❈ Πετάξου πάνω, αδελΦέ! Πες 2 "Πατερημά"...

 

|δάνειο από την viber ομάδα "Παππούλης Ανανίας"...

♡ Μια Κυριακή γεννήθηκε με προσευχή μεγάλη σε δυο ενάρετων γονιών τη λατρεμένη αγκάλη... |Μέχρι τα 21 έΦτασε η Αγία Κυριακή μας. Κοιμήθηκε στις 7 Ιουλίου του 289 μ.Χ...|

 

    |γράφει η γνωστή πλέον (σεσημασμένη) καλλιτέχνιδα, Ελένη Ζεάκη 

Μια Κυριακή γεννήθηκε 

με προσευχή μεγάλη 

σε δυο ενάρετων γονιών 

τη λατρεμένη αγκάλη 

Δωρόθεος κ' Ευσέβια

εις τη Μικρά Ασία 

σε ένα αιώνα βάρβαρο 

για την Ορθοδοξία

Τα χρόνια τα μαρτυρικά

του τρίτου του αιώνα 

π' όσοι ήτανε χριστιανοί 

δίναν μεγάλο αγώνα 

Ήρθε λοιπόν η Κυριακή 

κι είχαν χαρά μεγάλη 

κάλλος ψυχής και σώματος 

τέτοιο δεν είχε άλλη!

Διδάχτηκε απ' τους γονείς 

ευσέβεια και ήθος 

πίστη που δύσκολα μπορεί 

κανείς να δει συνήθως 

Την Κυριακή σε ομορφιά 

καμιά δεν ξεπερνούσε 

κι αυτό ήταν το μαρτύριο 

που τότε ξεκινούσε... 

Κρυφά λατρεύαν Τον Θεό 

γιατί ήταν διωγμένοι

μαθεύτηκε και έπρεπε 

να πούνε τι συμβαίνει...

Το πάθος και ο έρωτας 

ενός ειδωλολάτρη 

που του' πε δεν παντρεύομαι 

τη βάλανε σημάδι 

Οι δυο γονείς στέκουν μπροστά 

η Κυριακή ξωπίσω 

λέει "...κι αν με σκοτώσετε 

δε θ' αλλαξοπιστήσω".

Είπε, κι αμέσως οι γονείς 

ένωσαν τη φωνή τους

κι αφού συμφώνησαν κι αυτοί 

χάσανε τη ζωή τους...

Τους κόψαν τα κεφάλια τους

μπροστά της με μανία 

μα έμεινε ακλόνητη 

απ' τη δοκιμασία 

Δίνουν για αυτήν διαταγή 

με μαχαιριές να αλλάξει 

μα κάθε μια βαθιά πληγή 

ο Κύριος θα φτιάξει 

Βάλαν φωτιές στο σώμα της

μες σε κελί τη σύραν

κ' αντί για θάνατο ζωή 

η απάντηση που πήραν 

Και οργιστήκαν πιο πολύ 

που ακέραιη τη βρήκαν 

κάτι να κάνουν πιο φρικτό 

μέσα στο νου τους είχαν 

Αντί να τους παρακαλεί 

τους λέει "προχωρήστε...

δεν προσκυνώ στα είδωλα 

κουτοί βλέπω πως είστε"

Θύμωσε ο Ιλαριανός 

και τότε διατάζει 

μες στων ειδώλων το ναό 

που προσκυνά τη βάζει... 

Λυπήθηκε που αντίκρισε 

το ψέμα αυτό η Αγία...

και δίνει μέγα χτύπημα 

στην ειδολωλατρεία! 

Μπροστά σε όλους προσευχή 

κάνει κι αμέσως τρόμο 

σκορπά σεισμός πελώριος

τρέχουν να βγουν στο δρόμο!

Πέφτουν αγάλματα σωρός 

και μένει μόνο ένα 

γεμίζει ο χώρος πτώματα 

παντού διασκορπισμένα!

Στέκει αντίκρυ της αυτός,

μετάνοια δεν έχει,

κι απ" τον θεο που λάτρευε 

φρικτό το τέλος έχει...

Πέφτει καταπλακώνει τον

και τη ζωή του χάνει 

το γεγονός χριστιανούς 

χιλιάδες θα τους κάνει!

Στον τύραννο Απολλόδωρο 

ήρθε η στιγμή να πάει 

δεσμία να απολογηθεί 

για όσα είχε κάνει 

Μα αυτή με ουράνια φωνή 

ευχαριστία βγάνει 

και διατάζουν να καεί 

σε πύρινο καζάνι 

Μπροστά στα μάτια του λαού 

έκανε τέτοιο πράγμα 

να ντροπιαστούν οι τύραννοι

πολλοί να δουν το θαύμα!

Η πυρκαγιά το σώμα της

καθόλου δεν αγγίζει 

κι ούτε μια τρίχα καίγεται 

κι ολόκληρη φωτίζει!

Και της ζητούν να κατεβεί

... αδύνατο να αγγίξουν... 

σε τέτοιο πύρινο κλοιό 

ούτε να προσεγγίσουν! 

