Σάββατο, 6 Ιουνίου 2020

* Από δω και πέρα θα τα λέμε ψιθυριστά (αποχαιρετισμός στην Αθηνά Σιδέρη)


Μαμά!
Η τελευταία μου ανάρτηση ήταν για τη γιορτή της μεταξύ μας σχέσης: ήταν εκείνη η Μαγιάτικη Κυριακή που τα παιδιά κάνουμε έναν απολογισμό για τις φορές που βασανίσαμε τις μανάδες μας και με λουλούδια και δυο λέξεις από καρδιάς μηδενίζουμε, θαρρούμε, το κοντέρ, για να σας ξαναπρήξουμε.

Μαμά! 
Δεν έχει καλοπεράσει μήνας κι αυτή τη φορά αποφάσισες να μηδενίσεις εσύ το κοντέρ της μεταξύ μας σχέσης: με μιαν ανάσα έφυγες, γιατί μάλλον ήσουν πολύ ερωτευμένη με το μπαμπά για να αντέξεις άλλο ένα χρόνο μακριά του.

Και τώρα όλες οι φορές που σε έπρηξα έγιναν με μια σου ανάσα ανάμνηση.

Τι ανάσα ήταν αυτή ρε μάνα; απαλή φάνηκε αλλά είχε τη δύναμη ενός τυφώνα.

Τη γη χάσαμε κάτω από τα πόδια μας με την ύστατη την ανάσα σου την τόσο απαλή. 

Στοίχειωσες τους Μάηδες από δω και πέρα, γιατί τα λουλούδια στη γιορτή της μητέρας, θα τα αφήνω στο κηπάκο που θα ξανανθίσει για να σε προστατεύει, όπως προστατεύει το μπαμπά και το παιδί.

Και το φιλί σου κι αν μου το δίνεις, εγώ δε θα το καταλαβαίνω.

Στοίχειωσες και τα γενέθλιά μου μάνα. Ιούνιο με έφερες στον κόσμο και θέλησες Ιούνη εσύ να τον αφήσεις. Και τώρα δε θα μπορώ να γιορτάζω τα χρόνια που θα ζήσω από δω και πέρα, χωρίς να δακρύζω για όσα χρόνια δε θα σε βλέπω.

Μαμά, στην ανάρτηση για τη γιορτή της μητέρας είχα γράψει πως το να σε χάσω θα πονάει σα σταύρωση: έτσι είναι, πονάει σα σταύρωση η νέα κατάσταση κι αυτή είναι η ευλογία της: πως κάθε σταύρωση φέρνει μια Ανάσταση.

Το ξέρω πως είσαι αναστημένη μάνα, το ξέρω γιατί εσύ μου το δίδαξες. Το ξέρω γιατί και η δική σου ανάσα του "τετέλεσται" ήταν απαλή σα φτερούγισμα αγγέλου, αλλά έφερε σεισμό που μας ταρακούνησε.

Αυτό θα πει πως εσύ βιώνεις φως και ανάσταση.

Μαμά, όταν σκεφτόμουν το ενδεχόμενο να σε χάσω, έτρεμα την ιδέα μιας ορφάνιας που δεν αναγνωρίζεται: βλέπεις την ορφάνια τη μετράει ο κόσμος με την ηλικία του παιδιού, γιατί δεν αντιλαμβάνεται πως ανεξάρτητα από την ηλικία, στους γονείς μας πάντα κουρνιάζουμε ως παιδιά.

Δεν πήρες μαζί σου μόνο τη φυσική σου παρουσία μαμά, πήρες και τη χαρά να κουρνιάζω στην αγκαλιά σου ως παιδί... κι αυτό πονάει σα σταύρωση.

Δείξε μου μαμά ένα δείγμα από την ανάστασή σου και μάθε με να σε αισθάνομαι κι ας μη σε βλέπω.

Από δω και πέρα θα τα λέμε ψιθυριστά μαμάκα. 

Μάθε με πώς να σε ακούω.

Κι όταν δεις το μπαμπά και το παιδί, να μην ξεχάσεις να μου τους φιλήσεις. Και παρ' τους κάποτε - κάποτε κι ελάτε για λίγο στο σπίτι.

Θα καίνε κεράκια στις θέσεις σας μέχρι να ανταμώσουμε.

