✨ Μια γυναίκα μόνη & μια ολόκληρη χώρα!... Η Αγία Νίνα, που έγινε η Απόστολος της Γεωργίας (14 Ιανουαρίου) |το΄ξερες πως πρόκειται για την ξαδέλΦη του τεράστιου Αγίου Γεωργίου του ΤροπαιοΦόρου;

Η αγία Νίνα (από εδώ)

ΠΗΓΗ ΖΩΗΣ

Ισαπόστολος της Γεωργίας και εξαδέλφη του Αγίου Γεωργίου του τροπαιοφόρου. Γεννήθηκε στα τέλη του 3ου αι. στην Καππαδοκία. Κατάγονταν από αριστοκρατική οικογένεια. Πατέρας της ο Ζαβουλών, φημισμένος στρατιωτικός στην αυτοκρατορική αυλή της Ρώμης. Μητέρα της η Σωσσάνα, αδελφή του Πατριάρχου Ιερουσαλύμων Ιουβενάλιου.

Όταν η Αγία Νίνα έγινε δώδεκα χρονών, οι γονείς της αποφάσισαν να αφιερώσουν την υπόλοιπη ζωή τους στο Θεό. Πούλησαν όλη τους την περιουσία τους και την μοίρασαν στους φτωχούς. Ο Ζαβουλών έφυγε και εξαφανίστηκε στην έρημο του Ιορδάνου. Η Σωσσάνα όμως, έφυγε στα Ιεροσόλυμα και από τον επίσκοπο αδελφό της τοποθετήθηκε διακόννισα, στον ιερό ναό της Αναστάσεως του Κυρίου, για να φροντίσζει τις φτωχές και άρρωστες γυναίκες. Την Αγία Νίνα παρέδωσαν στη ευλαβέστατη γερόντισσα Νιοφόρα για να την αναθρέψει.

Η αγία Νίνα και οι γονείς της, άγιοι Ζαβουλών και Σωσσάνα (γιορτάζουν 20 Μαΐου).

 

Η Αγία Νίνα έμαθε καλά την Αγία Γραφή και τα λειτουργικά κείμενα. Όταν έμαθε την ιστορία του άρραφου χιτώνα, άρχισε να προσεύχεται στην Υπεραγία Θεοτόκο να την αξιώσει να προσκυνήσει τον χιτώνα του Κυρίου. Η Παναγία εισάκουσε τις προσευχές της και δίνοντάς της στο χέρι έναν σταυρό κατασκευασμένο από κληματόβεργες, για να την προστατέψει από ορατό και αόρατο εχθρό, της είπε να πάει στη Γεωργία να κυρήξει το Ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού και να βρει τον άρραφο χιτώνα Του. Όταν ξύπνησε η Αγία Νίνα, είδε να κρατά στο χέρι της, στην πραγματικότητα, τον σταυρό, ο οποίος φυλάσσεται επαργυρωμένος μέχρι σήμερα στον Καθεδρικό Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, στην Σιών, στην Τιφλίδα της Γεωργίας.

Με την βοήθεια αυτού του Ιερού Σταυρού, δοσμένο από τα χέρια της Παναγίας μας, κήρυξε η Αγία Νίνα το Ευαγγέλιο και βρήκε επίσης τον άρραφο χιτώνα. Έκανε θαύματα πολλά, πίστεψε ακόμα και ο ειδωλολάτρης βασιλεύς Μίριαν από θαύμα που έκανε και στον ίδιο, και ζήτησε μαζί με την Αγία Νίνα, από τον Μέγα Κωνσταντίνο στο Βυζάντιο, ομάδες μορφωμένων Ορθόδοξων Ιερέων, να πάνε στην Γεωργία και να βαπτίσουν όλον τον λαό της, 5.000.000 κατ. στους ποταμούς Κούρα και Αράγβι, και να θεμελιώσουν την εκκλησία του Χριστού.

Ο σταυρός της αγίας Νίνας, με το χαρακτηριστικό ιδιόρρυθμο σχήμα του, που είναι πλέον το "γεωργιανό σχήμα" του σταυρού (φωτο από εδώ).

Μετά από πολλά γόνιμα χρόνια αποστολικής διακονίας, παρέδωσε το πνεύμα της ειρηνικά στα χέρια του Χριστού, στις 14 Ιανουαρίου, πιθανότατα του έτους 338, και σε ηλικία εξήντα επτά ετών, αφού πρώτα παρήγγειλε να ταφεί στο φτωχικό καλύβι όπου βρισκόταν εκείνη την ώρα. Ο βασιλιάς, ο επίσκοπος και όλος ο λαός, θρηνώντας για το θάνατο της μεγάλης αθλήτριας της πίστεως, θέλησαν να μεταφέρουν το λείψανό της στον καθεδρικό ναό της Μτσχέτα. Παρ’όλες τις προσπάθειές τους όμως δεν μπόρεσαν να μετακινήσουν το φέρετρο της Αγίας από τον τόπο της εκλογής της. Έτσι την έθαψαν εκεί στην ταπεινή της καλύβα, στο χωριό Μπόντμπε. Αργότερα ιδρύθηκε γυναικεία μονή προς τιμήν της. Ο Πανάγαθος Θεός δόξασε την Αγία Νίνα διατηρώντας το σώμα της άφθαρτο.

Τον πρώτο καιρό της Ορθοδοξίας στην Γεωργία, τον έσπειρε ο Απόστολος Ανδρέας ο Πρωτόκλητος και ο Σίμων ο Κανανίτης από την εποχή των Αποστόλων, αλλά η πραγματική νίκη του Χριστιανισμού πραγματοποιήθηκε περί τα μέσα του 4ου αι. μέσω της Ισαποστόλου Αγίας Νίνας.

Ο πρώτος ναός της Αγίας Νίνας εδώ στην Ελλάδα, κτίζεται τώρα στην Αιδηψό Ευβοίας, στο μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου, μαζί με της μητέρας του Αγίου, της Αγίας Πολυχρονίας...

    

    |Δες κι αυτό αν θες...

       «Που θα σε βρω Αγία Νίνα, πώς θα μάθω τον βίο σου;»

   "Στις 17 Σεπτεμβρίου ’98, παρουσιάστηκε ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας στην κόρη μου και αποφάσισαν οι γιατροί να μας στείλουν στην Λοζάνη της Ελβετίας για εγχείρηση.

