✔ Ελάχιστοι από εμάς θα γνωρίζουν ποια είναι η Αλίκη Περρωτή, που κοιμήθηκε σε ηλικία 101 ετών στις 10 Ιουλίου 2026. Πολύ περισσότεροι όμως είμαστε όσοι εξυπηρετηθήκαμε, είτε εμείς είτε κάποιοι δικοί μας άνθρωποι σ΄εκείνο το Νοσοκομείο, που εκείνη κληροδότησε στον Ελληνικό Λαό...

 

🏆 Διάβασα πως πριν λίγες ημέρες έφυγε από τη ζωή πλήρης ημερών, σε ηλικία 101 ετών, η Αλίκη Περρωτή. 

Πέρασε στα "ψιλά", άλλωστε δεν είχε φροντίσει να γίνει ευρέως γνωστή για την φιλανθρωπική της δράση, δεν ήταν κοσμική περσόνα. 

Λίγοι είναι εκείνοι που γνωρίζουν για την Αλίκη Περρωτή.

Ακόμα και όταν έκανε μία μυθική δωρεά στα τέλη της δεκαετίας του 1980.

Ήταν τότε που προσέφερε το ποσό των 500.000.000 δραχμών για την ανέγερση του Κωνσταντοπούλειου Νοσοκομείου, περισσότερο γνωστό, κακώς, μέχρι και σήμερα σαν "Αγία Όλγα"...

Αν και το ύψος της συνολικής δωρεάς ανήλθε τελικά στα 5.000.000.000 δραχμές

Και αυτό, γιατι αρχικά το υπουργείο Υγείας είχε υποσχεθεί την ανέγερση πτέρυγας 200 κλινών στη θέση του παλαιού Νοσοκομείου παράλληλα με τη δική της δωρεά ώστε και οι δύο να αποτελέσουν συγκρότημα δυναμικότητας 400 κλινών

Υπόσχεση που δεν κρατήθηκε και η Περρωτή ανέλαβε το συνολικό κόστος της κατασκευής του νοσοκομείου το οποίο παρέδωσε στο κράτος με το κλειδί στο χέρι, το 1989, πλήρως εξοπλισμένο.

 

🏆 Η Αλίκη Κωνσταντοπούλου-Περρωτή (1925–2026) αφιέρωσε τη ζωή της στην αθόρυβη υποστήριξη της εκπαίδευσης και της ιατρικής στην Ελλάδα και το εξωτερικό και το εκτενές φιλανθρωπικό της έργο περιλαμβάνει, εκτός και πολλών άλλων, εμβληματικές δωρεές:

Αμερικανική Γεωργική Σχολή: 

- Ίδρυσε το Κολλέγιο Αγροτικής Ανάπτυξης "Δημήτριος Περρωτής" στη Θεσσαλονίκη στη μνήμη του συζύγου της.

- Κωνσταντοπούλειο Γενικό Νοσοκομείο Νέας Ιωνίας: 

Υπήρξε η βασική δωρήτρια του νοσοκομείου, το οποίο φέρει το πατρικό της όνομα.

- Πανεπιστήμιο Johns Hopkins (ΗΠΑ): 

Χρηματοδότησε την ίδρυση της έδρας "Αλίκη Περρωτή" στο Κέντρο Καινοτόμου Ιατρικής της Βαλτιμόρης.

🏆 Το μόνο που ζήτησε σαν ανταπόδοση της δωρεάς της στο νοσοκομείο, ήταν να ονομασθεί Kωνσταντοπούλειο Νοσοκομείο στη Νέα Ιωνία, προς τιμήν των γονιών της, Μαρούλας και Θεόδωρου Κωνσταντόπουλου, τους οποίους υπεραγαπούσε

Η υποστήριξη του νοσοκομείου, υπήρξε συνεπής και αδιάλειπτη και τα επόμενα χρόνια.

🏆 Είχε πει:

"...Έχω έγνοια για τη νέα γενιά στην Ελλάδα, αλλά και για τους ανθρώπους που βρίσκονται σε δύσκολη οικονομική μοίρα.

 Όχι μόνο τώρα, κατά τη διάρκεια της κρίσης, αλλά ήδη από τη δεκαετία του ’80, όταν τα πράγματα ήταν πολύ καλύτερα. 

Αυτός ήταν και ο λόγος που αποφάσισα να κάνω τη δωρεά για ένα καλό νοσοκομείο σε μια περιοχή σαν τη Νέα Ιωνία, που το είχε απόλυτη ανάγκη. 