Με Χάρη βγαίνει κι άνεση 

της όψης της πρώτης 

το θαύμα βλέπουνε πολλοί 

πιστεύουν Στο Θεό της!

Εξοργισμένος με αυτά 

να κάνει τί...δεν ξέρει 

και στην αρένα σκέφτεται 

στη μέση να τη φέρει... 

Μα τα λιοντάρια δίπλα της 

κάθονται σαν γατάκια 

της τρίβονται και χαίρονται 

της γλύφουν τα χεράκια 

Δεν είχε άλλη επιλογή 

στο δήμιο την στέλνει 

με τον αποκεφαλισμό 

στεφάνι Αγίας παίρνει! 

Μια τελευταία προσευχή 

στον τόπο όταν φτάνει 

να την αφήσουν τους ζητά

Στον Κύριο να κάνει...

"Σε ευχαριστώ που χάρισες 

σε ' μένα τόσα δώρα 

με τους γονείς μου να βρεθώ 

Κύριε ήρθε η ώρα "

Επτά του Ιούλη ήτανε 

κι οι ουρανοί γιορτάσαν

αιώνιο της Κυριακής 

το όνομα φωνάξαν !!

Τόσοι στον κόσμο χριστιανοί 

γίναν στο όνομά της

Δόξα Σε Αυτόν που έπλασε 

την τόση ομορφιά της...

     |"αμΦ." ΥΓ:

  Όταν πρωτοδιαβάσαμε ότι η Αγία Κυριακή διώχνει την κατάθλιψη, τη λύπη και τους κακούς λογισμούς, διστάσαμε να το πιστέψουμε.

Μετά από τη δοκιμή όμως που κάναμε, οφείλουμε να ομολογήσουμε πως είναι πράγματι έτσι.

Καρατσεκαρισμένο. 

Δοκιμάστε το κι εσείς.

Δωρεάν είναι, άλλωστε.

Δεν χάνεις κάτι αν δοκιμάσεις...

Και μην περιμένετε αύριο, που είναι η γιορτή της. 

 Από σήμερα κιόλας.-

    Την ευχούλα σου, Αγία μας!

✨ Η εκπληκτική ίαση της κατάθλιψης μιας μικρής κοπελίτσας από τον Άγιο (της χαράς) Ευμένιο! Την πήγε "καλικούτσα" στα μέρη του και την έκανε καλά... |Διηγείται σε λιγότερο από 3μιση λεπτάκια, με τον μοναδικό του τρόπο ο π.Ευάγγελος

                    {ίσως να σ΄ενδιαΦέρει...}

|Τα ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ σας στην εκ των "συν αυτώ",

 Βάσω Καλλιανού,

που το επέλεξε, το΄κοψε 

και μας το παρουσίασε!

Και μια ευχή για τη Βασούλα μας,

αν θες.

Υπάρχει λόγος...

* "Κάθισε κάπου και διάβασε. Και να έχεις την αίσθηση ότι νοερώς σε παρακολουθεί ο Άγιος, του οποίου διαβάζεις..."

 Έχεις στενοχώρια;

Πάρε κι άνοιξε ένα βιβλίο πνευματικό.

Να βρεις εκείνο, που αρμόζει στην περίπτωσή σου και να διαβάσεις.

Λες πως δεν μπορείς να περιοριστείς στο σπίτι;

Πάρε τότε το βιβλίο και βγες έξω στο ύπαιθρο.

Κάθισε κάπου και διάβασε.

Και να έχεις την αίσθηση ότι νοερώς σε παρακολουθεί ο Άγιος, του οποίου διαβάζεις, είτε τον βίο, είτε τις διδαχές...

Γέροντας Γερμανός Σταυροβουνιώτης

πηγή: panagia-ierosolymitissa

[by Alexis Alexadrou]

☆ Η Αγία Δάφνη (Dymphna) μια 15χρονη (!!!) Βασιλοπούλα της Ιρλανδίας γίνεται Αγία της Εκκλησίας! Προστάτιδα ὅσων πάσχουν ἀπό ψυχιατρικές ἀσθένειες και όχι μόνο...

 

               Saint Dymphna (Daphne)

     [Εμείς δεν γνωρίζαμε τίποτα άλλο, παρά μόνο το όνομά της.

  Μήπως να την μνημονεύουμε από φέτος (γιορτάζει κάθε 15 Μάη)

 τώρα που διαβάζουμε τον τουλάχιστον ασυνήθιστο κινηματογραφικό βίο της

και μαθαίνουμε και ποιες ιδιαίτερες ομάδες προστατεύει; Δες στο τέλος της ανάρτησης...]

+ Η Αγία Δάφνη ή Ντύμφνα γεννήθηκε τον 7ο αιώνα όταν η Ιρλανδία ήταν κυρίως Ορθόδοξη. 

Παραδόξως ο πατέρας της και βασιλέας του Όριελ ήταν ακόμη παγανιστής. 

