-Και ποιόν αδικώ, λέει ο πλεονέκτης πλού­σιος, με το να ενδιαφέρομαι για την περιου­σία μου; 


-Αλήθεια; ;;;

Αλλά πές μου, ποιά είναι η περι­ουσία σου, ποιά είναι τα δικά σου; Από πού τα έλαβες και τα έφερες στη ζωή; 


Πραγματι­κά, συμπεριφέρονται πολλές φορές οι πλού­σιοι όπως κάποιος που πιάνει θέση στο θέα­τρο, για να έχει καλή θέα, και έπειτα εμποδί­ζει τους μετέπειτα εισερχόμενους να βρουν κι αυτοί κάποια θέση, δικαίωμα που είναι κοι­νό για όλους. 

Δηλαδή καταλαμβάνουν οι πλούσιοι τα κοινά αγαθά, τα ιδιοποιούνται, μόνο και μόνο επειδή έτυχε να έλθουν στα χέρια τους πριν από τους άλλους.


Είναι αληθινό πως, αν ο καθένας κρατούσε αυτό που του χρειαζόταν, για να ικανοποιή­σει τις ανάγκες του, και το περίσσευμα το έδι­νε σε όσους το είχαν ανάγκη, τότε δεν θα υ­πήρχε κανένας φτωχός. 


Δεν βγήκες γυμνός από την κοιλιά τής μη­τέρας σου; Δεν θα επιστρέψεις πάλι γυμνός στη γη; Κι αυτά που έχεις τώρα από πού τα έχεις; Αν μου πεις ότι τα έχεις από την τύχη, είσαι άθεος, διότι δεν αναγνωρίζεις τον Δημιουργό , ούτε ευχαριστείς τον Δωρεοδότη. Αν όμως παραδέχεσαι ότι τα έλαβες από τον Θεό, πες μου το λόγο για τον οποίο τα έλαβες. 


Μή­πως ο Θεός είναι άδικος και μοιράζει σε μας άνισα όσα χρειαζόμαστε σ’ αυτή τη ζωή; Για­τί εσύ να είσαι πλούσιος και εκείνος να είναι φτωχός; 


Για κανένα άλλο λόγο, παρά για να αποδειχθείς εσύ καλός οικονόμος και να λά­βεις τη Χάρη και τον μισθό τής καλής διαχειρίσεως και της πονετικής καρδιάς σου προς τους αδελφούς. 


[MEΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ, ομιλία εις το λόγιον του Λουκά "καθελώ μου τας αποθήκας..."]


 |εμείς από τον π.Παντελεήμων Κρούσκο

Τρίτη 25 Νοεμβρίου 2025

✔ Ο νέος είπε: «Τα έκανα όλα όσα ζητάς». Και όντως τα έκανε… Όχι όλα όμως... Τον έβαλε ο κύριος σε ένα πνευματικό αλισβερίσι κι εκείνος Τον απέρριψε. Του ζητήθηκε να αλλάξει σχέδιο. Του χάλασε τα σχέδια που είχε κάνει. Τον έβγαλε από το comfort zone του και τα παράτησε... Εκεί μετρήθηκε και βγήκε τελευταίος... Και εμείς «ο νέος» είμαστε. Όποια ηλικία και να έχει ο καθένας μας, «ο νέος» είμαστε...

 




        |όταν η Art "ξαναχτυπά"...

                

     τι ν σοι λείπει· 

πάντα σα χεις πώλησον.

 

Ρώτησε ο νέος και έλαβε απάντηση.

Θα μπορούσε να μην ρωτήσει 

και να πορευτεί με αυτά που είχε διδαχθεί.

Δεν το έκανε. 

Ρώτησε.

 

Ο Κύριος είδε την καρδιά του να σκιΡΤΑει, 

να ζητάει την αλήθεια 

και του έδειξε το απόλυτο. 


Ο νέος εκεί μετρήθηκε 

και βγήκε τελευταίος.


Ο Κύριος του έδειξε την κορυφή, 

όμως δεν άντεξε να την αγγίξει.

 

Και εμείς «ο νέος» είμαστε.

Όποια ηλικία και να έχει ο καθένας μας, 

«ο νέος» είμαστε.