Έφερα μηχανήματα από την Αμερική και τη Γερμανία. 

Θα γελάσετε, αλλά με έβαλε το ελληνικό κράτος να πληρώσω φόρους για την εισαγωγή τους. 

Ο Περρωτής διαμαρτυρήθηκε και εν τέλει άλλαξε ο νόμος. 

Ξέρετε, εμείς οι Έλληνες έχουμε φθόνο, και ακόμα και όταν αυτό δεν χαρακτηρίζει τη συμπεριφορά μας, δεν ξέρουμε να πούμε “ευχαριστώ”. 

Όταν έγινε το νοσοκομείο και αποπερατώθηκε, δεν πήρα ποτέ ένα χαρτί, μια επιστολή με τη λέξη “ευχαριστώ” από την ελληνική πολιτεία."

🏆 Η Αλίκη Κωνσταντοπούλου-Περρωτή υπήρξε μια γυναίκα που η ομορφιά της δεν χάθηκε, ακόμα και σε μεγάλη ηλικία...

Έγινε βαθιά και ουσιαστική, συμβαδίζοντας με την ηλικία της

Ας την θυμόμαστε με τον σεβασμό που της αναλογεί

Στις φωτογραφίες, η Αλίκη Περρωτή σε νεανική ηλικία (και σε μεγαλύτερη ηλικία) και το Κωνσταντοπούλειο νοσοκομείο πριν την κατασκευή του καινούργιου...

                 ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ 

            Katerina Stamatiou 

 |εμείς από την εκ των "συν αυτώ", κ.Πολυξένη Ρέρρα

  ● Το σχόλιο απο την κ.Ευαγγελία Χρυσίνα:

"Στην Αγία Ολγα μπαίνοντας υπάρχουν φωτογραφίες της οικογενείας και της απαραμίλλου ομορφιάς της κυρίας Αλίκης Κωνσταντοπουλου και επιγραφή ότι είναι μεγάλοι ευεργέτες!

Αιωνία τους η μνήμη!!!"

✨ Στη Δευτέρα Παρουσία θα παρουσιαστούν άνθρωποι, στους οποίους έχουμε προσφέρει αγάπη έμπρακτη. Και θα πουν στον Κύριο: “Αυτός μου έδωσε να φάω, αυτός με σκέπασε, αυτός με συγχώρεσε, αυτός μου έδειξε την πόρτα της εκκλησίας, αυτός με έφερε κοντά Σου. Κάνε τον ό,τι νομίζεις...”

 

Στη Δευτέρα Παρουσία θα παρουσιαστούν άνθρωποι, 

στους οποίους έχουμε προσφέρει αγάπη έμπρακτη.

Και θα πουν στον Κύριο:

“Αυτός μου έδωσε να φάω, 

αυτός με σκέπασε, 

αυτός με συγχώρεσε, 

αυτός μου έδειξε την πόρτα της εκκλησίας, 

αυτός με έφερε κοντά Σου.

Κάνε τον ό,τι νομίζεις”.

 

Αυτή η αγάπη, 

η έμπρακτη, η διΦυής, 

που απευθύνεται στη ψυχή και στο σώμα του ανθρώπου, 

θα σταθεί πρεσβευτής για τον καθένα μας 

μπροστά στον Εύσπλαχνo Πλάστη.

 

Και η Παναγία τότε, 

όπως λέει η παράδοση, 

θα σηκώσει τα χέρια Της 

και θα παρακαλέσει για τελευταία φορά, 

τον φιλάνθρωπο Χριστό, 

να συγχωρήσει όλους τους ανθρώπους...

 

† Αρχιμανδρίτης Ανανίας Κουστένης

 

|Τίμιος Πρόδρομος Παραλίας Διονυσίου

 

πηγή

👉 Εμείς; Τι Ρέζους άραγε;

 

☆ ...Χέρια, πού τά ἀγαθά τους τά κάνουν ψωμί νά χορτάσουν τούς πεινασμένους..." - ΑΓΙΟΣ ΣΑΜΨΩΝ Ο ΞΕΝΟΔΟΧΟΣ |α(μ)Φιερωμένο σε έναν (όχι και τόσο πια ) μικρούλη Χρήστο, που γιορτάζει σήμερα μαζί με τον Άγιο...

    Χέρια, τά ὁποῖα σκορποῦν τό χρυσάφι πού κατέχουν...
    Χέρια, πού τά ἀγαθά τους τά κάνουν ψωμί νά χορτάσουν τούς πεινασμένους...
    Χέρια, πού διακονοῦν τόν ἄνθρωπο ὡς εἰκόνα Θεοῦ...
   Χέρια, πού μετά τήν προσφορά διακριτικά ἀποσύρονται, νά μή δεχθοῦν τόν ἀσπασμό τῆς εὐγνωμοσύνης...
    Χέρια, πού ἔλαβαν ἀπό τόν Θεό τῆς ἱερωσύνης τό χάρισμα καί κράτησαν τόν πολύτιμο μαργαρίτη, προσφορά αἰώνιας ζωῆς στά παιδιά τῆς γῆς...
    Τέτοια ἦταν τά χέρια τοῦ ἁγίου Σαμψών τοῦ ξενοδόχου. 

Τά ἀσπάζομαι εὐλαβικά κάθε 27 Ἰουνίου, πού ἡ Ἐκκλησία τιμώντας τή μνήμη του φέρνει στή σκέψη μας μέρες δόξας καί μεγαλείου.
    Ἦταν τότε πού τό Βυζάντιο τοῦ Ἰουστινιανοῦ δέν ἔκτιζε μονάχα μιά Ἁγια-Σοφιά, μνημεῖο αἰώνιο· 

εἶχε νά δείξει κι ἄλλα πολλά ἔργα εὐσεβείας καί ἀγάπης. 

Τέτοιο ἦταν τό ἐντυπωσιακό οἴκημα πού ἔφερε τό ὄνομα: Νοσοκομεῖον Σαμψών τοῦ Ξενοδόχου. 

Αὐτοῦ τοῦ ἀνθρώπου, πού ἦρθε ἀπό τή Ρώμη ἔχοντας δώσει τήν περιουσία, τή μόρφωση καί τή ζωή του στούς ἐλαχίστους ἀδελφούς τοῦ Χριστοῦ. 

Γιατρός καί ἱερέας διακονοῦσε μέ αὐταπάρνηση τό φθαρτό σῶμα καί τήν ἄφθαρτη ψυχή.
   

 Εὐχαριστῶ τόν Θεό, διότι ἡ ζωή τοῦ ἁγίου του μᾶς διδάσκει πῶς μπορεῖ ὁ πιστός νά κάνει τόν πλοῦτο φτερά καί ὄχι δεσμά. 

Ἀποδεικνύει πώς ὅποιος σκορπᾶ τά ὑλικά ἀγαθά γιά νά ἀνακουφίσει τόν πλησίον καρπώνεται τά οὐράνια. 

Ἀποκαλύπτει ὅτι τά τάλαντα τοῦ ἀνθρώπου ἀξιοποιοῦνται μέσα στή διακονία τοῦ ἀδελφοῦ γιά τή δόξα τοῦ Θεοῦ.
    Ἀντικρύζω καί φέτος τήν εἰκόνα τοῦ ἁγίου μέ τήν ἱλαρή μορφή, χάρισμα τῆς χάριτος καί τῆς ἀσκήσεως. 

Διαβάζω στά πρωτοσέλιδα τῶν ἐφημερίδων τήν προκλητική διαχείριση τοῦ πλούτου ἀπό κάποιους «μεγάλους». 

Βλέπω ἰδανικά καί ἀξίες νά ξεπουλιοῦνται γιά τήν ἀπόκτηση θέσεων καί περιουσιῶν. 

Καί μέσα σ' ὅλα αὐτά ὁ ἅγιος Σαμψών, ὁ πετυχημένος, ὁ ἔνδοξος, ὁ μακάριος πολίτης τοῦ οὐρανοῦ, σπεύδει νά μᾶς συναντήσει στό ξέφρενο κυνηγητό μας γιά τήν ἀπόκτηση ὑλικῶν ἀγαθῶν καί νά μᾶς μηνύσει πώς τό ἀληθινό κέρδος δέν βρίσκεται στά πλούτη ἀλλά στή θυσία ἐν Χριστῷ.

Χαριτίνη Χατζῆ

Θεολόγος

http://www.apolytrosis.gr/index.php/component/k2/item/295-ag

Ὁ Ἅγιος Σαμψών ὁ Ξενοδόχος

Γεννήθηκε στὴ Ῥώμη ἀπὸ γονεῖς πλουσίους καὶ εὐσεβεῖς. 

Εὐφυὴς καθὼς ἦταν, σπούδασε φιλολογία, φιλοσοφία καὶ ἰατρική.

 Ἀλλὰ ὁ Σαμψών, ἐκτὸς ἀπὸ εὐφυΐα, εἶχε καὶ πνεῦμα Θεοῦ. 

Γι᾿ αὐτὸ μεταχειρίσθηκε τὴν ἰατρικὴ ὄχι σὰν ἐπικερδὲς ἐπάγγελμα, ἀλλὰ γιὰ εὐεργετικοὺς καὶ φιλανθρωπικοὺς σκοπούς.

Ὁδηγὸς στὴ ζωὴ γιὰ τὸ Σαμψὼν ἦταν ἡ ἐντολὴ τοῦ Κυρίου: 

«Γίνεσθε οὖν οἰκτίρμονες, καθὼς καὶ ὁ πατὴρ ὑμῶν οἰκτίρμων ἐστι». 

Νὰ γίνεστε, δηλαδή, εὐσπλαχνικοὶ στὸν πλησίον καὶ συμπονετικοὶ στὶς δυστυχίες καὶ στὶς ἀνάγκες του, καθὼς καὶ ὁ οὐράνιος Πατέρας σας εἶναι εὐσπλαχνικὸς σὲ ὅλους σας. 

Ἔτσι καὶ ὁ Σαμψὼν ἦταν προστάτης γιατρὸς τῶν φτωχῶν. 

Ἔμπαινε σὲ κάθε σπίτι ποὺ εἶχε ἀνάγκη καὶ ἔδινε στοὺς δυστυχισμένους ἀσθενεῖς του ἰατρικὴ βοήθεια, ἀλλὰ καὶ παρηγοριά. 

 Ἕναν ὁλόκληρο ὄροφο τοῦ σπιτιοῦ του εἶχε μετατρέψει σὲ νοσοκομεῖο καὶ περιέθαλπε πάσχοντες ἀστέγους. 

Ὅταν πέθαναν οἱ γονεῖς του, μὲ τὸν ἴδιο τρόπο ὁ Σαμψὼν συνέχισε τὴν ζωή του στὴν Κωνσταντινούπολη. 

Ἡ φήμη του προσείλκυσε τὴν εὔνοια καὶ αὐτοῦ τοῦ αὐτοκράτορα Ἰουστινιανοῦ (541 μ.Χ.). 

Ἀλλὰ καὶ ὁ Πατριάρχης Μηνᾶς, βλέποντας τὸ ἔργο καὶ τὴν ἀρετὴ τοῦ Σαμψών, τὸν χειροτόνησε ἱερέα. 

Μὲ ὅση περιουσία τοῦ ἀπέμεινε, ἔκτισε μεγάλο νοσοκομεῖο, ποὺ ἀναδείχθηκε σὲ φημισμένο φιλανθρωπικὸ ἵδρυμα. 

Ἐκεῖ ὁ Σαμψών, σὲ βαθειὰ γεράματα, γαλήνια ἀπεβίωσε...

  |σαν σήμερα το 2015 η πρώτη δημοσίευση από τον μικρούλη (προτού ακόμα χρονίσει...) "αμΦοτεροδεξιούλη"...

  (η επιχείρηση της αποψινής AI απεικόνισης του Αγίου έγινε από τον "ειδήμων" π.Παντελεήμων Κρούσκο...)

✔ Μα κάθε Φορά... |Δίνε, λέμε...

 

✔ Γιατί απλά δεν μπορούμε μόνοι μας...

{Το κείμενο δανειστήκαμε από τον Γιάννη Τσιτλακίδη}

|πρωτοδημοσιεύσαμε στις 15 Μάη 2020

👉 “Η φτώχεια δεν είναι βρώμικη, αν την ζεις με αξιοπρέπεια. Η πραγματική δυστυχία προκύπτει μόνο όταν χάνεις την τιμή σου... Δεν χρειάζεσαι υπάρχοντα για να είσαι πλούσιος... Απλά σταμάτα, δώσε χρόνο, κάνε μια χειρονομία, επέλεξε να είσαι εκεί για κάποιον που το έχει ανάγκη... |Η αλήθεια πονάει, αλλά πρέπει να ειπωθεί...

    

 |αν θες να παραδειγματιστείς στη ζωή σου

και είσαι ανοιχτός και χωρίς προσκόμματα και δικαιολογίες,

μπορείς να ζηλέψεις αξιοπρεπείς συμπεριΦορές από παντού.