Αντίθετα η μητέρα της η οποία καταγόταν από μία αριστοκρατική οικογένεια ήταν αφοσιωμένη Χριστιανή και ήταν επίσης ιδιαίτερα όμορφη.

Η Δάφνη ήταν σαν την μητέρα της, χαριτωμένη και όμορφη. Αφέθηκε στην φροντίδα μίας Χριστιανής γυναίκας η οποία την φρόντισε για την βάπτιση της που πραγματοποιήθηκε από τον άγιο Πατέρα Γκέρεμπραν. 

Ο άγιος πατέρας έγινε οικογενειακός φίλος και δίδαξε στη Δάφνη τη γραφή καθώς και τις αλήθειες της Ορθόδοξης Χριστιανικής πίστης.

Ήταν εξαιρετική μαθήτρια και γρήγορα αναπτύχθηκαν τα πνευματικά της χαρίσματα. 

Όπως και άλλες Ιρλανδές συνομήλικες κοπέλες της εποχής της και πριν από αυτήν, έχοντας την καρδιά της γεμάτη από αγάπη για τον Ιησού Χριστό, επέλεξε να αφιερωθεί σε Εκείνον, και να αφιερώσει μία παρθενική ζωή στον Κύριο και στην Υπεραγία Θεοτόκο. 

Σύντομα η ευτυχισμένη ζωή της πήρε άσχημη τροπή με τον ξαφνικό θάνατο της μητέρας της.

Πολλά ήταν τα δάκρυα που έχυσε η νεαρή κοπέλα αλλά βρήκε στήριγμα στην πίστη της η οποία ήταν πολλή ζωντανή και δυνατή. 

Ο πατέρας της είχε κυριευθεί για καιρό από τη θλίψη του και ταξίδεψε προκειμένου να αναζητήσει μια γυναίκα που θα αντικαθιστούσε τη νεκρή του γυναίκα. 

Δεν βρήκε καμία και όταν επέστρεψε άκουσε τους αυλικούς να λένε πως η κόρη του είχε γίνει το ίδιο όμορφη με τη μητέρα της. 

Τότε ένας δαιμονισμένος πόθος τον κατέλαβε και ζήτησε από τη κόρη του να τον παντρευτεί. 

Τρομοκρατημένη η κοπέλα ζήτησε από τον πατέρα της 40 μέρες για να σκεφτεί την πρόταση του.

Απευθύνθηκε αμέσως στον πατέρα Γκέρεμπραν ο οποίος την παρότρυνε να φύγουν αμέσως χωρίς καθυστερήσεις από την χώρα για να σωθεί. 

Εγκατέλειψαν τελικά τη βασιλική αυλή μαζί με τον γελωτοποιό και τη γυναίκα του. 

Τελικά κατέληξαν στο χωριό με την ονομασία Gheel στο Βέλγιο και εκεί ξεκίνησαν σχέδια για να αρχίσουν και πάλι τη ζωή τους. 

Ο πατέρας της σύντομα πληροφορήθηκε τη φυγή της και εξοργισμένος άρχισε να την αναζητά. 

Τελικά ανακάλυψε τα ίχνη τους και πήγε να τους βρει με μερικούς ακόλουθους του.

Μόλις τους ανακάλυψε, ο πατέρας Γκέρεμπραν υπερασπίστηκε την Δάφνη και ζήτησε από τον πατέρα της να αφήσει κατά μέρους τις αρρωστημένες διαθέσεις του. 

Τότε ο βασιλιάς χωρίς δισταγμό τράβηξε το σπαθί του και έκοψε το κεφάλι του αγίου πατέρα και έτσι προστέθηκε ένας ακόμη άγιος μάρτυρας στον κατάλογο των μαρτύρων του Χριστού.

Οι παρακλήσεις του πατέρα της να τον παντρευτεί ήταν άκαρπες. Τότε εξοργισμένος με την κόρη του τράβηξε ένα μαχαίρι από την ζώνη του και έκοψε το κεφάλι του παιδιού του. 

Η Αγία Δάφνη μαρτύρησε στα 15 της χρόνια στις 15 του Μαΐου κατά το 620 με 640. 

Τότε εορτάζεται και η μνήμη της.

Τα σώματα των μαρτύρων θάφτηκαν έπειτα από λίγο καιρό από τους κατοίκους του Gheel. 

Έπειτα από λίγο καιρό όμως αποφάσισαν πως άξιζε ένας καλύτερος τρόπος ταφής σε αυτούς του άγιους μάρτυρες και αποφάσισαν να τους ξεθάψουν για να φτιάξουν από την αρχή τους τάφους τους. 

Τότε έκπληκτοι οι εργάτες που έσκαψαν είδαν πως οι μάρτυρες ήταν τοποθετημένοι μέσα σε δύο εξαίρετους τάφους λαξευμένους τόσο όμορφα με πέτρα που θα έλεγες πως σμιλεύτηκαν από αγγέλους. 

Όταν άνοιξαν τον τάφο της Αγίας βρήκαν τοποθετημένο το στήθος της ένα κόκκινο τούβλο που έγραφε 

«Εδώ βρίσκεται η αγία παρθένα και μάρτυρας Ντύμφνα».

Μία μεγαλόπρεπη Εκκλησία στήθηκε στο μέρος όπου βρέθηκαν τα οστά και τα οστά τους φυλάσσονται σε χρυσές οστεοθήκες. 

Τα οστά της Αγίας θεραπεύουν πολλές πνευματικές ασθένειες, επιληψίες, νευρικές διαταραχές, δαιμονικές επιρροές και αποτελεί στήριγμα στα θύματα των βιασμών. 

Σύντομα κόσμος από πολλά απομακρυσμένα μέρη επισκεπτόταν το ναό για να βρει γιατρειά. 

Τιμάται ιδιαίτερα στο Gheel όπου η μνήμη της διατηρήθηκε μέχρι και σήμερα...

  πηγές: 1  2 

   |από την Κωνσταντίνα Δελή, μέλος της ΚΟΙΝΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ

☆ ΠΩΣ ΘΑ ΔΙΩΞΟΥΜΕ ΤΗ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΓΙΟΡΤΕΣ - Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΘΕΟ...

   |μια καταπληκτική ομιλία του Μακαριστού Σισανίου και Σιατίστης...

* Ἡ ἐξομολόγηση ἑνός καταθλιπτικοῦ που «τρέλανε» τους γιατρούς... |Μια Αληθινή Ιστορία, στην οποία ο "γιατρός" που έβγαλε την απρόσμενη (θεό-τρελη) διάγνωση ήταν ένας αλλιώτικος "Επιστήμονας", απόφοιτος της Β΄Δημοτικού! Ο Άγιος Πορφύριος...

 " ....Η κατάστασή μου χειροτέρευε και έψαξα να βρω για ένα κέντρο για την πνευμονική υπέρταση.

 Πήγα στην Αθήνα σε καθηγητές μου κάνανε εξετάσεις χωρίς να μπορέσουν να βρουν την αιτία.

Μου είπαν υπάρχουν 3 καθηγητές που ασχολούνται με πνευμονική υπέρταση ένας στη Γαλλία, και δύο στην Αμερική. 

Μου δώσανε χαρτί ότι η περίπτωσή μου δεν αντιμετωπίζεται στην Ελλάδα και μέσω του υπουργείου υγείας με έστειλαν στην Αμερική στο μοναδικό Κρατικό ερευνητικό Κέντρο (Ν.Ι.Η)...

Μετά από 14 ώρες εξαντλητικών εξετάσεων στ, την επομένη ήρθε ο καθηγητής και μου λέει: 

«Σε παρακαλώ πες μου το όνομα του Έλληνα γιατρού που σου είπε για την έλλειψη οξυγόνου και την βλάβη στο παρασυμπαθητικό, γιατί πως μπόρεσε και έκανε αυτή την διάγνωση που μόνον εδώ στην Αμερική γίνεται αυτό το τέστ ακετυλχολύνης».

Τι να του πω, αυτός ήταν Ινδός εξειδικευμένος στα νεύρα της καρδιάς. 

Το έμαθαν οι Έλληνες γιατροί του Ν.Ι.Η και με επισκέφθηκαν, σε αυτούς τους είπα ότι είναι ο μακαριστός π. Πορφύριος. 

Όλοι έκαναν τον σταυρό μους, και είπαν η πίστη μας είναι η αληθινή..."

Διαβάστε την μοναδική ιστορία του αγαπητού πνευματικού αδελφού Χ, η γνωριμία του οποίου απετέλεσε μια ιδιαίτερα ευχάριστη έκπληξη προσωπικά.

Ελπίζουμε να βοηθήσει κι άλλους ανθρώπους.

Τον ευχαριστούμε ιδιαίτερα για την απεριόριστη εμπιστοσύνη που μας έδειξε από την πρώτη στιγμή.

Είμαι έγγαμος με 3 παιδιά, εγγόνια και ηλικία 63 ετών, συνταξιούχος του Δημοσίου.

"Το 1989 γυρνώντας από την δουλειά μου, κουβαλώντας και ψώνια, άφησα τις σακκούλες για να ανοίξω την εξώπορτα. 

Σηκώνοντας τις σακκούλες αισθάνθηκα ένα πόνο οξύ στο στήθος, άρχισα να ιδρώνω και να χάνω τις αισθήσεις μου.

Η πρώτη μου αντίδραση: 

«Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με», δεν είναι τίποτε θα περάσει. 

Ξάπλωσα και σε μισή ώρα περίπου άρχιζε ο πόνος να περνά. 

Αισθανόμουν μια συνεχή κούραση και δύσπνοια.

 Πήγα σε γνωστούς γιατρούς οι οποίοι με γνώριζαν και μου είπαν περισσότερο είναι η ιδέα σου. 

Μετά από εξετάσεις (στεφανιογραφία) τα στεφανιαία αγγεία έκαναν έντονους σπασμούς, αρρυθμία, πόνους στο στήθος περιοδικά. 

Μου δώσανε τριών ειδών φάρμακα για την καρδιά. 

Τα συμπτώματα δεν έφυγαν.

1990 – 1991, ένα πρωΐ παίρνω τηλέφωνο τον π. Πορφύριο στο Μήλεσι. 

Μόλις σήκωσε το τηλέφωνο μου λέει: 

«Μην μου πεις τίποτε», και άρχιζε να μου λέει την ζωή μου που έβλεπα σαν κινηματογραφικό φιλμ. 

Η διάγνωσή του: 

Παιδί μου έχεις χαμηλό οξυγόνο στο αίμα σου και μία βλάβη στο παρασυμπαθητικό νεύρο της καρδίας σου. 

Δεν γνωρίζω την αιτία, αλλά ο Θεός θα σε προειδοποιεί, θα αισθάνεσαι κάτι πίσω από το κεφάλι και εσύ να έλθεις σε επαφή με οξυγόνο, γιατί θα ειναι και η τελευταία σου αναπνοή μετά.

Οι γιατροί σου δώσανε αυτά τα φάρμακα, που μου τα κατονόμασε, μην τα πάρεις γιατί η διαγνωσή τους είναι εσφαλμένη. 

Θα πας στην Αγγλία στον κ. Τόνυ Αντωνίου, μου έδωσε την διεύθυνση του, το τηλέφωνο του. Κλείνοντας μου λέει: 

-Εσύ παιδί μου θα τρελλάνεις τους γιατρούς.

Στην ερώτησή μου πως θα βοηθήσω εγώ τον εαυτό μου; Θα μου περάσει;

Η απάντησή του: 

«Με τακτική εξομολόγηση, προσευχή, και πνευματική ζωή».

Μετά από καιρό πήγα όπως συνήθιζα στον π. Παΐσιο στο Άγιον Όρος.

«Τώρα είσαι καλά» μου είπε, 

«πρέπει να προσέξεις πολύ τον κρυφό εγωϊσμό, όχι μόνον τον φανερό».

Όταν πήγα να τον ρωτήσω ποιός είναι ο κρυφός εγωϊσμός και πως αντιμετωπίζεται, κάποιος ήρθε και τον πήρε από τη συζήτηση που είχαμε και έμεινε το ερώτημά μου αναπάντητο. 

Μετά αρρώστησε και δεν ειδωθήκαμε.

Την απάντηση για τον κρυφό εγωϊσμό, μου την έδωσε ένας ερημίτης στο Σινά.

«Πρέπει να έχεις ως κέντρο της ζωής σου τον Χριστό, και εσύ να στρέφεται γύρω – γύρω από Αυτόν. Να βγεις από το εαυτό σου».

Έστειλα τα χαρτιά μου στο γιατρό στο Λονδίνο και περίμενα.

1992 ο π. Πορφύριος είχε κοιμηθεί. 

Εγώ περίμενα απάντηση από τον γιατρό.

Μετά από πολύ καιρό με πολύ καημό είπα:

«Α! βρε Γέροντα Πορφύριε εσύ αναπαύτηκες εγώ ταλαιπωρούμαι, τι θα γίνει τώρα;

Εκείνη την ώρα κτυπά το τηλέφωνο. 

Εδώ ο Τόνυ Αντωνίου από το Λονδίνο. 

Πείτε μου τι σας συνέβη.

Εγώ άρχιζα να ομιλώ γρήγορα γιατί πλήρωνε. 

Και….σας παρακαλώ ομιλείτε αργά για να σας καταλάβω, εγώ πληρώνω, και μην το σκέφτεσθε καθόλου. 

Μετά μου είπε να πάω να τον επισκεφθώ. 

Πήγα στο Λονδίνο βρήκα τον γιατρό, όταν τον ερώτησα αν γνωρίζει τον π. Πορφύριο, η απάντησή του ήταν αρνητική. 

Μετά από εξετάσεις με έστειλε σε έναν Άγγλο νευρολόγο στον κ. Καπούρ. 

Η διάγνωσή του: 

«Πάσχετε από το σύνδρομο χρόνιας κόπωσης».

Από εκεί μετά επισκέφθηκα έξι φορές στη Γερμανία σε Γερμανούς γιατρούς, και τελικά στο Γκέτιγκεν Πανεπιστημιακό νοσοκομείο ήρθε η διάγνωση: 

«Κατά την κόπωση ανεβάζει πνευμονική υπέρταση».

Πήγα στο νοσοκομείο εδώ είχα έναν φίλο παθολόγο και καρδιολόγο (έχει δύο ειδικότητες) του είπα το πρόβλημα μου. 

Άρχισε τις εξετάσεις όλων των ειδών και τέλος φθάσαμε στο τέστ κοπώσεως. 

Του είπα για την έλλειψη οξυγόνου, τη χρόνια κόπωση.

«Μην λες χαζαμάρες», μου λέει, αυτοί που έχουν έλλειψη οξυγόνου έχουν αλλοιωμένα χαρακτηριστικά, μελανό χρώμα, εσύ είσαι μια χαρά. 

Μην είσαι ο κατά φαντασίαν ασθενής».

Μπροστά στην απόφασή μου, φώναξε έναν πνευμονολόγο μου πήραν αίμα, (αρτηριακό), λίγο πιο κάτω από την παλάμη. 

Ο γιατρός ήρθε με το αποτέλεσμα οξυγόνο 73 και διοξείδιο 32.

«Μπα λάθος έχει το μηχάνημα. 

Φώναξε τον υπεύθυνο της ΜΕΘ και του είπε πότε έκαναν σέρβις στο μηχάνημα...

|ολόκληρο το απίστευτο γεγονός εδώ...

(εμείς από την εκ των "συν αυτώ", Θεοδούλα Π.)

☆ «Λόγω βλακείας θα πάμε στην κόλαση... |Από την (θεό)τρελη ομιλία «Κατάθλιψη και Χαρά...» του π.Νικολάου Λουδοβίκου

Θ΄ακούσεις 

μέσα σ΄αυτήν την ομιλία απίθανα πράγματα!

Ένα εκ των οποίων, 

είπε στον π.Νικόλαο ο Άγιος παππούς μας Παΐσιος:

"Λόγω βλακείας θα πάμε στην κόλαση!

Αρκούμαστε στις καραμέλες που ανακαλύπτουμε

(πως έχει φτιάξει για μας ο Θεός)!

Το θέμα είναι να μπορέσει κανείς να καταλάβει 

πως υπάρχει ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟ στη διάθεσή του

και ν΄αρχίσει να το διαχειρίζεται 

και να δίνει και σε άλλους...

Αυτό το λίγο μας τρώει...

Μας φτάνει η καραμέλα 

και δεν ζητάμε, 

δεν θέλουμε κάτι παραπάνω..."

[Και το φοβερό είναι 

να φύγει κανείς απ΄αυτή τη ζωή

έχοντας αυτήν την εντύπωση...

Και επειδή δεν υπάρχουν κενά στην πνευματική ζωή,

όταν βγάλουμε τον Θεό από τη ζωή μας,

τότε θα έρθει κάποιος άλλος ...

... Στα νειάτα μου ήμουν τελείως άθεος!

Γι'αυτό έχω το δικαίωμα να μιλάω έτσι...]

 ..."Παρέα της Τρίτης", 26 Νοεμβρίου 2024...

✨ "Το 2006 διαγνώστηκα με κατάθλιψη. Χρωστάω τη ζωή μου στον Γέροντα Γρηγόριο Παπασωτηρίου και στη Γερόντισσα Ευφημία, είμαι οφειλέτης, ξεπληρώνω λίγο χρέος όταν το ομολογώ. Με τεράστια εκτίμηση σε σένα που υποφέρεις..."

   ♰ Σαν σήμερα στις 19/11/2019 κοιμήθηκε ο χαρισματικός Γέροντας Γρηγόριος Παπασωτηρίου(1940 - ♰2019), κτήτορας και πνευματικός της Ι.Μ.Τιμίου Προδρόμου στη Μεταμόρφωση Χαλκιδικής. 

Εκάρη μοναχός με υπόδειξη του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου, με τον οποίο συνδέθηκε με άρρηκτο πνευματικό δεσμό, αγωνιζόμενος δια βίου να μιμηθεί την αγία βιοτή του...

 Εις μνήμην...

"Το 2006 διαγνώστηκα με κατάθλιψη. 

Είχα μήνες να κοιμηθώ το βράδυ 

και το κεφάλι μου με πίεζε 

σαν σφιχτές τανάλιες από πίσω. 

Τα αναλγητικά δεν έπιαναν. 

Τα χέρια μου μούδιαζαν 

και τότε καταλάβα 

γιατί δένουν τους ψυχικά ασθενείς. 

Την κατάσταση των λογισμών που είχα, 

αδυνατώ να την περιγράψω. 

Πήγα απελπισμένη χωρίς να ξέρω τι είχα ακριβώς,

 στον Γέροντα Γρηγόριο Παπασωτηρίου, 

στην Ιερά Μονή Αγίου Προδρόμου Μεταμόρφωσης Χαλκιδικής, 

ήταν ο πνευματικός μου τότε. 

Εκείνος μου μίλησε για τους λογισμούς 

σαν να τους ήξερε 

και μου συνέστησε έναν ψυχίατρο 

που ήταν και της Εκκλησίας. 

Έμεινα στη μονή δύο μέρες, 

η γερόντισσα ηγουμένη Ευφημία τα ίδια, 

δεν ξέρω αν είχαν μιλήσει μαζί για την κατάστασή μου 

αλλά μου ανέλυε πώς λειτουργεί το νευρικό σύστημα, 

και άλλα θαυμαστά έζησα. 

Όπως μου τα είπε ο γέροντας 

τα ίδια είπε και ο γιατρός. 

Πήρα μια ελαφριά φαρμακευτική αγωγή 

για κάποιους μήνες 

και είμαι σίγουρη ότι δεν θα τη σταματούσα ποτέ 

αν δεν ήταν ο γέροντας, 

γιατί το στάδιο απεξάρτησης από αυτή 

είναι δύσκολο, 

όπως και η εισαγωγή της. 

