Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα α(μ)φιερώματα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα α(μ)φιερώματα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 16 Αυγούστου 2026

"Πήρε ο άγγελος Κυρίου ασαράντιστο το μωρό, τον μικρό Φραγκίσκο, μέσα από την κούνια και στη θέση του άφησε ένα πολύτιμο κόσμημα σε σχήμα Σταυρού. Από τότε πίστευω ότι το παιδί μου αυτό μια μέρα θα εγίνετο μοναχός ..."


~ Ο οσιότατος γέροντας Ιωσήφ, κατά κόσμον Φραγκίσκος Κοτής, γεννήθηκε στο χωριό Λεύκες, στο νησί της Πάρου το 1898.

Οι γονείς του Γεώργιος και Μαρία ήσαν άνθρωποι απλοϊκοί αλλά θεοσεβείς και με πολλή ευλάβεια.

Και όπως φαίνεται ήταν προορισμένος από την κοιλιά της μάνας του να γίνει όχι μόνον μαθητής, μοναχός, του Χριστού, αλλά στρατηγός Του.

Που θα έμπαινε πρώτος στη μάχη κατά του κακού και του διαβόλου, αλλά και διδάσκαλος της νοεράς προσευχής, διάδοχος της νηπτικής παραδόσεως και πατέρας χιλιάδων τέκνων.

Το ότι ήτο εκ κοιλίας μητρός προορισμένος γι’ αυτό το μεγάλο έργο, μας το διηγείται η ίδια η μητέρα του με ένα αποκαλυπτικό όραμα.

«Όταν γέννησα τον μικρόν Φραγκίσκον», λέγει,
«και ήμουν ακόμα στο κρεβάτι ασαράντιστη με το μωρό δίπλα μου φασκιωμένο, είδα να ανοίγει η στέγη του σπιτιού μας και να κατεβαίνει ανάλαφρα ένας ολόλαμπρος άγγελος Κυρίου, ιεροπρεπής και ολοφώτεινος, και ήταν τόση μεγάλη η λάμψις του, που μόλις μπορούσα μετά βίας να τον αντικρύσω.

Κατέβηκε λοιπόν ο άγγελος και στάθηκε δίπλα από το μωρό.

Άρχισε να το ξεσκεπάζει με σκοπό, όπως φάνηκε για να το πάρει.

Αμέσως διαμαρτυρήθηκα με αγωνία λέγοντας,

– Τι πάς να κάνεις εκεί, θα μου πάρεις το μωρό;

– Τον έχουμε γραμμένο εδώ! μου απαντά και μου δείχνει έναν κατάλογο με ονόματα μοναχών.

Είναι γραμμένος στο τάγμα των αγγέλων.

Κατάλαβα, ηρέμησα και γαλήνεψε η ψυχή μου.

Πήρε το μωρό, τον μικρό Φραγκίσκο, και στη θέση του άφησε ένα πολύτιμο κόσμημα σε σχήμα Σταυρού.

Μετά συνήλθα και όλα ήσαν κανονικά.

Από τότε πίστευω», κατέληξε η μητέρα του, ότι το παιδί μου αυτό μια μέρα θα εγίνετο μοναχός, και μάλιστα βεβαιώθηκα όταν μου χάρισαν ένα χρυσάκτινο Σταυρό».

Κατά λέξη αυτά από τη μητέρα του.

Το οσιότατο γέροντα Ιωσήφ τον γέννησε το νησί της Πάρου, αλλά τον αναγέννησε το Άγιον Όρος.

Τον μεταμόρφωσε, τον δόξασε, τον θέωσε, ύστερα από μια φοβερή μαρτυρική ασκητική πορεία καθάρσεως από τα ψεκτά πάθη.

Και παρόλο που ήτο αγνός και αμόλυντος, όπως εξήλθε, όπως βγήκε από την κολυμβήθρα του Αγίου Βαπτίσματος, εν τούτοις βασανίστηκε απ’ τον πόλεμο της σαρκός, με τέτοια μανία και λύσσα από τον διάβολο, που κανένα ανθρώπινο χέρι και καμιά ανθρώπινη γλώσσα δεν μπορεί να περιγράψει...

|από την Despina Giannakovitou 



Πέμπτη 16 Ιουλίου 2026

✨ Όταν ήταν να γράψει τον βίο της Αγίας Μαρίνας... |Ποιος θα πίστευε πως η Αγία Μαρίνα είναι στην πραγματικότητα ένα κορίτσι, που στις μέρες μας μόλις θα είχε τελειώσει το Γυμνάσιο;


Ένα 15χρονο κοριτσάκι, 
που θα επικαλούνται οι πάντες 
μέχρι της συντελείας του αιώνος...

[το α(μ)Φιέρωμά μας, 
το΄χεις καταλάβει ήδη,
άρχισε από απόψε...
Όλες οι αυριανές αναρτήσεις μας
στη χάρη της...]



Διάβασε ο αείμνηστος Δημήτριος Παναγόπουλος στο αρχαίο κείμενο ότι ήταν η Αγία Μαρίνα, 15 ετών...

Σκέφτηκε: "θα γράψω στον νεοελληνικό βίο της ότι ήταν 17..."

Πήγε η κοπέλα που δούλευε σπίτι του στην αγορά της Αθήνας να ψωνίσει.

Την πλησίασε μια κοπελίτσα με κοτσιδάκια και της είπε:

"Εσύ δεν δουλεύεις στον κ. Παναγόπουλο; 

Να του πεις ότι είμαι η Μαρίνα από το Θησείο (*)

και είμαι 15 ετών και όχι 17 !"

______________
(*) Στο Θησείο, ως γνωστόν, βρίσκεται ο παλαιός ιστορικός ναός της αγίας Μαρίνας, μεγάλο προσκύνημα για τους Αθηναίους.


Πηγή: Βιογραφικό σημείωμα Δημητρίου Παναγοπούλου, Θωμά Τσονάκα, Πάτραι 1985, σελ. 18-20 και σε ψηφιακή μορφή εδώ σελ. 11.


* Τέτοιες μέρες το 2020, 

όταν κάναμε αυτήν την ανάρτηση 

και την ανεβάσαμε στο fb, 

η αγαπημένη μας Πηνελόπη Κώνστα 

- η οποία λίγο καιρό αργότερα 

αναχώρησε στον ουρανό για να συναντήσει 

την Αγία Προστάτιδά της 

και όλους τους υπόλοιπους αγαπημένους της -

σχολίαζε:

 

"Είμαι ιδιαίτερα συγκινημένη, 

Aγαπημένε μου Σταύρο ...

 Γιορτάζει η Προστάτιδά μας, 

η Αγαπημένη μας Αγία Μαρίνα...!!! 

Όταν γεννηθήκαμε η δίδυμή μου αδελφούλα, 

η Μαρίνα μου και εγώ,

η μανούλα μας μάς ακούμπησε 

μπροστά στην θαυματουργή Εικόνα της Αγίας Μαρίνας...

Εκεί στη σπηλιά Της 

στην Εκκλησιά Της στο Θησείο...

Η δίδυμή μου είχε γεννηθεί μόνο 1800 γρ...

και κινδύνευε.η ζωή της....!!..

Η Αγία Μαρίνα όμως....

Προστάτις των παιδιών έκανε το θαύμα Της....!!!

Την αγαπώ πάρα πολύ την Αγία Μαρίνα...

Να μάς προστατεύει όλους 

και κυρίως τα παιδιά όλων μας...

Την ευλογία Της να έχουμε...

   ~ Πηνελόπη Κ.


υτή η ανάρτηση μόνιμα στη μνήμη της Πηνελόπης 

(που δεν γνωρίσαμε ποτέ από κοντά...)


