* Νέες περιπτώσεις αναγκεμένων αδελφών μας (& ενημερώσεις). Στα γόνατα...

1) ΜΟΛΙΣ ΕΜΑΘΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΥΡΙΑ,

ΑΝΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ.
ΕΧΕΙ 2 ΠΑΙΔΑΚΙΑ Η ΥΓΕΙΑ ΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΑΣΧΗΜΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΠ'ΤΗΝ ΝΟΣΟ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ...
ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΔΕΝ ΤΗΣ ΔΙΝΟΥΝ ΠΟΛΥ ΧΡΟΝΟ ΖΩΗΣ...
ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕ ΑΔΕΛΦΕ ΜΟΥ ΓΙΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗ...

Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΜΙΑΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ ΟΠΩΣ ΕΛΕΓΕ Ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑ'Ι'ΣΙΟΣ... ΤΙΣ ΠΡΕΣΒΕΙΕΣ ΤΟΥ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΟΛΟΙ.

ΚΑΛΟ ΚΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΒΡΑΔΥ ΚΑΤΩ ΑΠ' ΤΗΝ ΣΚΕΠΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΜΑΣ....
ΔΙ' ΕΥΧΩΝ!

Ευαγγελια

2) Ο Κωνσταντίνος, είχε ένα ατύχημα (έπεσε), χτύπησε στο κεφάλι και βρίσκεται στην εντατική σε καταστολή στην Αλεξανδρούπολη. Οι γιατροί είπαν πως έχει ένα μεγάλο αιμάτωμα. Η σύζυγός του, Μεργκιζιά (https://amfoterodexios.blogspot.com/2014/12/blog-post_147.html) επίσης αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας. Ζητάμε την προσευχή σας.

3) Στις 22/01/2019 "έφυγε" η κυρία Άννα 90 ετών (http://amfoterodexios.blogspot.com/2019/01/blog-post_386.html).

Επίσης μάθαμε για το Νικόλαο 50 ετών με ανεύρυσμα.
Σοβαρή κατάσταση...

4) Και μην ξεχνάμε το Δημήτρη 45 ετών (http://amfoterodexios.blogspot.com/2018/12/blog-post_721.html), πολύ σοβαρή κατάσταση, θα γίνουν σημαντικές εξετάσεις σύντομα.
Ευχαριστούμε για τη βοήθειά σας, είναι πολύτιμη!

Μαιρούλα

5) EΦYΓE H ΜΑΘΗΤΡΙΑ ΜΑΣ Η ΣΤΥΛΙΑΝΗ, 12 χρόνων.... ΓIA THN AIΩNIOTHTA.!!! Ας ευχηθούμε για τους γονείς Ευάγγελο και Δήμητρα. Μια φίλη της παρέας του αμφοτεροδέξιου.

Μαρία.

6) Ας ξαναβάλουμε στην προσευχή μας τον Νικόλαο που έχει κάνει μεταμόσχευση μυελού των οστών και κάθε ημέρα που περνάει είναι κέρδος.
Όμως μετά κι από ένα ενδονοσοκομειακό μικρόβιο, εδώ και μια εβδομάδα έχει λοίμωξη του αναπνευστικού.
Ας προσευχηθούμε και για την καρτερική και υπομονετική γυναίκα του Μαριέττα και για τα 2 ανήλικα παιδιά του.
Ευχαριστούμε πολύ.

Α.Α

7) Καλημερα
Θερμή παράκληση ..η κόρη φίλης μου η Αναστασία 21 χρ. δίνει ενα σημαντικό αγώνα
Επιθετικος και σπανιος τυπος λευχαιμιας...
Νοσηλεύεται στο ΓΝΑ 251.
Χρειαζεται επειγόντως προσευχή, αλλά και αιμοπετάλια + αίμα ....
Όποιος μπορεί να μας βοηθήσει ας μεταβεί στο 251 /ΓΝΑ 3 οροφος τμημα αιμοδοσιας καθημερινές 08.30 - 13.30 και 18.00 -20.00 και Σαββατοκυριακο 10 .00 -12.00 με το όνομα ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΜΠΑΚΑ .🌷
Σας παρακαλώ ας το κοινοποιήσουμε ....

Μας παρακαλεί η φίλη, Ισμήνη Στάμου.

8) Όλγα
"Έφυγε" σήμερα από τον καρκίνο στον πνεύμονα.
Εύχεσθε για την ψυχούλα της...

Δημήτρης

9) Ελισάβετ
Πολύπλευρα δισεπίλυτα προβλήματα...

10) Υπέρ υγείας Παναγιώτας, περιμένει βιοψία από όγκο στο στήθος, ούτε 30 ετών
Ευχαριστώ!

Μπάμπης

11) Κατερίνα, 30 ετων.
Χημειοθεραπείες...

Θεοδούλα

12) Μου ζητήθηκε να κάνουμε προσευχή για τον Θεόδωρο, είναι σε κώμα, και τον Παύλο που είναι σε κρίσιμη κατάσταση...
Τράκαραν άσχημα με το αμάξι.
Ευχαριστώ!

Αλέξης.

13) Να βαλουμε στην προσευχη μας τον Θεοδωρο με αιματωμα στο κεφαλι.

Χρυσάνθη.

14) Η Αριστέα έχει πολλά και δύσκολα προβλήματα υγείας, τα οποία σε συνδυασμό με την άνοια δυσκολεύουν πολύ την ίδια αλλά και την κόρη της Δήμητρα που παλεύει ενάντια σε όλα αυτά, στην ανεργία της και τη μη κατανόηση των υπολοίπων συγγενών.

15) Και η Βασιλική μας "έφυγε" προς τα πάνω. (https://amfoterodexios.blogspot.com/2019/01/blog-post_95.html)
Νέα κοπέλα.
Από μια γρίπη...
Εύχεσθε!

                                                                                                                                                                            Κατερίνα.

Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΦΡΑΙΜ ΤΗΣ ΑΡΙΖΟΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ «ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ».

