...Το δράμα του σύγχρονου ανθρώπου, δεν είναι ότι ο Θεός τον τιμωρεί, μα ότι ο άνθρωπος αυτο-τιμωρείται, επιλέγοντας να πεθάνει από πνευματική και υπαρξιακή ασιτία, έξω ακριβώς από την πόρτα ενός «Οικοδεσπότη» που τον παρακαλάει θερμά να τον ταΐσει… Ζωή…
|γράΦει ο new entry "συν αυτώ", Κωστής Παπαναστασίου
Αθήνα, Κυριακή μεσημέρι, Δεκέμβριος 2025…
Η πόλη, δονείται (όπως πάντα) από έναν υπόκωφο θόρυβο, που δεν είναι άλλος, από τον ήχο εκατομμυρίων αντίχειρων που σκρολάρουν ταυτόχρονα…
Ξαφνικά, στα κινητά μας, εμφανίζεται μια ειδοποίηση και δεν είναι ούτε από το instagram, ούτε από το efood, ούτε από το viber...
Πρόκειται, για ένα απλό,ξεκάθαρο προσωπικό μήνυμα, από έναν… μυστηριώδη "Οικοδεσπότη":
«Το Τραπέζι είναι έτοιμο και όλα στην εν τέλεια. Η «Όντως Ζωή» ξεκινάει ΤΩΡΑ,έλα έτσι όπως είσαι, σε περιμένω να ΕΝΩΘΟΥΜΕ...»
Είναι μια πρόσκληση…
Όχι σε μια ταβέρνα στα Βλάχικα ή στη Χασιά, αλλά στο «μεγάλο Δείπνο» της υπαρξιακής πληρότητας, εκεί, στην πραγματική βασιλεία των ουρανών…
Και τι κάνουμε εμείς;
Μα βέβαια…
Αυτό, που ξέρουμε καλύτερα…
Εφευρίσκουμε δικαιολογίες να μην παρευρεθούμε…
«Ωραία ιδέα», σκέφτεται κάποιος ,
«αλλά πού να τρέχω τώρα;
Μόλις αγόρασα "αγρόν" (δηλαδή έκλεισα μεγάλο deal / πήρα καινούργιο αυτοκίνητο / αγόρασα οικόπεδο στο ελληνικό) και πρέπει να πάω να το δω, να το τακτοποιήσω…
Έχω επενδύσει την ύπαρξή μου σε ύλη και δεν έχω χρόνο για πνεύμα.
Ίσως, μιαν άλλην φορά…»
Κάποιος άλλος αναλογίζεται:
«Δείπνο; Τώρα;
Α δε γίνεται με τίποτε, αγόρασα πέντε ζευγάρια βόδια (δηλαδή τρέχω 5 project ταυτόχρονα στην εταιρεία, κάνω υπερωρίες, χτίζω καριέρα).
Πρέπει να τα τελειοποιήσω, γιατί η αξία μου είναι η παραγωγικότητά μου.
Αγαπητέ «Οικοδεσπότη» αν κάνω διάλειμμα για να φάω μαζί Σου, θα καταρρεύσουν όλα!»
Και είναι και ένας τρίτος, που βλέπει ειδοποίηση,ενώ τσακώνεται (πάλι) με τη σχέση του σε ένα brunch στο Παγκράτι, ή ενώ είναι χαμένος στο Tinder ψάχνοντας το τέλειο ταίρι.
«Γυναίκα παντρεύτηκα (δηλαδή έχω μπλέξει συναισθηματικά, η σχέση μου είναι ο «θεός» μου και τα προσωπικά δράματα μου, μου ρουφούν την ύπαρξη όλη μέρα).
Όπως καταλαβαίνεις «Οικοδεσπότη» δε μπορώ να έρθω με τίποτε!
Ο «Οικοδεσπότης», λοιπόν, με όλα τα παραπάνω οργίζεται...
Όχι με την ανθρώπινη μορφή του εγωισμού, αλλά με την οργή της Αγάπης του, που απορρίπτεται!
Τότε είναι που, το μήνυμά του αλλάζει παραλήπτες…
Φεύγει από τα λαμπερά iPhone των «βολεμένων αρχόντων και σημαινόντων» και πηγαίνει στα κοινά Android των «αόρατων πουθενάδων».
Εμφανίζεται, στο κινητό του ντελιβερά που τρέχει στη βροχή, της μοναχικής γιαγιάς στην Κυψέλη,του ταλαίπωρου μετανάστη στην πλατεία Βικτωρία και στου καταθλιπτικού έφηβου, που νιώθει ότι δεν ανήκει πουθενά…
Σε όλους δηλαδή, τους «φτωχούς, αναπήρους, τυφλούς και χωλούς» της εποχής μας, που ξέρουν ότι δεν έχουν "αγρούς" και "βόδια" αλλά έχουν κάτι απείρως πολυτιμότερο!
Οντολογική πείνα και συνειδητοποιημένη ανεπάρκεια…
Το δράμα του σύγχρονου ανθρώπου, δεν είναι ότι ο Θεός τον τιμωρεί, μα ότι ο άνθρωπος αυτο-τιμωρείται, επιλέγοντας να πεθάνει από πνευματική και υπαρξιακή ασιτία, έξω ακριβώς από την πόρτα ενός «Οικοδεσπότη» που τον παρακαλάει θερμά να τον ταΐσει… Ζωή…
Η ειδοποίησή του αγαπητοί μου, είναι ακόμα στην οθόνη μας…
Ας αποφασίσουμε να της δώσουμε, την αξία που της πρέπει…
Ο ταλαίπωρος μετανάστης που κολλάει?
ΑπάντησηΔιαγραφήΟ ταλαίπωρος μετανάστης κολλάει απέναντι στον φτιαγμένο μετανάστη,
ΔιαγραφήΟ οποίος φτιαγμένος μετανάστης
"εδώ στην Ελλάδα τουλάχιστον"
κατάφερε κι έστρωσε τη ζωή του και κάνει τα ίδια με τους βολεμένους πατριώτες
Γιατί ο ταλαίπωρος μετανάστης δεν είναι παιδί του Θεού; Μάλλον εμείς τώρα γινόμαστε πιο ταλαίπωροι από εκείνον...
ΑπάντησηΔιαγραφήάραγες ο ταλαίπωρος λαθρομετανάστης που αιματοκύλησε το Σύδνευ σε ποια κατηγορία ανήκει ?
ΑπάντησηΔιαγραφή