 

~ "αμΦ." ΥΓ:

Επ΄ευκαιρία, να ζητήσουμε πέραν των άλλων 

& τη συνδρομή ενός άλλου "κρυφού" Αγίου, 

του γνωστού-άγνωστου, 

π. Κυρίλλου Γεραντώνη 

της Ιεράς Μονής του Οσίου Δαυίδ.


Αγαπούσε ιδιαιτέρως την Αγία Μαρίνα, 

όπως ο ίδιος μας είχε κάποτε εκμυστηρευθεί, 

ήταν η Αγία προστάτις της μανούλας του.

(η Αγιογραφία της στο αριστερό κλίτος 

του Καθολικού της Μονής γράφει 

"δαπάναις Ιερομονάχου Κυρίλλου"...)


Τώρα βρίσκεται εδώ & λίγα χρόνια δίπλα τους...


Και στη μανούλα του Μαρίνα και στην Αγία της...


Αιώνια ευγνώμονες στην χάρη της, 

εφόσον Εκείνη σαν μια μικρή Μανούλα  

μας μεγάλωσε στο "σπίτι της", 

στη Νέα Φιλαδέλφεια...


Αλλά και στη χάρη του Αγίου Γέροντα,

γιατί σαν σήμερα το 2008 

στη γιορτή της αγαπημένης του Αγίας,

ο Άγιος Γέροντας Κύριλλος 

δρομολόγησε στο "δικό του σπίτι"

σε κάποια "δικιά μας οικογένεια"...

με έναν πολύ φυσικό τρόπο, 

μέσα από τον απλό λόγο του, 

την ευχή του 

και την απόλυτη εμπιστοσύνη του στη δύναμη, 

που ο Χριστός μας χαρίζει 

στους Αγίους Γεροντάδες του, 

Δαυίδ και Ιάκωβο

μια θαυμαστή έκβαση, 

που επρόκειτο, όπως αποδείχτηκε 

να γίνει μια πολύ όμορφη πραγματικότητα 

που φέτος έγινε 17 χρονών!


Δεν είναι ώρα ακόμα να πούμε τα τι και τα πως...


Τίποτα λιγότερο από αιώνια ευγνωμοσύνη...


   (Και φέτος και για έναν ακόμα λόγο, που κατοικοεδρεύει εδώ και μήνες στη Λάρισα.

Εκεί όπου χθες ανάμεσα σε κάποιους άλλους υπέροχους Αγίους και Αγίες, ευλογήθηκε ένα από τα μικρά παιδιά που μεγάλωσαν στο πλάι της 15χρονης Αγιοπαιδούλας εκεί στο σπίτι της στη Νέα Φιλαδέλφεια, με ένα μικρό τεμάχιο Ιερού της Λειψάνου που έστειλε η αγάπη μιας ψυχούλας εκ των "συν αυτώ"...)



   |Την ανάρτηση αυτήν την ξεκινήσαμε από τότε που γεννήθηκε ο "αμΦ."

  Και κάθε χρόνο, λαμβάνοντας από εσάς νέες πληροΦορίες, όλο και εμπλουτίζεται.

Φέτος στις αναμνήσεις στο fb είδαμε ανάμεσα στα υπόλοιπα σχόλια κάτι πραγματικά αξιοσημείωτο, γραμμένο από τον φίλο, Ανδρέα Μοράτο:




Σάββατο 6 Ιουνίου 2026

☆ Ας ανοίξουμε τις πόρτες των σπιτικών (και των ψυχών μας...) να μπει ο Άγιος...| Το δικό μας α(μ)Φιέρωμα στον Άγιο Παναγή Μπασιά που γιορτάζουμε στις 7 Ιουνίου (1801-1888)... |Ξανά & ξανά! Μέχρι να τον μάθει κάθε Ορθόδοξη οικογένεια...


* "Ή μου ανοίγεις ή ανοίγω μόνος μου!" 

~ (το συγκλονιστικό θαύμα του σήμερα εορταζόμενου αγίου Παναγή Μπασιά...)





* Θα ξαναπαντρευτείς ... δεν θα αλλάξεις όνομα ... ένα παιδί ... Γιάννης ... εγώ (!)

 2 * Ανακάλυψε τι σημαίνει ο γρίφος που είπε κάποτε...
"Θα ξαναπαντρευτείς ... δεν θα αλλάξεις όνομα ... ένα παιδί ... Γιάννης ... εγώ (!)"
|πάρε να΄χεις κι ένα "αυτόγραφο" του αγίου Παναγή Μπασιά


3 Η εξομολόγηση ενός καταθλιπτικού που «τρέλανε» τους γιατρούς!!!

- αμΦ: Βρες τον τρόπο & τον χρόνο να διαβάσεις αυτήν την σημερινή ιστορία! Θα σε "τρελλάνει" & σένα...

Μια αληθινή ιστορία που είναι σε εξέλιξη...

(έργο της μικρής Ευ.Τ)

|αυτά τα 3 (θεό)τρελα περιστατικά θ΄ανεβαίνουν κάθε χρόνο...
Γιατί απλά ο Άγιος Παναγής δεν χορταίνεται...



Τρίτη 26 Μαΐου 2026

♡ Αγαπάμε Αη Γιάννη ... |Ευγνωμοσύνης το ανάγνωσμα...


   [Τι να πρωτοπούμε γι΄αυτό το Άγιο παλικάρι του Χριστού;

  Το πόσες φορές έχει παρέμβει αυτεπάγγελτα στη ζωή μας;

  Το πως έχει σκεπάσει με απίθανους τρόπους την Φαμίλια μας;

  Ή το πως επιβλέπει το μεγάλωμά της;

  Επειδή θα μπορούσαμε να μιλάμε για εκείνον μέχρι αύριο, που θα΄χει περάσει η γιορτή του...

  

Προτιμότερο είναι να μην πούμε τώρα άλλη κουβέντα...

 Ούτε καν για το θέμα που έχουμε με κάποιον πολύ δικό μας, 

εδώ και 3 μήνες και 23 μέρες.

  Παρά μόνο ένα τεράστιο "ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ"...

    Ξέρει εκείνος κι αυτό μας Φτάνει.-]


  |το α(μ)Φιερωματάκι μας στον Άη Γιάννη της καρδιάς μας μόλις ξεκίνησε. Τις αναρτήσεις μας που κάναμε για εκείνον όλα αυτά τα χρόνια, για τον γνωστό λόγο που γνωρίζεις δεν θα τις ανεβάσουμε εμείς, αλλά αν το θελήσεις, θα τις βρεις μονάχος σου φέτος εδώ. Όρεξη να΄χεις και είναι πολλές. Αλλά έχουν τελειωμό. Η αγάπη μας όμως για εκείνον δεν πρόκειται να τελειώσει ποτέ...


 [Το τι μας ενώνει εμάς τους 2, Άγιε μου, θα το αφήσουμε και φέτος μόνο για μας. 

 Ε, ας κρατήσουμε και κάτι για τον εαυτό μας.

 Δεν συμΦωνείς;]



Τρίτη 5 Μαΐου 2026

✔ «Στα νέα τα παιδιά που έρχονται να εξομολογηθούν, τους λέω να κάνουν σωστή, όσο μπορούν, διαχείριση σε 3 πράγματα...

      

     "Ε ναι λοιπόν, όταν κάποιος ξέρει ότι ο θάνατος είναι ΠΕΡΑΣΜΑ, αν το βιώνει πραγματικά, γιατί να φοβάται την ασθένεια ή τα νοσοκομεία;"


     [Σου Φαίνεται άσχετο το παραπάνω; Νομίζεις πως είναι...

Γιατί, με κάτι τέτοια, εμείς πάλι "πληρωθήκαμε", ρε Φίλε! 

Και μάλιστα, από ψηλά.

Χωρίς - και πάλι - να έχουμε κάνει τίποτα... 

