✔ εγώ αυτός είμαι, Θεέ μου, αυτή την ταλαιπωρία έχω. Τι μου μένει; ... Δεν έχω αίμα να Σου δώσω Χριστέ μου, όπως ο Άγιος Γεώργιος, αλλά σου δίνω τα δάκρυά μου και την πρόθεσή μου... Και τις περιπλανήσεις της αμαρτίας μου, των πόνων μου, των πόθων μου, των καημών μου, των ταλαιπωριών μου, των εκουσίων μαρτυρίων και μαρτυριών που δίνω κάθε ημέρα... Δεν έχω τίποτε άλλο να σου δώσω.- |Αββάς Ησαΐας

|Φτερό στον άνεμο είμαι, Κύριέ μου...

Δώσε και επίτρεψε ό,τι θες...
Φύσα στη ζωή μου όσο θέλεις...

Όποτε θέλεις...

Και με όποιον τρόπο Εσύ κρίνεις...

Αφού θα είναι για την ωΦέλεια των ψυχών μας.-

εκ των "συν αυτώ"...|

    "Γι΄αυτό, τελικώς, αυτό που έχει να δώσει ο άνθρωπος στον Θεόν είναι οι θλίψεις του. 

Θυμάστε πόσο ωραία λέγει ο Ψαλμωδός ότι...

...Τις θλίψεις μου εξήγγειλα και Συ τις έθεσες ενώπιόν Σου ως εν τη επαγγελία. 

Εγώ εναποθέτω στον Θεόν τις θλίψεις μου, τον πόνο μου, την αφωνία μου, τον κόπο μου, και ο Θεός τα τοποθετεί όλα αυτά ενώπιόν του, όπως υπεσχέθη. 

Ο Θεός υπεσχέθη ανάπαυσι, άφεσι, και εκπληρώνει απολύτως την υπόσχεσί του. 

Το εβραϊκό κείμενο, αντί να πη την θλίψι μου ή τις θλίψεις μου, λέγει τις περιπλανήσεις μου. 

Ο Ψαλμωδός συνεχώς περιπλανήσεις είχε, όπως όλοι οι άνθρωποι. 

Ποιανού άραγε η ζωή δεν υπήρξε μία περιπλάνησις; 

Περιπλάνησις με επιτυχίες και αποτυχίες, με μεταβάσεις από την γη στον ουρανό, με τις πτώσεις μας, με τους πόνους μας. 

Όλες αυτές τις περιπλανήσεις μου, λέγει ο Ψαλμωδός, σου τις παρουσιάζω, Θεέ μου. 

Εσύ βάλ΄τες μέσα στον ασκό σου, όπως βάζομε το τυρί και το γάλα. 

Και όπως κρεμάμε τον ασκό και παρακολουθούμε εάν έγινε το τυρί, εάν είναι εντάξει το γάλα, έτσι και συ να τις έχεις μπροστά σου και να τις παρακολουθής. 

Εγώ δεν έχω τίποτε άλλο να σου δώσω. 

Σου δίνω λοιπόν τις περιπλανήσεις της αμαρτίας μου, των πόνων μου, των πόθων μου, των καημών μου, των ταλαιπωριών μου, των εκουσίων μαρτυρίων και μαρτυριών που δίνω κάθε ημέρα, και μάλιστα την νύκτα. 

Μάζεψέ τες μέσα στον ασκό σου, μέσα στην φιάλη σου, για να τις φυλάξης, όταν έρθω εκεί πάνω, στην άλλη ζωή, να τις έχης και να τις θυμηθής. 

εγώ αυτός είμαι, Θεέ μου, αυτή την ταλαιπωρία έχω. 

Τι μου μένει; 

Να την πάρης εσύ, «ως εν τη επαγγελία σου», όπως μας υπεσχέθης, για να μείνω εγώ ελεύθερος, μόνον με σένα. 

Και συνεχίζει το εβραϊκό κείμενο: 

Θεέ μου, αυτά που σου λέγω, αυτά που σου εναποθέτω, τις ταλαιπωρίες μου, τους πόνους μου, τις θλίψεις μου, τα μαρτύριά μου, τις αγρυπνίες μου, τις αμαρτίες μου, αυτά δεν τα καταγράφεις στο βιβλίο σου; 

Εάν δεν γράφης αυτά, τότε τι καταγράφεις από μένα; 

Τι περιμένεις; 

Αν δεν γράψης αυτά, δεν έχω τίποτε άλλο να σου δώσω. 

Σε παρακαλώ, γράψ΄τα, ώστε τότε να θυμηθής ότι μου οφείλεις την ανάπαυσι, την σωτηρία, τον πλατυσμό. 

Η ερώτησις δείχνει την βεβαιότητα, την εμπιστοσύνη του Ψαλμωδού στον Θεόν...

  |Αρχ.Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτου 

Λόγοι Ασκητικοί Ερμηνεία στον Αββά Ησαΐα

✔ Έχετε παρατηρήσει ποιοι άνθρωποι είναι αγαπητοί και περιζήτητοι;

  Όποιος στηρίζεται στην γνώση του 

και ανατρέπει την γνώμη του άλλου με επιπολαιότητα, 

όποιος επίσης είναι πρόθυμος να απαντήσει, 

να δικαιολογηθεί και να δικαιολογήσει, 

ή έχει θέλημα που είναι βγαλμένο μέσα από τη ζωή του, 

αυτός απολαμβάνει ως καρπό την έχθρα. 

Δεν μπορεί να συμφωνήσει με κανένα. 

Έχετε παρατηρήσει ποιοι άνθρωποι 

είναι αγαπητοί και περιζήτητοι; 

Όσοι διακονούν, 

όσοι είναι πέρα για πέρα ήρεμοι 

και πρόθυμοι να αποδεχθούν την γνώμη του άλλου, 

την επιθυμία του, 

την σκέψη, 

την ενέργεια του, 

το αμάρτημα του, 

το πάθος του, 

την ευγένεια του, 

την αγένεια του, 

που η ευαισθησία τους είναι στραμμένη 

προς τον Θεόν και προς τους ανθρώπους. 

Αντιθέτως, 

αυτοί που θέλουν να υπερασπίζουν τον εαυτό τους, 

που θέλουν να έχουν θέση, 

γνώμη, 

σκέψη, 

να διεκδικήσουν ένα δικαίωμα, 

να επιβάλλουν την γνώμη τους 

– άκουσε με, λένε, και μετά κάνε ότι θέλεις – 

γίνονται αντιπαθητικοί. 

Γιατί να σε ακούσω, βρε αδελφέ; 

Εγώ αυτό θέλω να κάνω. 

Βέβαια, από ταπείνωση ή εξυπνάδα 

– το ίδιο είναι – 

θα σε ακούσω, 

αλλά εσύ έχασες. 

Όποιος αφήνει ανέγγιχτους τους άλλους 

από την παρουσία του, 

όποιος τους αφήνει ελεύθερους 

να κάνουν ό,τι θέλουν 

και η μόνη σχέση του μαζί τους 

είναι η σχέσης της διακονίας, 

της υπηρεσίας, 

του εσχάτου ανθρώπου, 

ο απλός, 

ο ταπεινός, 

ο ανεπιτήδευτος, 

αυτός είναι πάντοτε ο αγαπημένος. 

Όσοι ζητούν, 

απαιτούν, 

παρακαλούν... 

Αυτούς 

από μακριά τους βλέπεις 

και τους αποφεύγεις. 

Όλα αυτά δεν έχουν θέση σε μια ψυχή 

η οποία αγνίζει εαυτή 

και την ευτρεπίζει για τον Θεόν. 

Όποιος δεν προσέχει 

και υποστηρίζει το θέλημα Του, 

την γνώση Του, 

αυτός κερδίζει την έχθρα.

 

Δεν τον αγαπάει κανείς. 

Όλοι σαν να δαιμονίζονται, 

έχουν απέναντι του ένα ένστικτο αντιδράσεως 

και θέλουν να του πουν όχι. 

Βέβαια, αυτός τα βάζει με τους άλλους. 

Προφανώς όμως ο ίδιος είναι υπαίτιος 

και άξιος της μοίρας του, 

του στρώματος το οποίο στρώνει. 

Αυτός εκ του πνεύματος 

ου δύναται είναι του φέροντος λύπην εν τη καρδία, 

δεν είναι δυνατόν να ενεργείται 

από το Άγιον Πνεύμα, 

το οποίο φέρνει συντριβή στην καρδιά... 

 (άγιος) Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

πηγή

✔ Όταν ο Θεός δεν μας δίνει τίποτα, και νιώθουμε σαν συντρίμι της ζωής, τότε αξίζει να πιστεύουμε...

 

Όταν οι δυ­σκο­λί­ες της ζωής, 

οι πι­κρί­ες της ψυ­χής, 

οι αδυ­να­μί­ες του εσω­τε­ρι­κού μας κό­σμου, 

ο πό­νος, 

η χαρά, 

μας αφαι­ρούν κάθε ελ­πί­δα, 

πνευ­μα­τι­κή ή αν­θρώ­πι­νη. 

Όταν οι οφθαλ­μοί μας 

γί­νον­ται ξη­ροί από την προσ­δο­κία 

και τε­λι­κά δεν βλέ­πουν...

Όταν το θε­ω­μέ­νο σώμα μας, 

το τί­μιο να­ΰ­δριο του Θεού 

γί­νε­ται "ως ασκός εν πά­χνη", 

ένα το­μά­ρι που έπε­σε στην πά­χνη 

και πά­γω­σε 

και έχα­σε το χρώ­μα του τόσο, 

ώστε να μην ξε­χω­ρί­ζεις αν υπάρ­χει...

 Όταν η ζωή μου γί­νε­ται τέ­τοια 

που με κά­νει να νιώ­θω 

ότι ξη­ρά­θη­κε η ύπαρ­ξη μου, 

ότι ξε­χά­στη­κα από την αγά­πη των αν­θρώ­πων, 

των αγ­γέ­λων, 

των αγί­ων...

 Ότι χά­θη­κα 

και ζη­τάω από τον Θεό 

λίγη ανά­ψυ­ξη, 

λίγη ξε­κού­ρα­ση, 

και ο Θεός δεν μου δί­νει τί­πο­τα, 

και νιώ­θω σαν συν­τρίμ­ι της ζωής...

   ... Τότε αξί­ζει να πι­στεύ­ου­με.-

    |(άγιος) Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

         πηγή

  (εμείς από τους Φίλους Μετοχίου Ανάληψης)

    ✅"αμΦ" ΥΓ:

Πρότασή μας:

Τώρα που το διάβασες όλο αυτό,

πήγαινε άλλη μία πίσω

και ξαναδιάβασέ το από την αρχή...

Με τη μία δεν εμπεδώνονται τέτοια πράγματα.-

✔ Ο ένας να δέχεται τον άλλον. Μουρμουρίζει; Άσ΄τον να μουρμουρίζει... Μην πας να τον διορθώσεις.-

 

       |Πες τα (άγιε) Γέροντα Αιμιλιανέ!

Πες τα...

πηγή

   

❈ Στο γάμο Φαίνονται ότι παντρεύονται 2. Δεν είναι όμως 2, αλλά 3...

            |αΦιερωμένο σε ένα δικό μας ζευγάρι,

που συμπληρώνει αύριο 25 χρόνια γάμου...

    Με τις (προσ)ευχές όλων σας, 

και οι 3 που ενώθηκαν εκείνη τη μέρα, 

(μαζί με τις άλλες 3 ψυχούλες,

που γεννήθηκαν μέσα απ'αυτήν την Ένωση)

να μην χωρίσουν ποτέ.

     Ούτε εδώ, κυρίως όμως ούτε Εκεί...

Ο γάμος είναι ένας δρόμος·

Αρχίζει από την γη και τερματίζει στον ουρανό.

Είναι μια σύναψις, 

ένας σύνδεσμος μαζί με τον Χριστόν, 

που μας βεβαιώνει οτι θα πάμε κάποτε στον ουρανό.

Πάνω από την αγάπη, 

πάνω από τον άνδρα σου, 

πάνω από την γυναίκα σου, 

πάνω από τα καθημερινά σου γεγονότα, 

να θυμάσαι ότι προορίζεσαι για τον ουρανό, 

ότι μπήκες στον δρόμο 

που πρέπει οπωσδήποτε να σε βγάλει εκεί.

Η νύμφη και ο γαμπρός δίνουν τα χέρια τους, 

τους πιάνει ο ιερεύς 

και ακολουθούν γύρω από το τραπέζι 

χορεύοντας και ψάλλοντας. 

Αυτό σημαίνει ότι ο γάμος ειναι η πορεία, 

το ταξίδι που θα καταλήξει στον ουρανό, 

στην αιωνιότητα.

Στον γάμο φαίνονται ότι παντρεύονται δύο.

Δεν είναι όμως δύο, αλλά τρεις.

Παντρεύεται ο άνδρας την γυναάκα 

και η γυναίκα τον άνδρα, 

αλλά και οι δύο μαζί υπανδρεύονται τον Χριστόν.

Τρεις επομένως λαμβάνουν μέρος στο μυστήριο 

και τρεις πλέον παραμένουν στην ζωή τους.

Όλα όσα χρησιμοποιούνται, 

κατά την τέλεση του γάμου, 

είναι σκιές και σύμβολα 

που δείχνουν ότι εκεί είναι ο Χριστός.

Όταν κάθεσαι και βλέπεις ξαφνικά μια σκιά, 

καταλαβαίνεις ότι κάποιος έρχεται.

Δεν τον βλέπεις· το ξεύρεις όμως.

Πρωί πρωί σηκώνεσαι 

και βλέπεις κατακόκκινο τον ορίζοντα στην ανατολή.

Θα βγει, λες, σε λίγο ο ήλιος.

Όταν βλέπεις τον γάμο σου, 

τον άνδρα σου, 

την γυναίκα σου, 

όταν βλέπεις τις στεναχώριες σου, 

τα πάντα μέσα στο σπίτι σου, 

να ξεύρης ότι είναι σημάδια της παρουσίας του Χριστού.

Είναι σαν να ακούς τα βήματά Του, 

σαν να έρχεται, 

σαν να πρόκειται να ακούσεις τώρα και την φωνή Του.

Σκιές είναι όλα αυτά που δείχνουν 

ότι μαζί μας είναι o Χριστός.

Είναι αλήθεια ότι εξ αιτίας των μεριμνών μας 

Τον νοιώθομε ως απόντα.

Τον βλέπομε όμως μέσα στις σκιές 

και είμαστε βέβαιοι ότι είναι μαζί μας.

Η ζωή μας είναι πλέον μαζί με τον Χριστόν.-

   |(άγιος) Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

     [Σαν να μας έχει πάρει από το χεράκι ο άγιος Γέροντας Αιμιλιανός, ή μου φαίνεται;]

☆ "Εἴμαστε σφηνωμένοι στο σῶμα τοῦ Χριστοῦ και ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ "οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ κόσμου τούτου"... Το πολύ πολύ να ποῦμε ὅτι πέθανε ὁ πατέρας μου ἢ ἡ μητέρα μου. Να το πῶ μιά, πέντε, δέκα ἡμέρες...

 

   ...Ἂν πιστεύω εἰς τὸν Θεὸν 

καὶ ἂν ἀγαποῦσα τὸν πατέρα μου 

καὶ τὴν μητέρα μου, 

θὰ κάνω προσευχή γιὰ τὸν θάνατό τους 

καὶ θὰ τοὺς ἐναποθέσω 

στὸ αἰώνιο μνημόσυνο τῆς Ἐκκλησίας, 

στὶς πρεσβεῖες τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, 

στις μνῆμες τῶν ἁγίων, 

στὶς μεσιτεῖες τοῦ Τιμίου Προδρόμου 

καὶ στὶς ἐκτενεῖς ἀναβάσεις 

τῶν χειρῶν τοῦ μεγάλου ἀρχιερέως, 

τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, 

ὁ ὁποῖος ἡμέρας καὶ νυκτὸς προσφέρει 

γιὰ τὴν μητέρα μου, 

γιὰ τὸν πατέρα μου 

καὶ γιὰ ὁποιονδήποτε ἀναίμακτη θυσία 

στὸ οὐράνιο θυσιαστήριο...

     (άγιος) Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

                             ☆   ☆   ☆

"We are firmly joined to the Body of Christ, and the Kingdom of God 'is not of this world.'

At most, we may say, "My father has died," or "My mother has died." We may say this for one day, five days, or ten days. 

But if I truly believe in God, and if I truly loved my father and my mother, then I will pray for their repose and entrust them to the Church's eternal remembrance: 

to the intercessions of the Most Holy Theotokos, to the commemorations of the saints, to the mediation of the Holy Forerunner, and to the ceaseless uplifted hands of the Great High Priest, Jesus Christ, who day and night offers the unbloody sacrifice at the heavenly altar for my mother, for my father, and for every departed soul.

    |Elder Aimilianos of Simonopetra

πηγή

❤️ Αμέσως τρέχω σ΄εσένα, το καταΦύγιό μου...

 

   Δεν χρειάζεται να με καλέσης, Θεέ μου. 

Το καταΦύγιο ποτέ δεν μας καλεί. 

Όταν σε χρειασθώ, μόλις σε χρειασθώ, εσύ είσαι παρών.

 Αμέσως τρέχω σ΄εσένα, το καταφύγιο μου.

Είσαι η ελπίδα μου. 

Είσαι αυτός ο οποίος με βγάζεις από κάθε κίνδυνο, από κάθε σάλο.

Προτού καν σκεφθώ ότι κινδυνεύω, 

έχω διασωθή...

   Αρχ. Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτου

    |εμείς από τον Γεώργιο Καλογήρου 

    

☆ Πῆγε, ἔβαλε μετάνοια, Φίλησε το χέρι της Παναγίας... «Ὑπομονή, ὑπομονή, ὑπομονή» τῆς εἶπε και ξύπνησε..

 

   "...Ἔξω αὐτὴ ἡ Γερόντισσα, 

νὰ ποῦμε, 

δὲν ἀναφέρω τ᾿ ὄνομά της. 

Καρκίνο, ἐγχειρήσεις, τοῦτο, ἐκεῖνο, αὐτὸ 

κι ὅμως προσευχομένη 

εἶδε τὴν Παναγία στὸ θρόνο της. 

«Περάστε οἱ ὅσιοι», λέει. 

Ὅλοι οἱ ὅσιοι πέρασαν μπροστὰ σὰν παρέλαση, 

στὴν Παναγία. 

«Περάστε οἱ μεγαλομάρτυρες».

Αὐτὴ καθότανε ἐκεῖ, Γερόντισσα ἦταν, Ἡγουμένη. 

Καὶ στὸ τέλος πῆγε, 

ἔβαλε μετάνοια, 

Φίλησε τὸ χέρι τῆς Παναγίας, 

ἦταν ἕνα βελοῦδο! 

Καὶ ἡ Παναγία τῆς εἶπε: 

«Ὑπομονή, ὑπομονή, ὑπομονή»

καὶ ξύπνησε, νὰ ποῦμε. 

Δηλαδὴ ἂν θέλεις 

νὰ εἶσαι μαθήτρια καὶ μαθητὴς τοῦ Χριστοῦ, 

θ᾿ ἀνέβεις κι ἐσὺ ἀπάνω στὸ Σταυρό.

Ἀπαλλαγὴ 

κανένας Ἅγιος δὲν ἐζήτησε ἀπὸ τὸν Θεό. 

Ὑπομονὴ νὰ χαρίσει. 

Ἂν κάνεις ὑπομονὴ 

θά ῾χεις καὶ λιγάκι μισθό, 

ἂν θά ῾χεις ἀπαλλαγή, 

δὲν ἔχεις τίποτες, 

μισθὸ δὲν ἔχεις.-

   ΑΓΙΟΣ ΕΦΡΑΙΜ ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗΣ

(στη Φωτογραφία με τον άγιο Γέροντα Αιμιλιανό τον Σιμωνοπετρίτη...)

