... μπορεί εύκολα το "Φως" να μπει στην καρδιά σου...
Το ίδιο Φως που μπορεί να σου θεραπεύσει τα πάντα...
|κείμενο - φωτο: Ανδρέας Χατζηαντώνης
... μπορεί εύκολα το "Φως" να μπει στην καρδιά σου...
Το ίδιο Φως που μπορεί να σου θεραπεύσει τα πάντα...
|κείμενο - φωτο: Ανδρέας Χατζηαντώνης
...Σ' όλη τη γη η λάμψη του
του κόσμου αυτού δε μοιάζει,
μα απ' Το Θεό του δόθηκε
και τ' άδικο δικάζει
Μπαίνει εκεί που θίγεται
φτωχός και πονεμένος,
καίει εκείνους που αδικούν,
χτυπά τους πλανεμένους
Σπίτι δεν έχει, ρουχισμό
μιά μηλωτή μονάχα
μόνιμος ήταν του ουρανού
κατοικητής του πάντα
Στον βασιλέα φάνηκε
με πύρινες ακτίνες
για όσα θα 'ρθουνε να πει
που 'χει πολλές ευθύνες
Ο Ηλίας ως εκπρόσωπος
Του Ουράνιου Πατέρα
από τη Θέσβη κίνησε
στον Αχαάβ μιά μέρα
"Είπε ο Θεός θα έχετε
μεγάλη ανομβρία
στη θέση Εκείνου βάλατε
την ειδωλολατρεία"
Όταν θα πω εγώ "καλά"
θα 'ρθει βροχή στον τόπο
ορθά κοφτά τους μίλησε
με θυμωμένο τρόπο
Παίρνει εντολή απ' Το Θεό
αλλού να πάει να μείνει,
εκεί κρυφά να κατοικεί
και ασκητής να γίνει
Κόρακας θα τον συντηρεί
όσο η οργή κρατήσει,
τροφή νερό δε θα λειφτεί
σε μιά σπηλιά θα ζήσει
Στο ράμφος του θα του κρατά
ψωμί να τον γλυκαίνει
και καθ' αργά ο κόρακας
κρέας θα του πηγαίνει
Σίγουρα κάνει εντύπωση
κοράκι να ταΐζει
κάποιον με κρέας και αυτός
ψιχάλι μην αγγίζει
Αυτόν τον τρόπο διάλεξε
Ο Κύριος να δείξει...
για τα παιδιά Του θα τραπεί
ανάποδα κι η φύση...
Σε αυτούς τους
δύσκολους καιρούς
τους έσχατους που θα 'ρθουν,
τα πάνω κάτω θα γευτούν,
θάρρος και πίστη να 'χουν
Δεύτερος Πρόδρομος Χριστού
μετά τον Ιωάννη
είναι ο Ηλίας και θα 'ρθεί
και δεν έχει πεθάνει
Πριν ανεβεί στον ουρανό
την Άγια μηλωτή του
στον Ελισσαίο άφησε
τον μόνο μαθητή του
Εμείς γιορτή του κάνουμε
χρονιά γιορτής δεν έχει
γιατί είναι ολοζώντανος
με τον Ενώχ θα έρθει
Στα έσχατα θα εμφανιστεί
του Αντιχρίστου χρόνια
θα πει προσέξτε χριστιανοί
να μην γενείτε πιόνια
Να αντισταθείτε σθεναρά
Ο Κύριος θα στέλνει
κρυφά τροφή ποτέ κανείς
αφάωτος να μένει
"Ό,τι 'κανα θα κάνετε
έχετε εμπιστοσύνη
εγώ θα πάρω για εσάς
κάθε μου λόγου ευθύνη..."
"Όσο κρατήσει το κακό
θα σας υποστηρίξω
το δούρειο ίππο της ψευτιάς
του πονηρού θα δείξω..."
Βέβαιο είναι πως θα 'ρθεί
το γράφει ο Ιωάννης
μέσα στην Αποκάλυψη
κι αντίλογο μη βγάλεις
Γράφει πως όλοι θα τον δουν
απ' τις τηλεοράσεις,
όπως μιλάμε εγώ κι εσύ
τέτοια εικόνα θα 'χεις
Στην ιστορία θα γραφτεί
Ηλία τ' όνομα σου
με χρυσαφένια γράμματα
Μάρτυρας Μέγας θα' σαι
Θα εκτελεστείς δημόσια
για την ομολογία
μέσα στης Ιερουσαλήμ
την κεντρική πλατεία
Κι όλοι εμείς οι χριστιανοί
θα πούμε ήρθε η ώρα
που Ο Χριστός για Δεύτερη
φορά θα έρθει τώρα...
✔ ας δούμε επιτέλους σοβαρά, βρε αδέρΦια, αυτήν την συγκλονιστική εικόνα, που φέρνει ενώπιόν μας ο Άγιος Παππούς μας.
Μήπως και φιλοτιμηθούμε και ξεκινήσουμε την Ευχούλα, τώρα που΄ναι καλοκαιράκι και χαζολογάμε από δω κι από κει· έστω για λίγα λεπτά τη μέρα...
Με τον τρόπο όμως που εκείνος την έκανε ακαταύπαστα, σε ολόκληρη τη ζωή του...
Ικετευτικά, παρακλητικά, κλαψιάρικα...
“Η ευχούλα θέλει προετοιμασία”,
μας έλεγε ο γέροντας, ο γέρο-Ιωσήφ ο
Ησυχαστής.
Να αρχίζετε με το Απόδειπνο
και τους Χαιρετισμούς
και μετά μερικά λογάκια γλυκά,
ερωτικά στον Χριστό.
"Ιησού μου γλυκύτατε,
το φως της ψυχής μου,
η μόνη μου αγάπη,
η μόνη μου χαρά,
η ειρήνη…"
Μετά να λέτε λογάκια στην Παναγία,
στη γλυκιά μανούλα που πολλήν αγάπην δεικνύει.
Αφού ηρεμήσει ο νους και γλυκαθεί η ψυχή,
καθίστε και πείτε την ευχή.
Άμα κουραστείτε, άμα νυστάξετε,
να ψάλλετε αργά-αργά,
γλυκά-γλυκά”.
Ενθυμούμαι τον πρώτο καιρό
που γνώρισα την ευχούλα,
ήθελα τρόπον τινά, μία εικόνα για βοηθό.
Έβαζα με τον λογισμό
ότι ήμουν κάτω στη θάλασσα
και ο Χριστός ήταν μέσα σε ένα καραβάκι
με τους φίλους του
και έφευγαν
και εμένα με άφηναν μόνο μου στην ακτή.
Με έπιανε το παράπονο
και φώναζα
και παρακαλούσα να γυρίσουν
να με πάρουν και εμένα.
Τι φώναζα;
«Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με».
«
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με.»
Και όσο Τον φώναζα ένιωθα ότι με κοίταζε,
και όσο έλεγα το «ελέησόν με»
έβλεπα ότι με πλησίαζε...
👉 Απόσπασμα απ'
το βιβλίο του Πατρός Σπυρίδωνα Βασιλάκου
Συνάντηση με τον Όσιο Εφραίμ Κατουνακιώτη
|εμείς από τον εκ των "συν αυτώ", Γεώργιο Καλογήρου
✨ Μέσα από μελωδίες, ψιθύρους ψυχής και στίχους γεννημένους από αγάπη, υφάνθηκε ένα τραγούδι αΦιερωμένο στο παιδί που ακόμη δεν αντίκρισε το φως.
Ένα μουσικό ταξίδι αγάπης και τρυφερότητας από τις Μαμάδες για την Ελλάδα, αφιερωμένο στην ίδια τη ζωή...
|Το΄ξερες;
Πως υπάρχει μια ομάδα μαμάδων,
που παλεύουν για την Ελλάδα;
όπου μπορείς να δεις αναλυτικά την προσπάθειά τους!
(Κι αν θελήσεις να τις βοηθήσεις,
να ξέρεις πως είσαι καλοδεχούμενη! ♥ )️
Ξημέρωνε η 19η Ιουνίου 1995,
ημέρα Δευτέρα.
Η Θεία Λειτουργία τελείωσε γύρω στις 2 το πρωί.
Ο Γέροντας, αν και ήταν τόσο βαριά,
κατέβασε τα πόδια του από την κλίνη και κοινώνησε καθιστός για τελευταία φορά.
Από σεβασμό,
ούτε μία φορά δεν κοινώνησε ξαπλωμένος.
Ήταν πανέτοιμος.
Η ώρα που θα έφευγε πλησίαζε.
Βαθιά σιγή επικρατούσε στο κελλί του.
Στις έξι το πρωί
ο
Γέροντας είπε με φωνή μισοσβησμένη:
- ''Φεύγω... Λειβάδια!
Λειβάδια!''.
Οι Μοναχές πήραν την ευχή του
για τελευταία φορά.
Η ώρα ήταν 9 π.μ.,
όταν έφερε το βλέμμα του γύρω,
τις κοίταξε,
έπλεξε με κόπο
τα δάκτυλα των χεριών του μεταξύ τους,
για να δείξει την ενότητα,
και τους είπε ψιθυριστά:
- " Ενωμένες,
ενωμένες,
ενωμένες και αγαπημένες.
Πάντα μαζί,
όλοι μαζί,
εκεί στο Θρόνο του Θεού μαζί ".
Μετά από λίγο τον
άκουσαν να λέει:
- " Όλα λάμπουν,
όλα λάμπουν,
όλα λάμπουν! "...
📍 Κύριο μέλημά μας
είναι να αφομοιωθούμε στον Χριστό,
να ενωθούμε με την Εκκλησία.
Αν μπούμε στην αγάπη του Θεού,
μπαίνομε στην Εκκλησία…
Όποιος ζει τον Χριστό,
γίνεται ένα μαζί Του,
με την Εκκλησία Του.
Ζει μια
τρέλα!
Η ζωή αυτή είναι διαφορετική
απ’ τη ζωή των άλλων ανθρώπων.
Είναι χαρά,
είναι φως,
είναι αγαλλίαση,
είναι ανάταση.
Αυτή είναι η ζωή της Εκκλησίας,
η ζωή του Ευαγγελίου,
η Βασιλεία του Θεού.
«Η
Βασιλεία του Θεού εντός ημών εστίν».
Έρχεται μέσα μας ο Χριστός
κι εμείς είμαστε μέσα Του.
Και συμβαίνει όπως μ’ ένα κομμάτι σίδηρο,
που τοποθετημένο μες στη φωτιά
γίνεται φωτιά και φως·
έξω απ’ τη φωτιά,
πάλι σίδηρος σκοτεινός, σκοτάδι...
|Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης