Παρασκευή, 22 Νοεμβρίου 2019

Από την αγάπη


Όλα από την καρδιά κρέμονται.
Άμα αυτή αλλάξει, αλλάζει όλος ο άνθρωπος.
Κι η καρδιά αλλάζει εύκολα ανάλογα με τις πράξεις ή τις σκέψεις
.
Έτσι αν κι όλα επιτρέπονται δεν τα κάνουν
όλα οι ερωτευμένοι.
Μένουν μακριά από όσα θα πάγωναν την καρδιά τους και θα πλήγωναν τον ή την αγαπημένη τους.
Κι έτσι κρατούν το πολυτιμότερο όλων· την ένωση
.
Μένουν
μαζί ψυχῇ τε και σώματι και στήνουν τη ζωή. 
Ας είναι λοιπόν ο έρωτας μας για τη ζωή ως όλον το κριτήριο των πραγμάτων κι όχι μια νομικίστικη λογική
που
καταμετρά και καταγράφει και περιμένει εκδίκηση και δικαιοσύνη.
Γιατί κανείς με το νόμο δεν θα σωθεί

είπε Eκείνος.
Από την Αγάπη σώζονται όλοι,
εξαιτίας της αγάπης που εκείνοι τόλμησαν.

Κείμενο - Εικόνα: Γιώργος Κόρδης

Πέμπτη, 21 Νοεμβρίου 2019

Πώς να καταπολεμήσουμε τον φόβο θάνατου;

Η ιστορία μιας φωτογραφίας...

Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο
"Έβαλε τα καλά της , πήγε στον φωτογράφο , χαμογέλασε όπως της είπε. 
Για να την θυμούνται. 
Υπήρξε κοριτσάκι, γυναίκα , πιθανόν μάνα ή και σύζυγος. 
Άγνωστη η ιστορία της.
«Έλα μωρέ, με την παλιατζούρα».
Όπως πολύ σωστά ένας φίλος μου είπε, τα χέρια του, ας πούμε, ανθρώπου, δεν μπήκαν καν στον κόπο να την βάλουν σε ένα συρτάρι ή και να την κάψουν.
Την πέταξαν στα σκουπίδια. 
Τα υπόλοιπα δεν γράφονται ούτε περιγράφονται."

(Via: antonis alexiadis)

Ιερές Αγρυπνίες σε όλη την Ελλάδα για τον Άγιο Ιάκωβο Τσαλίκη...

Αποτέλεσμα εικόνας για αγρυπνιες για τον αγιο ιακωβο τσαλικη σε ολη την ελλαδα"
Η Αγία μας Εκκλησία επλήρωσε με μεγάλη χαρά τις καρδιές των πιστών, όταν στις 27 Νοεμβρίου του σωτηρίου έτους 2017 με θεοφώτιστη Πατριαρχική και Συνοδική Πράξη ανέγραψε στο Αγιολόγιό της,
26 χρόνια μετά την οσιακή κοίμησή του, τον μακαριστό Άγιο Γέροντα Ιάκωβο, Καθηγούμενο της ιστορικής Ιεράς Μονής του Οσίου Δαυϊδ και πνευματικό πατέρα αναρίθμητων πιστών… 
Αύριο 22 Νοεμβρίου η Εκκλησία μας εορτάζει τον σύγχρονο Άγιο της Ιάκωβο Τσαλίκη.

Δείτε τις τρέχουσες αγρυπνίες σε Ιερούς Ναούς και Μοναστήρια που γίνονται ανά την Ελλάδα: ⇒     ΕΔΩ

(πηγή μας: 

Σημεία Καιρών

 )

* Παγκόσμια ημέρα δικαιωμάτων του παιδιού

Χωρίς απολύτως κανένα βαθυστόχαστο σχόλιο.
Μόνο για σκέψη...
Πως μπορούμε να βοηθήσουμε μέρες που΄ρχονται;
Εκεί που ζει και κινείται ο καθένας μας...
Μόνο αυτό.

Συγκίνηση στο νεκροταφείο της Κλεισούρας για τον ενταφιασμό οστών, 193 πεσόντων στρατιωτών στα βουνά της Αλβανίας κατά το έπος του ’40...


Τα οστά άλλων εκατόν ενενήντα τριών Ελλήνων στρατιωτών, πεσόντων, στα βουνά της Αλβανίας κατά το έπος του ’40, ενταφιάστηκαν χθες με μια σεμνή, πλην φορτισμένη συγκινησιακά, θρησκευτική τελετή στο στρατιωτικό νεκροταφείο της Κλεισούρας κοντά στο νομό Πρεμετή...

Στην τελετή χοροστάτησε ο μητροπολίτης Αργυροκάστρου κ. Δημήτριος, ενώ παραβρέθηκαν η Πρέσβης της Ελλάδας στα Τίρανα Σοφία Φιλιππίδου, ο συμπρόεδρος της μικτής ελληνοαλβανικής επιτροπής εμπειρογνωμόνων για τον εντοπισμό εκταφή, ταυτοποίηση και των νεκρών στρατιωτών το 1940, πτέραρχος Κωνσταντίνος Άγγος, Έλληνες και Αλβανοί μέλη της μικτής αυτής επιτροπής επί εδάφους, τοπικοί παράγοντες και αρκετοί Έλληνες μειονοτικοί. 
Μετά την επιμνημόσυνη δέηση, τα οστά των πεσόντων καλυμμένα με την εθνική σημαία τοποθετήθηκαν σε ξεχωριστά κενοτάφια για να αναπαυθούν εν΄ ειρήνη ύστερα από 79 χρόνια  “προσμονής” στις γύρω πλαγιές και χαράδρες. 
Από το τις 22 Γενάρη 2018 που ετέθη σε εφαρμογή η σχετικής διμερής συμφωνία του 2010, το σύνολο των οστών των Ελλήνων στρατιωτών στα δύο επίσημα ελληνικά στρατιωτικά νεκροταφεία στην Αλβανία, έφτασε τους 1050, εκ των οποίων 950 στο νεκροταφείο της Κλεισούρας και 100 στο χωριό Βουλιαράτες. 
Πηγές του ΑΠΕ ανέφεραν ότι εντός του 2019 πρόκειται να πραγματοποιηθεί και νέα ταφή οστών Ελλήνων πεσόντων στα αντίστοιχα κοιμητήρια. Τα οστά συλλέγονται από περιοχές στα στενά της Κλεισούρας, και Πρεμετής, όπου δόθηκαν οι φονικότερες μάχες και έπεσε ο μεγαλύτερος αριθμός Ελλήνων επί συνόλου 8500 νεκρών, στο αλβανικό μέτωπο. 
Διαβάστε επίσης στη «ΜτΧ»: 
Αγωνία και συγκίνηση για τους άταφους νεκρούς του ‘ 40. Πάνω από 1200 οικογένειες απ’ όλη την Ελλάδα έδωσαν DNA για να ταυτοποιηθούν οι πρώτοι 646 ανώνυμοι στρατιώτες της Κλεισούρας …...

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/sygkinisi-sto-nekrotafeio-tis-kleisoyras-gia-ton-entafiasmo-oston/?fbclid=IwAR0s6FzvrBwR7I_gZmxGRQrV5LmJOAlz_B0i0OrsgPPgBxGMSRipgUxFIAw

Μνήμες από Σαρανταλείτουργο με τον π. Γεράσιμο Φωκά

Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα
Δεν είχε τη μνήμη ενός συνηθισμένου ανθρώπου ο π. Γεράσιμος. Αν λεχθεί ότι δεν ξεχνούσε τίποτα, δεν θα είναι υπερβολή.
"Τι έγινε, οι άλλοι αναστήθηκαν;" 

είπε στην κ. Κούλα Χαλικιά όταν μια φορά τού είχε δώσει ένα δεύτερο χαρτί υπέρ αναπαύσεως όπου είχε ξεχάσει κάποια ονόματα που του είχε δώσει παλαιότερα...
Πέρα από τα γραμμένα σε χαρτί ονόματα υπέρ αναπαύσεως, ακόμη και προφορικά αν του έλεγες ορισμένα και πάλι δεν τα ξεχνούσε. 
Θυμάμαι κι εγώ που άκουσα μια τραγική ιστορία και του ανέφερα το όνομα Ελένη. 
Ήταν μια θλιβερή ιερόδουλη η Ελένη, χωρίς κανένα στον κόσμο και την σκότωσαν οι Γερμανοί, αφού την βασάνισαν. 
Ο π. Γεράσιμος την μνημόνευε. 
«Το άκουσες το όνομα;» 
«Ναι», του απάντησα. 
Μια φορά, δεν χρειάστηκε άλλη. 
Ακούγαμε στο φως των κεριών, σε εκείνη την κιβωτό, έτσι έμοιαζε το εκκλησάκι στο κέντρο του Αργοστολίου, ακούγαμε τη γλυκιά ικετευτική φωνή του να ζητάει ανάπαυση υπέρ των ψυχών συγγενών μας, Ηλιού Ιερέως, Ελένης Πρεσβυτέρας, Ζαννέτου, Κυριάκου, Αννεζούς, Θεοδώρου … και από τα τουρκοπατημένα αλειτούργητα μνήματά τους στην Κύπρο, ένιωθες να στέλνουν ένα ευχαριστώ για ό,τι εκείνη την στιγμή προσφερόταν, και εκείνο το ευχαριστώ διαχεόταν στον καπνό του λιβανιού εις οσμήν ευωδίας πνευματικής, εκεί στη Ρακαντζούλα στην Κεφαλονιά.

Ένα βράδυ πριν την απόλυση μάς αποκάλυψε το εξής:
……………..
Ξέρετε, από την γειτονιά μου, από εκεί στον Αρχάγγελο αρχίζω και μνημονεύω τους κεκοιμημένους και μετά προχωρώ δρόμο - δρόμο, σπίτι - σπίτι. 

Τους θυμάμαι έναν - έναν και τους διαβάζω.
Αυτό που θα ακούσετε δείχνει ότι οι ψυχές λαμβάνουν ωφέλεια από αυτή την προσευχή υπέρ αναπαύσεώς τους και κάποιες φορές δεχόμαστε την ανταπόκρισή τους ... 

Εδώ είχα παράπονο από μια ψυχή που παρέλειψα να μνημονεύσω. 
Χθες βράδυ με πλησίασε η κυρία Κ. και μου είπε ότι μου έχει μήνυμα από τον άλλο κόσμο.
-- Ήρθε πολύ ζωντανά στον ύπνο μου η μακαρισμένη η Τ. και μου είπε:
“Γιατί ο παπά Γεράσιμος με ξέχασε”; 

Μου παράγγειλε να έρθω να σε βρω και να σε ρωτήσω γιατί την ξέχασες; 
Την αδελφή της, είπε, την μνημονεύεις ενώ αυτήν την ξέχασες.
-- Έχει απόλυτο δίκιο. Πραγματικά την ξέχασα. Από τότε που παντρεύτηκε έφυγε από την γειτονιά μου και ίσως γι αυτό δεν την θυμήθηκα.
..........
Τώρα πώς ξέχασε να μνημονεύσει μια γειτόνισσά του αυτός που δεν ξεχνούσε τίποτα είναι απορίας άξιο και δεν μπορεί να μην υποψιαστεί κανείς ότι αυτό μάλλον συνέβη για να έρθει το μήνυμα από το Υπερπέραν για να μπορέσουμε κι εμείς να καταλάβουμε, να πιστέψουμε ότι η ζωή είναι αιώνιος και να τρομάξουμε και λίγο για την απολογία μας..


Ο π. Γεράσιμος Φωκάς όπως τον ζούμε

Η λύση στο πρόβλημα

Το κείμενο δανειστήκαμε από  τον π. Σπυρίδωνα Σκουτή

Τετάρτη, 20 Νοεμβρίου 2019

Εκείνος ήταν έτοιμος. Εγώ,όχι...

Εις μνημόσυνον...
Σχετική εικόνα
Πέρασαν 14 χρόνια... 
Εκείνο το μεσημέρι έπαιζε το ραδιόφωνο αυτό το τραγούδι... 
("η ψυχή μου θα σαλπάρει στα νερά τα σκοτεινά και η παλίρροια θα με πάρει και δεν θα με δεις ξανά...")
Είχε ζητήσει να δει το παιδί, αλλά δεν του το πήγα. 
Πώς να πάω ένα μωρό 17 μηνών μέσα στους αρρώστους; 
Έδειχνε να έχει ξεπεράσει τον κίνδυνο, ήταν καλοδιάθετος και χαμογελαστός. 
Θυμάμαι κοίταξε την πελώρια κοιλιά μου και μου είπε: 
"Ώστε είσαι πάλι έγκυος;" 
Του φαινόταν απίστευτο! 
"Κάνε λίγη υπομονή μπαμπά -του είπα-και σε 2 μήνες θα την γνωρίσεις.." 
Με κοίταξε με βαθιά πονεμένη θλίψη και κούνησε το κεφάλι του αρνητικά χωρίς να μιλήσει.
Αυτός το ήξερε πως θα φύγει, εγώ όχι... 
Εκείνο το βράδυ η καρδιά του σταμάτησε να χτυπά,την ώρα που μιλούσε σε συγγενείς.
Κατά έναν περίεργο τρόπο,είχε "κλείσει" όλες του τις εκκρεμότητες.
Είχε συμφιλιωθεί με χείμαιρες που τον κυνηγούσαν μια ζωή, είχε κατανοήσει... 
Εγώ όχι. 
Ήταν έτοιμος. Εγώ όχι. 
Ήθελα να έρθει πίσω στο σπίτι να δει τι όμορφο που το είχα κάνει με την ανακαίνιση, γιατί όταν έφυγε για το νοσοκομείο, είδε να γκρεμίζουν και αναστατώθηκε πολύ-είχε κάνει τόσους κόπους για να το κτίσει... 
Ήθελα να γυρίσει σπίτι και να του μιλήσω.
Τα φάρμακα τον είχαν κάνει σαν φυτό... 
Εκείνος όμως ήταν έτοιμος να φύγει. Εγώ όχι. 
Ούτε να το πιστέψω ήθελα,ούτε να το αποδεχτώ. 
Κανόνισα τα της κηδείας και κατόπιν τα του μνήματος. 
Ένιωθα χρέος γιατί λόγω εγκυμοσύνης και μωρού,δεν είχα συντρέξει στα των νοσοκομείων... 
Αυτό το πένθος δεν πρόλαβα να το ζήσω ποτέ ολοκληρωμένα και μου βγαίνει σε δόσεις. 
Κάτι σαν έντοκο μακροπρόθεσμο δάνειο... Κάναμε τα 40 και μπήκα να γεννήσω. 
Βγήκα από το μαιευτήριο με καφέ και δεν ξαναφόρεσα τα μαύρα.
"Δεν επιτρεπόταν για τα μωρά..." 
Ο πεθερός μου επέμενε να βγει η μικρή Ασημίνα, επειδή τον πατέρα μου τον φωνάζανε Σίμο. 
Τι σχέση είχε το ένα με το άλλο; 
"Θα κάνω έναν γυιό και θα τον βγάλω Σίμο" επέμενα εγώ, λες και το ήξερα... 
Πολύ σύντομα και με περίεργο τρόπο, ήρθε και ο Συμεών, για να καταχωνιάσει ακόμη πιο βαθιά τη θλίψη εκείνης της απώλειας, πίσω από τόνους φροντίδας, χαράς, ευθύνης και κούρασης. 
Δεν έχω παράπονο. 
Η ζωή προχωρά, αλλά κάτι τέτοιες ώρες, ξεπροβάλλουν τα "χρεωστούμενα", βλέπετε εκείνος ήταν έτοιμος. 
Εγώ, όχι.

