✔ Όταν ο Άγιος Ιάκωβος συναντήθηκε (εν ζωή) με τον Άγιο Σεραφείμ του Σάρωφ στον Παράδεισο, στην "Γη των Πραέων"...

|και οι δύο αναμνήσεις που ακολουθούν, προσωπικά ειπωμένες από τον πολυαγαπημένο μας Άγιο Ιάκωβο προς τον "συν αυτώ", Κωνσταντίνο Σύμπουρα.

~ Ήρθε ένα παλληκάρι από τη Θεσσαλονίκη τις προάλλες που με συγκίνησε πάρα πολύ.

Μου λέει...

- Γέροντα, o αδερφός μου έχει καρκίνο

και οι γιατροί δεν μας δίνουν ελπίδες.

Ήρθα να σε παρακαλέσω να προσευχηθείς στον Άγιο Δαβίδ να τον κάνει καλά.

Αν πάλι δεν είναι συμφέρον για την ψυχή του να γίνει καλά...

Σου έχω φέρει δύο αλλαξιές των γονέων μου...

Να τις διαβάσεις σε παρακαλώ πολύ!

Να μη στενοχωρηθούν πολύ και πέσουν σε κατάθλιψη.

Να τους στηρίξει η Χάρις του Χριστού...

Θαύμασα, παιδί μου,

το Ορθόδοξο φρόνημα του νεαρού,

αγάπησα τη στάση του...

Πήγα στον Άγιο και τον παρακάλεσα θερμά

να θεραπεύσει τον αδερφό αυτού του λαμπρού νεαρού.

Με άκουσε ο Άγιος, παιδί μου Κώστα

και τον θεράπευσε..."

||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||

~ Την εποχή που διάβαζα και διάβαζα...

και δεν είχα ακόμη εγκαταλείψει

τον διανοητισμό μου στα πνευματικά θέματα ...

Μια μέρα μου είπε ο Άγιος γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης :

- "Οταν διαβάζεις κάτι στις γραφές,

ποτέ δεν θα προσπαθείς να καταλάβεις τι εννοούν!

Δεν συλλαμβάνονται όλα.

Θα κατανοείς ό,τι μπορείς...

και θα προχωράς

μέχρι να σου δώσει ο Θεός να δεις...

και να καταλάβεις κάτι παραπάνω."

Και στη συνέχεια μου περιέγραψε μία από τις επισκέψεις του στον Παράδεισο...

- "Να, δεν καταλάβαινα αυτό που λέει στους Μακαρισμούς...

"Μακάριοι οι πραείς

ότι αυτοί κληρονομήσουσιν την γην."

Και το άφηνα στον Θεό.

Και μια μέρα βρίσκομαι σε ένα υπέροχο λιβάδι

με πολύχρωμα ευωδιαστά λουλούδια...

Ήμουν μαζί με τον Άγιο Σεραφείμ του Σάρωφ ...

Και μου λέει...

- Πάμε, πάτερ Ιάκωβε!

Και του απαντώ ...

- Πού να πάμε, πάτερ Σεραφείμ;;;

Θα πατήσουμε ...θα χαλάσουμε τα λουλούδια !!!

Και μου λέει ...

- Πάτερ Ιάκωβε,

αυτά τα λουλούδια είναι άφθορα,

δεν χαλάνε!

Πάτα άφοβα!

Εδώ είναι η Γη των Πραέων!

Και γω σήμερα θα σε ξεναγήσω...

|Θαυμαστός ο Θεός εν τοις αγίοις Αυτού!

✔ Αββάς Κασσιανός: Αν επιθυμούμε ν’ αποκτήσουμε τέλεια πραότητα οφείλουμε να απαλλαγούμε και από την ταραχή της διάνοιας...

[Άγιος Κασσιανός ο Ρωμαίος. 

Εικόνα Αικ. Μωραΐτη]

 

       |Επιμέλεια Στέλιος Κούκος

 

 

                   Του αββά Κασσιανού 

 

Αν επιθυμούμε ν’ αποκτήσουμε τέλεια πραότητα και να πετύχουμε το μακαρισμό του Κυρίου (Ματθ. 5:5), όχι μόνο από την εξωτερική εκδήλωση της οργής οφείλουμε ν’ απαλλαγούμε, αλλά και απ’ αυτήν ακόμα την ταραχή της διάνοιας.

 

Γιατί δεν ωφελεί τόσο πολύ το να συγκρατούμε το στόμα μας στον καιρό του θυμού, για να μη λέει λόγια μανιασμένα, όσο το να καθαρίζουμε την καρδιά μας από τη μνησικακία και να μη στριφογυρίζουμε μέσα στο μυαλό μας πονηρούς λογισμούς εναντίον του αδελφού.

 

Γιατί η ευαγγελική διδασκαλία παραγγέλλει να κόβουμε τις ρίζες των αμαρτημάτων παρά τους καρπούς.

 

Όταν λ.χ. κοπεί η ρίζα του θυμού από την καρδιά, ούτε το μίσος ούτε ο φθόνος θα μπορέσουν να προχω-ρήσουν σε πράξεις.

 

Άλλωστε, όποιος μισεί τον αδελφό του έχει χαρακτηρισθεί ως ανθρωποκτόνος (Α’ Ιω. 3:15), επειδή τον σκοτώνει (νοερά) με τη διάθεση του μίσους, που διατηρεί στη διάνοιά του αυτού το αίμα δεν το βλέπουν οι άνθρωποι, αφού δεν χύθηκε με (χτύπημα από) ξίφος· το ότι σκοτώθηκε όμως με την εσωτερική προαίρεση της καρδιάς, το βλέπει ο Θεός, ο Οποίος όχι μόνο για τις πράξεις, αλλά και για τους λογισμούς και για τις προαιρέσεις αποδίδει (στον καθένα) ή στεφάνια ή τιμωρίες, καθώς διακηρύσσει ο Ίδιος με το στόμα του προφήτη:

«Εγώ έρχομαι ανταποδούναι τα έργα των ανθρώπων και τους λογισμούς και τα ενθυμήματα αυτών» (πρβλ. Σοφ. Σειρ. 35:22).

 

Αυτό το μαθαίνουμε και από τον απόστολο, που λέει: «… μεταξύ αλλήλων των λογισμών κατηγορούντων ή και απολογουμένων, εν ημέρα ότε κρινεί ο Θεός τα κρυπτά των ανθρώπων…». (Ρωμ. 2:15-16).

 

 

|Από το βιβλίο, «Μικρός Ευεργετινός», έκδοση Ιερά Μονή Παρακλήτου.

πηγή