🌹 ...Για να ξέρεις τι ΓΕΡΟΝΤΑ έχουμε... |(άγιος) Γέροντας Προκόπιος Μερτύρης

 

 -Ήμουν ταξιτζής και έφερνα πολύ συχνά προσκυνητές στο μοναστήρι. 

Πάντοτε όμως περίμενα έξω από το μοναστήρι,  να τελειώσει η ακολουθία, το προσκύνημα, ανάλογα τον προσκυνητή. 

Μια μέρα περιμένοντας, έκανα το λογισμό  «τι να λέει άραγε στην εκκλησιά ο παπάς;»  και αποφάσισα να μπω, να ακούσω. 

Έλεγε το Ευαγγέλιο , την παραβολή  του πλουσίου και του φτωχού Λάζαρου. 

Δυσανασχέτησα... 

«Καλά», μονολογούσα, «αυτά τα μάθαμε στο Δημοτικό, δεν βαριούνται να λένε τα ίδια  και τα ίδια στους ανθρώπους»; 

Στεκόμουν υπεροπτικά, εξεταστικά, σχεδόν με οίκτο, και κοίταζα τους πιστούς που άκουγαν το Ευαγγέλιο μέχρι να τελειώσει ... 

Μόλις τέλειωσε, ετοιμαζόμουν να βγω έξω,  όταν βλέπω τον γέροντα να βγαίνει φουριόζος από το ιερό. 

Ήρθε και στάθηκε μπροστά μου κοιτάζοντας  με εξεταστικά. 

Μου λέει: 

- «Έλα μέσα στο ιερό ΤΩΡΑ να σε εξομολογήσω.  

Ο περιπαικτικός λογισμός που έκανες πριν λίγο για τους πιστούς είναι η σταγόνα για να σου συμβεί μεγάλος πειρασμός.  

Αν δεν εξομολογηθείς...  

θα τρακάρεις και θα πάθεις ζημιά». 

Προς στιγμήν σοκαρίστηκα από τη δύναμη που έβγαζε αποκαλύπτοντας τους λογισμούς μου... 

Μου έκανε εντύπωση που ήξερε τον λογισμό μου, αλλά και πάλι δεν μπορούσα να πιστέψω αυτά που έλεγε. 

Γελώντας του είπα: 

- «Παπά με τις εξομολογήσεις έχω τελειώσει από παιδί» και βγήκα έξω. 

Σε λίγο ήρθαν οι κυρίες που έπρεπε να τις γυρίσω πίσω και φύγαμε από το μοναστήρι. 

Στο δρόμο, το τελευταίο που θυμάμαι  να σκέφτομαι ήταν τα λόγια του.... 

Το άλλο πρωί ξύπνησα στο νοσοκομείο, όπου με πληροφόρησαν ότι είχα τρακάρει. 

Οι κυρίες δεν είχαν πάθει τίποτα, όμως εγώ ήμουν ... παράλυτος. 

Έβαλα γνωστούς και αγνώστους να μου βρουν το τηλέφωνο του γέροντα. 

Τελικά επικοινώνησα μαζί του. 

Με κλάματα εξομολογήθηκα τελικά ... από το τηλέφωνο. 

Πέρασε πολύς καιρός, γνωρίστηκα με τον γέροντα και με τις ευχές του, όπως βλέπεις, άρχισα σιγά σιγά με το μπαστούνι να περπατάω πάλι. 

Από όλη την ιστορία μου, αυτό που αποκόμισα και είναι κυρίαρχο στην ψυχή μου, είναι ένα μεγάλο ευχαριστώ στο Θεό που μου γνώρισε τον Άγιο Του και με ξανάφερε στην Εκκλησιά. 

Δεν με πειράζει που κουτσαίνω, η χαρά μου υπερβαίνει την έλλειψη. 

Τέτοιον σαν κι αυτόν δεν βρίσκουμε εύκολα ...!! 

      ΤΙΣ ΠΡΕΣΒΕΙΕΣ ΤΟΥ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ!  

 |Η καταγραΦή έγινε από το πνευματικό του παιδί,  Κωνσταντίνο Σύμπουρα...

   (η σύνθεση από την επίσης πνευματική του κόρη, Βάσω Καλλιανού).