Ο νέος, λοιπόν, 

έσκυψε το κεφάλι 

και έφυγε 

για να διδάξει εμάς να 

σηκώσουμε το κεφάλι.


Οι κορυφές υπάρχουνε για να τις φτάνουμε.


Γι΄αυτό ο Κύριος 

πάντα την κορυφή θα μας δείχνει. 

Και εμείς τότε θα αναμετριόμαστε 

με τον παλαιό εαυτό μας.

 

Ο νέος είχε ένα πνευματικό σχέδιο 

και στόχευε στην αιώνια ζωή.


Είπε:

 «Τα έκανα όλα όσα ζητάς».


Και όντως τα έκανε…

Όχι όλα όμως.


Έμεινε στα πρόσκαιρα αγαθά 

και δεν δέχθηκε τα αιώνια αγαθά.


Τον έβαλε ο κύριος σε ένα πνευματικό αλισβερίσι 

κι εκείνος Τον απέρριψε.


Το σχέδιο του, 

που δούλευε μέχρι την στιγμή που ρώτησε, 

απέτυχε.


Του ζητήθηκε να αλλάξει σχέδιο.


Του δόθηκε νέο σχέδιο 

- καινή ζωή

- καινή διαθήκη 

και έφυγε περίλυπος.


Του χάλασε τα σχέδια που είχε κάνει.


Τον έβγαλε από το comfort zone του 

και τα παράτησε.

 

Ο Κύριος με απλά λόγια του είπε: 

«Όταν το πλάνο σου αποτύχει, 

άλλαξε πλάνο, 

όχι στόχο».


Τα άνω να ζητάς, 

τα άνω να φρονείς.


«Άλλαξε πλάνο, 

όχι στόχο».-



Artια συμ-πλήρωση:


ο ένας προτίμησε τον πλούτο. 

Και έμεινε ανώνυμος για πάντα.


Η Άλλη προτίμησε τον αιώνιο πλούτο.

Το όνομά της έμεινε χαραγμένο στον Αιώνα.


εκείνος παρέμεινε άνθρωπος.


Η ΜΙΑ έγινε Αγία. 

Η Αγία Μεγαλομartυς Αικατερίνη.



Άγγελοι παρέλαβαν αυτό το Αστέρι 

και το τοποθέτησαν 

στην ύψιστη κορυφή του Όρους Σινά,

σε ύψος 2642 μέτρων πάνω από τη θάλασσα...




[Μοιάστε Της οι εορτάζουσες...

Ανεβείτε μαζί Της,

όσο γίνεται ψηλότερα...

Αυτή είναι η ευχή μας!]


Καλή εβδομάδα!


[οι 2 τελευταίες φωτογραφίες 

από το Μοναστήρι Της στο Σινά,

από την Ουρανία Τσ.

Εις μνήμην της αδερφής της,

Αικατερίνης,

που έγινε τελικά και εκείνη 

"Νύμφη Χριστού"...]



Κυριακή 26 Ιανουαρίου 2025

✨ Ένας πλούσιος Φτωχός...

 

 

Όπου κι αν πας, 

σε όποια παρέα κι αν καθίσεις, 

εκτός από τα αθλητικά και τα πολιτικά 

σίγουρα θ' ακούσεις για λεφτά. 


Λεφτά, λεφτά, λεφτά...


Ιδέες για να βγάλω πιο πολλά λεφτά. 

Να γίνω πλούσιος και μετά να μη δουλέψω πια.

 

Όσο περνούν τα χρόνια 

τόσο πιο πολύ διαπιστώνω 

πως αυτοί που τα ψάχνουν εναγωνίως, 

δεν έχουν μέσα τους χαρά. 


Έχουν αντικαταστήσει την καρδιά με τα λεφτά 

και τον Χριστό με τον χρυσό. 


Και θυμάμαι σε τέτοιες περιπτώσεις 

ένα γέροντα στο Άγιο Όρος.

 

Ρακένδυτος, 

με τρύπια ρούχα και φθαρμένα παπούτσια 

να υποδέχεται στο φτωχικό καλυβάκι του, 

εμάς τους "πλούσιους". 