Εγώ έπαθα τόσο μεγάλο σοκ, που η μόνη μου παρηγοριά ήταν η εκκλησία της Ορθοδοξίας μας. Έπεφτα στα γόνατα μπροστά στις εικόνες του Χριστού μας και της Παναγίας μας, και με δάκρυα στα μάτια, τους παρακαλούσα να πάνε όλα καλά.

Στις 25 Οκτωβρίου ημέρα Κυριακή, ξύπνησα στις 7 το πρωί και με ξαναπήρε για λίγο ο ύπνος, όπου αισθάνθηκα να μου έρχεται μια φωνή από την εκκλησία της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος στα Σούρμενα, και να μου λέει:

 Ξύπνα να πας στην εκκλησία, σε περιμένει η Αγία Νίνα.

Παρόλο που η φωνή με καλούσε από την συγκεκριμένη εκκλησία που ανέφερα, ενώ εμείς μένουμε στην Αργυρούπολη, εγώ και η κόρη μου, πήγαμε να εκκλησιαστούμε στην Αγία Παρασκευή της Ηλιούπολης, γιατί έτσι είχαμε προγραμματίσει από το Σάββατο. Αφού σχόλασε η εκκλησία, αρχίσαμε να ψάχνουμε με την κόρη μου στις εικόνες και όλη την αγιογράφηση στους τοίχους για να δούμε αν υπάρχει Αγία Νίνα. Δεν την βρήκαμε πουθενά και πήγα και ρώτησα τον ιερέα της εκκλησίας να μου πει αν ξέρει να υπάρχει Αγία με αυτό το όνομα. Υπάρχει, μας λέει, και είναι Ρωσίδα, αλλά εδώ στην εκκλησία δεν έχουμε την εικόνα της. Γυρίζουμε στο σπίτι και το απόγευμα πηγαίνω στην εκκλησία των Σουρμένων απ’ όπου μου ήρθε η φωνή. Ψάχνω, μα και εκεί δεν την βρίσκω. Ρωτώ την νεωκόρο μήπως την έχουν μέσα στο ιερό της εκκλησίας, όχι, μου λέει, πρώτη φορά ακούω γι’ αυτήν την Αγία...
Φεύγω απογοητευμένη μουρμουρίζοντας «που θα σε βρω Αγία Νίνα, πώς θα μάθω τον βίο σου;». Πηγαίνω στην Ρώσικη εκκλησία στην Φιλελλήνων στην Αθήνα, ούτε εκεί υπήρχε, ούτε και στην Μητρόπολη.

Στις 4 Νοεμβρίου που ετοιμάζαμε τα χαρτιά μας για την Ελβετία, στην πλατεία Βάθης μας σταματάει κάποια κυρία και μας ρωτάει: 

«το θέλετε αυτό το βιβλιαράκι; Είναι της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας». 

– «Και βέβαια το θέλουμε» της λέω κια σχεδόν της το άρπαξα από το χέρι. Το βάζω στην τσάντα μου και γυρίζοντας στο σπίτι μετά από δυο-τρεις ώρες με το λεωφορείο, σκέφτηκα, μια που βρήκα θέση να του ρίξω μια ματιά.

Η συγκίνησή μας μόλις αντικρίσαμε το όνομα της Αγίας Νίνας δεν περιγράφεται!!
Μέσα σε τόσο λίγες μέρες, (11 μέρες) μου έστειλε και το μήνυμά της και φρόντισε τόσο γρήγορα να μου στείλει το βιβλίο με τον βίο της για να την μάθω.
Κλαίγαμε οικογενειακώς στο σπίτι από την συγκίνηση που μια τόσο μεγάλη Αγία, Ισαπόστολος της Ορθοδοξίας μας, μας καταδέχθηκε και ξέραμε πια ότι θα’ναι κοντά μας στις δύσκολες μέρες που περνούσαμε.
Μετά από λίγες μέρες, πηγαίνω στον εσπερινό της εκκλησίας αυτής που μου ήρθε η φωνή αυτή, και ενώ έβλεπα πολύ καιρό να’χουν σκαλωσιές μέσα, είχα την εντύπωση ότι φρεσκάρανε την αγιογράφηση, γιατί όλων των Αγίων τα ενδύματα ήταν τελειωμένα.
Μόνο τα πρόσωπά τους ήταν άφτιαχτα.

Αφού τέλειωσε ο εσπερινός, γυρίζω δεξιά στον τοίχο και βλέπω αγιογραφημένους τον Άγιο Ραφαήλ, την Αγία Ειρήνη και τον Άγιο Νικόλαο. 

(Αυτούς έχω για προστάτες μου εδώ και 8 χρόνια. Με τον ίδιο τρόπο της Αγίας Νίνας και ο Άγιος Ραφαήλ μου έστειλε την φωνή του από την εικόνα του που έχω στο σπίτι μου και μου ζήτησε όταν θέλω να προσευχηθώ, να ζητώ Αυτόν. Ήξερε ότι θα μου συμβούν πάρα πολλά και φρόντισε να με προετοιμάσει ώστε να μη πανικοβληθώ, ξέροντας πια ότι είναι κοντά μας. Από τότε έρχεται στον ύπνο μου και μου δίνει λύσεις σε διάφορα προβλήματά μου).
 

Κατασυγκινημένη, μόλις τους είδα αγιογραφημένους, γυρίζω και ρωτώ την νεωκόρο:
-«Τους είχατε εδώ αγιογραφημένους τους Αγίους μου κι’ εγώ τώρα τους βλέπω;»
-«Δεν τους είχαμε. Χθες τους τελείωσε ο αγιογράφος» μου είπε.
- «Δηλαδή τις αγιογραφήσεις, χαμηλά στους τοίχους, τώρα τις κάνετε;»
-«Ναι, και τώρα αγιογραφεί τα πρόσωπά τους» μου απάντησε.

Ακριβώς αυτήν την στιγμή κατάλαβα ότι αυτό ήθελε και η Αγία Νίνα. Να αγιογραφηθεί και αυτή. Γι’ αυτό μου έστειλε την φωνή της από αυτήν την εκκλησία.
Αμέσως πήγα και κουβέντιασα για όλα αυτά με τον ιερέα της εκκλησίας που ούτε και αυτός την ήξερε μέχρι τότε. Με άκουσε με υπομονή, και τον ευχαριστώ γι’ αυτό.

Η βιογραφία της αγίας, έκδοση της ιεράς μονής Παρακλήτου Ωρωπού (από εδώ). Κι άλλο βιβλίο γι' αυτήν, εδώ.