Το ΥΓ δες.-]

«Στα νέα τα παιδιά 

που έρχονται να εξομολογηθούν, 

τους λέω να κάνουν σωστή, 

όσο μπορούν, διαχείριση σε 3 πράγματα: 


Στο χρήμα, 

στο χρόνο 

και στο συναίσθημά τους. 


Αν μπορέσουν να διαχειριστούν 

αυτά τα 3 κατά Θεόν, 

τότε θα πορευτούν καλά και Θεαρέστως. 

Αν όχι...».


~ Γέροντας Μύρων ο Σιμωνοπετρίτης 


 (Το πρωτοαναρτήσαμε στις 11 Μαϊου 2021. 

  Δες γιατί ξανά απόψε...)


    |ΥΓ: α(μ)Φιερωμένο εξαιρετικά στον Μακαριστό π.Νικόλαο Καπνιά και την άξια Πρεσβυτέρα του, ΕυΦροσύνη... 

  (κανέναν από τους 2 δεν γνωρίζω προσωπικά).

 Τον λόγο, αν σας ενδιαΦέρει, θα τον διαπιστώσετε αν ζουλήξετε τα 3 παρακάτω...


   📍 Το πρώτο το εντόπισα χθες, όταν έκπληκτος είδα το απρόσμενο σχόλιο της Πρεσβυτέρας...


📍 ... το δεύτερο όταν ψάχνοντας να μάθω 
ποιος είναι (είναι, όχι "ήταν") ο π.Νικόλαος, 
διαπίστωσα πως ήταν ο δημιουργός 
του υπέροχου ιστολογίου "Λόγια της στιγμής",
το οποίο απέμεινε ορΦανό, 
όταν αποΦάσισε ο Χριστός μας 
να τον πάρει τόσο νωρίς μαζί Του...


📍 ... και το τρίτο,
και ίσως και το πιο αξιοσημείωτο,
θα το δεις στην τελευταία πρόταση
του σχολίου που έγραψε ο π.Νικόλαος
στις 9 Μαϊου 2021
σε μια ανάρτησή μας που μιλούσε 
για ασθένειες, Θάνατο, αλλά και Ανάσταση...



Αιωνία η μνήμη!

Μετά των αγίων...

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!
Ως Παντοδύναμος...



Κυριακή 1 Φεβρουαρίου 2026

✨ Τῇ α΄ τοῦ μηνός Φεβρουαρίου ... |αναδημοσίευση, ξανά και ξανά... Τις πρεσβείες της να έχουμε όλοι μας...

{Το α(μ)φιέρωμά μας στην Αγία μας, 
που γιορτάζουμε σήμερα...}
Τῇ α΄ τοῦ μηνὸς Φεβρουαρίου Μνήμη τῆς Ἁγίας Μάρτυρος Περπετούας, καὶ τῶν σὺν αὐτῇ...

Στίχοι

Τὴν τῶν σφαγέντων Περπετούα πεντάδα,
Ἤμειψε, συσφαγεῖσα πρὸς τὴν ἑξάδα.

|αυτή η εικόνα και η επόμενη που ακολουθεί
υπέροχα φιλοτεχνημένη 
από την "συν αυτώ" καλλιτέχνιδα,

Δείτε όλες τις αναρτήσεις για την αγαπημένη μας αγία


            


Τεράστια η τιμή για εμάς τους "συν αυτώ" 
να έχουμε προστάτες 2 αγίους 
και μάλιστα 2 από τους πιο "παραγνωρισμένους", 
σαφέστατα αδικημένους και σχετικά αγνώστους...

Τόσο αγνώστους, 
που τα ημερολόγια συνήθως τους παραλείπουν...

Έναν Άγιο και μια Αγία.

Που ξεκινάμε να τους γιορτάζουμε 
εκείνη την 1η μέρα του Φλεβάρη 
κι εκείνον την τελευταία...