Αυτός να λάμπει από χαρά 

κι εμείς κουρασμένοι και διψασμένοι 

για ένα χαμόγελο και μια αγκαλιά  

ν' απορούμε τι έχει αυτός ο άνθρωπος 

που δεν έχουμε εμείς.

 

Πέντε λόγια σοφά, 

η καρδιά πλημμυρίζει και σπάει...

Ένα δάκρυ κυλά.

 

"Αν θες να γίνεις πλούσιος, σκόρπιζε. 

Αν θες να μείνει φτωχός, μάζευε. 

Τίποτε δεν είναι δικό μου,

αν είναι μόνο για τον εαυτό μου. 

Τα σάβανα δεν έχουν τσέπες. 

Ν' αγαπάτε τις γυναίκες σας 

και να τους το δείχνετε. 

Άντε στο καλό. 

Ο Θεός να σας ευλογεί εσάς, 

την οικογένεια σας και όλο τον κόσμο".

 

Αυτός ο φτωχός γέροντας, 

το νιώθεις κάθε φορά 

πως είναι πιο πλούσιος απ' όλη την παρέα. 


Γιατί βρήκε το Φως. 


Γιατί είναι όλος γεμάτος Χριστό.

 

Πλούσιος αυτός που βρήκε την αγάπη. 


Πάμπλουτος αυτός που βρήκε το Θεό.

 

 

|Αλέξης Αλεξάνδρου, 3/5/18


πηγή

 


Παρασκευή 3 Ιανουαρίου 2025

✔ Πως μας το΄πες, Άη Γιάννη; Ποιος είναι πλούσιος; Αυτός που δεν θέλει να γίνει πλούσιος; Τι (θεό)τρελα είναι πάλι τούτα; Εμείς άλλα ξέρουμε και γι΄άλλα παλεύουμε από το πρωί μέχρι το βράδυ σ΄αυτή τη ρημάδα τη ζωή... Δηλαδή όλα τα δισεκατομμύρια του κόσμου έχουν άδικο και μόνο εσύ έχεις δίκιο; Αυτό θέλεις να μας πεις; Μήπως να το ξανακοιτάξεις το πράγμα; Γιατί αν είναι έτσι όπως μας τα λες, μάλλον εμείς πρέπει να το ξαναδούμε αλλιώς...

 

 


“Πλούσιος δεν είναι αυτός 

που έχει ανάγκη από πολλά χρήματα 

και τον περιτριγυρίζουν πολλά αγαθά, 

αλλά εκείνος που δεν έχει ανάγκη από τίποτα.


Πλούσιος είναι εκείνος, 

που δεν θέλει να γίνει πλούσιος.


Πλούσιο τον άνθρωπο δεν τον κάνουν 

το χρυσάφι και τα φορέματα

αλλά τον κάνει η ελεημοσύνη.”


                ~ Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος


  |εμείς από τον εκ των "συν αυτώ", π.Σπυρίδωνα Σκουτή


Κυριακή 17 Νοεμβρίου 2024

☆ Στα μάτια του Θεού έχουμε όλοι το ίδιο budget. Ο Θεός δεν κοιτάει πορτοφόλια...

 


|γράφει η εβδομαδιαία Art

Σὺ ἐκ τοῦ μὴ ὄντος 

εἰς τὸ εἶναι ἡμᾶς παρήγαγες. 

Από το μηδέν και την ανυπαρξία 

μάς έφτιαξες. 

Το διαβάζει ο ιερέας στην ευχή της Αγίας Αναφοράς. 

Το διαβάζει για όλους εμάς, 

που αν θέλουμε να θεωρούμαστε παιδιά Του, 

δεν θα γκρεμίσουμε τις αποθήκες 

για να ξαναφτιάξουμε μεγαλύτερες. 


Θα καταρρίπτουμε στόχους αρετών 

ώστε κάποια στιγμή 

να συγγενέψουμε με τον Κύριο, 

την τελείωση των αρετών. 


Στο στάδιο των αρετών 

ξέρετε ποιο είναι το καθησυχαστικό? 

Πλούσιος και φτωχός 

έχουν την ίδια θέση στην εκκίνηση. 


