|αντί άλλου δώρου σ΄όσους έχουν τ΄όνομά του...
(υπο)γράΦει η εκ των "συν αυτώ", Ελένη Ζεάκη...
Μην΄ άπ' αγάπη ήτανε;
Μην' από Θεία Χάρη;
Μηνά
Μεγαλομάρτυρα
των
χριστιανών καμάρι...
Στην
Αίγυπτο γεννήθηκες
μέσα
του τρίτου αιώνα
σε
εποχή που χριστιανοί
να
ζουν, κάναν αγώνα
Δε
σου διδάξαν οι γονείς
χριστιανός
να γίνεις,
αυτά
είναι τα δείγματα
της
πίστεως που δίνεις
Μες
το Ρωμαϊκό στρατό
ήσουν
καλός ιππότης
στο
τάγμα των Ρουταλικών
γενναίος
στρατιώτης
Είχες
κρυμμένη μιά καρδιά
μέσα
απ' την πανοπλία
που
αγαπούσε το Χριστό
χωρίς
αμφιβολία
Αυξάνονταν
οι διωγμοί
κι
έβλεπες τόσο πόνο,
δεν
ήθελες να υπηρετείς
άρχοντα
δολοφόνο
Πέταξες
το ζωνάρι σου
με
θαρραλέο τρόπο,
μονάχος
εξορίστηκες
σε
ησυχίας τόπο
Με
συντριβή Τον Κύριο
παρακαλείς
με πίστη,
τα
πρόβατα Του σαν βοσκός
να
τα υπερασπίσει
Και
του ζητά Ο Κύριος
να
τρέξει στο παλάτι,
να
σταματήσει τη γιορτή,
να
δηλωθεί η απάτη
Μπαίνει
στη μέση της πομπής
και
τους αναστατώνει
"Είναι
άψυχα και κίβδηλα
τα
είδωλα" δηλώνει
"Ενός
μονάχα αληθινού
Θεού
Η Δόξα πρέπει,
Εκείνου
που Σταυρώθηκε
κι
Αναστημένος στέκει"
Κι
έγινε ο κακός χαμός
με
την ομολογία,
χάρηκαν
οι χριστιανοί
και
φρίξαν τα θηρία
Ορμάνε
πάνω του πολλοί
και
τον αιχμαλωτίζουν,
μα
δε φαινόταν να 'θελε
να
μην τονε κρατήσουν
Δίχως
καμιά αντίσταση
στον
ηγεμόνα φτάνουν,
τον
παραδίδουν και λυτό
απέναντι
τον βάνουν
"Μα
τι σεβάσμια μορφή"!
Ομολογεί
ο Πύρρος.
"Ε, δεν ταιριάζουνε αυτά
σ΄ άνθρωπο που 'χει κύρος"
"Έμαθα ήσουν για καιρό
γενναίος
ταγματάρχης,
πρόταση
κάνω, άλλαξε
κι
ότι ζητήσεις θα 'χεις"
"Προχώρα
μην καθυστερείς
και
χάνεις τον καιρό σου",
του
απαντά αγέρωχος
"μάλλον
πως είμαι εχθρός σου"
Τον
δένουν χειροπόδαρα
και
τόνε μαστιγώνουν
κι
όσο αυτός δεν αντιδρά,
τόσο
αυτοί κακιώνουν
Ξεκόλλαγαν
οι σάρκες του
τα
μάρμαρα ραγίζαν,
κουράζονταν
και άλλαζαν
άλλοι
και συνεχίζαν
Ένας
του φίλος που θωρεί
την
άθλια τροπή του
του λέει
"Μηνά παράτα τα"
να
σώσει τη ζωή του
"Φύγε, μην το ξανασκεφτείς
σ'
είδωλα να χαρίσω,
καλλιά
'χω να με γδάρουνε
παρά
Χριστό ν' αφήσω"
Τον
κρέμασαν ανάποδα
τα
σπλάχνα του έξω βγήκαν,
μα
συνεχίζαν οι άσπλαχνοι
και
τόνε βασανίζαν
Τον
έκαιγαν και έτριβαν
με
λύσσα το κορμί του,
είχαν
διαβολική βουλή
για
τη μεταστροφή του
Ο
Πύρρος είχε κουραστεί
με
την αντίσταση του
ρωτά
"ήθελα να 'ξερα
ποιά
είν' η δύναμη του"!
Του
λένε "Έτσι κάνουνε
ετούτοι,
τέλειωσε τον!
...με
βάσανα πεισμώνουνε,
αποκεφάλισε
τον"!
Τον
σέρνουν και τον οδηγούν
μπροστά
σε χίλια μάτια
καταγδαρμένο, μα μιλά
ήρεμα
και σταράτα
"Το
σώμα μου να πάρετε
στην
Αίγυπτο να πάτε,
αυτό
μονάχα σας ζητώ"
και
δεν στενοχωράται
Κάνει
μιά τελευταία ευχή
Στον
Κύριο κοιτάει,
να
βρίσκει όποιος του ζητά
εκείνο
π' αγαπάει
Του
κόβουν το κεφάλι του
δε
χορτάσαν ακόμα,
βάζουν
φωτιά μα ο Θεός
θέλησε
να 'χει σώμα
Και
είναι αναρίθμητα
τα
θαύματα που κάνει,
νεκρούς
σηκώνει όρθιους
που
ανθρώπου νους δε βάνει
Κι
έχει χαρά στο άδικο,
ξύλο
πολύ να δίνει,
να
τιμωρεί τη διαβολιά
όπου
πληγή αφήνει
Και
φαίνεται καμαρωτός
σε
άλογο ιππεύει
μια
πολιτεία ολάκερη
μπορεί
και προστατεύει
Καλέ
μου Άγιε Μηνά
του
Ηρακλείου αφέντη,
χάριζε
στους χριστιανούς
ευλογημένα
έτη...
11
Νοεμβρίου τιμάται η μνήμη του...