Ξεκινήσαμε με τον Άγιο Κασσιανό 
και στην πορεία μας προς την αλήθεια βρήκαμε 
(ή μάλλον μας βρήκε...) 
την Αγία Περπέτουα...

Τι αλλιώτικο δίδυμο, στ΄αλήθεια;

Ένας Άγιος Μοναχός και μια Αγία Μάνα.

Να καλύπτουν όλη την "γκάμα" μας...

Να μας φυλάνε, 
να μας προστατεύουν, 
να στέκονται στο πλάι μας 
και να μας αγαπούν.

Όπως τους αγαπάμε και τους τιμάμε κι εμείς...

Και να ζούμε με την αγία προσμονή 
πως κάποτε, 
και δεν θ΄αργήσει, 
θα βρεθούμε  ο καθένας και η καθεμιά από εμάς 
ακριβώς απέναντί τους.

Πρόσωπο προς πρόσωπο.

Και με θέα Τον Χριστό...

Τι καλύτερο απ΄αυτό, 
σ΄αυτήν την ζωή και στην άλλη;

[Να την χαιρόμαστε!
Και να μας χαίρονται 

κι εκείνοι 
(τέτοιοι 😉 που' μαστε...)]


* Παρακλητικός Κανών εις την Αγία Μάρτυρα Βίβιαν Περπέτουαν την εν Καρχηδόνι

Ποίημα Δρos Χαραλάμπους Μ. Μπούσια
Μ. Υμνογράφου της των Αλεξανδρέων Εκκλησίας

†Εορτάζεται στις 1 Φεβρουαρίου

Πόση δύναμη τελικά μπορεί να έχει ένα βιβλιαράκι 38 σελίδων; 

Πόση πίστη μπορείς να αγοράσεις 

με λιγότερα από 3 (ψωρο) ευρώ; 

Ψαξ'το! 

Σήμερα που γιορτάζει...

Παρήγγειλέ το εδώ (εκδ. Σταμούλη)

    

Παρασκευή 30 Ιανουαρίου 2026

Τετάρτη 28 Ιανουαρίου 2026

✔ Ὅταν σοῦ λέει ὁ ἐχθρός, ''Χάθηκες, δέν μπορεῖς πιά νά σωθεῖς'', ἐσύ πές του... |από τον τεράστιο Όσιο Ἐφραίμ τον Σῦρο, που γιορτάζουμε σήμερα...

     |εξ΄ου και το ολοήμερο α(μ)Φιέρωμά" μας σ΄εκείνον, που ήδη ξεκίνησε...



...''Ἐγώ ἔχω Θεό εὔσπλαγχο καί μακρόθυμο, 
γι΄ αὐτό καί δέν ἀπελπίζομαι γιά τή σωτηρία μου..." 

~ Όσιος Ἐφραίμ ὁ Σῦρος



Τρίτη 13 Ιανουαρίου 2026

☆ Στη μνήμη του Μακαριστού Σιατίστης Παύλου

 Συμπληρώνονται σήμερα 7 έτη από την κοίμηση του ιδιαιτέρως αγαπητού μας Ιεράρχη, του μακαριστού Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης κυρού Παύλου...

     |Παρακολούθησε αν θες το Ιερό Μνημόσυνο & Τρισάγιο του μακαριστού, που τελέστηκε σήμερα, 7 χρόνια από την Κοίμησή του στην πόλη της Σιάτιστας, στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου...


~ Περιδιάβασε αν θέλεις, το α(μ)Φιέρωμά μας στη μνήμη του ...

|Κι αν δεν σου φτάνει (λογικό...), όλες οι αναρτήσεις μας

στις οποίες "πρωταγωνιστούσε" ο Μακαριστός, εδώ...


~ Δείτε επίσης κι ένα πολύ όμορφο βίντεο που ετοίμασαν οι εκδόσεις Εν Πλω, αφιερωμένο στην μνήμη του, σε επιμέλεια του Χαράλαμπου Θεοδώρου...