Κυρίως από εκεί που δεν περιμένεις...|

✔ Ο Μπαλντίνι είναι τεράστια μορφή, 

ο τωρινός προπονητής της Εθνικής Ιταλίας, 

ο οποίος έχει ζήσει έντονα το κομμάτι της φτώχειας, 

με πατέρα που παρακαλούσε για ελεημοσύνη.

Τα λόγια του να γίνουν φάρος σε κάθε ανθρώπινη ψυχή.

Πάντα όταν μιλάει έχει σημαντικά πράγματα να πει...

👉  “Η αλήθεια πονάει, αλλά πρέπει να ειπωθεί.

Μεγάλωσα βλέποντας τον πατέρα μου 

να σκύβει μπροστά σε έναν κόσμο που περνούσε χωρίς να τον δει.

Δεν είχαμε σπίτι να κλειδώσουμε, 

ούτε αριθμούς να ελέγξουμε στον λογαριασμό.

Τα στομάχια μας ήταν άδεια.

Και μια πεισματάρα ελπίδα που δεν ήθελε να πεθάνει.

Ο πατέρας μου δεν βοηθούσε έναν τυφλό από οίκτο.

Τον συνόδευε γιατί ήξερε από μόνος του 

τι σημαίνει να μην έχεις τίποτα.

Κι'όταν η ζωή του τα έπαιρνε όλα, 

δεν έκλεβε, 

δεν έλεγε ψέματα, 

δεν συνέτριψε κανέναν.

Προσπαθούσε να το επικοινωνήσει.

Και δεν έκρυψα ποτέ αυτό το χέρι του πατέρα.

Πάντα το έδειχνα περήφανα.

Επειδή πήρα ένα μάθημα από αυτόν 

που δεν διδάσκουν ούτε στο σχολείο 

ούτε στα σαλόνια 

όπου το χρήμα μιλάει περισσότερο από τους ανθρώπους…

Η φτώχεια δεν είναι βρώμικη, 

αν την ζεις με αξιοπρέπεια.

Η πραγματική δυστυχία προκύπτει μόνο 

όταν χάνεις την τιμή σου.

Μου έμαθε ότι δεν χρειάζεσαι υπάρχοντα 

για να είσαι πλούσιος.

Απλά σταμάτα, δώσε χρόνο, 

κάνε μια χειρονομία, 

επέλεξε να είσαι εκεί για κάποιον που το έχει ανάγκη.

Τα λεφτά τελειώνουν.

Ο καιρός όχι.

Τα λεφτά αγοράζουν πράγματα.

Μπορείς να γεμίσεις ένα σπίτι με αντικείμενα, 

αλλά αν δεν ξέρεις πώς να αγκαλιάσεις, 

αν δεν κοιτάξεις στα μάτια κάποιον που αγαπάς, 

αν δεν σταματήσεις να ακούσεις… 

τότε είσαι ο πιο φτωχός από όλους.

Ο πλούτος δεν είναι στο πορτοφόλι.

Είναι στους ανθρώπους που επιλέγεις, 

στον χρόνο που δίνεις χωρίς να διεκδικείς, 

στα βήματα που κάνεις δίπλα σε εκείνους 

που δεν μπορούν μόνοι τους.

Και όταν έρθει η ώρα να τακτοποιήσεις τους λογαριασμούς, 

κανείς δεν θα σε ρωτήσει πόσα λεφτά είχες.

Θα σε ρωτήσουν πόσες ζωές έχεις αγγίξει.

Πόσο φως άφησες πίσω σου.

Γι’ αυτό το λέω χωρίς να κοιτάω κάτω, 

αλλά με το κεφάλι ψηλά:

Είμαι ο γιος ενός άντρα που παρακαλούσε για ελεημοσύνη.

Και είναι αυτός που μου άφησε τον μοναδικό πλούτο 

που πραγματικά μετράει.

Καθαρά χέρια 

και την αξιοπρέπεια του να μην πουλήσω ποτέ τον εαυτό μου.”

|Σίλβιο Μπαλντίνι

(προπονητής της Εθνικής Ιταλίας)

πηγή: Dieci

 

✔ Για κάποιον & όχι (μόνο) με κάποιον...

 

|"αμΦ." συμπληρωματικά:

Κι αν δεν γίνεται να είσαι εκεί δίπλα του,

για να του κρατάς το χέρι...