(Αποχαιρετισμός στην Αθηνά Σιδέρη από την κόρη της)

ΥΓ. Κι αν θες να θυμηθείς λίγο από την αγαπημένη μας Αθηνά Σιδέρη, ρίξε μια ματιά εδώ

16 σχόλια:

  1. Η μητέρα σου, Μάρω, είχε πολλά χαρίσματα εκ Θεού! Έχεις κι εσύ όμως ένα: αυτό του Λόγου, της Γραφής!

    Κι έχεις δίκιο: είναι αναστημένη η μητέρα σου Μάρω! Αν δεν είναι αναστημένη η «κυρία Αθηνά», όπως την γνωριζαμε όλοι μας στην Παιανία, τότε ποιά θα είναι;

    Θα λείπει και σε μας, από το στασίδι της στη Χριστουγέννηση, όπου θα την αποχαιρετήσουμε σήμερα το μεσημέρι. Μήπως όμως στην πραγματικότητα δεν θα λείπει;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μάρω καλό παράδεισο στη μαμά σου. Ψυχωσαββατο σήμερα η ψυχή της ταξιδεύει για να συναντήσει Αυτόν που αγάπησε πολύ τον Χριστό μας και την Παναγιά μας. Κυρία Αθηνά σε ευχαριστώ και καλή αντάμωση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλό παράδεισο, και να εύχεται για όλους μας ή πολύ αγαπημένη κυρία Αθήνα. Είμαι σίγουρη πως θα είναι κοντά μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πέθανε η κυρία Αθηνά; Λυπάμαι Πολύ. Καλό παράδεισο και καλή ανάσταση να έχει. Θα πάει κοντά στο γλυκό της παππούλη. Συλλυπητήρια στους δικούς της!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καλή Ανάσταση με τους δικούς σας αγκαλιά και τον Άγιο μας Πορφύριο.ευλογημενη είμαι που σας γνώρισα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ο Αγαπημένος μας Παππουλης την κρατάει στην αγκαλιά του κσι την οδηγεί! Να πρεσβεύει και για εμας! Χριστός Ανέστη!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Η κυρία Αθηνά έφυγε από τη κουζίνα της και πήγε στο καθαρό και τακτοποιημένο σαλόνι της να ξεκουραστεί και να πιεί το κεφεδακι της!!!! Όσοι έχετε ακούσει τις ομιλίες της καταλάβατε.
    Χριστός Ανέστη!!!
    Δεν είμαι η Μάρω , υπάρχουν κι άλλες με το ίδιο όνομα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Χριστόδουλος ΓΑΚΗΣ7 Ιουνίου 2020 - 10:51 μ.μ.