Δευτέρα 12 Ιανουαρίου 2026

✨ Αγίας Τατιανής α(μ)Φιέρωμα |αντίδωρον...

 



Τῆς πάντα λαμπρᾶς Τατιανῆς τῇ κάρᾳ,
Λαμπρὸν προεξένησε τὸ ξίφος στέφος.
Τῇ δυοκαιδεκάτῃ Τατιανῆς αὐχένα κέρσαν.




    |Δείτε οπωσδήποτε και τα θαυμαστά που γράΦει

Ήταν Αύγουστος του 2006, είχε ήδη περάσει όλο το καλοκαίρι κι εγώ κάλυπτα δημοσιογραφικά τον πόλεμο Λιβάνου-Ισραήλ ακόμη. Σε εκείνον τον πόλεμο άλλαξα εντελώς φιλοσοφία στη ζωή μου. Είχα χάσει τους συνεργάτες μου στον βομβαρδισμό της Τήρου στο Νότιο Λίβανο την ώρα που εγώ είχα βγει από το νοσοκομείο για να φέρω ένα συνάδελφο στο καταφύγιο κι εκείνοι είχαν μείνει μέσα. Είχα γλυτώσει από έναν δεύτερο βομβαρδισμό στο χωριό Κάνα όπου σκοτώθηκαν 54 παιδιά μεσα στο καταφύγιο για το οποίο γεγονός σχεδόν δεν μπορούσα να αρθρώσω λέξη στον αέρα των ειδήσεων αφού ήμουν από τους λίγους δημοσιογράφους στο χωριό που βομβαρδιζόταν ανελέητα (δεν θελω να πω πολλά).


agia tatiani1
Η εικονίτσα που μου έδωσε η Τατιάνα

Τώρα προς το τέλος Αυγούστου και αφού ο Νότιος Λίβανος είχε ισοπεδωθεί έπρεπε να φύγω από την πλευρά της Συρίας και να βγω από τη χώρα μέσα στη νύχτα. Σε αυτόν τον πόλεμο είχα έναν καλό άγγελο που την έλεγαν Τατιάνα που με όλη της την οικογένεια με βοήθησαν και με έσωσαν πολλές φορες προσφέροντάς μου ασφαλή μέρη να μένω.

Το βράδυ εκείνο που έφευγα λοιπόν η Τατιάνα με πήρε αγκαλιά και μου έδωσε μια μικρή εικόνα μιας Αγίας που δεν ήξερα. Ήταν ανήσυχη για την έκβαση της εξόδου μου από τη χώρα. “Είναι η Αγία Τατιάνα μου είπε, σε παρακαλώ πάρτην μαζί σου. Θα σε προστατεύει”.

Το ίδιο βράδυ λίγο πριν τα μεσάνυχτα περνούσα την κατεστραμμένη περιοχή και τις βομβαρδισμένες γέφυρες με τον λιβανέζο οδηγό που θα με περνούσε στα σύνορα της Συρίας. Είχε μείνει μία και μοναδική γέφυρα που ήταν ακόμη στη θέση της και απο αυτήν επιχειρήσαμε να περάσουμε.


agia tatiani2
Πίσω από την εικονίτσα είχα χαράξει την ημερομηνία της νύχτας εκείνης

Ξαφνικά πάνω από τα κεφάλια μας λίγο πριν τα σύνορα με τη Συρία άρχισαν τα βομβαρδιστικά να γαζώνουν πίσω μας τη γέφυρα που μόλις περνούσαμε. Έσφιξα την εικόνα στα χέρια μου και η καρδιά μου άρχισε να χτυπάει δυνατά. Κοίταξα τον οδηγό που είχε πατήσει τέρμα το γκάζι κάνοντας το αυτοκίνητο να μουγκρίζει και κλείνοντας τα μάτια μου προσευχήθηκα ώσπου βρέθηκα πια στο σημείο των Συνόρων με τη Συρία έχοντας ξεπεράσει τον κίνδυνο. Η μοναδική γέφυρα που ένωνε τις δύο χώρες είχε πια ισοπεδωθεί!

Εκεί οι Σύριοι στρατιώτες με ρωτούσαν δίνοντάς μου τσάι μαραμίγιε ποιον άγιο είχα βοηθό……

Γράφω αυτήν την ιστορία γιατί σήμερα* γιορτάζει η Αγία αυτή η οποία μαρτύρησε για την πίστη της και έτσι θέλω να ΕΥΧΗΘΩ χρόνια πολλά και στην μακρινή μου φίλη Τατιάνα που ζει, Δόξα τω Θεώ ασφαλής, ακόμη στο Λίβανο.

*Το κείμενο γράφτηκε στις 12 Ιανουαρίου 2017, ημέρα που εορτάζει η Αγία Τατιανή

  πηγή


|Όπως και την "παρουσία" της Αγίας Τατιανής με τον μοναδικό Ναό της στην Ελλάδα, που υπάρχει στην πόλη της Αίγινας...

                                                         

   Για να φθάσεις στην Αγία Τατιανή υπάρχουν δύο τρόποι. Ανεβαίνοντας  την οδό  Αφαίας στα αριστερά του δρόμου συναντάς  την ομώνυμη οδό. Πρόκειται  για ένα μικρό δρομάκι - σοκάκι που εξελίσσεται σχεδόν σε μονοπάτι και φθάνει στην μικρή εκκλησιά. Ο δεύτερος τρόπος είναι από την πλευρά  του Μεριστού και λίγο μετά  το Νοσοκομείο ένα στενό δρομάκι και πάλι οδηγεί στην πόρτα της.
   Άγνωστη για πολλούς Αιγινήτες η εκκλησία αυτή που εορτάζει σήμερα, 12 Ιανουαρίου, ημέρα μνήμης  της μάρτυρος των Ρωμαϊκών χρόνων Τατιανής, η οποία έζησε στη Ρώμη την εποχή του αυτοκράτορα Σεβήρου, όταν οι χριστιανοί ήταν υπό διωγμό.
   Εξίσου άγνωστο το πως αφιερώθηκε αυτός ο ναός σε μια Αγία που δεν είναι και τόσο γνωστή.
   Το καλαίσθητο κτίσμα  βρίσκεται χωμένο μέσα  σε χωράφια γεμάτα φιστικιές και το καλοκαίρι στην κυριολεξία  δεν διακρίνεται από τα φυλλώματα  των δένδρων.
   Ανήκει  στην ενορία  της Μητροπόλεως, της Κοιμήσεως  της Θεοτόκου όπου ο εφημέριος πρωτ. Εμμανουήλ Γιαννούλης  την ευλαβείται πολύ και την πανηγυρίζει κάθε χρόνο έτσι ακριβώς όπως τις αρμόζει.

    Το κτίσμα έχει έντονες δυτικές επιρροές, στην οροφή του σχηματίζει σταυρό αλλά χωρίς  τρούλο και αρχιτεκτονικά θυμίζει την εκκλησία  του Αγίου Διονυσίου του Νοσοκομείου με την οποία άλλωστε γειτονεύει. Το Αιγινήτικο πουρί που χρησιμοποιήθηκε για το κτίσιμο της, της έχει δώσει  εξωτερικά την ομορφιά όλων αυτών των παλαιών κτιρίων  της πόλης.


|κι αν κάποιοι αγαπούν την Αγία 
(ή την αγάπησαν σήμερα μετά απ΄όλα αυτά...)
ας κάνουν σήμερα που είναι η μέρα της 
την Παράκλησή της...

|Τελειώνοντας και υπό τον φόβο 
πως ήδη κουράσαμε...
Δεν μπορούσαμε να μην συμπεριλάβουμε την Τατιάνα μας,
η οποία ζει και βασιλεύει στη Νέα Υόρκη!
Έχουμε τα θερμά χαιρετίσματά της...