Πλούσιος και φτωχός 

θα ξεκινήσουν να αγωνίζονται 

με το ίδιο πάτημα της σκανδάλης. 


Στα μάτια του Θεού έχουμε όλοι το ίδιο budget. 

Ο Θεός δεν κοιτάει πορτοφόλια. 


Ο πλούσιος 

-σήμερα…στην παραβολή- 

ούτε με τον άπλετο πλούτο ήταν ευχαριστημένος. 

Πάλι κάτι τον «έτρωγε». 

Ησυχία δεν είχε. 

Πλεονεξία ἐστί αχαριστία. 

Ήθελε και άλλα. 

Ήθελε υλικά εις το άπειρο 

αψηφώντας ότι όλα κάποια στιγμή 

αναγράφουν μια ημερομηνία λήξης.

 Την οποία, 

όσο και αν την ψάχνεις, 

δεν θα την βρεις.

Και ξέρεις γιατί; 


Γιατί η Θεία Πρόνοια τα έχει φροντίσει όλα. 

Η ημερομηνία δεν αλλάζει, 

σε μας παραμένει άγνωστη 

γιατί θα αμαρτάναμε μέχρι και την τελευταία ώρα της ζωής μας 

και στο παρά 5 

θα μετανοούσαμε για να σωθούμε. 

Σκεφτείτε πόσο βολικό θα μας ήταν. 


Τόσο βολικά κοιμήθηκε και ο πλούσιος στη σημερινή παραβολή, 

μέχρι να του εμφανιστεί ο Κύριος 

και να του φανερώσει την ημερομηνία λήξης, 

όχι μόνο των υλικών αγαθών, 

αλλά της ζωής του. 



Σὺ ἐκ τοῦ μὴ ὄντος 

εἰς τὸ εἶναι ἡμᾶς παρήγαγες. 


Αν θυμάσαι αυτό, 

τότε να θυμάσαι και αυτό: 

«Το μηδέν όταν καταφύγει στο άπειρο, 

στον άπειρο Θεό, παίρνει άπειρη αξία»


Μην υψώνεις τα αγαθά εις το άπειρο, 

την ταπείνωση σου να υψώνεις.-


    Καλό αγώνα!


[η φωτογραφία τραβηγμένη από την Art στον Ιερό Ναό Αναλήψεως Ραφήνας]


✔ Δυστυχώς υπάρχουν άνθρωποι φτωχοί στην κοινωνία μας, που οι γονείς τους...

 


 ...δεν μπόρεσαν να τους δώσουν τίποτα άλλο, 

εκτός από λεφτά...

 

    |Πατριάρχης Σερβίας Παύλος



[η φοβερή φωτογραφία

του αγιασμένου Πατριάρχη μας 

(και τι έγινε που είναι Σέρβος;) 

από τον "Νεκρό"...



Τετάρτη 29 Νοεμβρίου 2023

"“Είμαι πλούσιος, έχω αποκτήσει μεγάλη περιουσία, δεν έχω ανάγκη από τίποτα”. Ξεχνάς, φαίνεται, πως στην πραγματικότητα είσαι ταλαίπωρος και αξιοθρήνητος, φτωχός, τυφλός και γυμνός..." Από συνομιλία του Ἁγίου Κασσιανοῦ

Τά ὑπάρχοντα τοῦ ἀνθρώπου εἶναι τριῶν εἰδῶν..."

 ~ Συνομιλία τοῦ Ἁγίου Κασσιανοῦ (του σοφού Αγίου Προστάτη μας) καί τοῦ Ἁγίου Γερμανοῦ μέ τόν Ἀββᾶ Παφνούτιο στήν ἔρημο...