Αγαπητοί μου αδελφοί ...Έλληνες!
Εδώ και ένα χρόνο ζούμε με μια τραγική εξέλιξη του Μακεδονικού ζητήματος που τόσο άδοξα, υποτελειακά, ανθελληνικά και αντιλαϊκά θέλει η κυβέρνηση και το κοινοβούλιο να τελειώσουν στις 24 Ιανουαρίου.
(Σημ."συν αυτώ": Υπέγραψαν...Η επιστολή γράφτηκε πριν τις 24 του μηνός).
Πολλοί από εμάς που αγωνιστήκαμε όλο το χρόνο για να μην φτάσουμε εδώ ως συνειδητοί χριστιανοί οφείλουμε να αγωνιζόμαστε διαρκώς για το Θεόσδοτο δώρο της ελευθερίας, για το σεβασμό προς τον πλησίον σύμφωνα με το λόγο του Χριστού μας.
Ζούμε σε μια εποχή που τα κράτη, οι έννοιες όπως του Έθνους, της Ιστορίας, του Πολιτισμού να παζαρεύονται με νόρμες αγοραπωλησίας.
ΛΑΘΟΣ μιας ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ που έρχεται να ισοπεδώσει τα πάντα και επιστρατεύονται κάθε είδους μέσα και μηχανισμοί προς την επίτευξη του σκοπού της.
Η ιστορία δεν καταγράφεται με μελάνια αλλά από το θεματοφύλακά της που είμαστε ΕΜΕΙΣ, εμείς είμαστε η ΙΣΤΟΡΙΑ, εμείς το ΠΑΡΟΝ και το ΜΕΛΛΟΝ!
Όσο η ψυχή μας αγαπά την ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, τόσο θα ομιλούμε γι αυτή και θα την διδάσκουμε στα παιδιά μας.
Είναι γλυκύτατη η πατρίδα μας, γι αυτό πέσαν όλοι οι ξετσιπασμένοι λαίμαργοι της Δύσης να την φάνε.
ΟΧΙ, δεν σου την δίνω την ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΟΥ!
Αντίσταση, προσευχή, ελπίδα και παράκληση στο Θεό και στους αγίους μας.
Ίσως πρέπει να καούμε και από τη στάχτη ν' ανναγεννηθούμε.
Μη φοβάστε, μη δειλιάζεται, ο Άγιος Παΐσιος είχε πει πως «το κράτος των Σκοπίων θα πέσει σαν χαλβάς Φαρσάλων».
Έως τότε δύναμη, αγώνας, περηφάνια, ο Θεός να φωτίσει.
Ο Μακεδονικός Αγώνας...ΞΑΝΑΡΧΙΣΕ!

Καλή δύναμη
π. Εφραίμ Αριζονίτης.

(από π. Παναγιώτη Ευσταθίου)

* Το (απαγορευμένο) "Μακεδονία Ελληνική" στο αμφιθέτρο τελετών του ΑΠΘ (!)

Το τραγούδι "Μακεδονία ελληνική" από την χορωδία της Χριστιανικής Φοιτητικής Δράσης Θεσσαλονίκης στην εκδήλωση των Τριών Ιεραρχών στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, την Τετάρτη 23 Ιανουαρίου 2019 

Του Αλεξάνδρου εμείς απόγονοι, 

των Αντιγονιδών οι γιοί, 

σκυταλοδρόμοι του Ελληνισμού, 

οι κοσμοκράτορες της γης. 

Το πλήρωμα του χρόνου έφτασε 

και στο σκοτάδι των βωμών του Αναστημένου 

η πίστη έλαμψε μες στις καρδιές των εθνικών. 

Τη διψασμένη γη μας διάβηκε 

ο ειρηνικός κατακτητής του Παύλου 

η φωνή που άνοιξε ορίζοντες νέας ζωής. 

Ψηλά οι σημαίες, 

ψηλά οι καρδιές, 

ψηλά το λάβαρο του Σταυρού 

για να φωνάξουμ’ όλοι εδώ 

τ΄ όνομα αυτό είν΄ ελληνικό. 

Και ας το μάθει όλη η γη 

Μακεδονία ελληνική 

Του Δημητρίου η γη 

ποτίστηκε απ' των μαρτύρων τις πληγές. 

Μύρια κορμιά κατασπαράχτηκαν 

μέσα στου πλήθους τις κραυγές. 

Του Βυζαντίου ο δικέφαλος υψώθηκε στα κάστρα της 

κι οι Μακεδόνες αυτοκράτορες θεριέψανε τη δόξα της. 

Και τη σκλαβιά της ημισέληνου 

ξεπέταξ’ ο Παύλος Μελάς. 

Και μεις ποτέ δεν θα πουλήσουμε 

τ’ όνομα της πατρίδας μας. 

Ψηλά οι σημαίες, 

ψηλά οι καρδιές, 

ψηλά το λάβαρο του Σταυρού 

για να φωνάξουμ’ όλοι εδώ 

τ΄ όνομα αυτό είν΄ ελληνικό. 

Και ας το μάθει όλη η γη Μακεδονία ελληνική.

* Έχω δει τον ουρανό ...

Έχω δει τον ουρανό

Έχω δει τον ουρανό με τα μάτια μου

Με τα μάτια μου άνοιξα τα μάτια του

Με τη γλώσσα μού μίλησε

Γίναμε αδελφοί και κουβεντιάσαμε

Στρώσαμε τραπέζι και δειπνήσαμε

Σα να ήταν ο καιρός όλος μπροστά μας

Και θυμάμαι τον ήλιο που γελούσε

Που γελούσε και δάκρυζε θυμάμαι.

Γιώργος Σαραντάρης

(Γκοτζιάς Γιώργος)

* Οι Τρεις Ιεράρχες απέναντι στη γυναίκα

Πριν από καιρό κυκλοφόρησε διαδικτυακά το παρακάτω κείμενο κυρίως μεταξύ εκπαιδευτικών. Αναζητώντας πού βρίσκεται η αλήθεια και πού η παραποίηση, απευθυνθήκαμε σε ανθρώπους που γνωρίζουν καλά τα κείμενα των Πατέρων και μοιραζόμαστε μαζί σας την απάντηση.

Η παραποίηση …

Άραγε αληθεύουν τα ακολουθα;;;;;

απο τους τρεις ιεραρχες ξεκινησε η χειραφετηση της γυναικας τελικα...;;;

«Γενικά η γυναίκα είναι ένα σκουλήκι που σέρνεται, η κόρη του ψεύδους, σκεύος ακαθαρσιών, ο εχθρός της ειρήνης. Ο κατάλογος των αμαρτημάτων και των αδυναμιών της είναι ατελείωτος. Είναι ελαφρόμυαλη, φλύαρη και ακόλαστη. Πάνω απ'όλα είναι παθιασμένη με την πολυτέλεια και τις δαπάνες... Αν δεν υπήρχε η σεξουαλική επιθυμία, κανένας άνδρας με τα σωστά του δεν θα ήθελε να μοιράζεται το σπίτι του με μια γυναίκα και να υφίσταται τις επακόλουθες ζημιές, παρά τις οικιακές εργασίες που εκτελεί»

Ιωάννης Χρυσόστομος

«Η γυναίκα δεν έχει την άδεια να αφήνει τον άνδρα της, αλλά, κι αν δέρνει αυτήν εκείνος, πρέπει να υπομένει κι όχι να χωρίζεται, κι αν την προίκα της ξοδεύει, κι αν σε άλλες γυναίκες πορνεύει, αυτή πρέπει να καρτερεί. Ώστε η μεν γυναίκα, η αφήσασα τον άνδρα της μοιχαλίς είναι αν πάρει άλλον, ο δε αφεθείς αυτός άνδρας, αν πάρει άλλη, συγχωρείται»

Μέγας Βασίλειος

***

… και η αλήθεια.

Τὸ φερόμενο ὡς κείμενο τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου ἀπαντᾶ αὐτούσιο στὸ βιβλίο τοῦ C. Mango, Βυζάντιο, Ἡ αὐτοκρατορία τῆς Νέας Ρώμης, ἔκδ. ΜΙΕΤ, Ἀθήνα 1999³, σελ. 267. Ὁ Mango παραπέμπει στὸ ἔργο τοῦ Χρυσοστόμου Πρὸς τοὺς ἔχοντας παρθένους συνεισάκτους.