   

   |εμείς από τον Γεώργιο Καλογήρου 

✔ Ευγνώμονες προς τον Χριστό μας, τη Μάνα Παναγιά και τους "συν αὐτοῖς"... |Ευπρόσδεκτον ό,τι εμπερικλείεται στο Άγιο Θέλημά Του.-

Ο Θεός, 

ενώ έπλασε τον άνθρωπο υγιέστατο, 

ενώ θέλει την χαρά και την ειρήνη του, 

δίνει την ασθένεια. 

Γιατί;

Διότι όταν ο άνθρωπος την ασπαστεί, 

όταν την αγαπήσει, 

όταν βγάζει από την ασθένειά του θετικά συμπεράσματα, 

όταν εξ αιτίας της παραδίδεται στον Θεό, 

τότε η ασθένεια γίνεται το γρηγορότερο μέσο 

για την κατάκτηση της αληθείας και της σωτηρίας.

Γι’ αυτό ο Θεός, 

ως καλός παιδαγωγός, 

όταν έχουμε αμαρτίες και μάλιστα κρυφές, 

μας χτυπάει με αρρώστιες, 

για να μην τιμωρηθούμε στην άλλη ζωή.

Στους ανθρώπους δε που έχουν κρυφή αγιότητα 

δίνει επίσης αρρώστια, 

για να μην απολαύσουν τον μισθό τους εδώ στη γη, 

αλλά στην αιωνιότητα.

Εν τέλει η ασθένεια 

είναι εκ των ωραιοτέρων δώρων του Θεού 

προς τον άνθρωπο.

Μπορεί να είναι προτιμότερη 

ακόμη και εκ των εφετών, 

εκ των πνευματικοτέρων επιθυμιών της καρδιάς του...

(άγιος) Γέρων Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

✨   ✨   ✨

Why does God, who created man in perfect health and desires his joy and peace, allow illness?

Because when a person embraces illness, when he accepts it with love, when he draws spiritual benefit from it, and when through it he entrusts himself to God, then illness becomes one of the quickest means of attaining the truth and salvation.

For this reason, God, as a good Teacher, sometimes permits sickness when we have sins, especially hidden ones, so that we may repent and not be condemned in the life to come.

Likewise, to those who possess a hidden holiness, He also grants illness, so that they may not receive their reward here on earth, but in eternity.

In the end, illness can be one of God's most beautiful gifts to man.

Indeed, it may be more beneficial even than the deepest and most fervent spiritual desires of the human heart.

Elder Aimilianos of Simonopetra

πηγή: Esopolion - Ormylia Monastery

|μας έστειλε πάνω στην ώρα (της επιστροΦής...) 

η φίλη, Αλεξάνδρα Τσοκανα

👉 ΥΓ: 

    |αντί άλλων ευχαριστιών για τις ευχές και την αγάπη σας, 

που μας συνόδευσαν,

ανταποκρινόμενοι 

και αλληλεπιδρώντας

ακόμα και σε 2μιση λέξεις 

και μια πρόχειρη φωτογραΦία...

Ευγνώμονες προς τον Χριστό μας, τη Μάνα Παναγιά

και τους "σὺν αὐτοῖς"!

Ιδιαιτέρως σ΄εκείνους που (μεταξύ άλλων) ταξίδεψαν μαζί μας...

   ...δηλαδή στον εορτάζοντα Άγιο Ευσέβιο Επίσκοπο Σαμοσάτων,

στον Άγιο ΝικηΦόρο τον λεπρό,

και στην Αγία Αγάθη...

 

Αλλά και στον Άγιο Χαραλάμπη,

στον Άγιο ΠρωτοΜάρτυρα ΣτέΦανο,

και στην Αγία Βαρβάρα, 

που (μεταξύ πολλών άλλων)

μάς υποδέχτηκαν 

και γέμισαν "τα ρεζερβουάρ μας",

προσΦέροντάς μας ανάσες ζωής στα Άγια Μετέωρα...