Διάβασε το βιβλιαράκι με τον βίο της, και θαυμάζοντάς την μου είπε:
«Μεγάλη Αγία! Ισαπόστολος, σαν την Αγία Φωτεινή! Ελάτε αύριο να μιλήσετε με τον αγιογράφο να μας την αγιογραφήσει». Πηγαίνω την επομένη και αφού διάβασε το βίο της ο αγιογράφος, μου λέει: «Αυτήν εδώ θα αφιερώσουμε στην Αγία Νίνα, γιατί αυτά τα ρούχα ταιριάζουν σε Ισαπόστολο». Και δεν βρίσκω καθόλου τυχαίο το ότι ακριβώς σε εκείνο το σημείο καθόμουν και προσευχόμουν. Επίσης δεν βρίσκω καθόλου τυχαίο το ότι η εγχείρηση της κόρης μου στην Ελβετία, έγινε στις 14 Ιανουαρίου, ανήμερα της εορτής της Αγίας Νίνας.

Όλα τα είχε προβλέψει η μεγάλη αυτή Αγία και ήταν δίπλα μας και πήγαν όλα, δόξα τω Θεώ, πάρα πολύ καλά.

Αυτή είναι η ορθοδοξία μας που με όλα αυτά που σας γράφω και άλλα πολλά που δεν γίνεται να σας κουράσω ακόμη περισσότερο, μπαίνω μέσα σε εκκλησία και διαλύω από αγάπη για τον Χριστό μας, την Παναγία μας, και όλους μα όλους τους Αγίους μας που πρεσβεύουν για μας. Με όλα αυτά που μου έχουν συμβεί, έχω πιστέψει ακόμη πιο πολύ πως όταν τους ζητήσουμε κάτι με πολύ πίστη, οι ουρανοί είναι ορθάνοιχτοι, ακούν τις προσευχές μας και είναι δίπλα μας πιστοί βοηθοί και προστάτες μας. Θα τους ευγνωμονώ σε όλη μου τη ζωή και θα τους δοξάζω με πολύ συγκίνηση, πολύ πίστη και πάρα πολύ αγάπη.

ΤΟΥΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ

Εξαιρετική εικόνα με τους αγίους πάντες της Γεωργίας. Στη μέση εικονίζεται το κομμένο δέντρο (στο οποίο τοποθετήθηκε ένας κίονας), κάτω από το οποίο είναι θαμμένη η κόρη ενός τοπικού Εβραίου ραββίνου, κρατώντας αγκαλιά τον άρραφο χιτώνα του Χριστού. Κατά την παράδοση, ο ραββίνος (που ζούσε την εποχή του Χριστού) είχε πιστέψει σ' Αυτόν απ' όσα είχε ακούσει. Έτσι, φρόντισε ν' αγοράσει το χιτώνα από το Ρωμαίο στρατιώτη που τον είχε κερδίσει στα ζάρια. Όμως η ενάρετη κόρη του, κρατώντας τον στην αγκαλιά της, ξεψύχησε (ως αγία). Στάθηκε αδύνατο να τον πάρουν απ' τα χέρια της κι έτσι τον έθαψαν μαζί της. Με τον καιρό φύτρωσε το δέντρο, που πάλι στάθηκε αδύνατο να το ξεριζώσουν. Η ιστορία καταγράφεται σ' αυτό το βιβλίο, απ' όπου και η εικόνα.

 

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟ ΑΓΙΑΣ ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΑΣ (μητέρας αγ. Γεωργίου) Ζωήν την αιώνιον επιποθσύσα Σεμνή, φθαρτών κατεφρόνησας Κια ηδονών κοσμικών, Χριστόν αγαπήσασα Όθεν Πολυχρονία, συν υιώ Γεωργίω, θείω τροπαιοφόρω, Μαρτυρίου μετέσχες διό σε Μακαρία πίστει γεραίρομεν.

ΑΠΟΛΥΤ. ΑΓ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ Ως των αιχμαλώτων ελευθερωτής και των φτωχών υπερασπιστής, ασθενούντων ιατρός, βασιλέων υπέρμαχος, τροπαιοφόρε μεγαλομάρτυς Γεώργιε, πρέσβευε Χριστώ τω Θεώ σωθήναι τας ψυχάς ημών.

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ ΑΓΙΑΣ ΝΙΝΑΣ

Ήχος πλ α’ . Τον συνάναρχον λόγον

‘Ως ωραίοι οι πόδες σου οι ζηλώσαντες ακολουθήσαι ταίς τρίβοις των αποστόλων Χριστού, Νίνα σκεύος Παρακλήτου παμφαέστατον’ όθεν τιμώντες σε πιστώς, Γεωργίας φρυκτωρέ φωτόλαμπρε, σε αιτούμεν’ ημών τα σκότη λιταίς σου της αγνωσίας πόρρω σκέδασον.

ΠΡΟΣ ΔΟΞΑΝ ΘΕΟΥ

Κα Ελένη (δίδεται και 

τηλέφωνο στην αρχική πηγή)

Τρέιλερ κινηματογραφική ταινία για την αγία (δες εδώ):

Η ανάμνηση της κατάθεσης του Χιτώνα του Κυρίου στη Γεωργία υπάρχει έντονη ακόμη & είναι εκκλησιαστικά αποδεκτή.

πηγή

  

"Αν μια γυναίκα που εἶναι εἰκόνα τῆς Θεομήτορος δεν ἀγαπᾶ, ἀλλά ζεῖ και ὑπάρχει μόνον για τον ἑαυτό της, τότε...

Αν μια γυναίκα 

ποὺ εἶναι εἰκόνα τῆς Θεομήτορος  

δὲν ἀγαπᾶ, 

ἀλλὰ ζεῖ καὶ ὑπάρχει μόνον γιὰ τὸν ἑαυτὸ της,

τότε ... δὲν ἔχει λόγο ὑπάρξεως. 

Εἶναι σὰν τό ἀνάλατο ἅλας 

ποὺ μόνο ὡς ποδόμακτρο,

νὰ καθαρίζουν οἱ ἄνθρωποι 

τις ἀκαθαρσίες τῶν παπουτσιῶν τοὺς ,  

χρησιμεύει...

✔ "Ο φεμινισμός του Χριστού" |π. Νικόλαος Λουδοβίκος |ΔΗΜΗΤΡΙΑ 2025

 

Με συνεχώς αυξανόμενο πνευματικό ενδιαφέρον, πολλοί είναι οι πιστοί που συμμετέχουν στις ενοριακές εορταστικές εκδηλώσεις «ΔΗΜΗΤΡΙΑ 2025», οι οποίες πραγματοποιούνται στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου, Δήμου Αγίου Δημητρίου Αττικής.

Το απόγευμα, μετά τον Αναστάσιμο Εσπερινό, ώρα 7.00 πραγματοποιήθηκε ομιλία του Αιδεσιμολογιωτάτου Πρωτοπρεσβυτέρου π. Νικολάου του Λουδοβίκου, Καθηγητή Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, με θέμα: 

«Ο Φεμινισμός του Χριστού».

Ο π. Νικόλαος στην εμπνευσμένη ομιλία του θέλοντας να περιγράψει την κατάσταση της σημερινής εποχής ανέφερε: 

«Πολλές φορές ακούμε τον ευαγγελικό λόγο και τα λόγια των Πατέρων της Εκκλησίας αλλά και σύγχρονων Αγίων, όμως δεν καταλαβαίνουμε τίποτα. Γιατί δεν είναι στο επίπεδο μας να τα κατανοήσουμε και πόσο μάλλον να τα βιώσουμε» 

και πρόσθεσε: 

«γι’ αυτό και το σημερινό θέμα 

που είναι πολύ ιδιαίτερο θα το προσεγγίσουμε με τρόπο απλό». 

Έπειτα παρέθεσε μέσα από το ευαγγέλιο χωρία που ο Χριστός έρχεται σε επαφή με την γυναίκα, χωρίς φόβο και κάποια δυσκολία ή διαφοροποίηση.

Στη συνέχεια παρουσίασε απόψεις των παλαιοτέρων αλλά και σύγχρονων Πατέρων της ορθοδόξου Εκκλησίας μας, με σκοπό να αναδείξει το πόσο η Εκκλησία εξυψώνει το γυναικείο φύλο, λέγοντας παραδειγματικά: 

«Έχει σημασία αυτά που διαθέτει η γυναίκα να τα θεωρήσουμε ως χαρίσματα; 

Η απάντηση του Χριστού είναι ναι!» 

και συμπλήρωσε: 

«Ο Χριστός την γυναίκα την εξυψώνει και την ακούει, 

πρώτη φορά το βλέπουμε στον γάμο της Κανά που ακούει τη μητέρα του, 

και κάνει το πρώτο του θαύμα».

Ολοκληρώνοντας την ομιλία του, ο π. Νικόλαος απεφάνθει: 

«Ο δρόμος του Χριστού είναι η απίστευτη θετικότητα. 

Γι’ αυτό και ο απόστολος Παύλος προτρέπει να φέρεται ο άνδρας στη γυναίκα 

όπως ο Χριστός στην Εκκλησία»...

* Γυναίκα στο Άγιο Όρος; |Η συγκλονιστική εμφάνιση της Παναγίας & της αγ. Ευφημίας (video) - Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος

* 16 Σεπτεμβρίου 

+Μνήμη της Μεγαλομάρτυρος Ευφημίας.

 11/07

 Ανάμνηση Θαύματος Αγίας Ευφημίας

Το Σώμα Της φυλάσσεται άφθαρτο στον Πατριαρχικό Ναό του Αγ. Γεωργίου στο Φανάρι της Κωνσταντινούπολης.

Αποτμήματα του Ιερού Λειψάνου της Αγίας βρίσκονται στη Μονή Κύκκου Κύπρου και στη Λαύρα Αγίου Αλεξάνδρου Νέβσκι Αγίας Πετρουπόλεως.

~ Ας δούμε πώς περιγράφει ο Άγιος Παΐσιος τη συνάντησή του με την Αγία Ευφημία που συνέβη στο κελί του, όπως καταγράφηκε στο βιβλίο "Βίος Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου" του Ιερομονάχου Ισαάκ.


"Ακούω χτύπημα στην πόρτα και μια γυναικεία φωνή να λέη:

«Δι΄ευχών των αγίων Πατέρων ημών…».

Σκέφθηκα:

«Πώς βρέθηκε γυναίκα μέσα στο Όρος;».

Εν τούτοις ένιωσα μια θεία γλυκύτητα μέσα μου και ρώτησα:

-Ποιος είναι;
-Η Ευφημία, απαντά.

Σκεφτόμουν, «ποιά Ευφημία;"
Ξαναχτυπά.
Ρωτάω: «Ποιος είναι;».
«Η Ευφημία», άπαντα και πάλι.

Σκέφτομαι και δεν ανοίγω.
Στην τρίτη φορά πού χτύπησε, άνοιξε μόνη της η πόρτα, πού είχε σύρτη από μέσα.

Κάνω μια μετάνοια λέγοντας:

«Εις το όνομα του Πατρός».

Το επανέλαβε με μετάνοια.

«Και του Υιού».
«Και του Υιού», είπε με ψιλή φωνή.«Πιο δυνατά, ν’ ακούω», είπα και επανέλαβε δυνατώτερα.

Αφού προσκυνήσαμε και για τρίτη φορά «Και του Αγίου Πνεύματος» μετά είπα:

«Τώρα, να σε προσκυνήσω και εγώ».

Την προσκύνησα και ασπάστηκα τα πόδια της.

«Μετά μου διηγήθηκε την ζωή της.

Ήξερα ότι υπάρχει μια αγία Ευφημία, αλλά τον βίο της δεν τον ήξερα.

Όταν μου διηγείτο τα μαρτύρια της, όχι απλώς τα άκουγα, αλλά σαν να τα έβλεπα· τα ζούσα.

Έφριξα! Πά, πά, πά!

-Πώς άντεξες τέτοια μαρτύρια; ρώτησα.

-Αν ήξερα τι δόξα έχουν οι Άγιοι, θα έκανα ό,τι μπορούσα να περάσω πιο μεγάλα μαρτύρια.
 

Μετά απ’ αυτό το γεγονός για τρεις μέρες δεν μπορούσα να κάνω τίποτα.

Σκιρτούσα και συνεχώς δόξαζα τον Θεό.
Ούτε να φάω, ούτε τίποτα… συνεχώς δοξολογία.

Σε επιστολή του αναφέρει:
«Σ’ όλη μου τη ζωή δεν θα μπορέσω να εξοφλήσω την μεγάλη μου υποχρέωση στην Αγ. Ευφημία, η οποία ενώ ήταν άγνωστη μου και χωρίς να είχε καμμιά υποχρέωση,
μου έκανε αυτή την μεγάλη τιμή…».

~ Ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Λεμεσού κ. Αθανάσιος, περιγράφει την συγκλονιστική εμπειρία που είχε με τον άγιο Παΐσιο τον Αγιορείτη όταν εμφανίστηκε η Παναγία, καθώς επίσης και της επισκέψεως της αγίας Ευφημίας.

Απόσπασμα συνέντευξης του Ηγουμένου Μαχαιρά Αθανασίου (νυν Μητροπολίτη Λεμεσού) με τον καθηγητή Νίκο Νικολαΐδη, στην εκπομπή "Ορθοδοξία και Ορθοπραξία" του ΛΟΓΟΥ, τον μήνα Ιούλιο του 1994, λίγες μέρες μετά την οσιακή κοίμηση του αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου. Υπότιτλοι στα Ελληνικά, Αγγλικά και Τουρκικά. © 2020 Όρος Αλατόμητον

* Δες αν θες κι αυτό:

~ H Αγία Μελιτινή...

(Γιορτάζουμε τη μνήμη της στις 16 Σεπτεμβρίου.

Μαζί με την άλλη μεγάλη Αγία της ημέρας, την Αγία Ευφημία...)

✔ Αν η Παναγία περπατούσε σήμερα στην σκόνη της Αφρικής... |Γυναίκα και αμαυρωμένη ισότητα στη χριστιανική Κατάνγκα |Σοφία Χατζή - AντίΦωνο

 

1ο Σεμινάριο Ορθοδόξων γυναικών στην Ιερά Μητρόπολη Κατάνγκας.

 

Αν η Παναγία περπατούσε σήμερα στην σκόνη της Αφρικής, θα ήταν σχεδόν αόρατη, ταπεινή.

Θα βρισκόταν εκεί που οι άνθρωποι δεν κοιτούν.

Μαθήματα ανατροπής για γυναίκες, στο πρώτο σεμινάριο Ορθοδόξων γυναικών στη μητρόπολη Κατάνγκας στο Κονγκό.

"Ο Θεός είναι παρών σε κάθε στιγμή μας. 

Κι αυτό εδώ στο Κονγκό μας φανερώνεται έντονα. 

Μέσω του σεμιναρίου επιθυμούμε να διδάξουμε στις Ορθόδοξες γυναίκες ότι αυτές ειναι η καρδιά της κοινωνίας. Αν αυτές παραμένουν δυνατές, ο κόσμος θα δυναμώσει... "

 

 θα αναφέρει στην κάμερα της Σοφίας Χατζή, ο Επίσκοπος Κωνσταντιανής κ. Κοσμάς Θασίτης.

 

Στην καρδιά της Αφρικής, εκεί όπου η σκόνη έχει χρώμα κόκκινο και οι άνθρωποι περπατούν με το κεφάλι ψηλά, χωρίς να έχουν τίποτα στα χέρια — εκεί άγγιζει κανείς το βαθύτερο νόημα της Ιεραποστολής.

 

Η Ορθόδοξη Ιεραποστολή στο Κονγκό δεν είναι ένα "έργο", δεν είναι "βοήθεια" με ακτιβιστικό πρόσημο. 

Είναι μαρτυρία με ιδρώτα και προσευχή.

 

Κι αν στα μάτια των πολλών, οι γυναίκες μοιάζουν αθέατες, εδώ καλούνται να γίνουν φορείς του θαύματος. 

Όχι επειδή φωνάζουν — αλλά επειδή αντέχουν. 

Όχι επειδή νικούν — αλλά επειδή μεταμορφώνονται. 

Η Ορθόδοξη Αφρικανή γυναίκα δεν κάνει θόρυβο· περπατά μέσα στη σιωπή της ιστορίας και τη χωρίζει στα δύο.

 

Σ' αυτό το σεμινάριο θα μιλήσουμε για εκείνες τις γυναίκες που, σαν την Παναγία, δεν έγραψαν βιβλία αλλά έγραψαν πάνω μας...

 

Βοηθήστε το έργο της Ιεράς Μητρόπολης Κατάγκας, με μια ευχή, αλλά και έμπρακτα στο λογαριασμό: GR5401102070000020729608180 ΙΕΡΑ ΕΠΙΣΚΟΠΗ ΚΑΤΑΝΓΚΑΣ

ΕΘΝΙΚΉ ΤΡΑΠΕΖΑ

 

===========================

🔴 Παραγωγή: https://antistudio.gr

   👉 Δείτε:    • Antistudio.gr      

✔ Όταν ένας Άγιος Γιατρός και Αρχιεπίσκοπος μάς μιλούσε για τις γυναίκες...

"Στα τριάμιση τελευταία χρόνια της επίγειας ζω­ής του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, όταν Αυτός κήρυττε το Ευαγγέλιο της δικαιοσύνης και έκανε αμέ­τρητα θαύματα, μαζί Του βρίσκονταν συνεχώς οι άγιοι απόστολοι και οι μυροφόρες γυναίκες. 

Οι Απόστολοι τους οποίους ο ίδιος διάλεξε ήταν περισσό­τεροι από τις μυροφόρες. 

Και μόνο τους αποστόλους έστελνε ο Κύριος να κηρύττουν το Ευαγγέλιο. 

Μό­νο στους αποστόλους έδωσε την εξουσία να διώ­χνουν τα δαιμόνια και να θεραπεύουν τους ασθενείς. 

Οι μυροφόρες, αν και δεν τις αγαπούσε ο Κύριος λι­γότερο από τους αποστόλους, δεν έλαβαν απ’ Αυτόν τέτοια χαρίσματα.

Πρέπει να σκεφτούμε ποιοι είναι οι λόγοι που ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός άλλη στάση κρατούσε απέναντι στους άνδρες και άλλη απέναντι στις γυ­ναίκες, τα δύο αυτά φύλα του ανθρωπίνου γένους. 

Δεν μπορούμε βέβαια να δώσουμε μία εξαντλητική απά­ντηση σ’ αυτό το ερώτημα.

Μπορούμε όμως με βάση όχι τη δική μας λογική αλλά την αγία Γραφή να βρούμε κάποια στοιχεία που θα βοηθήσουν τη σκέψη μας να πάρει σωστή κατεύθυνση.

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να σκεφτούμε, αν μπορούσαν ή όχι οι γυναίκες με τις ασθενείς δυνά­μεις τους να σηκώσουν το βάρος του αποστολικού έργου, των διωγμών και των βασάνων που υπέφεραν οι απόστολοι του Χριστού. 

Υπάρχουν γι’ αυτό το θέμα πολλές μαρτυρίες και στην Αγία Γραφή και στους βίους των αποστόλων. 