Ο όρος «πλούτη» έχει μέσα στην Αγία Γραφή, τρεις διαφορετικές σημασίες. Υπάρχει ο «καλός πλούτος»,  ο «κακός πλούτος», και αυτός που δεν είναι ούτε το ένα ούτε το άλλο.
Τα κακά πλούτη είναι αυτά για τα όποια έχει ειπωθεί: «Πλούσιοι σε φτώχεια ξέπεσαν και πείνασαν» (Ψαλμ. 33, 11) και «αλίμονο σ` εσάς τους πλούσιους, γιατί την αμοιβή σας την έχετε πάρει ήδη σ αυτόν τον κόσμο» (Λουκ. 6, 24). Το να απαρνηθεί κανείς αυτά τα πλούτη είναι ένδειξη πνευματικής τελείωσης. Απόδειξη της αλήθειας αυτού που λέω είναι το ότι οι αληθινοί φτωχοί είναι αυτοί τους οποίους ο Κύριος μακαρίζει στο Ευαγγέλιο, λέγοντας: «Μακάριοι όσοι νιώθουν τον εαυτό τους φτωχό μπροστά στον Θεό, γιατί δική τους είναι η βασιλεία των ουρανών» (Ματθ. 5, 3). Τα ίδια λέει και ο Ψαλμωδός: «Φώναξε ο φτωχός και ο Κύριος τον άκουσε» (Ψαλμ. 33, 7). Και ακόμα λέει: «Ο φτωχός και ο ακτήμονας θα υμνήσουν το όνομά Σου» (Ψαλμ. 73, 21).
Υπάρχουν επίσης και τα καλά πλούτη. Η απόκτηση αυτών είναι σημάδι μεγάλης αρετής και
 σπάνιας αξίας. Ο Προφήτης Δαυίδ εγκωμιάζει τον δίκαιο που κατέχει αυτά τα πλούτη και λέει: «Ισχυροί και ακατάβλητοι θα είναι στη γη οι απόγονοι του, ως γενεά δικαίων και ειλικρινών ανθρώπων θα απολαύσει τις ευλογίες του Κυρίου. Δόξα και πλούτη θα πλεονάζουν στο σπιτικό του, η αρετή του θα εγκωμιάζεται από τους επιζώντες στους αιώνες» αλμ. 111, 2-3). Η Αγία Γραφή επίσης λέει:«Ο πλούσιος με τα πλούτη του μπορεί να γλιτώσει τη ζωή του»(Παροιμ. 13, 8). Γι’ αυτά τα πλούτη τα καλά γίνεται λόγος και στην Αποκάλυψη, η οποία επικρίνει τον φτωχό που στερείται αυτού του είδους τα αγαθά και τον επιτιμά για την ανέχεια του και για την γυμνότητά του και του λέει:
 «Θα σε αποβάλλω 
σαν εμετό από το στόμα μου». 
Διότι λες: “Είμαι πλούσιος, έχω αποκτήσει μεγάλη περιουσία, δεν έχω ανάγκη από τίποτα”
Ξεχνάς, φαίνεται, πως στην πραγματικότητα είσαι ταλαίπωρος και αξιοθρήνητος, φτωχός, τυφλός και γυμνός. Γι αυτό σε συμβουλεύω ν αγοράσεις από μένα χρυσάφι καθαρισμένο στη φωτιά, για ν’ αποκτήσεις πλούτη. Λευκά ρούχα για να ντυθείς και να μη ντρέπεσαι που φαίνεται η γύμνια σου»(Αποκ. 3, 16-18).
Υπάρχουν επίσης και πλούτη που μπορούν να είναι καλά ή κακά.
Των ανθρώπων θα είναι καλά ή κακά, εξαρτάται από την προαίρεση του κατόχου τους και από τον τρόπο της αξιοποίησης τους. Ο Απ. Παύλος γράφει γι’ αυτά τα πλούτη:
 «Στους πλούσιους αυτού εδώ του κόσμου να παραγγείλεις να μην υπερηφανεύονται ούτε να στηρίζουν τις ελπίδες τους σε κάτι αβέβαιο όπως είναι ο πλούτος, αλλά στο Θεό τον αληθινό, που μας τα δίνει όλα πλουσιοπάροχα, για να τα απολαμβάνουμε. Να τους παραγγείλεις να κάνουν το καλό, να γίνονται πλούσιοι σε καλά έργα, να είναι πρόθυμοι, να δίνουν και να μοιράζονται με τους άλλους ότι έχουν. Έτσι θα αποταμιεύσουν το θησαυρό τους και θα βάλουν ένα καλό θεμέλιο για το μέλλον, για να αποκτήσουν την αιώνια ζωή» (Α’ Τιμ. 6, 17-19). 
Αυτά ήταν επίσης τα πλούτη που εκείνος ο πλούσιος του ευαγγελίου φύλαγε ζηλότυπα για τον εαυτό του, τη στιγμή που ο φτωχός Λάζαρος, ξαπλωμένος μπροστά στην πόρτα του, επιθυμούσε να χορτάσει από τα ψίχουλα που έπεφταν από το πλούσιο τραπέζι του. Αυτή η σκληροκαρδία του όμως τον έριξε στο άσβεστο πυρ και στην αιώνια φωτιά.
( ΑΒΒΑ ΚΑΣΣΙΑΝΟΥ. ΣΥΝΟΜΙΛΙΕΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ)

|το πρωτοδημοσιεύσαμε τέτοιες μέρες το 2015...

Πέμπτη 13 Ιουλίου 2023

"Ω πλούσια φτώχεια...

 


...που ντροπιάζεις τον φτωχό πλούτο 
που έχουν οι πλούσιοι!

~ κυρ-Φώτης Κόντογλου (+13 Ιουλίου 1965)


|από τον (πιο κοντ-ινό στο όνομα τουλάχιστον) 

[ο Σπύρος είναι ένας από εκείνους, 
που δεν σταματούν να μας ταϊζουν με τέτοιες αναρτήσεις.
Θυμήσου εδώ...]

Κυριακή 30 Οκτωβρίου 2022

* Η αδιαφορία του πλουσίου για τον φτωχό Λάζαρο του έκλεψε τον Παράδεισο! Γι’ αυτό δεν φθάνει να μην κάνουμε το κακό…

~ Ο πλούσιος ξέχασε ότι ο Λάζαρος, που ήταν δίπλα του ήταν κι αυτός Άνθρωπος (εικόνα Θεού)…

|εμείς; Το θυμόμαστε; 

ή "Ανθρώποι είμαστε. Το ξεχάσαμε...";



Σήμερα η παραβολή του πλουσίου

και του πτωχού Λαζάρου…

Από τις πιο γλαφυρές

ευαγγελικές περικοπές…

Ο πλούσιος δεν πείραξε ούτε μυρμήγκι

και μάλιστα άφηνε

και τον πτωχό Λάζαρο

στο κατώφλι του σπιτιού του

να ζητιανεύει

(ποιος αλήθεια θα το επέτρεπε

αυτό σήμερα;

όταν εμείς αλλάζουμε πεζοδρόμιο

προκειμένου να μη συναντηθούμε

με κάποιον ενδεή;)…..

Αλλά τι έφταιξε και κολάστηκε;

Ο πλούτος; όχι στην βάση του…

Η ευχαρίστηση

που του προσέφεραν τα υλικά αγαθά

είχαν καλύψει (νεκρώσει)

τις αισθήσεις της ψυχής του...

Έχασε τον Παράδεισο γιατί…ξέχασε…

Ξέχασε ότι ο Λάζαρος

που ήταν δίπλα του

ήταν κι αυτός Άνθρωπος (εικόνα Θεού)…

Ζούσε σαν να μην υπήρχε ο Λάζαρος...

Για κάνε το εικόνα…

Θυμάμαι κάποια ταινία

που ένας άνθρωπος έγινε αόρατος…

Ο πόνος του να μην υπάρχει

για τους άλλους ήταν αβάσταχτος...

Η αδιαφορία του πλουσίου λοιπόν

του έκλεψε τον Παράδεισο...

Γι’ αυτό δεν φθάνει

να μην κάνουμε το κακό…


Είναι (κατά)κρίμα κι όταν

ενώ μπορούμε να κάνουμε το καλό

επιλέγουμε και δεν το κάνουμε…

Κάπου το διάβασα κι έχει τόση ομορφιά:

«Εάν δεν μπορείς να γίνεις το μολύβι

για να γράψεις την ευτυχία του άλλου,

προσπάθησε τουλάχιστον

να γίνεις η γόμα

που θα σβήσει λιγο την δυστυχία του»