Ταυτόχρονα μου έδινε συμβουλές για την ψυχή μου 

και τις ακολουθούσα 

όπως και ό,τι μου είχε πει η γερόντισσα.

 Μιλούσαμε στο τηλέφωνο με τον πάτερ 

όποτε ζοριζόμουν. 

Τους χρωστάω τη ζωή μου, 

είμαι οφειλέτης, 

ξεπληρώνω λίγο χρέος όταν το ομολογώ. 

Με συγχωρείς, 

το ξέρουν ελάχιστοι αυτό για μένα, 

όχι από ντροπή, 

αλλά καταλαβαίνεις... 

Ο γέροντας Γρηγόριος κοιμήθηκε το 2019 

και η γερόντισσα Ευφημία 4 μήνες αργότερα. 

Και οι δύο από αυτά που ακούω και από άλλους

 πάνε για αγιοκατάταξη. 

|και οι 2 μαζί, ο Γέροντας Γρηγόριος και η Γερόντισσα Ευφημία 

με τον Άγιό μας Παϊσιο...|

Με τεράστια εκτίμηση σε σένα που υποφέρεις..."

|τη μαρτυρία με την θαυμαστή παρέμβαση

του αγιασμένου Γέροντα

μας την έστειλε η ίδια η παθούσα.

Η επιμέλεια δική της.

Είναι μια εκ των "συν αυτώ"...

|πρώτη δημοσίευση 23/2/2024

* Περί καταθλίψεως… |Αγίου Κασσιανού του Ρωμαίου

Ο όσιος πατέρας μας Κασσιανός ο Ρωμαίος ζούσε όταν βασίλευε ο Θεοδόσιος ο Μικρός, γύρω στο έτος 451 μ.Χ. 

Από τα έργα τα οποία έγραψε, συμπεριλήφθηκαν εδώ ο λόγος «Περί των οχτώ λογισμών» και ο λόγος «Περί διακρίσεως», γιατί σταλάζουν κάθε λογής ωφέλεια και χάρη. 

Αυτούς τους λόγους τους αναφέρει και ο σοφότατος Φώτιος, λέγοντας στην 157η ανάγνωσή του τα εξής: 

«Και ο δεύτερος λόγος προς τον ίδιο (τον Κάστορα δηλαδή) απευθύνεται και επιγράφεται «περί των οχτώ λογισμών», περί γαστριμαργίας, πορνείας, φιλαργυρίας, οργής, λύπης, ακηδίας, κενοδοξίας και υπερηφάνειας. 

Οι λόγοι αυτοί είναι χρήσιμοι και ωφέλιμοι όσο κανένας άλλος για κείνους που έχουν αναλάβει τον ασκητικό αγώνα... 

Και τρίτος μικρός λόγος διαβάστηκε... που διδάσκει τι είναι διάκριση και ότι η διάκριση είναι μεγαλύτερη απ' όλες τις αρετές, και από τι γεννιέται αυτή, και ότι κυρίως είναι ουράνια δωρεά κλπ.» 

Η Εκκλησία εορτάζει τη μνήμη του στις 29 Φεβρουαρίου, βραβεύοντάς τον με τιμές και εγκώμια...

5. Περί της λύπης.

Ο αγώνας εναντίον του πνεύματος της λύπης, το οποίο σκοτίζει την ψυχή από κάθε πνευματική θεωρία και την εμποδίζει από κάθε αγαθή πράξη.

Επειδή όταν το πονηρό αυτό πνεύμα αρπάξει την ψυχή και την σκοτίσει ολόκληρη, δεν της επιτρέπει να προσεύχεται με προθυμία, δεν την αφήνει να εγκαρτερεί στην ωφέλεια των ιερών αναγνωσμάτων, δεν ανέχεται να είναι ο άνθρωπος πράος και να κινείται εύκολα σε κατάνυξη και συμπάθεια προς τους αδελφούς, για όλες τις εργασίες και εναντίον ακόμη της υποσχέσεως του μοναχικού βίου φέρνει μίσος.

Και γενικά η λύπη, αφού ανακατώσει όλες τις σωτήριες σκέψεις της ψυχής και παραλύσει τη δραστηριότητα και την καρτερία της, τη φέρνει σε σημείο να είναι σαν ανόητη και ηλίθια, δένοντας την με το λογισμό της απελπισίας.

Γι' αυτό, αν έχομε σκοπό να αγωνιστούμε τον πνευματικό αγώνα και να νικήσομε, με τη βοήθεια του Θεού, τα πονηρά πνεύματα, όσο μπορούμε με μεγαλύτερη προσοχή ας φυλάξομε την καρδιά μας από το πνεύμα της λύπης.

Γιατί όπως ο σκόρος τρώει το ρούχο και το σκουλήκι το ξύλο, έτσι η λύπη κατατρώγει την ψυχή του άνθρωπου.