   Ιδιαιτέρως ευλογημένοι 

που δεν έχουμε να αναΦέρουμε 

μεγάλες αλλαγές σε όσους μας ρωτάνε, 

νοιάζονται και αμείωτα (συνεχίζουν να) προσεύχονται.

   Η κατάσταση του παππούλη μας 

παραμένει δύσκολη αλλά σταθερή,

κάτι που στην παρούσα φάση αποτελεί "καλό νέο"...

     Και αυτό μας Φτάνει και μας περισσεύει.-

     Συνεχίζουμε δοξάζοντας τον Άγιο Θεό 

για όλα όσα μας έχει προσΦέρει μέχρι σήμερα 

και για όλα όσα μας επιΦυλάσσει...

    Ευπρόσδεκτον ό,τι εμπερικλείεται στο Άγιο Θέλημά Του.-

                        ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ, αδέρΦια!!!

✨ - Πήγανε χαμένες οι προσευχές μου, Γέροντα! - Άντε φύγε. Ποτέ δεν πάει η προσευχή χαμένη, και θα πάη χαμένη η μεσιτεία ενός αγίου που προσεδρεύει πρόσωπο με πρόσωπο στο Θυσιαστήριο του Θεού, και μπορεί να συμπαρασύρη στην μεσιτεία όλους τους αγίους που είναι τριγύρω του; |Σχετίσου, λέμε...

    

  |Μα λένε τέτοια πράγματα, βρε βλογημένε; 

Και μάλιστα στον Όσιο Εφραίμ τον Κατουνακιώτη; 

Δεν ήξερε. Δεν ρώταγε;|

   [Πήγε στον παπα - Εφραίμ 

και του παραπονέθηκε 

ότι πήγαν χαμένες οι προσευχές του...]

 

 

"Ας σχετισθούμε με τον άγιο που φέρομε το όνομα του 

ή με τον Άγιο Ιωάννη τον Βαπτιστή, 

που είναι πολύ πρόχειρος και εύκολος,  

αφού ακόμη και τους μουσουλμάνους ακούει.

 

 Ας σχετισθούμε με τον άγιο Νικόλαο, 

που πηγαίνει και στους αμαρτωλούς και στους εγκληματίες 

και τους σώζει.

 

Ας σχετισθούμε με την Παναγία. 

Ποιος μίλησε στην Παναγία και αστόχησε, 

δεν άκουσε την φωνή της, 

δεν δέχθηκε το χάδι της; 

Την Παναγία ακόμη και μέσα από την κόλαση την φωνάζουν • 

πόσο μάλλον εμείς που είμαστε έξω από την κόλαση.

 

Ας έχωμε, όσο μπορούμε, 

τους δικούς μας μεσίτες.

Και αναμφιβόλως, 

ποιος αγνοεί ότι οι άγιοι είναι πρόσωπα ζωντανά, 

ότι ευρίσκονται "εν χειρί Θεού" 

και επομένως μπορούν να ενεργούν οι ίδιοι;...

 

...Κάποιος μοναχός παρακαλούσε επίμονα για κάτι 

τον άγιο Σίμωνα, τον κτίτορα της Σιμωνόπετρας, 

αλλά φαινόταν αδύνατον να πραγματοποιηθεί.

  Πήγε τότε στον παπα - Εφραίμ 

και του παραπονέθηκε 

ότι πήγαν χαμένες οι προσευχές του.

 Άντε, του λέγει εκείνος, 

φύγε. 

Ποτέ δεν πάει η προσευχή χαμένη, 

και θα πάη χαμένη η μεσιτεία ενός αγίου 

που προσεδρεύει πρόσωπο με πρόσωπο 

στο Θυσιαστήριο του Θεού, 

και μπορεί να συμπαρασύρη στην μεσιτεία 

όλους τους αγίους που είναι τριγύρω του;

|(άγιος) Γέροντας Αιμιλιανός ο Σιμωνοπετρίτης

- Αναρτήθηκε από π.Γεώργιος-Προσκυνητής