Στὴν πραγματικότητα ἡ ἀρχὴ τοῦ ἀποσπάσματος (οἱ 2 πρῶτες ἀράδες) εἶναι τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ:

Ἁγ. Ἰω. Δαμ., Εἰς τὰ ἱερὰ παράλληλα, PG 95.1329Β

«Γυνὴ τὸ ὑποζύγιον τὸ κακὸν, ὁ σκώληξ ὁ συρόμενος, ὁ ἔνοικος τοῦ Ἀδὰμ, τοῦ ψεύδους ἡ θυγάτηρ, ἡ φυλακὴ τοῦ παραδείσου, τοῦ Ἀδὰμ ἡ ἐκβλητρία, ὁ πολέμιος ὄλεθρος, ἡ ἔχθρα τῆς εἰρήνης».

Ἀλλὰ ὁ Ἅγιος δὲν μιλᾶ γενικὰ γιὰ τὴ γυναίκα ἀλλὰ εἰδικὰ γιὰ τὴ διεφθαρμένη· βλ. PG 95.1317:

«ΤΙΤΛ. ΙΒ. —Περὶ γυναικῶν πονηρῶν καὶ μοιχαλίδων, καὶ πορνευου­σῶν, καὶ πάσης κακίας πεπληρωμένων».

Οἱ ὑπόλοιπες 3 ἀράδες δὲν βρήκαμε ἀπὸ ποῦ εἶναι. Τὸ ὑπόλοιπο εἶναι ὄντως ἀπὸ τὸ ἔργο τοῦ Χρυσοστόμου Πρὸς τοὺς ἔχοντας παρθένους συνεισάκτους, § 5 PG 47, 502:

«Τίς γὰρ ἂν ἕλοιτο, ἀνὴρ ὢν, ταύτης χωρὶς τῆς ἀνάγκης γυναικείας ἀνέχεσθαι τρυφῆς καὶ ὕβρεως καὶ τῶν ἄλλων τῶν τοῦ γένους ἐλαττωμάτων ἐκείνου; Διὰ τοῦτο καὶ ἐξ ἀρχῆς ὁ Θεὸς τὴν γυναῖκα ταύτῃ καθώπλισε τῇ ἰσχύϊ, εἰδὼς ὅτι σφόδρα εὐκαταφρόνητος ἔσται, μὴ ταύτην ἐπαγομένη τὴν ἀρχὴν, καὶ ὅτι οὐδεὶς ἂν ἕλοιτο αὐτῇ συνοικῆσαι καθαρεύων ἐπιθυμίας».

Τὸ πρόβλημα εἶναι ὅτι ὅσοι δὲν πιστεύουν καὶ δὲν ἔχουν ζυμωθεῖ μὲ τὸ πνεῦμα τῆς ὀρθόδοξης χριστιανικῆς πνευματικότητος, ἀκόμη κι ἂν εἶναι σπουδαῖοι μελετη­τὲς τοῦ βυζαντινοῦ πολιτισμοῦ, δὲν μποροῦν νὰ ἀντιληφθοῦν ὀρθὰ τὰ λόγια τῶν ἁγίων Πατέρων· μάλιστα ὅσα ἀναφέρονται στὸν ἀγώνα τοῦ μοναχοῦ νὰ ζήσει μὲ συνέπεια τὴν ἀγγελικὴ πολιτεία.

Ὅσον ἀφορᾶ τὸ δεύτερο κείμενο, εἶναι ἡ ἑρμηνεία - ἀπόδοση μέρους τοῦ Κανόνα θ´ τοῦ Μεγάλου Βασιλείου στὸ Πηδάλιον τοῦ ὁσίου Νικοδήμου. Τὸ πλῆρες κείμενο ἔχει ὡς ἑξῆς (μὲ μαῦρα τὸ μέρος τοῦ κανόνα ποὺ σᾶς ἐστάλη):

Κανών θ´ Μεγάλου Βασιλείου

«Ἡ δὲ τοῦ Κυρίου ἀπόφασις, κατὰ μὲν τὴν τῆς ἐννοίας ἀκολουθίαν, ἐξ ἴσου καὶ ἀνδράσι καὶ γυναιξὶν ἁρμόζει, περὶ τοῦ μὴ ἐξεῖναι γάμου ἐξίστασθαι παρεκτὸς λόγου πορνείας. Ἡ δὲ συνήθεια οὐχ οὕτως ἔχει, αλλ' ἐπὶ μὲν τῶν γυναικῶν, πολλὴν εὑρίσκομεν τὴν ἀκριβολογίαν, τοῦ μὲν ἀποστόλου λέγοντος ὅτι· ὁ κολλώμενος τῇ πόρνῃ ἓν σῶμά ἐστι· τοῦ δὲ Ἱερεμίου ὅτι· Ἐὰν γένηται γυνὴ ἀνδρὶ ἑτέρῳ, οὐκ ἐπιστρέψει πρὸς τὸν ἄνδρα αὐτῆς, ἀλλὰ μιαινομένη μιανθήσεται· καὶ πάλιν· Ὁ ἔχων μοιχαλίδα, ἄφρων καὶ ἀσεβής. Ἡ δὲ συνήθεια, καὶ μοιχεύοντας ἄνδρας καὶ ἐν πορνείαις ὄντας, κατέχεσθαι ὑπὸ τῶν γυναικῶν προστάσει, ὥστε ἡ τῷ ἀφειμένῳ ἀνδρὶ συνοικοῦσα, οὐκ οἶδα εἰ δύναται μοιχαλὶς χρηματίζειν. Τὸ γὰρ ἔγκλημα ἐνταῦθα τῆς ἀπολυσάσης τὸν ἄνδρα ἅπτεται, κατὰ ποίαν αἰτίαν ἀπέστη τοῦ γάμου, εἴτε γαρ τυπτομένη μη φέρουσα τὰς πληγάς, ὑπομένειν ἐχρῆν μᾶλλον ἢ διαζευχθῆναι τοῦ συνοικοῦντος, εἴτε τὴν εἰς τὰ χρήματα ζημίαν μὴ φέρουσα, οὐδὲ αὕτη ἡ πρόφασις ἀξιόλογος. Εἰ δὲ διὰ τὸ ἐν πορνείᾳ αὐτὸν ζῇν, οὐκ ἔχομεν τοῦτο ἐν τῇ συνηθείᾳ τῇ ἐκκλησιαστικῇ τὸ παρατήρημα. Ἀλλὰ καὶ ἀπίστου ἀνδρὸς χωρίζεσθαι οὐ προσετάχθη γυνή, ἀλλὰ παραμένειν δεῖ διὰ τὸ ἄδηλον τῆς ἐκβάσεως. Τί γὰρ οἶδας γύναι, εἰ τὸν ἄνδρα σώσεις; Ὥστε ἡ καταλιποῦσα μοιχαλίς, εἰ ἐπ' ἄλλον ἦλθεν ἄνδρα, ὁ δὲ καταλειφθείς, συγγνωστὸς καὶ ἡ συνοικοῦσα τῷ τοιούτῳ οὐ κατακρίνεται. Εἰ μέντοι ὁ ἀνήρ, ὁ ἀποστὰς τῆς γυναικός, ἐπ' ἄλλην ἦλθε, καὶ αὐτὸς μοιχός, διότι ποιεῖ αὐτὴν μοιχευθῆναι· καὶ ἡ συνοικοῦσα αὐτῷ, μοιχαλίς, διότι ἀλλότριον ἄνδρα πρὸς ἑαυτὴν μετέστησεν».

Στὴν ἀρχὴ τοῦ Κανόνα (ποὺ παραλείπεται στὸ ἀπόσπασμα) λέγεται ὅτι ἡ μία ἀναγνωρισμένη αἰτία διαζυγίου ἰσχύει ἐξίσου καὶ γιὰ τὰ δύο φύλα. Ὅμως ἔχει ἐπικρατήσει ἄλλη συνήθεια. Στὴν πραγματικότητα ἡ ἄδικη αὐτὴ ἀντιμετώπιση τῆς γυναίκας εἶχε νομοθετηθεῖ στὸ ρωμαϊκὸ δίκαιο, καὶ ἀπὸ ἐκεῖ εἶχε εἰσέλθει καὶ στὸ ἐκκκλησιαστικό.

Ρωτήσαμε εἰδικὸ κανονολόγο, ὁ ὁποῖος μᾶς ἀπάντησε ὅτι ὁ Μέγας Βασίλειος περιγράφοντας τὸ ἔθος τῆς ἐποχῆς του θέλησε νὰ διαφυλάξει πάσῃ θυσίᾳ τὸν πρῶτο γάμο· καὶ αὐτὸ τὸ κάνει δεσμεύοντας τὴ γυναίκα – διότι ἡ γυναίκα κρατάει τὸ σπίτι – μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι ὁ ἄνδρας κάποτε θὰ ἐπιστρέψει στὴν οἰκογένειά του. Ἀντίθετα, ἂν ἡ γυναίκα ἀποφασίσει νὰ φύγει, τότε διαλύεται τὸ σπίτι, εἶναι πολὺ πιὸ δύσκολο νὰ ἀνασυσταθεῖ ἡ οἰκογένεια. Ἂς σημειωθεῖ ὅτι ὁ Μέγας Βασίλειος ὁρίζει αὐστηρότερα ἐπιτίμια στοὺς διγάμους ἀπὸ ὅ,τι οἱ ἄλλοι Πατέρες.

Ὅτι ὁ Ἅγιος δὲν ὑποτιμᾶ τὶς γυναῖκες φαίνεται καὶ ἀπὸ τὸ ἑξῆς ἀπόσπασμα ὁμιλίας του:

Μ. Βασιλείου, ΕΠΕ 5, 20-22, § 3:

(«Μακάριος ἀνὴρ ὃς οὐκ ἐπορεύθη») Διὰ τί, φησὶν, ὁ προφήτης τὸν ἄνδρα μόνον ἐκλεξάμενος μακαρίζει; ἆρα μὴ τοῦ μακαρισμοῦ τὰς γυναῖκας ἀπέκλεισε; Μὴ γένοιτο. Μία γὰρ ἀρετὴ ἀνδρὸς καὶ γυναικὸς, ἐπειδὴ καὶ ἡ κτίσις ἀμφοτέροις ὁμότιμος, ὥστε καὶ ὁ μισθὸς ὁ αὐτὸς ἀμφοτέροις. Ἄκουε τῆς Γενέσεως· Ἐποίησε,   φησὶ, ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον· κατ᾽ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν· ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐ τούς. Ὧν δὲ ἡ φύσις μία, τούτων καὶ ἐνέργειαι αἱ αὐταί· ὧν δὲ τὸ ἔργον ἴσον, τούτων καὶ ὁ μισθὸς ὁ αὐτός. Διὰ τί οὖν, ἀνδρὸς μνησθεὶς, τὴν γυναῖκα ἀπεσιώπησεν; Ὅτι ἀρκεῖν ἡγήσατο, μιᾶς οὔσης τῆς φύσεως, ἐκ τοῦ ἡγεμονικωτέρου τὸ ὅλον ἐνδείξασθαι.

Ἐπιπλέον θὰ πρέπει νὰ σημειώσουμε ὅτι ἄλλοι Πατέρες δὲν ἀποδέχονται αὐτὴ τὴν ἄνιση μεταχείριση:

Ἁγ. Γρηγορίου Θεολόγου, Λόγος 37, Εἰς τὸ ρητὸν τοῦ Εὐαγγελίου «Ὅτε ἐτέλεσεν ὁ Ἰησοῦς», PG 36.289.9 - 292.10

Τὸ ἐρώτημα, ὃ ἐρώτησας, τοῦτο σωφροσύνην τιμᾷν μοι δοκεῖ, καὶ ἀπόκρισιν ἀπαιτεῖν φιλάνθρωπον· σωφροσύνην, περὶ ἣν ὁρῶ τοὺς πολλοὺς κακῶς διακειμέ­νους, καὶ τὸν νόμον αὐτῶν ἄνισον, καὶ ἀνώμαλον. Τί δήποτε γὰρ, τὸ μὲν θῆλυ ἐκόλασαν, τὸ δὲ ἄῤῥεν ἐπέτρεψαν; Καὶ γυνὴ μὲν κακῶς βουλευσαμένη περὶ κοίτην ἀνδρὸς μοιχᾶται, καὶ πικρὰ ἐντεῦθεν τὰ τῶν νόμων ἐπιτίμια· ἀνὴρ δὲ καταπορνεύ­ων γυναικὸς, ἀνεύθυνος; Οὐ δέχομαι ταύτην τὴν νομοθεσίαν, οὐκ ἐπαινῶ τὴν συνήθειαν. Ἄνδρες ἦσαν οἱ νομοθετοῦντες, διὰ τοῦτο κατὰ γυναικῶν ἡ νομοθε­σία· ἐπεὶ καὶ τοῖς πατράσιν ὑπ᾽ ἐξουσίαν δεδώκασι τὰ τέκνα, τὸ δὲ ἀσθενέστερον, ἀθεράπευτον εἴασαν. Θεὸς δὲ οὐχ οὕτως· ἀλλὰ, Τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου, ἥτις ἐστὶν ἐντολὴ πρώτη, ἵνα εὖ σοι γένηται, ἐν ἐπαγγελίαις κειμένη. Καὶ, Ὁ κακολογῶν πατέρα ἢ μητέρα, θανάτῳ τελευτάτω. Ὁμοίως καὶ τὸ ἀγαθὸν ἐτίμησε, καὶ τὸ κακὸν ἐκόλασεν. Καὶ, Εὐλογία πατρὸς στηρίζει οἴκους τέκνων· κατά­ρα δὲ μητρὸς ἐκριζοῖ θεμέλια. Ὁρᾶτε τὸ ἴσον τῆς νομοθεσίας. Εἷς ποιητὴς ἀνδρὸς καὶ γυναικὸς, εἷς χοῦς ἀμφότεροι, εἰκὼν μία, νόμος εἷς, θάνατος εἷς, ἀνάστασις μία. Ὁμοίως ἐξ ἀνδρὸς καὶ γυναικὸς γεγόναμεν· ἓν χρέος παρὰ τῶν τέκνων τοῖς γονεῦσιν ὀφείλεται.   Ζ. Πῶς οὖν σὺ σωφροσύνην μὲν ἀπαιτεῖς, οὐκ ἀντεισφέρεις δέ; πῶς, ὃ μὴ δίδως, αἰτεῖς; πῶς ὁμότιμον σῶμα ὢν, ἀνίσως νομοθετεῖς; Εἰ δὲ τὰ χείρω σκοπεῖς· ἥμαρτεν ἡ γυνὴ, τοῦτο καὶ ὁ Ἀδάμ· ἀμφοτέρους ὁ ὄφις ἠπάτησεν. Οὐ τὸ μὲν ἀσθενέστε ρον εὑρέθη, τὸ δὲ ἰσχυρότερον. Ἀλλὰ τὰ βελτίω λογίζῃ; ἀμφοτέρους σώζει Χριστὸς τοῖς πάθεσιν. Ὑπὲρ ἀνδρὸς σὰρξ ἐγένετο; τοῦτο καὶ ὑπὲρ γυναικός. Ὑπὲρ ἀνδρὸς ἀπέθανε; καὶ ἡ γυνὴ τῷ θανάτῳ σώζεται. Ἐκ σπέρματος Δαβὶδ ὀνομάζεται· τιμᾶσθαι ἴσως οἴει τὸν ἄνδρα; ἀλλὰ καὶ ἐκ Παρθένου γεννᾶται, τοῦτο καὶ ὑπὲρ γυναικῶν. Ἔσονται μὲν οὖν   36.292  οἱ δύο, φησὶν, εἰς σάρκα μίαν· καὶ ἡ μία σὰρξ ἐχέτω τὸ ὁμότιμον. Παῦλος δὲ καὶ τῷ ὑποδείγματι τὴν σωφροσύνην νομοθετεῖ. Πῶς, καὶ τίνα τρόπον; Τὸ μυστήριον τοῦτο μέγα ἐστίν· ἐγὼ δὲ λέγω εἰς Χριστὸν καὶ εἰς τὴν Ἐκκλησίαν. Καλὸν τῇ γυναικὶ Χριστὸν αἰδεῖσθαι διὰ τοῦ ἀνδρός· καλὸν καὶ τῷ ἀνδρὶ τὴν Ἐκκλησίαν μὴ ἀτιμάζειν διὰ τῆς γυναικός. Ἡ γυνὴ, φησὶν, ἵνα φοβῆται τὸν ἄνδρα· καὶ Χριστὸν γάρ. Ἀλλὰ καὶ ὁ ἀνὴρ, ἵνα περιέπῃ τὴν γυναῖκα· καὶ γὰρ Χριστὸς τὴν Ἐκκλησίαν.

     Ἁγ. Ἰω. Χρυσ., Ὁμιλία Ε´ εἰς τὴν Α´ Θεσσ., PG 62.425.23-49

Διὸ, παρακαλῶ, φυλαττώμεθα τὴν ἁμαρτίαν ταύτην. Καθάπερ γὰρ ἡμεῖς τὰς γυναῖκας κολάζομεν, ὅταν ἡμῖν συνοικοῦσαι ἑτέροις ἑαυτὰς δῶσιν· οὕτω καὶ ἡμεῖς κολαζόμεθα, κἂν μὴ ὑπὸ τῶν νόμων Ῥωμαίων, ἀλλ᾽ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ. Καὶ γὰρ καὶ τοῦτο μοιχεία ἐστί. Μοιχεία γὰρ οὐ μόνον τὸ ἑτέρῳ συνεζευγμένην μοιχᾶ­σθαι, ἀλλὰ καὶ τὸ δεδεμένον αὐτὸν γυναικί. Πρόσεχε ἀκριβῶς ᾧ λέγω· εἰ γὰρ καὶ φορτικὸν πολλοῖς τὸ λεγόμενον, ἀλλ᾽ ἀναγκαῖον εἰπεῖν ὥστε διορθώσασθαι τοῦ λοιποῦ. Οὐ τοῦτο δὲ μόνον ἐστὶ μοιχεία, ὅταν ἀνδρὶ συνεζευγμένην διαφθείρωμεν γυναῖκα, ἀλλὰ κἂν ἀφετὴν καὶ λελυμένην, αὐτοὶ δεδεμένοι γυναικὶ, μοιχεία τὸ πρᾶγμά ἐστι. Τί γὰρ, εἰ ἡ μοιχευομένη οὐ δέδεται; Ἀλλὰ σὺ δέδεσαι· τὸν νόμον παρέβης, ἠδίκησας τὴν σάρκα τὴν σήν. Διὰ τί γὰρ, εἰπέ μοι, τὴν γυναῖκα κολάζεις, κἂν πορνευθῇ λελυμένῳ ἀνδρὶ καὶ μὴ ἔχοντι γυναῖκα; Ὅτι μοιχεία ἐστί. Καίτοι ὁ πορνεύσας αὐτὴν, οὐκ ἔχει γυναῖκα, ἀλλ᾽ αὐτὴ δέδεται ἀνδρί. Οὐκοῦν καὶ σὺ δέδεσαι γυναικί. Ὥστε ὁμοίως καὶ τὸ σὸν μοιχεία ἐστίν. Ὁ ἀπολύσας γὰρ, φησὶ, παρ εκτὸς λόγου πορνείας τὴν γυναῖκα αὑτοῦ, ποιεῖ αὐτὴν μοιχευθῆναι· καὶ ὁ ἀπολελυ­μένην γαμῶν, μοιχᾶται. Εἰ ὁ γαμῶν ἀπολελυμένην μοιχᾶται, ὁ μετὰ τῆς ἑαυτοῦ γυναικὸς, καὶ ταύτῃ προσφθειρόμενος, οὐ πολλῷ μᾶλλον τοῦτο ποιεῖ; Παντί που δῆλον.

Ἐπίσης ὑπάρχουν ἄλλοι Κανόνες ποὺ γιὰ τὸ ἐν λόγῳ ἁμάρτημα ἐπιτιμοῦν ἐπὶ ἴσοις ὅροις τὸν ἄνδρα καὶ τὴ γυναίκα: Βλ. ἑρμ. Κανόνα μη´ τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων στὸ Πηδάλιον καὶ τὴν ὑποσημείωση τοῦ ὁσίου Νικοδήμου, Καν. πζ´ Πενθέκτης, Καν. ριγ´ τῆς ἐν Καρθαγένῃ Συνόδου, Καν. κ´ τῆς ἐν Ἀγκύρᾳ κλπ.

Φιλ.

* Η ατελεύτητη φορά ...

 

Δάνειο ιδεών από Δημήτρη Ρόδη
 

"συν αυτώ" ΥΓ:
Και μεις. 

Γι΄αυτό γράφουμε (και αντιγράφουμε)...