Πείθει τον άνθρωπο να αποφεύγει κάθε καλή πνευματική συναναστροφή και δεν επιτρέπει ούτε από γνήσιους φίλους να δέχεται συμβουλή, ούτε καλή και ειρηνική απάντηση να δίνει σ' αυτούς, αλλά αφού καταλάβει όλη την ψυχή, τη γεμίζει με δυσαρέσκεια, πλήξη και μελαγχολία.

Και τότε τη βάζει να αποφεύγει τους ανθρώπους, γιατί γίνονται σ' αυτήν αίτιοι ταραχής.

Και δεν επιτρέπει στην ψυχή να εννοήσει

ότι όχι απ'έξω,

αλλά μέσα της έχει την αρρώστια,

η οποία τότε φανερώνεται,

όταν έρθουν οι πειρασμοί

και με την δοκιμασία τη φέρουν στην επιφάνεια.

Γιατί ποτέ δεν μπορεί να βλαφτεί ο άνθρωπος από άλλον, αν δεν έχει μέσα του αποθηκευμένες τις αφορμές των παθών.

Και γι' αυτό ο Δημιουργός των πάντων και Ιατρός των ψυχών, ο Θεός, ο μόνος που γνωρίζει ακριβώς τα τραύματα της ψυχής, δεν παραγγέλλει να αποφεύγομε τις συναναστροφές των ανθρώπων, αλλά να κόβομε τις αιτίες της κακίας που είναι μέσα μας, και να γνωρίζομε ότι η υγεία της ψυχής δεν κατορθώνεται με τον χωρισμό από τους ανθρώπους, αλλά με την διαμονή και εξάσκηση με τους ενάρετους ανθρώπους.

Όταν λοιπόν για προφάσεις που τις νομίζομε δήθεν εύλογες, εγκαταλείπομε τους αδελφούς, δεν κόψαμε τις αφορμές της λύπης αλλά μόνον κάναμε εναλλαγή τους, γιατί η αρρώστια που έχομε μέσα μας τις ανακινεί πάλι εξαιτίας άλλων πραγμάτων.

Γι' αυτό, όλος ό πόλεμος μας ας είναι εναντίον των παθών που είναι μέσα μας, γιατί αν αυτά, με τη χάρη και τη βοήθεια του Θεού, βγουν από την καρδιά μας, όχι μόνο με τους ανθρώπους, αλλά και με τα άγρια θηρία εύκολα μπορούμε να ζήσομε, όπως λέει ο μακάριος Ιώβ:

«Τα άγρια θηρία θα γίνουν ειρηνικά μαζί σου».

Πρώτα-πρώτα λοιπόν να αγωνιστούμε εναντίον του πνεύματος της λύπης, που φέρνει την ψυχή στην απελπισία, για να το εξορίσομε από την καρδιά μας.

Γιατί αυτό το πνεύμα δεν επέτρεψε στον Κάιν να μετανοήσει μετά την αδελφοκτονία, ούτε στον Ιούδα μετά την προδοσία του Κυρίου.

Μια μόνο λύπη να έχομε, την μετάνοια για τις αμαρτίες μας ενωμένη με την αγαθή ελπίδα, για την οποία ο Απόστολος λέει:

«Η κατά Θεόν λύπη προξενεί μετάνοια που οδηγεί σε οριστική σωτηρία».

Κι αυτό, γιατί η κατά Θεόν λύπη τρέφοντας την ψυχή με την ελπίδα που ακολουθεί τη μετάνοια, είναι ανάμικτη με χαρά.

Γι' αυτό

και πρόθυμο

και υπάκουο για κάθε καλή πράξη,

ευκολοπλησίαστο,

ταπεινό,

πράο,

ανεξίκακο,

υπομονετικό σε κάθε αγαθό κόπο

και κάθε συντριβή κάνει τον άνθρωπο η λύπη αυτή,

αφού είναι κατά Θεόν.

Και με αυτό λοιπόν

γίνονται οι καρποί του Αγίου Πνεύματος φανεροί στον άνθρωπο,

δηλαδή

η χαρά,

η αγάπη,

η ειρήνη,

η μακροθυμία,

η αγαθότητα,

η πίστη,

η εγκράτεια.

Από την αντίθετη λύπη είναι φανεροί οι καρποί του πονηρού πνεύματος,

οι οποίοι είναι

ακηδία,

ανυπομονησία,

θυμός,

μίσος,

αντιλογία,

απελπισία,

οκνηρία στην προσευχή.

Αυτή τη λύπη πρέπει να την αποφεύγομε,

όπως και την πορνεία

και τη φιλαργυρία

και το θυμό

και τα υπόλοιπα πάθη.

Αυτή η λύπη θεραπεύεται

με την προσευχή

και την ελπίδα στο Θεό

και τη μελέτη των θείων λόγων

και με τη συναναστροφή με ευλαβείς ανθρώπους...

~ Αγίου Κασσιανού του Ρωμαίου

|επιμέλεια ανάρτησης: Θαλασσινός Ιωάννης

πηγή

|συνεχίζεται...