Ας ακούσουμε τι λέει ο Πρωτοκορυφαίος και μεγάλος απόστολος Παύλος για τα βάσανα που υπέφερε για τον Χριστό και τους διω­γμούς που υπέστη για το όνομά Του κατά τη διάρκεια του αποστολικού του έργου:

«Υπό Ιουδαίων πεντάκις τεσσαράκοντα παρά μί­αν έλαβον, τρις ερραβδίσθην, άπαξ ελιθάσθην, τρις εναυάγησα, νυχθημερόν εν τω βυθώ πεποίηκα· οδοιπορίαις πολλάκις, κινδύνοις ποταμών, κινδύνοις ληστών, κινδύνοις εκ γένους, κινδύνοις εξ εθνών, κινδύνοις εν πόλει, κινδύνοις εν ερημία, κινδύνοις εν θαλάσση, κινδύνοις εν ψευδαδέλφοις· εν κόπω και μόχθω, εν αγρυπνίαις πολλάκις, εν λιμώ και δίψει, εν νηστείαις πολλάκις, εν ψύχει και γυμνότητι» 

(Β’ Κορ. 11, 24-27).

Αυτά υπέφερε ο απόστολος Παύλος.

Ας θυμηθούμε τώρα το βίο του Πρωτοκλήτου αποστόλου Ανδρέα. 

Ήταν πολύ δύσκολη η ζωή του. 

Στην αρχή κήρυττε το Ευαγγέλιο στην Ιουδαία. 

Με­τά πήγε στην περιοχή της Μαύρης θάλασσας, επι­σκέφτηκε όλες τις σημαντικότερες παραθαλάσσιες πόλεις και κήρυττε εκεί τον Χριστό. 

Στη Σινώπη οι ειδωλολάτρες τον χτύπησαν με αγριότητα και τον άφησαν μισοπεθαμένο έξω από την πύλη της πόλε­ως. 

Εδώ του φανερώθηκε ο Κύριος Ιησούς Χριστός, τον θεράπευσε και του είπε να μην φοβάται κανέ­ναν. 

Έτσι ο απόστολος Ανδρέας συνέχισε το δρόμο και αφού πέρασε την Αμπχαζία και τον Καύκασο έ­φτασε στην Κριμαία.

Ναι, και εδώ κήρυττε ο απόστολος Ανδρέας το Ευαγγέλιο. 

Όμως δεν σταμάτησε εδώ αλλά συνέχι­σε την πορεία του. Ακολουθώντας τον ποταμό Δνεί­περο έφτασε στον τόπο όπου σήμερα βρίσκεται η μεγάλη και η αγία πόλη του Κιέβου. 

Εκεί στους λό­φους του Κιέβου ύψωσε τον Τίμιο Σταυρό και είπε: 

«Πιστέψτε με, εδώ σ’ αυτούς τους λόφους θα λάμψει η χάρη του Θεού. Μεγάλη πόλη θα είναι εδώ, θα κτί­σει ο Κύριος στον τόπο αυτό πολλές εκκλησίες και θα φωτίσει με το θείο Βάπτισμα όλη την Ρωσική γη».

Δεν τελείωσε όμως στο Κίεβο η περιοδεία του. 

Ο απόστολος του Χριστού προχώρησε στο βάθος της ρωσικής γης και έφτασε μέχρι την βόρεια πόλη Νόβγκορον. 

Φανταστείτε τώρα πόσο δύσκολος ήταν ο δρόμος του. 

Από δω γύρισε στην Ελλάδα, όπου τελείωσε τη ζωή του πάνω στο σταυρό. 

Δεν κάρφω­σαν με τα καρφιά τα χέρια και τα πόδια του αλλά τα έδεσαν με σχοινί για να υποφέρει πιο πολύ. 

Επάνω στο σταυρό ο απόστολος βρισκόταν τέσσερις μέρες και τέσσερις νύχτες, υποφέροντας πολλά βάσανα και δοξάζοντας τον Θεό.

Σκεφτείτε τώρα, αν θα μπορούσαν οι μυροφόρες γυναίκες να αντέξουν τέτοιους κόπους, πόνους και διωγμούς που υπέφεραν οι απόστολοι. 

Σας έχω πει ότι εκτός από τον άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο όλοι οι άλλοι απόστολοι είχαν μαρτυρικό θάνατο και πολ­λοί απ’ αυτούς τελείωσαν την ζωή τους πάνω στο σταυρό. 
Θα μπορούσαν οι γυναίκες να αντέξουν τέ­τοιους κόπους; 

Τέτοιους διωγμούς και καταδιώξεις που υφίσταντο οι απόστολοι; 

Μπορούν να συγκρι­θούν οι ασθενείς δυνάμεις μιας γυναίκας με την δύ­ναμη που είχε για παράδειγμα ο άγιος απόστολος Ανδρέας; 

Ασφαλώς όχι. 
Οι γυναίκες είναι πιο αδύναμες από τους άνδρες, γι’ αυτό και ο Κύριος Ιη­σούς Χριστός αλλιώς φερόταν στους άνδρες και αλ­λιώς στις γυναίκες. 

Δεν θέλησε να επιφορτίσει τις μυροφόρες γυναίκες με το βάρος του αποστολικού έργου.

Αυτή είναι η μία όψη του νομίσματος. 

Υπάρχει όμως και μία άλλη, η οποία και αυτή έχει μεγάλη σημασία. 
Ακούστε τι είπε ο μεγάλος προφήτης Μωϋσής στο πέμπτο βιβλίο της Πεντατεύχου, στο Δευτερονόμιο: 

«Ουκ έσται σκεύη ανδρός επί γυναικί, ουδέ μη ενδύσηται ανήρ στολήν γυναικείαν, ότι βδέλυγμα Κυρίω τω Θεώ σού εστιν πας ποιών ταύτα» (Δευτ. 22, 5). 

Μη νομίζετε ότι εδώ πρόκειται για καρναβάλια. 

Και να μην νομίζετε ότι είναι ασήμα­ντος αυτός ο σύντομος λόγος του προφήτη, που ανα­φέρεται στο γυναικείο ένδυμα.

Ο λόγος αυτός έχει μεγάλη σπουδαιότητα και θα ήθελα να το καταλάβετε διότι αυτό θα μας βοηθή­σει για να κατανοήσουμε καλύτερα γιατί ο Κύριος Ιησούς Χριστός ανέθεσε το αποστολικό έργο με τους κόπους και τους πόνους του στους άνδρες απο­στόλους και όχι στις μυροφόρες γυναίκες. 
Είναι πο­λύ σημαντική η διάκριση που έκανε ο Κύριος μετα­ξύ ανδρών και γυναικών σε σχέση με το ρόλο και την αποστολή που έχει κάθε φύλο.

Εκείνοι οι επιστήμονες, οι οποίοι ασχολούνται με τη βιολογία, ξέρουν καλά ότι κάθε φυτό και κάθε ζώο από τη φύση τους, ή καλύτερα να πούμε από τον Δημιουργό, είναι προορισμένα να ζουν σε κάποιες συγκεκριμένες συνθήκες, οι οποίες είναι διαφορετι­κές για το καθένα απ’ αυτά. 
Αυτές οι συνθήκες προσδιορίζουν τη ζωή τους αλλά επίσης και τη δομή που έχει το σώμα τους.

Τώρα, ό,τι αφορά τον άνθρωπο. 

Υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ ανδρός και γυναικός. 

Και είναι δια­φορετική η δομή του σώματος τους. 

Πρώτ’ απ’ όλα η γυναίκα είναι πολύ πιο αδύνατη από τον άνδρα. 

Ο Θεός προόρισε τη γυναίκα για ένα συγκεκριμένο έργο. 

Τη γυναίκα, και όχι τον άνδρα. 

Το έργο αυτό διαφέρει πολύ από εκείνο, 

για το οποίο είναι προο­ρισμένος ο άνδρας.

Τι είναι το σημαντικότερο στη ζωή του άνθρω­που; 

Όλα τα έργα που κάνει ο άνθρωπος έχουν γι’ αυτόν την ίδια σπουδαιότητα; 

Ασφαλώς όχι. 

Όταν έπλασε ο Θεός τους πρώτους ανθρώπους, τον Αδάμ και την Εύα, τους έδωσε την πρώτη εντολή, πολύ σύντομη και πολύ απλή: «αυξάνεσθε και πληθύνεσθε» (Γεν. 1, 28). 
Αν αυτή ήταν η πρώτη εντολή τό­τε πρέπει να παραδεχθούμε ότι είναι εξαιρετικά σημαντική και πολύ βαθιά. 

Αν δεν υπήρχε αυτή η ε­ντολή, τότε το ανθρώπινο γένος θα ήταν ολιγάριθμο και αδύναμο μπροστά στη φύση. 

Ξέρουμε ότι μόνο εκείνα τα κράτη θεωρούνται ισχυρά, αυτά που έχουν μεγάλο πληθυσμό.

Η εντολή, λοιπόν, του Θεού «αυξάνεσθε και πληθύνεσθε» δηλώνει την σπουδαιότητα που έχει για το ανθρώπινο γένος το έργο αυτό. 

Αδιαμφισβήτητα τον πρώτο λόγο εδώ έχει η γυναίκα και όχι ο άνδρας. 

Για τη γυναίκα το έργο αυτό είναι το πιο σημαντικό στη ζωή της. 

Αυτό δεν το λέω εγώ αλλά η αγία Γραφή. 

Βέβαια δεν είναι σωστό να περιορίζουμε το ρόλο της γυναίκας στην τεκνογονία. 

Και πιστεύω ότι κανένας άνθρωπος προσεκτικός και πνευματικά καλλιεργημέ­νος δεν σκέφτεται έτσι.

Οι Γερμανοί λένε ότι όλος ο ρόλος και η απο­στολή της γυναίκας προσδιορίζονται από τέσσερεις λέξεις: 

παιδιά, ρούχα, κουζίνα, εκκλησία. 
Είναι ασέ­βεια να λέμε και να σκεφτόμαστε έτσι και να προσ­βάλλουμε ολόκληρο το γυναικείο φύλο. 
Για μας τους ορθοδόξους αυτό είναι απαράδεκτο. 

Θέλω να πω ότι αν η γυναίκα έχει κάποια προσόντα δεν πρέ­πει να τα αφήσει. 
Αν της έδωσε ο Θεός βαθιά διά­νοια μπορεί να ασχοληθεί με την επιστήμη ή τη λο­γοτεχνία. 

Επαναλαμβάνω, είναι μεγάλο λάθος και είναι ανεπίτρεπτο να περιορίζουμε το ρόλο της γυ­ναίκας στην τεκνογονία και την ανατροφή των παι­διών.

Αυτό όμως δεν αφορά όλες τις γυναίκες. 

Διότι είναι λίγες οι γυναίκες που έχουν κάποιες εξαιρετι­κές ικανότητες ή ταλέντα ή κλίση στην τέχνη, την επιστήμη ή την φιλοσοφία. 

Οι περισσότερες ως το σημαντικότερο έργο τους πρέπει να βλέπουν αυτό για το οποίο τις προόρισε ο Κύριος. 
Το να γεννάει η γυναίκα και να φροντίζει τα παιδιά της είναι έργο σπουδαιότατο. 

Και είναι απαράδεκτο να αφήνει η γυναίκα το παιδί της χωρίς φροντίδα. 

Καμμία άλλη γυναίκα δεν μπορεί να φροντίσει το παιδί της όπως το φροντίζει η μητέρα του.

Εδώ πολύ μεγάλο ρόλο παίζει η συγγένεια εξ αίματος, την οποία δεν πρέπει να την παραβλέπου­με. 
Επίσης και το μητρικό γάλα, τις ιδιότητες του οποίου ίσως δεν τις γνωρίζουμε καλά, έχει μεγάλη σημασία για τη σωστή ανάπτυξη του παιδιού. 
Και ένα άλλο εξίσου σημαντικό πράγμα: 

Η αγάπη που προσφέρει η μητέρα στο παιδί της δεν μπορεί να του την προσφέρει καμμία άλλη γυναίκα. 
Αλλοίμονο στο παιδί που το μεγαλώνει μία ξένη γυ­ναίκα και όχι η μητέρα του ή που μεγαλώνει σε κά­ποιο εκπαιδευτικό ίδρυμα. 

Αλίμονο στη γυναίκα που αρνείται το παιδί της.

Αλλοίμονο και σ’ αυτή τη γυναίκα που παραβλέ­πει και δεν δίνει σημασία στις προτεραιότητες του φύλου της. 

Αλλοίμονο σ’ εκείνες τις γυναίκες που περιφρονώντας την αξιοπρέπεια τους προτιμούν να φοράνε ανδρικά ρούχα. 

Έχω ακούσει για μία ανόη­τη γυναίκα που κυκλοφορούσε στους δρόμους ντυμέ­νη με ανδρικό κοστούμι. 

Όταν την έβλεπαν οι άν­θρωποι με απέχθεια και αγανάκτηση έστρεφαν το βλέμμα τους. 
Δεν καταλάβαινε η καημένη ότι προσ­βάλλει μ’ αυτό την αξιοπρέπειά της.

Αυτό επιβεβαιώνει και η Αγία Γραφή με το λό­γο που ήδη έχουμε αναφέρει: 

«Ουκ έσται σκεύη ανδρός επί γυναικί, ουδέ μη ενδύσηται ανήρ στολήν γυναικείαν, ότι βδέλυγμα Κυρίω τω Θεώ σού εστιν πας ποιών ταύτα» (Δευτ. 22, 5). 

Βεβαίως δε θεωρεί­ται βδέλυγμα κάθε άνθρωπος που είναι ντυμένος με ρούχα του άλλου φύλου. 

Δεν μπορεί να είναι οργή του Θεού πάνω στη γυναίκα η οποία για να θρέψει τα μικρά της παιδιά δουλεύει ως σοβατζής και είναι αναγκασμένη να φοράει ανδρικά ρούχα για να κάνει τη δουλειά της. 

Δεν πρόκειται εδώ για τέτοιες περιπτώσεις. 

Εδώ μιλάμε για τις γυναίκες που περιφρο­νούν το δικό τους γυναικείο ένδυμα. 

Έχω δει στα πανεπιστήμια πολλές καθηγήτριες που φοράνε ανδρικά ρούχα. 

Αυτές είναι βδέλυγμα ενώπιον του Θε­ού, αυτές παραβαίνουν την εντολή που τις δόθηκε από τον Θεό.

Αυτός λοιπόν είναι ο λόγος για τον οποίο ο Κύ­ριος δεν κάλεσε τις μυροφόρες γυναίκες να αναλά­βουν το έργο που προοριζόταν για τους άνδρες. 
Και γι’ αυτό ζητά ο Κύριος από τις γυναίκες να εκτιμούν και να σέβονται το δικό τους γυναικείο φύλο, τις ιδι­ότητες της ψυχολογικής τους σύνθεσης που τις χά­ρισε ο Θεός. 
Αν έχετε από τον Θεό αυτές τις ιδιό­τητες, να τις φυλάγετε με μεγάλο σεβασμό και ευχα­ριστία προς τον Κύριο. 

Αμήν.

ΑΓΙΟΥ ΛΟΥΚΑ 
ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΡΙΜΑΙΑΣ
ΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΟΜΙΛΙΕΣ
ΤΟΜΟΣ Α’

ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ»

Εκ του ιστοτόπου ΙΕΡΟΥ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΥ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ ΜΕΛΙΣΣΟΧΩΡΙΟΥ 
www.impantokratoros.gr

(εμείς από εδώ)

  |αναδημοσίευση από 12/5/2019

† Δριμύς ο χειμών ...

Τῇ θ΄ τοῦ μηνὸς Μαρτίου 

μνήμη τῶν ἁγίων μεγάλων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων, 

τῶν ἐν τῇ λίμνη Σεβαστείας μαρτυρησάντων.

Γιορτὴ τῆς γυναίκας• 

ἐκείνης ποὺ ὑπερβαίνει τὸν πόνο• 

ἐκείνης ποὺ ἀντιτάσσεται στὸ ἄδικο• 

ἐκείνης ποὺ ἀψηφᾶ τὴ φρίκη τοῦ θανάτου…

…ὅταν οἱ δήμιοι ἔβγαλαν 

ἀπὸ τὴν παγωμένη λίμνη 

τὰ σώματα τῶν σαράντα Μαρτύρων, 

διαπίστωσαν πὼς ἕνας ἐξ αὐτῶν 

βρισκόταν ἀκόμα στὴ ζωή. 

Πῆραν τοὺς πολλοὺς, 

σὲ κάρο τοὺς φορτῶσαν, 

γιὰ νὰ τοὺς ὁδηγήσουν στὴν πυρά. 

Ἐκεῖνον ὅμως, τὸν ἄφησαν οἱ δόλιοι, σκεπτόμενοι, 

πὼς ἴσως ἡ ἐλπίδα τῆς ζωῆς τὸν κερδίσει, 

πὼς ἴσως τὴν ἔσχατη ὥρα 

ἀπαρνιόταν τὸν Χριστό. 

Καὶ τότε ἡ μάνα του, 

τὸν πῆρε στὴν ἀγκάλη της, 

σήκωσε τὸ παγωμένο του κορμί, 

κι ἄρχισε νὰ ἀκολουθεῖ τὴ νεκρικὴ πομπή, 

ψελλίζοντας λόγια παρηγορητικά, 

πού ‘μοιζαν μὲ νανούρισμα μητρικό: 

«Γιέ μου μὴν πονᾶς, παιδί μου μὴ φοβᾶσαι. 

Μόνος δὲν πρόκειται νὰ μείνεις. 

Φίλους καλοὺς δὲν πρόκειται νὰ χάσεις. 

Χριστοῦ τὸ φῶς δὲν πρόκειται νὰ στερηθεῖς». 

Καὶ στ’ ἄκουσμα τῶν λόγων τῶν γλυκῶν, 

κοιμήθηκε ὁ γιός, 

κι ἡ μάνα ἀπόθεσε τὸ σῶμα του 

δίπλα σ’ ἐκεῖνα τῶν ἄλλων τῶν μαρτύρων, 

γιὰ νὰ μπορέσει κι ἐκείνη νὰ θρηνήσει… 

σὰν γυναῖκα. 

Γιορτὴ τῆς γυναίκας λοιπόν, 

τῆς γυναίκας ἐκείνης, 

ποὺ μεταποιεῖ τὸν θάνατο σὲ ζωή. 

π. Μιλτιάδης Ζέρβας

"συν αυτώ" ΥΓ:

Διάβασε μια φορά τα ονόματά τους.

Κι αν θες, ζήτα τους κάτι σήμερα μέρα που΄ναι.

Θα χαρούν...

Αγγίας, Αγλάιος, Αέτιος, Αθανάσιος, Άκάκιος, Αλέξανδρος, Βιβιάνος, Γάιος, Γοργόνιος, Δομετιανός, Δόμνος, Απρίλιος, Εύνοικος, Ευτυχής, Ευτύχιος, Ηλιανός, Ηλίας, Ηράκλειος, Ησύχιος, Θεόδουλος, Θεόφιλος, Ιωάννης, Καυδίδος, Κλαύδιος, Κύριλλος, Κυρίων, Λυσίμαχος, Μελίτων, Νικόλαος, Ξανθίας, Ουαλέριος, Ουάλης, Πρίσκος, Σαρκεδών, Σεβηριανός, Σισίνιος, Σμάραγδος, Φιλοκτήμων, Φλάβιος, Χουδίων.