* Πόσο επικίνδυνο ...

* Συνέντευξη από τους ... Τρεις Ιεράρχες

Το DNA Του Θεού... (Μικές Κουλλιάς)

Το θέμα της έχει από το DNA ΤΟΥ ΘΕΟΎ.
Αυτό το DNA που φέρουν και οι ψυχές των ανθρώπων και μ 'αυτό λειτουργούν και καθαγιάζονται. Αυτό το αίσθημα που συνεχώς ωριμάζει στο πέρασμα του χρόνου (...Που συνεχώς κατακτιέται σκαλί σκαλί με την φροντίδα με την ελευθερία με την υπομονή με την ευχαριστία. ..που είναι ίσως το πιο ευαίσθητο αλλά και συνάμα το πιο δυνατό ... Το μόνο που μπορεί να δώσει στην ήττα τη γεύση της νίκης και είναι το μόνο που συνεχίζει όταν όλα σταματούν. Αυτό που μπορεί να νικήσει το θάνατο αυτό που μπορεί να φέρει φως... Ευτυχισμένοι γίνονται και ανθίζουν όσοι το νιώθουν ευλογημένοι όσοι παλεύουν για αυτό Ψήγματα αγάπης λοιπόν Γεύσεις και αγγίγματα δικά της. 

(Kiriaki Alexiadou Emmanouilidou.) 

 

Η διαδικτυακή εκπομπή Αιγαίου Αύρα έχει δημιουργηθεί με όνειρο κ μεράκι με σκοπό να γίνει μια διαδικτυακή γέφυρα πού πάνω της θα συναντιούνται οι ψυχές, θα χαίρονται θα απολαμβάνουν και θα μοιράζονται νότες μουσικές της πατρίδας, μοσχοβολιες αγάπης, αρώματα αλήθειας, γεύσεις από το φώς της παράδοσης, αγκαλιές νοερές, ιστορίες ζωης, καλημερίσματα κ καληνυχτίσματα, έγνοιες κ φροντίδες. Οι εκπομπές 'Αιγαίου Αύρα ' δεν αποσκοπούν σε καμία απολύτως υλική απολαβή καί σκοπιμότητα.

Μικές Κουλλιάς

* Θαύματα σωτηρίας συντελούνται καθημερινά δίπλα μας …

Προσευχηθείτε, αδελφοί μου, σας θερμοπαρακαλώ, υπέρ του νεοφωτίστου Δημητρίου.
Και της μανούλας του, της ηρωίδας.

Έγινα κοινωνός ενός μικρού (;) θαύματος σωτηρίας, από εκείνα που καθημερινά η Θεία Πρόνοια τελεί δίπλα μας και δεν τα παίρνουμε είδηση. Θέλω λοιπόν να το μοιραστώ μαζί σας.
Η μικρή μας Παυλίνα που μετά τη μεταμόσχευση βρίσκεται (Δόξα τω Θεώ) σε πολύ καλό στάδιο ανάρρωσης (ένα άλλο θαύμα), παραμένει σε ένα από τα σπίτια της ΕΛΠΙΔΑΣ για να είναι κοντά στο νοσοκομείο της . Τη φροντίζει η μητέρα της.
Αυτή με πληροφόρησε για το εξής: Σε ένα από τα διπλανά σπιτάκια-διαμερισματάκια μένουν εδώ και πολύ καιρό ένας μικρός Αλβανός (13 ετών) γεννημένος στην Ελλάδα, ας πούμε κάπου στη Θεσσαλία, μαζί με τη μητέρα του που τον προσέχει. Πάσχει από καρκίνο. Υποβλήθηκε σε πολλές χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες αλλά όλα δείχνουν ότι ανθρωπίνως «χάνει τη μάχη». Ήδη οι ιατροί αναγκάστηκαν να του κόψουν το ένα πόδι. Ο καρκίνος είναι πλέον διάσπαρτος στο σώμα του, προσβλήθηκαν και οι πνεύμονες. Αναπνέει δύσκολα. Στα κακά αυτά προστέθηκε και η αιφνίδια απώλεια του πατέρα του. Να μη ξεχάσουμε και τη φτώχεια. Φτώχεια πολλή.
Αυτός λοιπόν ο μικρός αγωνιστής της ζωής δεν έπεσε σε κατάθλιψη. Ζήτησε επίμονα να υιοθετηθεί από τον Αρχηγό της Ζωής, τον Κύριό μας και Θεό Ιησού Χριστό, και να γραφτεί μέλος της μεγάλης Του οικογένειας: Να βαπτιστεί ορθόδοξος χριστιανός.
Πάντοτε, όπως λέει η μανούλα του, το ζητούσε όσο ήταν υγιής, αλλά επειδή «η δύναμίς του εν τη ασθενεία τελειούται», το ζήτησε τώρα επιτακτικά.
Τα γραφειοκρατικά εμπόδια λόγω της καταγωγής του πολλά, αλλά ξεπεράστηκαν. Η νονά βρέθηκε αμέσως και είναι μία ευσεβής γυναίκα από γειτονικό Θεσσαλικό νομό.
Και εχθές έγινε στο Παρεκκλήσιο των κατοικιών από τον ορθόδοξο ιερέα του Νοσοκομείου η βάπτισή του με δόξα και τιμή. Μπήκε στην κολυμπήθρα με αναπνευστική υποστήριξη. Συμμετείχαν μετά κατανύξεως και δοξολογίας όλοι οι συγκάτοικοί του.
Έλαβε το όνομα του Αγίου Δημητρίου του Μυροβλήτη. Ήταν η επιθυμία του από μικρός.

Η χαρά από τη Χάρι του Μυστηρίου πλημμύρισε το οίκημα. Φωτίστηκε στην κυριολεξία το προσωπάκι του. «Είμαι πολύ χαρούμενος» λέει και ξαναλέει. Και ο πόνος της ασθένειας; (λέμε εμείς). Τον πήρε η Χάρις, απαντούν οι Μάρτυρες. Και αυτοί την ώρα του Μαρτυρίου δεν αισθάνονταν πόνο, μόνο Χριστό και Χαρά.
Προσευχηθείτε, αδελφοί μου, σας θερμοπαρακαλώ, υπέρ του νεοφωτίστου Δημητρίου. Και της μανούλας του, της ηρωίδας.
Στηρίξτε τους με τις προσευχές σας για τα επόμενα, δύσκολα βήματα.
Και αν καμία ψυχή βούλεται και δύναται να βοηθήσει και οικονομικά, άγια θα πράξει. Μπορεί να επικοινωνήσει περί αυτού με το blog μας.

Ο ΕΝΟΡΙΤΗΣ

Πηγή

* Πως βλέπει η Αμερική μέσω του TIME (των 2.500.000 αντιτύπων !) αυτό που πέρασαν οι "δικοί μας" προχθές...

Καταστροφική αλλά κυρίως ανησυχητική για τη Δημοκρατία χαρακτηρίζει τη Συμφωνία των Πρεσπών για το Σκοπιανό το έγκυρο περιοδικό ΤΙΜΕ.
«Η συμφωνία για αλλαγή ονόματος της Μακεδονίας είναι ένας θρίαμβος για την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά ανησυχητική για τη Δημοκρατία», είναι ο τίτλος του άρθρου του TIME για τη Συμφωνία των Πρεσπών.
Το αμερικανικό περιοδικό αποδομεί με επιχειρήματα τη Συμφωνία των Πρεσπών και προειδοποιεί παράλληλα για τους σοβαρούς κινδύνους που δημιουργεί η επικύρωσή της.
[Πριν αλέκτορα φωνήσαι τρις απαρνήση με: Πράγματι ο Ζάεφ απεκάλεσε τη βόρεια Μακεδονία απλά Μακεδονία. Η Τουρκία επίσης και πάει λέγοντας…Οι συνέπειες μιας Συμφωνίας που δεν έπρεπε να γίνει έχουν αρχίσει να γίνονται ορατές με το καλημέρα. Ισως η μεγαλύτερη ιστορικά προδοσία της Αριστεράς στην Ελλάδα…]
Το γνωστό αμερικανικό περιοδικό (με κυκλοφορία 2.500.000 αντιτύπων διεθνώς) επισημαίνει ότι μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας το 1991, ο βόρειος γείτονας της Ελλάδας πήρε το όνομα «Μακεδονία», αλλά η Αθήνα αρνήθηκε να το αναγνωρίσει, λέγοντας ότι νομιμοποιεί τις εδαφικές διεκδικήσεις στη βόρεια ελληνική επαρχία της Μακεδονίας.
«Για την Ευρωπαϊκή Ένωση», συνεχίζει λίγο πιο κάτω η ανάλυση, «η Συμφωνία των Πρεσπών είναι ταυτόχρονα μια γεωπολιτική νίκη και μια δικαίωση του οράματός της για το πώς πρέπει να λειτουργεί η διεθνής πολιτική».
Ωστόσο, όπως επισημαίνει, υπάρχουν τρία προβλήματα με το αφήγημα αυτό.
Το πρώτο, σύμφωνα με το TIME, είναι ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση «διάλεξε να αγνοήσει προβληματικές πτυχές μιας διαδικασίας επικύρωσης που αμφισβήτησε τους συνταγματικούς κανόνες και τις αρχές του κράτους δικαίου τόσο στη Μακεδονία όσο και στην Ελλάδα».
Όπως εξηγεί, για να περάσει η συμφωνία και στα δύο κοινοβούλια «χρειάστηκε πολιτικό παζάρι που έφτασε στα όρια της νομιμότητας».
Χαρακτηριστικά αναφέρει ότι ο Ζόραν Ζάεφ για να περάσει τη συμφωνία από το δικό του κοινοβούλιο χρησιμοποίησε απειλές για δικαστικές διώξεις, αλλά και έναν αμφιλεγόμενο νόμο για πολιτική αμνηστία, ενώ ασκήθηκαν μεγάλες πιέσεις και από ξένες κυβερνήσεις.
Για τον Αλέξη Τσίπρα, σημειώνει ότι για να περάσει τη συμφωνία στηρίχθηκε σε βουλευτές που ήταν αντίθετοι σε αυτή, αλλά «δελεάστηκαν με την υπόσχεση κυβερνητικών θέσεων», ενώ αναφέρει και τις καταγγελίες εναντίον του Αλέξη Τσίπρα ότι «ανακατεύεται με το δικαστικό σώμα, τα Μέσα Ενημέρωσης και το στρατό».
Το δεύτερο πρόβλημα που αναδεικνύει το έγκριτο αμερικανικό περιοδικό είναι ότι «και οι δύο κυβερνήσεις περνάνε τη Συμφωνία των Πρεσπών ενάντια στη βούληση μεγάλου μέρους της χώρας τους».
Θυμίζει δε ότι όλες οι δημοσκοπήσεις στην Ελλάδα «δείχνουν ισχυρή λαϊκή πλειοψηφία ενάντια στη συμφωνία», ενώ υπογραμμίζει ότι «η Ευρωπαϊκή Ένωση μοιάζει ξανά να εμφανίζεται ως μια γραφειοκρατία που προτιμά να αγνοεί τις λαϊκές αντιδράσεις και την κυριαρχία των πιο αδύναμων κρατών».
Το τρίτο πρόβλημα είναι ότι «ακόμα και ο γεωπολιτικός στόχος της σταθεροποίησης της περιοχής κινδυνεύει από τη συμφωνία, ακριβώς επειδή το πολιτικό μίγμα στην Ελλάδα και τη Μακεδονία είναι τόσο ασταθές».
Μάλιστα, υποστηρίζει ότι στη γειτονική μας χώρα η αλλαγή ονόματος «υποστηρίζεται από ένα συνασπισμό μιας μειοψηφία της κυρίαρχης σλαβομακεδονικής εθνοτικής ομάδας και την εθνοτική Αλβανική μειονότητα, ενώ είναι αντίθετη η πλειοψηφία των Σλαβομακεδόνων.
Με άλλα λόγια, η Συμφωνία βάζει ένα συνασπισμό μειονοτήτων απέναντι στην πλειοψηφία της πλειοψηφίας. Ένα τέτοιο σκηνικό θα ανάψει και πάλι τις εθνοτικές εντάσεις και θα αυξήσει την πολιτική πόλωση στη Μακεδονία».
Το TIME ολοκληρώνει την αποδόμηση της Συμφωνίας των Πρεσπών ως εξής: «Σε μια περίοδο με σοβαρά προβλήματα στο κράτος δικαίου σε ορισμένα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και λαϊκές αναταραχές σε άλλα, μια τέτοια προσέγγιση στα προβλήματα της Ευρώπης είναι κοντόφθαλμη και αυτοκαταστροφική».

Ολόκληρο το άρθρο του TIME στα αγγλικά:Macedonia’s Name Change Deal Is a Triumph for the E.U., But Worrying for Democracy
Last June, in the picturesque lake region of Prespes, Greece and Macedonia seemed to set aside decades of hostility, as leaders from both countries signed an accord to rename the former Yugoslav republic. Under that eponymous agreement, signed in the presence of European and U.N. officials, Macedonia will become the Republic of North Macedonia. And now, after six months of trying to secure approval by both parliaments, a deal to resolve one of the most intractable — and to many outside observers incomprehensible — bilateral disputes in the Balkans is close to fruition.
After Macedonia enacted all necessary changes in its constitution, the Prespes deal is now very close to ratification by Greece as well, with Greek Prime Minister Alexis Tsipras winning a vote of confidence in Athens on Jan. 16 — called because of disagreements in his coalition over the agreement. The name-change deal is now expected to be ratified by Greece later this week, which will pave the way for North Macedonia’s entry to NATO and the start of negotiations to discuss it joining the European Union.
After the disintegration of Yugoslavia in 1991, Greece’s northern neighbor took the name “Macedonia”—but Athens refused to recognize it, saying it gave legitimacy to territorial claims over the northern Greek province of Macedonia. (The U.N. calls it “the former Yugoslav Republic of Macedonia.”) The dispute has led Athens to repeatedly block its neighbor’s attempts to join NATO and the E.U., a cause of concern for European leaders who want to strengthen those alliances in the face of Russian aggression.
Even though the dispute between the two countries is centered on the legal question of the official name of a country, it touches upon emotional issues of history and identity in both countries. For the citizens of what will soon be “North Macedonia,” the term “Macedonia” is a marker of their distinct national identity in the Balkans. For Greeks on the other hand, Macedonia is intertwined with important periods and personalities in a historical narrative that extends back to ancient times. Under the weight of still vivid memories of conflict and war during the 20th century, the two nations have found it impossible to reconcile on a jointly agreed understanding and use of the word ‘Macedonia’—until last summer. And still, the leaders of both countries have come up against deeply entrenched nationalist attitudes.
The E.U. has supported the agreement throughout all the stages of its negotiation, signing and ratification. For the E.U., the Prespes deal represents all that is good about multilateralism and the rules-based international order at a time when these values are under attack by nationalism and populism in Europe, and by President Donald Trump and Russia further afield. It clears a stumbling block in its enlargement to the Western Balkans and puts back on track its project of transforming this region by enmeshing it in its institutional and legal order. For the E.U. the Prespes agreement then is both a geopolitical victory and a vindication of its vision of how international politics should work.
But there are three problems with this narrative.
Due political process
The E.U. has chosen to ignore problematic aspects of a ratification process that has challenged constitutional norms and rule of law principles in both Macedonia and Greece. Because both Tsipras and Macedonian Prime Minister Zoran Zaev have razor-thin majorities in their parliaments, pushing through the deal in both countries has required political bargaining that has pushed the limits of legality.
In Macedonia, Zaev, who lacked the two-thirds majority in parliament to change Macedonia’s constitution, used both threats of judicial prosecutions for corruption and a questionable law of partial amnesty to induce opposition lawmakers to vote for his constitutional amendments. Opposition MPs in Skopje were reportedly under immense pressure by both supporters and opponents of Prespes, including foreign governments, to vote accordingly. Each side has accused the other of threatening physical violence or promising bribes.
In Athens, the situation is even more convoluted. Tsipras’s government survived the vote of no confidence in order to ratify Prespes, but its minuscule majority relies on some opponents of the deal, who were lured with the promise of government jobs. Instead, Tsipras expects to ratify the agreement this week by peeling off MPs from smaller opposition parties, potentially to be rewarded with inclusion in the electoral lists of his party in forthcoming elections. Tsipras has already been accused by the opposition in recent months for undue meddling in the judiciary, media and the army. Now, his patching up of ad hoc majorities for different votes in parliament has challenged norms of parliamentary and constitutional procedure and contributed to the further mistrust of the political systems by Greek citizens.
For the E.U., concerns over rule of law and due political process should be taken seriously—particularly at a time when many of its member-states struggle with authoritarianism and illiberalism. Meanwhile, all Balkan states that the E.U. hopes to welcome one day continue suffer from persistent problems of corruption and strongman politics. In a world defined by the struggle between liberal democracy and populism, process matters as much as content. The process through which Prespes is being ratified leaves a lot to be desired.
Greek Prime Minister Alexis Tsipras (R) and Macedonian Prime Minister Zoran Zaev raise their hands during a signing ceremony between officials from Greece and Macedonia at Prespes Lake on June 17, 2018.
Greek Prime Minister Alexis Tsipras (R) and Macedonian Prime Minister Zoran Zaev raise their hands during a signing ceremony between officials from Greece and Macedonia at Prespes Lake on June 17, 2018. Sakis Mitrolidis—AFP/Getty Images
An unpopular deal
Second, both governments are pushing through Prespes against the wishes of large parts of their countries. In Macedonia, the government failed to win a consultative referendum on Prespes in September — a vote that the E.U. has chosen to ignore. In Greece all opinion polling shows a strong popular majority against the deal.
Protestors have staged massive demonstrations against the deal, including one on Sunday that was dispersed forcefully by police and that produced images reminiscent of the darkest days of the Eurozone crisis and the violent anti-austerity demonstrations in Athens. Just a few months before a European Parliament election where populists are expected to score gains, the E.U. seems yet again to be presenting itself as a bureaucracy bent on ignoring popular reactions and the sovereignty of weaker states.
Reigniting tensions
Finally, even the geopolitical goal of stabilization of the region is endangered by the deal, precisely because the political mix in Greece and Macedonia is so volatile. In Macedonia the name-change is supported by a coalition of a minority of the dominant Slav-Macedonian ethnic group and Macedonia’s ethnic Albanian minority, while it is opposed by the majority of Slav-Macedonians. In other words, the deal pits a coalition of minorities against a majority of the majority. Such an arrangement is bound to reignite ethnic tensions and increase political polarization in Macedonia—the exact opposite of the E.U.’s intention.
In Greece, on the other hand, Prespes tarnishes public perception of the E.U., interrupting a period of slow and painful rehabilitation after the Eurozone crisis of 2010-15. In a country still scarred by the economic crisis and always susceptible to populist relapses, the rekindling of nationalism by an E.U.-sponsored deal runs against the E.U.’s interest of stability in a Eurozone member-state.
The E.U.’s support for the Prespes agreement flows from admirable ideals of European integration. But it is also another example of a bureaucratized mode of governing that often ignores political realities and popular sensibilities. Most of all, it reflects a self-congratulatory attitude that views E.U. accession and membership as a cure-all for complex ethnic, economic and social problems, but also tolerates bargains with questionable national elites and turns a blind eye to their methods as long as they achieve pro-E.U. results on the ground. At a time of serious problems with the rule of law in some E.U. member-states and popular upheaval in others, such an approach to Europe’s problems is short-sighted and self-defeating.

Πηγή

(Μας έστειλε η Α.Α)

Άνωπαρακάτω Μακεδονία...

Χωρὶς ἀγωνία νὰ κάνουμε τὸ καλύτερό μας. 

Νὰ μὴν πουλήσουμε τὸν τόπο μας, ἀλλὰ χωρὶς ἀγωνία! 

Ἀπὸ ΄κεῖ καὶ μετὰ θὰ λειτουργήσουν οἱ νόμοι τῆς Χάρης τοῦ Θεοῦ  

καὶ ὁ νόμος τοῦ Τόϊνμπι κατὰ τὸ κοσμικὸ τὸ μέρος. 

Γι΄ αὐτὸ δὲν ἔχω ἀγωνία, νὰ γίνει ὅμως τὸ καλύτερο χωρὶς ἀγωνία, μὴ μᾶς πιάνει τρέμουλο δηλαδή. 

Ἄνω – Κάτω Μακεδονία, ἀνωπαρακάτω Μακεδονία, δὲν ξέρω τί θὰ ποῦν ἐκεῖ πέρα, δὲν θέλω νὰ μᾶς κοροϊδεύουνε, ἀλλὰ τὸ ψέμα πάντοτε καταπίπτει! 

π. Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος

Διαβάστε ὁλόκληρο τὸ ἄρθρο: ΕΔΩ
Ἀκοῦστε το σὲ ἠχητικὴ μορφὴ: ΕΔΩ 

Πηγή