Ξόδεψε λίγη ξεκούραση από το βράδυ σου 

κάνοντας προσευχή

για τον άνθρωπό σου,

γνωστό ή και άγνωστο 

(αν έχεις τα κότσια)...

Όσο αντέχεις.

Να΄σαι σίγουρος πως ο αναγκεμένος σου

θα το εκλάβει σαν παρέα.

Και η ευχή σου 

με έναν παράδοξο τρόπο

θα γυρίσει πίσω σε σένα. 

Και στους δικούς σου...

Σιγουράκι, λέμε.

Δοκίμασέ το 

(αν τολμάς...)

✨ Δίνε! Δεν χρειάζονται πολλά για αρχή. Μια μικρή σταγόνα Φτάνει...

 

✔ Αν λέει ψέμματα, θα τα βρει με τον Κύριο... |Όσιος Βησσαρίων ο Αγαθωνίτης - 22 Ιανουαρίου

                         

|λέγαμε από πάντα, δημοσιεύσαμε το 2024...

[η επιμέλεια της ανάρτησης από την εκ των "συν αυτώ", 

Πολυξένη Γιαννακοπούλου ]

✔ ...Του Θεού είναι...

 

✨ Δίνε, λέμε! Ό,τι μπορείς... |Γιατί αυτό είναι ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ.-

                           

      |Όπως αυτό το παλικάρι... 

Μαζί με το κούρεμα προσΦέρει: 

παρέα, συζήτηση, συμπόνια...

   Ανθρωπιά.-

✔ Ευτυχώς που η ανθρωπιά δεν μπαίνει φυλακή...

                                 |Ἐν Φυλακῇ ἤμιν... 

                         |γράφει η κ.Maria Kontogeorgi

·

✨ ...ΔΕΝ ΕΧΩ ΛΟΓΙΑ... ✨

Προχθές με καλούσαν στο κινητό 

μη έχοντας αριθμό και όνομα και έγραφε (ΑΓΝΩΣΤΟ).

Δεν θα απαντούσα καθώς συμβαίνουν διάφορα, 

αλλά με καλούσαν και την επόμενη ημέρα.

 Αποφάσισα να απαντήσω 

και ακούω μια ανδρική φωνή να μου λέει: 

"Συγνώμη για την επιμονή μου,

λέγομαι.........,

σας έπαιρνα και εχθές, 

αλλά δεν βγαίνει αριθμός γιατι σας τηλεφωνώ 

μέσα απο τις φυλακές απο καρτοτηλέφωνο.

Ένιωσα λίγο κάπως η αλήθεια 

και ευγενικά του λεω: 

"-- Πείτε μου, πως μπορώ να σας βοηθήσω;"

  " -- Όλοι μαζί  οι κρατούμενοι 

έχουμε μαζέψει μερικά χρήματα. 

Δεν είναι πολλά, 

αλλά θέλουμε να να τα προσφέρουμε στα παιδιά..."

 Βούρκωσα. είχα καιρό να συγκινηθώ έτσι!

Πήγα λοιπόν σήμερα,

 γνώρισα την κοινωνική λειτουργό και τον κύριο ...,

πατερα τριών παιδιών 

(κρατούμενο) των φυλακών της Κω,

 ο οποίος είχε την πρωτοβουλία 

στο να μαζέψουν το υστέρημά τους! 

Βουρκωμένη και συγκινημένη 

είπαμε δυο λόγια,

 ανταλλάξαμε ευχές 

και τους ευχαρίστησα για την πράξη τους. 

Βγαίνοντας έξω, 

η Κυρία Χριστίνα μου ανέφερε 

πως οι κρατούμενοι το σκέφτηκαν μόνοι τους 

και με έψαξαν...

Νομίζω πως δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτήν την ημέρα!

Επίσης μου ανέφερε 

πως έχουν πραγματικά ανάγκη 

απο ρούχα και παπούτσια.

Όποιος απο εσάς έχει κάτι από αυτά 

που δεν του κάνει, 

που δεν το θέλει 

ή πιθανότατα το έχει βαρεθεί,

 θα είναι ευχής έργο να το προσφέρετε 

στους κρατούμενους των  φυλακών μας 

και εκεί πραγματικά θα πιάσουν τόπο...

Φλόγα Σύλλογος Γονιών Παιδιών με Νεοπλασματική Ασθένεια

|ο τίτλος που διαλέξαμε για την ανάρτησή μας ανήκει στον κ. Χρήστο Γαμβρέλλη.-

- την είδηση μας έστειλε ο συν-εργάτης μας, 

Ένα παιδί / Ένας Άνθρωπος

✔ Συμπληρωματικά:

Αν κάποιοι πραγματικά θέλουμε να βοηθήσουμε σε αυτόν τον χώρο,

υπάρχει και η σίγουρη επιλογή που λέγεται ΟΝΗΣΙΜΟΣ...

Αν θες παραπάνω, ρίξε μια ματιά εδώ...

☆ Μήπως ν'αρχίσουμε να ξεΦορτώνουμε τα περιττά βάρη που κουβαλάμε πάνω μας; Γιατί, πως αλλιώς θα ζήσουμε ΧριστούΓεννα; |ας ακούσουμε τον παπα Σπύρο μας και θα καταλάβουμε το Γιατί και το Πως. Το Πότε θα το πούμε και θα το αποΦασίσουμε ο καθένας μας μονάχος του...

 

✔ Επαίτες...

 

☆ Ο Άγιος Φιλάρετος ο Ελεήμων - 1 Δεκεμβρίου | Ένας από τους κύριους εκπροσώπους του "Δίνε, λέμε..."

    

     |Στην αγάπη σας προσΦέρουμε απόψε 2 επιλογές για τον επίσης εορτάζοντα Άγιο Φιλάρετο: 

Η μία είναι σύντομη, ούτε 7' και είναι για τα παιδιά μας και για όσους από μας δεν έχουν λίγο παραπάνω χρόνο, από το γνωστό πλέον σε όλους μας Optiko....

 

    

    Και η δεύτερη είναι μια θεότρελη, συνταρακτική, ίσως και καθοριστική για κάποιους από μας ομιλία, την οποία επίσης ανεπιΦύλακτα θα συνιστούσαμε, όπως κάνουμε όλα αυτά τα χρόνια από τη μέρα που την πρωτακούσαμε από το αγιασμένο στόμα του τελευταίου Πενταπόλεως και Κεντρικής Αφρικής, του μακαριστού π.Ιγνατίου Μαδενλίδη...

      |Σχετικό (στου "δίνε" την τρέλα...):

☆ - Και ποιόν αδικώ, λέει ο πλεονέκτης πλού­σιος, με το να ενδιαφέρομαι για την περιου­σία μου; - Αλήθεια; ;;;

 

-Και ποιόν αδικώ, λέει ο πλεονέκτης πλού­σιος, με το να ενδιαφέρομαι για την περιου­σία μου; 

-Αλήθεια; ;;;

Αλλά πές μου, ποιά είναι η περι­ουσία σου, ποιά είναι τα δικά σου; Από πού τα έλαβες και τα έφερες στη ζωή; 

Πραγματι­κά, συμπεριφέρονται πολλές φορές οι πλού­σιοι όπως κάποιος που πιάνει θέση στο θέα­τρο, για να έχει καλή θέα, και έπειτα εμποδί­ζει τους μετέπειτα εισερχόμενους να βρουν κι αυτοί κάποια θέση, δικαίωμα που είναι κοι­νό για όλους. 

Δηλαδή καταλαμβάνουν οι πλούσιοι τα κοινά αγαθά, τα ιδιοποιούνται, μόνο και μόνο επειδή έτυχε να έλθουν στα χέρια τους πριν από τους άλλους.

Είναι αληθινό πως, αν ο καθένας κρατούσε αυτό που του χρειαζόταν, για να ικανοποιή­σει τις ανάγκες του, και το περίσσευμα το έδι­νε σε όσους το είχαν ανάγκη, τότε δεν θα υ­πήρχε κανένας φτωχός. 

Δεν βγήκες γυμνός από την κοιλιά τής μη­τέρας σου; Δεν θα επιστρέψεις πάλι γυμνός στη γη; Κι αυτά που έχεις τώρα από πού τα έχεις; Αν μου πεις ότι τα έχεις από την τύχη, είσαι άθεος, διότι δεν αναγνωρίζεις τον Δημιουργό , ούτε ευχαριστείς τον Δωρεοδότη. Αν όμως παραδέχεσαι ότι τα έλαβες από τον Θεό, πες μου το λόγο για τον οποίο τα έλαβες. 

Μή­πως ο Θεός είναι άδικος και μοιράζει σε μας άνισα όσα χρειαζόμαστε σ’ αυτή τη ζωή; Για­τί εσύ να είσαι πλούσιος και εκείνος να είναι φτωχός; 

Για κανένα άλλο λόγο, παρά για να αποδειχθείς εσύ καλός οικονόμος και να λά­βεις τη Χάρη και τον μισθό τής καλής διαχειρίσεως και της πονετικής καρδιάς σου προς τους αδελφούς. 

[MEΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ, ομιλία εις το λόγιον του Λουκά "καθελώ μου τας αποθήκας..."]

 |εμείς από τον π.Παντελεήμων Κρούσκο

✨ Μια μητέρα ζητά φως σε ένα απέραντο τούνελ θλίψης ...

 

     |Πριν λίγες μέρες δεχτήκαμε το παρακάτω mail.

Το κοινοποιούμε στην αγάπη σας αυτούσιο...|

   "Με σεβασμό και εκτίμηση θα ήθελα να σας συγχαρώ για το έργο σας και για την αποστολή που επιτελείτε καθημερινά μέσα από το site σας. Το site αποτελεί φάρο ελπίδας ενημέρωσης... και δύναμης για τόσους ανθρώπους που το έχουν ανάγκη.

 

Σας γράφω με μια προσωπική παράκληση. 

Είμαι μητέρα που δίνω αγώνα με τον καρκίνο, έχοντας δίπλα μου έναν γιο με ειδικές ανάγκες και μια οικογένεια που δοκιμάζεται σκληρά. 

Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε αυτή την περίοδο είναι πολλές και η ανάγκη μας για στήριξη μεγάλη...

Θα σας ήμουν απέραντα ευγνώμων αν μπορούσατε να φιλοξενήσετε στο site σας μια έκκληση βοήθειας για την οικογένειά μου. 

Ένα μικρό άνοιγμα από εσάς θα μπορούσε να αγγίξει καρδιές και να μας δώσει την ελπίδα που τόσο χρειαζόμαστε.

 

Με εκτίμηση και ευγνωμοσύνη,

Αναστασία Παπαναστασίου

 

   "Μια μητέρα ζητά φως σε ένα απέραντο τούνελ θλίψης

 

Με λένε Αναστασία. Είμαι μητέρα δύο παιδιών και καθημερινά παλεύω με την ασθένεια, τη φτώχεια και την αγωνία. Ο καρκίνος μπήκε στη ζωή μου και την άλλαξε για πάντα, μα το πιο βαρύ φορτίο δεν είναι η αρρώστια· είναι να κοιτάζω τα παιδιά μου και να μην μπορώ να τους προσφέρω τα απαραίτητα.

 

Ο γιος μου, με ειδικές ανάγκες, είναι μια ψυχή καθαρή που δεν παραπονιέται ποτέ. Η κόρη μου παλεύει με τη θλίψη και τις κρίσεις πανικού. Κι εγώ, με σοβαρό πρόβλημα υγείας που χρειάζεται χειρουργείο, στέκομαι συχνά μπροστά σε σκληρές επιλογές: φάρμακα ή λίγο ψωμί στο τραπέζι;

 

Ζητώ ένα χέρι αγάπης. Μια πράξη ελέους. Έναν άνθρωπο που θα δει πίσω από τις λέξεις, μια μάνα που ελπίζει ακόμα. Γιατί πιστεύω πως ο Θεός δεν ξεχνά και στέλνει τους ανθρώπους Του εκεί όπου το σκοτάδι μοιάζει ατελείωτο.

 

Μακάριοι οι ελεήμονες· γιατί αυτοί γίνονται το φως σε ξένα σκοτάδια, η ανάσα σε ξένες αγωνίες, το θαύμα σε ξένες ζωές.

 

Αν μπορείτε να σταθείτε κοντά μας, η βοήθειά σας θα είναι για μένα και τα παιδιά μου μια αχτίδα ελπίδας σε αυτό το τούνελ θλίψης.

 

Με ευγνωμοσύνη και σεβασμό,

Αναστασία Παπαναστασίου

 

  [Τράπεζα Πειραιώς

Αρ. Λογ.: 5027-072172-420

IBAN: GR40 0172 0270 0050 2707 2172 420

BIC: PIRBGRAA

 

Papanastasiou Anastasia

Εθνική Τράπεζα

Αρ. Λογ.: 079/628203-25

IBAN: GR78 0110 0790 0000 0796 2820 325

BIC: ETHNGRAA

Papanastasiou Anastasia ]