Της Ελισάβετ Πλαμάδα

                                                             ~ Στη μνήμη του Σίμου...

* "συν αυτώ" ΥΓ:
Με το απίθανο αυτό κείμενο της Ελισάβετ συνοδεύουμε "εις μνημόσυνον αιώνιον" και την ψυχή του δούλου του Θεού Μιχαήλ, που σήμερα το πρωί, έσπευσε να συναντήσει τον Πατέρα του τον Στέφανο και τη Μάνα του τη Στάσα...

~ Γράφαμε και ξαναγράφαμε...Περιμένοντας!

Και γιατί παρακαλώ, "Άγιος", ο "αγράμματος" Γερο-Ιάκωβος"; / + 21 Νοεμβρίου 1991/ 



("συν αυτώ"

Κι εμείς συνεχίσαμε να επιμένουμε...

Και ναι, υπήρχε λόγος...) - 

Και το νέο ήρθε (27 Νοεμβρίου 2017),

που όμως ήτανε "παλιό"...



"αμφ":
Εν αναμονή της Αγιοκατάταξης 
του όντως νέου Αγίου της Εκκλησίας μας, 
Γέροντα Ιακώβου Τσαλίκη... 
(του επονομαζόμενου & 
"Με συγχωρείτε"...
Σε κάθε του φράση υπήρχε οπωσδήποτε τουλάχιστον 1 φορά αυτή η φράση!!!)



Και αν αναρωτηθεί κάποιος, 
για ποιον λόγο μας έπιασε η "πρεμούρα"
για να ανακηρυχθεί κι άλλος νέος Άγιος, 
μετά τους Αγίους Πορφύριο, Παϊσιο, Νικηφόρο τον Λεπρό...

Οι μέρες που περνάει ο κόσμος μας, 
η Ελλάδα μας & η Ορθοδοξία μας
χρήζει άμεσα βοηθείας, 
όχι όμως από άλλους "σωτήρες",
αλλά από όντως Αγίους...
Και όσο δυνατόν πιο πολλούς!
Και όσο δυνατόν πιο γρήγορα...

"Και γιατί παρακαλώ, "Άγιος", 
ο "αγράμματος" πατέρας Ιάκωβος";

Ένα παιδάκι, που στα 9 του χρόνια "διαβάζοντας" όποια ευχή έβρισκε στο ξεσκισμένο του προσευχητάρι, 
"έλυνε" με αυτόν τον τρόπο, 
όποια δυσκολία υπήρχε στο χωριό του,
στη Φαράκλα της Ευβοίας...
Ένα παιδάκι, που έβλεπε 
& συνομιλούσε με την Αγία Παρασκευή,
μέσα & έξω από το ξωκκλήσι της...
Γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης οΠαρασκευὴ ἡ Ὁσιομάρτυς _St. Paraskevi the Great_ Святая Параскева Пятница _ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 2
(δες εδώ)

Ένα παιδάκι, που έβλεπε Αγγέλους
ενώ διακονούσε στο Ιερό,
τον παπα-Δημήτρη, τον Ιερέα του χωριού του...
Ένα παιδάκι, το "Ιακωβάκι", όπως το έλεγαν, 
που έπρεπε εκείνο να "διαβάσει",
την πρεσβυτέρα του παπα-Δημήτρη, 
για να μπορέσει επιτέλους να γεννήσει...
Ένα παιδάκι, που έπρεπε να επέμβει 
ο Άγιος Χαραλάμπης,
για να το σώσει από βέβαιο θάνατο...
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥς 4

Ένα παιδάκι, με τέτοια θαυμαστή εξοικείωση με "Τα Άγια",
που εξελίχθηκε σε έναν απίθανο, 
πλην "κρυφό", Γέροντα, που έκρυβε επιμελώς & με μεγάλη επιτυχία τα χαρίσματα με τα οποία τον "προίκισε" ουσιαστικά 
η τεράστια Ταπείνωσή του
(παρεπιμπτόντως, ν΄αναφέρουμε πως ο Άγιος Πορφύριος
έλεγε σε πολλά πνευματικά του παιδιά πως 
"ο Γέρων Ιάκωβος είναι ο πιο ταπεινός άνθρωπος σε ολόκληρη την Ελλάδα!!!")

Αν δεν ανακηρυχθεί Άγιος 
από την Εκκλησία μας,
ένας τέτοιος Άνθρωπος,
τότε ποιος πρέπει ν΄ανακηρυχθεί;
Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα
  (Δες μια μόνο από τις άπειρες μαρτυρίες...)
                       Εδώ...

                                                        (συνεχίζεται...)
(Αιώνια ευγνώμων στον Άγιο & στους "δικούς του"...)
19 Νοεμβρίου 2015.-

"Οι περιπέτειες ενός προσκυνητή στο Άγιον Όρος" ~ Σοφία Χατζή 19/11/2019

Γνησιότητα...


Τρίτη, 19 Νοεμβρίου 2019

Έχουμε ανάγκη από αγίους γονείς...

ΠΡΙΝ ΒΙΑΣΤΕΙΣ ΝΑ ΒΓΑΛΕΙΣ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ...

Κάποτε στό Άγιον Όρος ήταν ένας μοναχός πού διέμενε στίς Καρυές.Έπινε καθημερινά καί μεθούσε καί γινόταν αιτία νά σκανδαλίζονται οι προσκυνητές...
Κάποια στιγμή πέθανε καί ανακουφισμένοι κάποιοι πιστοί πήγαν στόν γέροντα Παΐσιο νά τού πούν μέ ιδιαίτερη χαρά ότι επιτέλους λύθηκε αυτό τό τεράστιο πρόβλημα.
Η εικόνα ίσως περιέχει: φυτό, δέντρο, υπαίθριες δραστηριότητες και φύση

Ο π. Παΐσιος τούς απάντησε ότι γνώριζε γιά τό θάνατο τού μοναχού, αφού είδε ολόκληρο τάγμα αγγέλων πού ήρθαν νά παραλάβουν τήν ψυχή του. 
Οι προσκυνητές απόρησαν καί διαμαρτυρήθηκαν καί κάποιοι προσπαθούσαν νά εξηγήσουν στόν γέροντα Παΐσιο γιά ποιόν ακριβώς μιλούσαν, νομίζοντας ότι δέν κατάλαβε ο γέροντας.
Ο π. Παΐσιος τούς διηγήθηκε: 
«Ο συγκεκριμένος μοναχός γεννήθηκε στή Μ. Ασία, λίγο πρίν τήν καταστροφή όταν οι Τούρκοι μάζευαν όλα τά αγόρια.
Γιά νά μήν τό πάρουν από τούς γονείς του, αυτοί τό έπαιρναν μαζί τους στό θερισμό καί γιά νά μήν κλαίει, τού έβαζαν λίγο ρακί στό γάλα γιά νά κοιμάται.
Ως εκ τούτου μεγαλώνοντας έγινε αλκοολικός. Κάποια στιγμή και μετά από αποτρεπτικές απαντήσεις από διάφορους γιατρούς να μην κάνει οικογένεια, ανέβηκε στο Όρος και έγινε μοναχός.
Εκεί βρήκε γέροντα καί τού είπε ότι είναι αλκοολικός. 
Τού είπε ο γέροντας νά κάνει μετάνοιες καί προσευχές κάθε βράδυ καί νά παρακαλεί τήν Παναγία νά τόν βοηθήσει νά μειώσει κατά 1, τά ποτήρια πού έπινε. 
Μετά ένα χρόνο κατάφερε μέ αγώνα καί μετάνοια νά κάνει τά 20 ποτήρια πού έπινε, 19 ποτήρια. 
Ο αγώνας συνέχισε μέ τήν πάροδο τών χρόνων καί έφτασε τά 2-3 ποτήρια, μέ τά οποία όμως πάλι μεθούσε.»
Ο κόσμος έβλεπε χρόνια ένα αλκοολικό μοναχό πού σκανδάλιζε τούς προσκυνητές, ο Θεός έβλεπε ένα αγωνιστή μαχητή πού μέ μεγάλο αγώνα αγωνίστηκε νά μειώσει τό πάθος του. 
Χωρίς νά ξέρουμε γιατί ο κάθε ένας προσπαθεί νά κάνει αυτό πού θέλει νά κάνει, μέ ποιό δικαίωμα νά κρίνουμε τήν προσπάθειά του;

"― Έχω κρυμμένο ένα μηχάνημα που γράφει αυτά που λένε οι άνθρωποι και μετά κοροϊδεύω τον κόσμο ότι κάνω θαύματα..."

Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα, άτομα στέκονται και υπαίθριες δραστηριότητες
Ένας νεαρός ο οποίος είχε σπουδάσει ηλεκτρονικός και ακούγοντας για τον Άγιο Παΐσιο υποπτευόταν ότι ο Άγιος είχε τοποθετήσει στην στέγη της Καλύβης του, στον φράχτη και στον γύρω χώρο κεραίες, μικρόφωνα και πομπούς για να καταγράφει τις συνομιλίες των επισκεπτών και να παρουσιάζεται ύστερα ως διορατικός. 
Αποφάσισε λοιπόν να τον επισκεφθεί για να
ερευνήσει αν θα μπορούσε τον χώρο αυτόν.
Ενώ περίμενε έξω από τον φράχτη μαζί με άλλους είκοσι περίπου ανθρώπους και στεκόταν προς τα πίσω βγήκε ο Άγιος Παΐσιος σήκωσε το χέρι του και δείχνοντάς τον φώναξε:
― Ε , παλληκάρι έλα εσύ μπροστά σε παρακαλώ!
― Σε εμένα μιλάτε; Ρώτησε εκείνος.
― Ναι σε σένα!
Αυτός ξαφνιάστηκε... 

Ο Άγιος Παΐσιος άνοιξε την πόρτα και αμέσως τον πήρε και πήγαν πίσω από το Καλύβι.
- Κάθησε Στυλιανέ του είπε.
Αυτό ήταν το πρώτο χαστούκι που δέχθηκε η λογική του νέου. 

Ο Άγιος κάθησε δίπλα του του έδειξε την σκεπή και τον ρώτησε:
― Βλέπεις τίποτε περίεργο στην σκεπή μου;
― Όχι είπε ο νέος κοιτάζοντας την σκεπή της Παναγούδας.
― Έχω μια κεραία κρυμμένη εκεί πάνω!
Κόκκαλο ο νέος! Και πριν συνέλθει του λέει ο Άγιος Παΐσιος;
- Βλέπεις τίποτε περίεργο μέσα στους θάμνους;
― Όχι , απάντησε και πάλι ο νέος.
― Έχω κρυμμένο ένα μηχάνημα που γράφει αυτά που λένε οι άνθρωποι και μετά κοροϊδεύω τον κόσμο ότι κάνω θαύματα! Εσύ γιατί ήρθες; Εμένα τι με θέλεις τώρα;
Ο νέος δεν μπόρεσε να αρθρώσει λέξη και άρχισε να κλαίει.
― Μη στενοχωριέσαι Στυλιανέ , του είπε ο Άγιος Παΐσιος. Οι καιροί είναι πονηροί και καλά κάνεις που αμφισβητείς. Εσένα η αμφισβήτηση θα σε οδηγήσει στην πίστη· αυτός είναι ο δρόμος σου. 

Για κανόνα τώρα πήγαινε και μοίρασε λουκούμι και νερό στους άλλους και έλα κάποια άλλη φορά να τα πούμε!

Μια άλλη φορά ένας δικηγόρος συνάντησε στο μονοπάτι προς την Παναγούδα δύο προσκυνητές και τους είπε:
— Γι' αυτόν τον Παϊσιο πολλά λένε ... Εγώ τώρα θα πάω να του πω ότι είμαι γιατρός ενώ είμαι δικηγόρος. Θα τον μπερδέψω για να δω τι θα κάνει...

Μόλις ο Άγιος Παϊσιος άνοιξε την πόρτα στράφηκε αμέσως προς αυτόν και του είπε :
— Δικηγόρε, τα ψέματά σου στα δικαστήρια!!!


Παναγιώτα Σταμπουλίδουο "αμφοτεροδέξιος" & οι συν αυτώ....

Προσοχή στις λακούβες ...

Το κείμενο και η φωτογραφία είναι δάνειο από τα "επιφωνήματα"

Από αυτοκράτορας έγινε υποτακτικός του γιου του...

Ο Στέφανος Νεμάνια ήταν Σέρβος αυτοκράτορας μεταξύ 1166 - 1196 και είχε ένα γιό. 

Ο γιός του όμως αντί να παραμείνει στα βασιλικά ανάκτορα, καθότι φυσικός διάδοχος του θρόνου, προτίμησε να γίνει μοναχός στη μονή Χιλανδαρίου με το όνομα Σάββας. 
Μάλιστα αργότερα έγινε ηγούμενος της Μονής. 
Μετά από μερικά χρόνια έγινε μοναχός και ο Στέφανος Νεμάνια με το όνομα Συμεών και από αυτοκράτορας έγινε υποτακτικός του υιού. 
Ένας αυτοκράτορας να γίνεται απλός μοναχός και μάλιστα υποτακτικός του υιού του. 
Μεγάλη ταπείνωση!
Μια μέρα οι μοναχοί πήγαν να μαζέψουν ελιές στο περιβόλι της μονής. 

Πήγε να μαζέψει και ο 80ο χρονος Συμεών, ο πρώην αυτοκράτορας. 
Το μεσημέρι έκατσαν οι μοναχοί όπως ήταν κουρασμένοι να φάνε. 
Ο παππούς ο Συμεών έστρωσε ένα χαλάκι κάτω, το οποίο ήταν λίγο καλό για μοναχό.. αυτό είχε ο άνθρωπος στο κελί του, αυτό έφερε. 
Έκατσε πάνω και έβγαλε ένα μαντηλάκι που φύλαγε λίγο ψωμί και ελιές, λιτό γεύμα.. 
Εκείνη τη στιγμή περνούσε από εκεί ο ηγούμενος της μονής ο π. Σάββας ο γιός του. 
Πηγαίνει στον πατέρα του και του λέει:
- Ε, πάτερ Συμεών που νομίζεις πως βρίσκεσαι στα βασιλικά ανάκτορα;
Και παίρνει το μαντηλάκι από τα χέρια του το σηκώνει και έπεσε κάτω το ψωμί και οι ελιές...
- Μάζεψέ τα τώρα...
- Να είναι ευλογημένο γέροντα! 

Να είναι ευλογημένο γέροντα!
Το βράδυ μάζεψε ο ηγούμενος τους μοναχούς και τους είπε:
- Είδατε την ταπείνωση του πατέρα μου; 

Έτσι ταπεινοί πρέπει να είμαστε και εμείς! 
Ο πατέρας μου θα αγιάσει! 
Και πραγματικά όταν ο πατέρας του κοιμήθηκε έμεινε άφθαρτος και μυροβλύτης!
Ενώπιον των ανθρώπων ανώτερος είναι εκείνος που έχει το υψηλότερο αξίωμα ή τα περισσότερα χρήματα, ενώπιος όμως του Κυρίου, ανώτερος είναι εκείνος που είναι ο πιο ταπεινός. 
Διότι ο ίδιος ο Κύριος είναι ταπεινός.


 Το Κοθόνι ομιλεί

Δευτέρα, 18 Νοεμβρίου 2019

" Η πίστη αποκαλύπτεται, συμβαίνει. Δεν έχει λογική. Δεν μπορείς να το εξηγήσεις. Είναι αποκαλυπτικό..." ~ Άρης Σερβετάλης

Αποτέλεσμα εικόνας για Άρης Σερβετάλης
Ο Άρης Σερβετάλης έδωσε συνέντευξη στο ένθετο Πολιτισμός της εφημερίδας «Το Βήμα» και μίλησε (και πάλι...) για την πίστη του στον Θεό! 

Η τηλεοπτική επιτυχία με το “Είσαι το ταίρι μου” σας τρόμαξε τότε;
Νομίζω ότι δεν ήμουν έτοιμος να το διαχειριστώ όλο αυτό, να διαχειριστώ τον εαυτό μου. Ήταν ένα κύμα που με ξεπερνούσε. Ήθελα να πάρω μια απόσταση.

Εκ των υστέρων, μετανιώσατε;
Όχι, δεν μετάνιωσα καθόλου που έκανα πίσω. Αντιθέτως. Τότε ήταν που μπήκα σε μια συχνότητα, κι αυτή η συχνότητα με ακολουθεί και την ακολουθώ. Έγινε οδηγός μου. Εννοώ ότι μπήκα σε μια κατάσταση να γνωρίσω καλύτερα περιοχές δικές μου, αδιαχείριστες. Αυτή ήταν και η διαδικασία που με οδήγησε στην πίστη, στον Θεό.

Πώς φτάσατε στην πίστη;
Αυτό αποκαλύπτεται, συμβαίνει. Δεν έχει λογική. Δεν μπορείς να το εξηγήσεις. Είναι αποκαλυπτικό. Συμβαίνει γιατί νιώθεις ένα συναισθηματικό πλήρωμα.

Πόσο επηρεάζει τη ζωή σας;
Είναι τεράστια η αλλαγή. Τα βλέπεις όλα αλλιώς, τις προθέσεις των ανθρώπων, τον εαυτό σου σε σχέση με τους άλλους, αλλά κυρίως με τον εαυτό σου. Βλέπεις πόσο πολλά πρόσωπα έχεις και όλον αυτόν τον μηχανισμό που ήταν προ Χριστού και μετά Χριστόν. Η πίστη σου δείχνει έναν κόσμο που δεν τον βλέπεις με τη λογική, με τα μάτια. Επομένως ανοίγει ένα τοπίο αποκαλυπτικό. Είναι ένας άλλος κόσμος και αναρωτιέσαι πώς ήσουν πριν...


* Δες κι αυτό! Παίζεται αυτήν την εποχή...

O Άρης Σερβετάλης και ο σουρεαλιστικός "Ρινόκερος"...


(Από την φίλη, Vassilia Pahou Marinou)

Μα, πόσο δύσκολο είναι πια; Γίνε χαζός...

Νηστεύουμε όλοι;

Το κείμενο δανειστήκαμε από τον π. Σπ. Ράπτη

Απίστευτο! Το πήρε ο Στέφανος...

Στέφανος Τσιτσιπάς: Η αινιγματική αφιέρωση στην κάμερα μετά τη σπουδαία νίκη (pics)
Ο Στέφανος Τσιτσιπάς με μεγαλειώδη εμφάνιση επικράτησε 6-7 (6), 6-2, 7-6 (4) επί του Ντόμινικ Τιμ και κατέκτησε το ATP Finals που διεξήχθη στο Λονδίνο. Το φινάλε του αγώνα τον βρήκε να πανηγυρίζει έξαλλα τη μεγάλη του επιτυχία.
Απολαύστε τα καλύτερα στιγμιότυπα της επικράτησής του.

* "συν αυτώ" ΥΓ:
Μια απίστευτη χαρά, όχι μόνο για εμάς που αγαπάμε (και καθημερινά ζούμε...) το "καλό πρόσωπο" του αθλητισμού, αλλά για όλους τους Έλληνες!!!
(ΥΓ1: Όταν δουλεύεις τόσο σκληρά από τόσο μικρός με τέτοιο προγραμματισμό και με τέτοια πειθαρχία θα έρθει η στιγμή που θα αμειφθείς...
ΥΓ2: Με προπονητή που έχει το όνομα..."Μουράτογλου", είναι δυνατόν να μην πας τόσο μακρυά;)

Κυριακή, 17 Νοεμβρίου 2019

17 Νοέμβρη 1973


Αν σήμερα ξημέρωνε 17 Νοέμβρη του '73, θα με έβρισκε να αγωνίζομαι για Ελευθερία και Δημοκρατία.

Δεν θα μπορούσα -και δεν μπορώ- να ζω φοβούμενος να εκφραστώ, υπό παρακολούθηση ακόμη και στο ποια εφημερίδα διαβάζω.

Δεν θα μπορούσα -όπως και δεν μπορώ- να πιστέψω ότι η λύση στα -λίγα ή πολλά- προβλήματα μιας Δημοκρατίας, είναι μια Δικτατορία...

Αν σήμερα ξημέρωνε 17 Νοέμβρη του '73 θα με έβρισκε να Διαμαρτύρομαι έντονα για εκείνο το καταστροφικό "Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών".

«Ελλάς· πυρ! Ελλήνων· πυρ! Χριστιανών· πυρ! Τρεις λέξεις νεκρές. Γιατί τις σκοτώσατε;», έγραψε τόσο εύστοχα ο Σεφέρης...
Και πόσο δίκιο είχε! Γιατί και ο Ελληνισμός και ο Χριστιανισμός όταν επιβάλλονται δεν ζωογονούν, μονάχα νεκρώνουν και απονεκρώνονται...

Αν σήμερα ξημέρωνε 17 Νοέμβρη του '73 θα με έβρισκε να εξανίσταμαι.
Για τα εγκλήματα κατά της ζωής που διαπράττονταν στα κρατητήρια των ΕΑΤ-ΕΣΑ, στα υπόγεια της Μπουμπουλίνας, στη Γυάρο και τη Μακρόνησο.
Από "Έλληνες", από "Χριστιανούς"...

Αν σήμερα ξημέρωνε η 17η Νοεμβρίου 1973 και ζούσα στην Αθήνα, μάλλον θα ήμουν μέσα στο Πολυτεχνείο.

Δεν θα σκεφτόμουν (πως θα μπορούσα άλλωστε εκείνες τις ώρες;) αν υπήρχαν γύρω μου "μιλημένοι" από ξένα κέντρα...

Δεν θα διανοούμουν πόσοι από τους νέους που ήταν στην πρώτη γραμμή, θα εξαργύρωναν αργότερα κάποιες μέρες αντίστασης με δεκαετίες προνομίων.

Αλλά κι αν με κάποιο τρόπο τα διέβλεπα... πάλι εκεί θα ήμουν.

Φροντίζοντας να μην γίνω εγώ σαν και δαύτους, φροντίζοντας να διατηρώ άσβεστο και σε εκείνη την σελίδα της Ιστορίας μας, το φρόνημα του αδούλωτου ελληνικού λαού.

Αγνό, ακμαίο, ακέραιο ενάντια σε κάθε τυραννία.
 
ΥΓ. Αμφ. Δες κι αυτό