    Πράγματι μεγάλη θλίψη έχει η καρδιά μου που έφυγε η κ. ΑΘηνά... δεν θα την ξανακούσουμε να μιλάει αυτές τις μελιστάλακτες και παρήγορες Άγιες ομιλίες της για τον Πνευματικό της πατέρα Άγιο Πορφύριο.Άς πρεσβεύει τώρα για εμάς και όλο τον κόσμο δια του Αγίου Πορφυρίου.Αιωνία σου η μνήμη αξιομακάριστη αδερφή ημών.Να εύχεσαι τώρα στον Άγιο Πορφύριο να με συγχωρέσει ο Θεός στην αιώνια Βασιλεία του, και την οποία μακάρι όλοι να αξιωθούμε!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Αχ ! Αχ ! Ποσο σε καταλαβαινω αγαπητη Μαρω ! Ο χαμος της μανας ειναι πολλες φορες αβασταχτος. Ομως γλυκαινει με το χρονο , θα δεις !
    Ποτε φουντωνει , ποτε ημερευει...να σκεφτεσαι ποσο χαρουμενη θα ειναι τωρα αυτη εκει !!!!
    Ουτε πονος , ουτε λυπη , ουτε στεναγμος Της αξιζει !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Με έσωσες Κα Αθηνά... Σε μια σκοτεινή στιγμή μου, σε άκουσα και με τράβηξες από το σκοταδι.Δε σε γνώρισα από κοντά.. Μια ομιλία σου ήταν αρκετή για να μου δείξεις πως μπορείς να έχεις έναν άγιο συνέχεια δίπλα σου,τον Άγιο Πορφύριο..καλό παράδεισο κι εύχομαι να σε συναντήσω όταν έρθει η ώρα. Ευλογημένη ψυχή, σε ευχαριστώ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Τι κείμενο ήταν αυτό; Τι βάθος; Τι λόγια; Υπέροχη η μάνα! Υπέροχη και η κόρη! Καλό παράδεισο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Από τον Μόρφου Νεόφυτο έμαθα για πρώτη φορά την ύπαρξη του Αγίου Πορφυρίου, όπως και όλων των σύγχρονων Αγίων. Από την κα Αθηνά τον αγάπησα. Και αγάπησα και εκείνην. Εδώ στην Γερμανία, που διψάμε πνευματικά, οι ομιλίες της στο youtube γινόταν για μένα οδηγός και παρηγοριά μέσα από τα θαυμαστά πράγματα που έλεγε. Σε ευχαριστώ κα Αθηνά, για όλα! Μούδιασα όταν άκουσα ότι έφυγες αλλά δεν τόλμησα να στεναχωρηθώ. Εσύ παρουσιάστηκες με κάτασπρα ρούχα στην υπέροχη εκείνη ομιλία περί θανάτου, όταν μάλιστα είχες χάσει και παιδί. ήσουν χαμογελαστή και παρήγορη! Μεγάλο μάθημα κα Αθηνά! Απόλαυσε τους καρπούς σου και πρέσβευε στον Άγιο Πορφύριο και σε όλους τους Αγίους και για μας, να δώσει ο Θεός να μετανοήσουμε εκ βαθέων και να μπούμε στην Θριαμβέυουσα εκκλησία Του, ίνα όλοι ώσι εν, που έλεγε και ο Γέροντας! Στην οικογένεια εύχομαι όλες τις ευλογίες του Θεού και ό,τι έχουν στην ψυχή τους να τους δωθεί από τον Ουρανό! Χριστός Ανέστη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Αιωνία σου η μνήμη αγαπημένη μου κυρία Αθηνά.
    Καλό Παράδεισο.
    Θα σε υποδεχτούν με λαμπάδες οι δικοί σου άνθρωποι και ο Γέροντας σου θα πει στοκ Κύριο ιδού η τρισευλογημένη μου Κόρη.
    Τόσο πολύ αγάπησες τον Κύριο και τις εντολές Του που έγινες λαμπάδα αναμμένη στην αγάπη Του και στην αγάπη του κάθε αδελφού.
    Μιμηθηκες σε όλα τον δάσκαλο σου και Άγιο Γέροντα σου...
    Απόλαυσε τώρα τους καρπούς των κόπων σου.
    Αιώνια να είναι η μνήμη σου στους αιώνες των αιώνων.
    Σε ευχαριστώ για όσα μου διδαξες με το παράδειγμα σου.
    Ενόσω ζούσες μας αγκαλιαζες με το βλέμμα, τις πύρινες προσευχές σου και την απέραντη αγάπη σου.
    Σειρα μας τώρα να σε αγκαλιάσουμε με τις προσευχές μας ,να συνοδέψουν τη ψυχούλα σου εκεί που είναι το Φως το ανεσπερο και ο Ουράνιος δοξασμός.
    Χαίρε Αγίου Πορφυρίου η άξια Κόρη!
    Από την Κύπρο με αγάπη μια πνευματική σου κόρη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Ευχαριστούμε τον Θεό για την κα.Αθηνά. Ευχαριστούμε την κα. Αθηνά για αυτό που ήταν για όλους μας. Σαράντα μέρες προσευχόμασταν 《Δώρισε Κύριε στην δούλη σου Αθηνά πλούσια την είσοδο στη Βασιλεία σου και γονατιστή ενώπιον σου δώρισε της καλή απολογία》. Τώρα είμαστε σίγουροι ότι ο Κύριος τοποθέτησε την κα. Αθηνά με όλους τους αγαπημένους της και εξαιρέτως με τον παππούλη της Άγιο Πορφύριο. Συνέχισε κα Αθηνά να μας σκεπάζεις με το βλέμα σου.Σ ' αγάπαμε πολύ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Άνθρωποι όπως η κυρία Αθηνά Σιδέρη..... έρχονται στον κόσμο...για να γίνουν Άγγελοι επίσης γης...και στην πορεία...Άγγελοι του ουρανού...και κάτι περισσότερο...αιώνια η μνήμη της..Με σεβασμό σε όλη την οικογ.Καραγιαννη αριστεα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Θα σε θυμάμαι όσο ζω κυρία Αθήνα.
    Κάθε φορά που θέλω να πάρω δύναμη τρέχω στους λόγους σου
    Σε είχα αγαπήσει και ήθελα να σε συναντήσω.
    Δεν έγινε.
    Σε παρακαλώ μεσίτευσε για όλους μας στη βασιλεία του Θεού.
    Σε αγαπώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή